ſine liberis mori contingeretfiliorum: teſtatore mortuo: acdeinde filio ſubſequent̓ ⁊ filiaſuꝑſtite matre defunctis antetempora pubertatis abſqꝫ deductione trebellianice: ſiuepartis iure nature debite facienda ip̄is pauꝑibus bona oīadeferunt̉. Premiſſe nāqꝫ ſubſtitutōes facte de filio ad filiā⁊ ecōtra: ⁊ de ill̓ ad pauperesdirecte debent intelligi pupillares: cum in ſubſtitutiōibusſemꝑ ſit interpretatio faciēdadūmodo ſicut in caſu ꝓpoſito

eaꝝ verbis ⁊ ꝑſonis cōueniatinſtitutis: vt ſubſtitutio directa intelligat̉ potiꝰ ꝙͣ obliquaꝙͣꝙͣ directa interdū ad fideicōmiſſum ex cauſa trahatur.¶ Licꝫ aūt filius teſtamentoſuo matrē portione iure nat̉edebita pͥuare nō poſſit: patertn̄ in teſtamēto qd̓ filio impuberi facit: pōt. nam teſtamētūhmōi pupillare pater num velpaterni ꝑs potiꝰ eſt cenſendū.Dem.Eligioſꝰ executor ab aliqͦī ſua volūtate vltīa deputatꝰ

l Mortuo. executoribꝰ relictis qͥ petebant bona teſtatoris poſtmodūm Abſqꝫ deductōe. hic decidit queſtōnem. Dicebat autem mater ꝙab vxorē: vt dixi in caſu. Io. anꝑſona filij: ⁊ ſic ſola dihabebat terciā ⁊ quartā in lmidia reſtitue da fuerat filie. Itē in alabebat etiā terciā⁊ quartā ex ꝑſona filie:⁊ ſic dimidiā ⁊ ſic factacomputatōne videbaturẜm eā reſtitutō faciendapauꝑibꝰ ſolum ī tribusvncijs eius partis: in qͣfuerat filius inſtitutus:⁊ ī dimidia eius partisin qua fuerat inſtitutafilia ⁊ ꝓbabat hoc ex eoqꝛ dicebat ꝙ ſubſtitutiode filia ad ſiliū: ⁊ d̓ parperibus ad illam erat fideicōmiſſaria. ⁊ hoc ꝓbabat tali modo: directaſubſtitutō fit ꝑ hec v̓baei heres eſto vl̓ ille ei ſitheres. indirecta ꝑ v̓ba:rogo volo vl̓ mando vtreſtituas ⁊cͣ. ſed per iſtaverba alteri moreret̉ nōpōt dici directa ⁊ pupillaris ſub̓ſtitutō: īmo vr̄intellectus fuiſſe ꝙ maifilio ab inteſtato ſuccederet: ⁊ ab inteſtato hereditatem reſtitueret ſubſtituto. Item dicendo ſine liberis: apparebat teſtatorem puberi ſubſtituere voluiſſe: vnde fideicommiſſarie nō pupillares intelligi debeantſubſtitutōnes ⁊ de filijs adinuicem: ⁊ de pauꝑibꝰ ad eos. Reſpōdebat̉ꝓ parte executoꝝ ⁊ paupeꝝ: quod sͣ. dixi in glo. de facto. ⁊ glo. j. ⁊ qd̓⁊. ſequit̉. Ad clariorem autem intellectum nota: ꝙ ſubſtitutōnū aliadirecta alia indirecta ſiue obliqua. Directaꝝ alia vulgaris: alia pupillaris: alia exemplaris: alia breuiloqua. de qua pone exempluꝫ. ff.de vul. ſubſti. iam hoc iure ſcꝫ cum teſtator dicit duos īpuberes filiosmihi heredes inſtituo: ⁊ eos inuicem ſubſtituo. habent em̄ hec breuiaverba in ꝑſonas cuiuſqꝫ duas ſubſtitutōnes vulgarem ⁊ pupillarē:alia compendioſa: de his ꝓſequere vt no. sͣ. e. raynūtius. circa princi.Sed ad vltimā ⁊ ad ꝓpoſitum veniamus. Compendioſa que ſit hisverbis: quādocūqꝫ filius meꝰ deceſſerit vl̓ ſine liberis deceſſerit: filiaſit heres hec ſi fiat a miſite ſiue fiat puberi ſiue pupillo iure directo:valet quādocūqꝫ decedat inſtitutus ſicut verba ſonant. ff. de mi. teſ. l.in fraudem. §. miles. ⁊. l. miles. ita heredem. §. j. C. de teſ. mili. l. inteſtamento. hoc verū niſi miles hanc ſubſtitutōnem filio fecerit: cuiꝰmater eſt ī medio quo caſu valebit iure fideicōmiſſi: ſi iam factus pubes filius decedat. C. de impu. ⁊ ali. ſubſti. l. precibꝰ. Si aūt paganꝰeam ꝑ ſuꝑiora fecerit v̓ba: ⁊ pupillus ille inſtitutus in pupillari etatedeceſſerit iure directo admittit̉ ſubſtituta. vbi autem iam pubes factꝰmorit̉ ſubſtitutō omnino extinguit̉. ⁊ venientes abinteſtato ſuccedūtin totum. ff. de vul. ſubſti. l. his verbis. ⁊. l. in pupillari. ⁊. l. cēturio.Si autē teſtator ſic dixiſſet: quādocūqꝫ deceſſerit filius: l̓ ſine liberisdeceſſerit: filiam ſubſtitus vl̓ volo ꝙ ei filia ſuccedat: tūc lꝫ directe nōvaleat: valet tamen indirecte iure fideicōmiſſi. ff. ad trebell̓. ſceuola.⁊. l. heredibus. C. de inſti. ⁊ ſub. generaliter. §. vlt. hoc viſo ſatis patꝫꝙ hec ſubſtitutō que forte cōpendioſa dici poteſt: admittit ſubſtitutosiure directo: exquo inſtituti deceſſerunt ī pupillari etate. ſi poſt pubertatem deceſſiſſent: tūc potuiſſent locum habere matris allegatōnes.n Trebellianice. ergo quia ſubſtituti veniūt iure directo: non fideicōmiſſario: non habet locum deductō trebelliane: argue ꝑ contrariū:ꝙ ſi locus eſſet fideicōmiſſarie ſubſtitutōni: bene detraheret̉ trebellianica: lꝫ eſſent pauꝑes ſubſtituti. lꝫ ergo ceſſet falcidia in his q̄ legāturpauꝑibus vl̓ ad pias cauſas. C. de ep̄i. ⁊ cle. ſiquis ad declinandā. ⁊C. ad. l. falci. aut̓. ſimiliter. ſecus videt̉ in trebellianica ꝑ hanc lr̄amad hoc. ff. ad. l. falci. l. j. §. ad municipiū. ſi em̄ conditor legis in trebelliana id voluiſſet ſicut expreſſit de falcidia: ita de trebellianica expreſſiſſet. de deci. ad audientiam. ad hoc. jͣ. de pͥui. ſi papa. ⁊ quod nō eſtſanctoꝝ patꝝ decreto ⁊cͣ. de trāſla. c. ij. ff. de pub. l. de precio. In ꝯͣriuꝫvidet̉ in aut. de ec. ti. §. ſi autē heres. ibi: omni falcidia vacante. coll̓.ix. Sed dixit Azo in ſum. de here. ⁊ fal. ꝙ trebelliana ꝯtinet̉ ſub noīefalcidie: ergo nec trebelliana detrahi poterit: nam nil excipit qͥ omniadicit: de ma. ⁊ obe. ſolite. ⁊ ſatis videtur terminari ꝑ dictum. §. ſi contingat̉. cum. §. ſiqͥs in nomine. vbi dicit hereditatem vl̓ legatum: neoccurrit inter iſta ratō diuerſitatis: vn̄ idem ius cenſebit̉. sͣ. de trāſla.c. ij. sͣ. de reſcrip. inter ceteras. ff. d̓ legi. non poſſunt. ad hoc fa. quod

no. Ala. ber. ⁊ alij. sͣ. de ſepul. c. ij. vbi no. de relicto pauꝑibus nondetrahi canonicam. ꝓ prima parte que placet facit: quia legitima ꝑpauperū inſtituiōnem filij non priuant̉: nam qui vult exheredatofilio eccleſiam heredem facere aliuerat ꝙͣ auguſtinum: et deoꝓpicio neminem inueniet. xvij. q. vl. c. vl. ⁊ ſic etiam no. accur. inl. ſiquis ad declinādāItem ī ipſa. l. ſiquisad declinandam: nonerat quis inſtitutus:qui trebellianicaꝫ detrahere poſſet: nec eſtꝑ omnia eadem ratioun vtraqꝫ: quia ſi rogatus reſtituere nondetrahit trebellianicāin vanū fuit heres: ſꝫſi teſtator fecit multalegata. ⁊ int̓ alia q̄dāad pias cauſas: ⁊ ſi n̄detrahat de legatis adpias: detrahit de alijs⁊ ſic nō erit heres invanū. Io. an.o Debite. de his qͣrtis dic vt no. sͣ. e. raynūtius. in glo. nota.ꝙ quartaꝝ.p Econtra. ſcilicꝫ de filia ad filium. Io. anPupillares. que expreſſe ſit ꝑ hec verba ſi filius meus deceſſerit infra tempora pubertatis filia ſit heres. inſti. de pupill̓. ſub. j.℟n̄. ⁊ expirat ſtatim cum ad pubertatem ꝑuenerit: vt ibi. Fuit aūtinuenta hec ſubſtitutō: quia cum multum ꝓſit heredem habere: ⁊pupillus teſtari non poſſit: vtile fuit pupillis modum inuenire: nedecederent inteſtati. vt in pre. l. inſti. de pupill̓. ſubſti. ī prin. Idemdicimus de exemplari lꝫ exemplaris differat a pupillari in hoc: qͥain ea neceſſe eſt certas ꝑſonas ſubſtitui. C. d̓ impu. ⁊ ali. ſubſti. l.humanitatis. Io. an.r Faciēda. vide quod eſt. jͣ. vt ſubſtitutō ⁊cͣ. poſtea videas dumſ Uerbis. dixit teſtator: ſi ſine liberis decedat alteri moriatur. ſedmodo ⁊ cetera. Io. an.iſtud verbum ſine liberis certum ē ꝙ non deſignat certam etatem:nam ⁊ ante pubertatem ⁊ poſt filius ⁊ filia ſine liberis mori pn̄t.ergo patet ꝙ ſubſtitutōni pupillari bene cōueniūt verba. īmo maxime pupillari. cum tunc liberos habere nō poſſit: ⁊ vide ꝙ exp̄ſſavulgaris habet tacitam pupillarem dūmodo ꝑſonis conueniat. ff.de vulga. ſubſti. l. iiij. multo potius verba que ſapiunt pupillaremvt hic. ad pupillarem ſunt referēda: ⁊ ſic reprobat̉ quod no. accur.C. de impu. ⁊ ali. ſub. l. p̄cibus. in glo. penul̓. Io. an.Perſonis. quia vterqꝫ impubes erat: ⁊ ante pubertatis tēporadeceſſit. vt sͣ. vidiſti.u Obliqua. ſcꝫ indirecta vl̓ fideicōmiſſaria.Interdum. vt. ff. ad trebeſ. l. ſceuola. ff. de vulg. ſubſt. l. centurio. §. verbis. C. de impu. ⁊ ali. ſub. l. precibꝰ.y Licꝫ autem. Reſpondet obiectōni que fieri poſſet ex eo ꝙ filinon poteſt matrē pͥuare debita portōne: ergo porto illa matri debet̉non ſubſtituto. Io. an.z Poſſit. C. ad tercul̓. l. matri. ſed illud locum habet vbi filiusteſtatur vl̓ decedit abinteſtato. hic iſtis filijs non ſuccedebant pauperes ex teſtamento ſuo ſed potius ex paterno vt ſequit̉.⁊ Poteſt. eſt expreſſum. ff. de inoff. teſt. l. papinianus. §. j. vbi dicitur: ꝙ mater nō impugnat teſtamentū quod pater filio fecit querela inofficioſi. Io. an̄.Cenſendum. vt ī pred̓. l. ⁊. inſti. de pub. ſubſti. §. liberis. ff. devulg. ⁊ pupil. ſubſt. l. qui plures liberos. ī fine. Io. an.¶ Eligioſus. emanauit ad declaratōnem decre. sͣ. eo. tua. eteorum que plene no. guil. ī ſpe. d̓ īſtru. edi. §. nunc v̓o. v̓.ſepe etiam queritur. Io. an.b Religioſus. intelligam indiſtincte ſiue ſit monachus vl̓ regularis canonicus mendicās vl̓ nō: ⁊ de clauſtralibꝰ intelligo in qͥbꝰſequens ratio locum habet. Sed quid de minore. xxv. au. vel demuliere: nunqͥd poſſunt deputari executores? ⁊ qꝛ maior. xvij. an.poteſt ꝓcurare negocia: sͣ. e. li. d̓ ꝓcur. qͥ generaliter. in fine. vr̄ ꝙpoſſit eſſe executor. Contra: qꝛ non habet ꝑſonā ſtandi in iudicis.