Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

ꝑtīere noſcūt̉: ꝑ ſe l̓ ꝑ aliuꝫ addeſiſtēdū l̓ ī foro ſcl̓ari d̓ qōnibꝰ hmōi litigādū ꝑ eorūd̓ iudicū eccl̓iaſticoꝝ l̓ īpetͣntiū autlitigātiuꝫ ſeu volētiū litigareaūt ꝓpīqͦꝝ ip̄oꝝ ſeu reꝝ illoꝝaut eccl̓iaꝝ ſuaꝝ et̄ captōemmodis ve alijs qͥbuſcūqꝫ ꝯpellat: ſeu ꝯpelli faciat l̓ ꝓcuret:nec ꝑ ſe alioſue īpediat: qͦ minus coraꝫ iudicibꝰ eccl̓iaſticisdelegatis ſeu ordīarijs q̄relantes d̓ cāis: q̄ vt p̄miſſū ē ad cognitōꝫ ꝑtinēt eorūdeꝫ: poſſintlib̓e iuſticiā obtīere: nec ad p̄dicta faciēda det auxiliū ꝯſiliūl̓ fauorē. Siqͥs v̓o ꝯͣ p̄ſūpſerit: excōicatōi ſe ip̄o fct̄o nouerit ſb̓iacere: a qͣ niſi tam iudicicꝰ cognitō fuerit īpedita l̓ iuriſditio vſurpata: ꝙͣ ꝑti q̄ t̓bataī ꝓſecutōe fuerit ſui iuris: d̓ īiuria dānis expēſis ⁊ intereſſepͥus ꝑ eūdē ītegre fuerit ſatiſfactū: nll̓atēꝰ abſoluat̉. DemDbs qͥ tꝑale dn̄iuꝫ obtinētes ſuis ſb̓ditis ne p̄latisaut cl̓icis ſeu ꝑſoīs eccl̓iaſticisqͥcꝙͣ vēdāt aut emāt aliqͥd abeiſdē: neqꝫ ip̄is bladū molāt coquāt panē aut alia obſeqͥa exhibere p̄ſumāt: aliqn̄ īt̓dicūt:cū talia ī derogatiōeꝫ lib̓tatiseccl̓iaſtice p̄ſumant̉: eo ip̄o excōicatōis ſnīe dec̓nimꝰ ſb̓iacere. X Onifa. viij.Ne clerici vel monachi ſecularibus negocijs ſe immiſceāt

Tatutū felicis recordatōis honorijpape. iij. p̄deceſſo.nr̄i: qd̓ decanis archidiaconis p̄poſitis plebaniscantoribꝰ ⁊ alijs clericis habētibus ꝑſonatus audire leges l̓phiſicam interdicit: ad eos qͥparochiales eccl̓ias obtinerenoſcūt̉: pie memorie clemētispape. iiij. p̄deceſſoris nr̄i veſtigijs inherētes: declaramꝰ preſentis ꝯſtitutōis oraculo rōneeccl̓iaꝝ hmōi nō extendi: niſieedeꝫ eccl̓ie fuerīt plebaniē ſb̓ſe capellas habētes: in qͥbꝰ inſtituant̉ clerici ꝑpetui nequeūtes ab ip̄is abſqꝫ cauſa ratōnabili amoueri. Dem. T periculoſa religioſisAeuagādi materia ſubtrahat̉ diſtrictiꝰ inhibemꝰ: ne decetero aliqͥs quācūqꝫ religiōeꝫtacite l̓ exp̄ſſe ꝓfeſſus in ſcolisvel alibi temere habitū religionis ſue dimittat nec accedatad queuis ſtudia lr̄arū: niſi aſuo p̄lato cū ꝯſilio ſui cōuentꝰvel maioris ꝑtis eiuſdem ſibieundi ad ſtudiū ln̄ia pͥmitꝰ ſitꝯceſſa. Siqͥs aūt hoꝝ temerarius violator extiterit: excōmunicatōis incurrat ſnīaꝫ ip̄ofacto. Doctores quoqꝫ ſiuemagiſtri qui r̄ligioſos habituſuo dimiſſo legē l̓ phiſicā audientes: ſcienter docere aut inſcolis ſuis p̄ſumpſerīt r̄tinere

caſibus. sͣ. de fo. compe. licꝫ ex ſuſcepto.e Cōfouemꝰ. ſic sͣ de ſupplē. negligē. p̄la. lꝫ. nā ⁊ ordinata charitas a ſeip̄a incipit. xxiij. q. v. ſi nō lꝫ de vſupallij. niſi ſpālisPropinquoꝝ. Nota caſum in qͦ laico iniuriās excōicatus ēſic. s. e. li. de elec. ſc iant. jͣ. de ſen. excō. quicūqꝫ.Satiſfactū. gͦ nōſufficit cautio: īmodꝫ p̄cede ſatiſfactio:ſic̄ cū qͥs excōicatꝰ ēꝓ manifeſta offenſas de v̓. ſig. ex ꝑte .j.⁊. c. ſe. vl̓ ꝓ maīfeſtaꝯtumacia: vt. jͣ. d̓ ſē.ex. venerabilibꝰ. §ſecus.b Abſoluat̉. tuncdemū poterit ab ordinario abſolui: exqͦpapa ſibi nō reſeruauit: de ſęn. ex. nie Os qͥ. ꝯͣ hosqͣ qͦs h̓ ꝓuid̓t̉arguebat ber. de pͥuile. quāto. ī glo. j. ī fi.k Subditis. licetſolis ſubditis īperarēt: tn̄ clericis ꝯpetebat actio de dolo adſuū damnū ꝯſequendū q̄ ꝯpetit qͦtienſcūqꝫ aliquid dolo ſit: ⁊alia actio deficit. ff.de do. l. j.lLib̓tatis. iſti lꝫqͦ ad v̓ba nō viderēt̉infringe̓ libertatē:tn̄ infringebāt qͦ admentē faciēdo fraudē d̓ ꝑſona ad ꝑſonāde quo dic vt. xiiij. qiij. pleriqꝫ. sͣ. de p̓ui.quato. ff. de legi. l. ꝯͣjͣ. de reg. iu. c. vlt. etꝯtales hēbas ꝓuiſūsͣ de ſen. excō. grauē.m Subiacere. ī ſtatutarijs pt̄atibꝰ ꝯſulibꝰ ⁊ ſcriptoribꝰ ſtatutoꝝ q̄ ſunt ꝯͣ libertatē eccleſie: dic vt sͣde ſen. ex. nouerīt.NTatutuꝫ. sͣ.eo. ſuper ſpecua.s Plebanis. quodintellige vt dicit̉.bēt ve le videri ſecūLeges. nō em̄ delariū vel forenſuꝫ diſceptationū periti.C. de ep̄i. ⁊ cleri. repetita.Phyſicā. nō dꝫ hͦfacere ſub ſpecie languentiū curādoꝝ fratrū: sͣ. e. nō magno.r Clementis. quā nō habemꝰ: ſed eius mentē hic inſerit ⁊ incipiebat habito cū fratribꝰ noſtris ꝯſilio.s Declaramꝰ. No. approbatē opi. goſ. qui hͦ dicebat ī ſūmahuiꝰ ti. in fi. ⁊ ꝯcor. pe. de ſam. ⁊ abbas. ⁊ ē ratio: qꝛ ꝯſtitutio illa penalis erat: iō reſtrīgēda. jͣ. de reg. iu. ī penis cū ſuis cōcor.nō ob. de elec. dudū. ij. vbi dicit̉ ꝙ idē iudiciū ⁊cͣ. qꝛ illud hꝫ locūin caſu ipſius decre .ſ. quo ad pluralitatē. itē quo ad ordines vides em̄ ꝙ archidiaconꝰ nō cogit̉ niſi qͦ ad diaconatū: de elec. cūin cūctis: ergo nec hn̄s curā aīarū: ſed hoc ē falſum: vt sͣ. e. li. deelec. lꝫ canō. Reprobata ē at̄ opi. ber. īno. ẜꝫ qͦſdā libros ⁊ oſti.qͥ dicebant ꝯͣriū ꝓpter dictā decre. dudū. Itē ex eo ꝙ qͥs hꝫ curāſacerdos fieri dꝫ: ſed ſacerdotes ꝓhibe̓t̉ ꝑ ip̄aꝫ decre. honorij: gͦ⁊ cura hn̄tes. Itē ex eo ꝙ ꝯſtitutio fauorabilis erat: ⁊ ſic amplianda. jͣ. de reg. iu. odia. Itē ex eo ꝙ p̄dicare tenet̉: ⁊ ſic debꝫ eſſeſacerdos. xvj. q. j. adijcimꝰ: ſed p̄ſb̓ri ex ordine nō ex cura ꝯp̄hē

dūt̉ ꝯſtituiōe honorij. ⁊ īterdū de neceſſitate n̄ hn̄t fieri ſacerdotesrectores parochialiū eccleſiaꝝ: vt sͣ. e. li. de elec. ſtatutū: vl̓ pone ꝙānus n̄ ē elapſus. l̓ pōe ſecū diſpēſatū ꝑ decre. sͣ d̓ elcc. cū ex eo.t Rōne. q. d. ſi hērent diſpēſatiue l̓ alio mō ꝑſonatū cū ill̓ eccleſijs bn̄ tenēt̉ ꝯſtitutōe: l̓ ſi oēnt p̄ſbr̄i: tenēt̉ n̄ rōne eccīe: ſed ordīs:vt sͣ dixi.u Capellas. quid ſivnicā hꝫ capellā. ſi arguamꝰ a v̓bis ſaltē duedn̄t eē ad hͦ jͣ. d̓ regu.iur. plural̓. cū ſuis cōcor. ad hͦ d̓ deci. ad audiētiā: tutiꝰ vr̄ ꝯͣriū tenē: ad hͦ ff. vi bo. rap.l. ait p̄tor. §. hoīes. inſti. e. t. ī pͥn. ad idē sͣ. e.li. de elec. ca. penul. j.Rn̄. sͣ d̓ pͥuil̓. vt pͥuilegia. ibi aꝑiāt̉ eccīe. i.eccl̓ia .j. di. oēs leges.cū ſuis ꝯcor. ⁊. ij. q. j.ī pͥmis. nec ob. ar. a v̓bis: qꝛ n̄ dicit hęniſi fuerit plebania hn̄s capellas: ſꝫ dr̄ in pluraliplebaīe hn̄tes capellas⁊ pluralitatē capellarūad pluralitatē plebaniaru referam ar. p̄di. decre. vt pͥuilegia.x Perpetui. sͣ de capel. mo. ca. vno.Ab ip̄is .ſ. plebaniis l̓ capellis. ⁊ meliusz Abſqꝫ cā rōnabili.de capel. mo. ca. vno.vbe ve hiu T periculoſa.Atͣcta fuit d̓ exͣuagati gͣuis. et dolorenō vacua.b Quācūqꝫ. dum tn̄approbatā: s d̓ vo. ca.vno. e. li.c Uel exp̄ſſe. sͣ. e. li.d̓ r̄gl̓a. c. j. ⁊. iij. ⁊ ī caſu iſto int̓ exp̄ſſaꝫ ꝓfeſſiōeꝫ ⁊ tacitā n̄ ē differētia: ſic̄ alibi ē: sͣ d̓ elc̄.nll̓s. ⁊.c. īdēnitatibꝰ.Profeſſꝰ. nā ꝓfeſſꝰn̄ pt̄ r̄dire ad ſcl̓m: qd̓dic vt sͣ d̓ r̄g. ꝯſulti.Temē. ex cā em̄ lꝫhītū tͣnſformae̓ ſi iuſtaſit puta timor: sͣ d̓ vi.⁊ ho. cleri. clerici.f Cōuētꝰ. alibi dat̉ p̄latꝰ ln̄iaꝫ ſine r̄qͥſitōeꝯuētus: sͣ. e. l. de elec.ſi r̄ligioſꝰ. ij. rn̄ſo. ſedilld̓ fauore eccīaꝝ vacātiū. ad id̓ sͣ d̓ ſta. c. vl.⁊ illd̓ fauore vltīaꝝ volūtatū: ⁊ qꝛ piūexecutō is teſtam̄toꝝ onus. Licētia. ⁊ tc̄ pt̄ oīa ſine qͥbꝰ ī ſtudio ꝯmode eē n̄ poſſꝫ: qd̓ dic vtno. ij. q. vij. cū paſtoral̓. d̓ accuſa. ex ꝑte.ſine lnīah Hoꝝ .ſ. ꝙ apoſtatat dimittendo habitū: vel qꝛ vadit ad ſtudiūi Ip̄o facto. ſpāle ī religioſo apoſtata: qꝛ al̓s apoſtata n̄ ē excōicatus ſꝫ excōicandꝰ ẜm qd̓ no. 10. ⁊ ber. xxxij. di. ſiqͥs ex clericis d̓ vi.⁊ ho. cle. ſiqͥs ex clericis. de apoſta. c. iij.k Dimiſſo. qͥd ſi n̄ dimiſerit hītū? vr̄ ꝙ ic̄ doctores n̄ ſint excōicati: qꝛ hec pena n̄ ē āpliāda. jͣ. d̓ re. iu. ī peis. dic ꝯͣ qꝛ cōicāt ī crimīe:⁊ ſic eadē ⁊ n̄ minori excōicatōe ligāt̉: d̓ ſē. ex. nuꝑ. ⁊. c. ſi ꝯcubīe. ⁊ī hꝰ pot̓it dici hͦ potiꝰ veīre ad d̓claratōꝫ iur̄ vet̓is ꝙ nouū caſū ponēl Sciēter. vbi incederēt in hītu n̄ haberet locū ignorātia: ſed vbidimiſerāt habituꝫ: ꝓbabiliter poterant ignorare.m Reninē. No. officiū doctoris ſcolarē de ſcolis expellē. ⁊ ꝑ id ꝙdicit retine̓: dicas ꝙ lꝫ doctor ſciat monachū habentē domū iuxͣ ſcolas doctoris in domo ꝓpria audire: excōicatus nō ē. iam em̄ inhibēn̄ poſſet qͥn ſtet in domo ꝓpria: ⁊ facit qd̓ dixi. jͣ. de re. iu. locupleta

m iiij