telligit̉ de duobus primis bn̄ficijs: que cuꝫ cura poſt dictūindultū obtinere ꝯtingit eūdē¶ Cum v̓o tibi non obſtanteꝙ aliud bn̄ficiū obtinere noſcaris a ſede p̄dicta de aliquobn̄ficō ꝓuideri ꝯtingit: ꝑ hoctecū vt primū beneficiuꝫ cumſecūdo retinere valeas: nō intelligit̉ diſpēſatū. hoc em̄ ſolūoꝑat̉ predicta expreſſio: ꝙ facta tibi gratia nequeat ſurrepticia iudicari. ¶ Dem.I apoſtolice ſedis legatus volens tibi ſue legationis aucͣte in certa eccleſiaꝓuidere: canonicatū ⁊ p̄bēdānulli alij de iure debitos ꝓxīoin ipſa eccleſia vacaturos collatōni ſue reſeruet ⁊ decernatirritū ⁊ inane ſi ſecus ſuꝑ hoccontigerit attentari: certis qͥeos tibi ꝯferant cuꝫ vacabūt?executoribꝰ ꝑ ſuas lr̄as deputatis. Noſqꝫ poſtmodū plenade his facta narratōne: quodab ipſo legato factū extitit ratum ⁊ gratū habētes id aucͣteap. confirmamꝰ: ⁊ eiſdem executoribꝰ vel alijs nr̄is damus

lr̄is in mandatis: vt in hmōiꝓuiſionis negocio auctoritatenr̄a: ꝓcedant iuxͣ ip̄ius legaticontinentiā litteraꝝ: certū eſtꝙ cum ipſa ꝓuiſio ipſiꝰ legatipoſt impartitā a nobis auccoritatē noſtra cenſeat̉ effecta:omnibus quibus poſtea mandauimus in eadē eccleſia ꝓuideri: etiā ſi canonicatū ipſiuseccleſie duxerimꝰ cōferendumeiſdē: d̓ iure p̄ferri dedebis inp̄benda poſtmodū inibi vacatura.I Dem.I motu proprio alicuialiqd̓ bn̄ficiū obtinenticonferamus aliud: de illo nonhabita mentione: non ob hocgratiā hmōi que de nr̄a meraliberalitate ꝓceſſit: inualidaꝫvolumus reputari. ¶ Secusſi ad petitōnē illius vl̓ alteriꝰꝓ eodem oblatā gratiaꝫ hmōifaciamus. tunc em̄ quātūcūqꝫmodicū beneficiū taceatur inea ipſam veluti ſurrepticiamvires nolumus obtinere. ¶Motu quoqꝫ ꝓprio tunc ſoluꝫgratia fieri cenſeat̉: cum hocexpreſſe cautū fuerit in eadeꝫ.¶ Dem.

dūmodo in beneficio quo nō reſidet faciat canonice deſeruiri: nūqͥdſi hunc modum non ſeruauerit valet diſpenſatio ⁊ beneficioꝝ retētio? Rn̄deo ẜm inno. ⁊ oſti. ⁊ compoſt. qui hoc no. in dicta decre.dudum: ⁊ de preſump. c. vlt. ⁊ guil. qui hoc no. in pre. §. in v̓. ſꝫ qͥdſi indulgentia. qd̓ bene tenet diſpenſatio. illud em̄ dūmodo non hꝫvim conditōnis: ſꝫ potius admonitōnis vl̓cōminatōnis: vt. ff. d̓tutel̓. l. muto. C. cōmi. epiſto. ꝑ totum. ⁊vide qd̓ dixi. jͣ. de re.iur. actus. poterit tn̄ꝓpter ſeruitij negligētiam eo iuſte priuarisͣ. de cle. non reſi. relatum. Io. an.Primis. ita dicebātdicti doctores ⁊ ꝓbabāt per. l. ff. de le. iij.fideicōmiſſa. §. ſiqͥsdecē. ff. d̓ ꝯdi. ⁊ demo.l. hec cōditio. ff. de v̓.ſigni. boues. §. j. ff. d̓ver. obli. eum qui kalendis. ⁊ idem erat ſatis expreſſuꝫ ꝑ decre.sͣ. e. li. de offi. or. ordinarij. ad fineꝫ. ibi dūdicitur. vl̓ ea que ⁊cͣ.vt ibi dixi.h Eundem. per receptionem ergo tercijvacant duo prima. v.in cle. e. ti. ſi plures.i Surrepticia. qd̓fieret exceptis duobꝰcaſibus: sͣ. de reſcrip.gratia. ⁊. jͣ. e. ſi motuproprio. nota ergo ꝙſufficit huic clauſulēꝙ ſuuꝫ conſequatureffectum: ⁊ aliuꝫ nonpoterit operari. ff. deadimē. lega l. legatainutiliter.z ¶ I apoſtolice.huiſti. sͣ. e. ſiqd̓ hic dr̄ haeum. ⁊ emanauit addeclaratōnem eoꝝ que ibi dixi: nec eſt differentia in iure: licꝫ ī factovideri poſſet: ibi non fuerat obtemperatū litteris legati. Item ibipapa mandauit canoniā ſtatim ꝯferri: p̄bendaꝫ aūt cū vacaret: hiccanoniā ⁊ prebendam ꝯferri mandat cū vacabūt: ⁊ ſic ibi expectāsiam erat in canonicum receptus: hic non.b Legatus. ſcꝫ de latere: alius em̄ nec ꝯferre nec reſeruare poſſet.sͣ. e. li. de offi. lega. c. j. Io. an.c Legationis. ſi em̄ auctoritate ap. ſpeciali hoc faceret: non eſſetalia confirmatio neceſſaria. sͣ. e. li. hi qui. ij. ℟n̄.d Eccleſia. in qua eiuſdem legati alia reſeruatio nō pēdebat: qd̓dic vt sͣ. de offi. lega. c. iij. ad fi. ⁊ quod dixi veꝝ intelligo niſi etiaꝫid papa ex certa ſcientia confirmaret eius rei facta plena narratiōevt. jͣ. dicitur. Io. an.e Decernat. No. ꝯtra opi. modernoꝝ qui dicebant ꝙ legatꝰ nonpoterat decretū apponere niſi ad id ſpeciale haberet mādatu. ad idēs. e. li. de of. le. p̄n̄ti. ⁊ dicam. jͣ. de ꝯceſ. p̄bē. qꝛ cūctis.f Eos. ſcꝫ canonicatum ⁊ prebendam. Io. an.g Confirmamus. non in forma cōi ſed ex certa ſcientia facta fuithec confirmatō: sͣ de confirma. vti. vel inuti. c. penul̓. Quid dicesde vſitata queſtōne: receptus eſt aliquis ꝓprio motu capituli: impetrat ꝯfirmatōnem a papa ꝑ formam: ne mnane canonici nomen ⁊cͣ.in qua confirmatōne papa quod de ipſo factum eſt: cōfirmat auctoritate ap. cū clauſula: ſi ita eſt. mandans etiā executori: ꝙ ſi eſt ita:auctoritate ap. prebendam ⁊cͣ. poſt impetrat aliquis canonicatuꝫ ⁊prebendam nulli alij de iure debitam ẜm ſtilum ſolituꝫ. vacat mōprebenda: cui debeat̉ queritur? ſuper hac queſtōne multotiēs fuit

a me petitum cōciliū ⁊ ſigillum: ⁊ dubitans de ea plura lucra reſpui:ſꝫ cōmuniter tenent doctores ꝑ hanc decre. ⁊ per decre. sͣ. eo. ſi eum. ꝙp̄feratur receptus ⁊ ꝯfirmatus. ⁊ bn̄ fa. ꝓ eis. e. li. sͣ. de reſcrip. cumaliquibꝰ. in fi. quod ſatis puto. Io. an.h Conſerendū. qd̓ plus eſt ꝙͣ mādare conferri. vt sͣ. e. li. de reſcrip.duobus.i Preferri. prefert̉ gͦ:⁊ hoc cōſequit̉ ꝙ gratiāſua eſt ꝑpetua. cum al̓sſi confirmatio pape noninterueniſſet: expir aſſetfinito legationis officio:ſi ad collatōeꝫ vacantisꝓceſſum nō fuiſſet: sͣ. deoffi. lega. pn̄ti. in prin. ⁊ꝑ hoc pꝫ ꝙ cum ꝑ talemconfirmatōnem acquiratur ⁊ augmentet̉ iusꝙ talem confirmatōneꝫimpetrans de prioribusbeneficijs tenetur facerementōnem: ⁊ idem dicode recepto proprio motucapituli. ad hoc sͣ. eo. li.de preben. ꝙͣuis. ⁊ meliꝰe. ti. non poteſt. ſi em̄ inlitteris ꝑ quas ius iamacquiſitum conſeruat̉:ſcꝫ in diſpenſatōne ſuꝑpluralitate tenetur impetrans bn̄ficioꝝ ſuorūfacere mentōnem: ml̓tofortius in lr̄is per quasnouū ius acquirit ⁊ acquiſitū auget: eius īmutando naturam: vt hicpatet. ⁊ ſic ſeruat curia.nam ⁊ qui confirmat donat. ff. de verbo. ſigni. l.obuenit. Io. an.k Poſtmodū. ſcꝫ poſtconfirmatōnem ⁊ aucͣtēimpartitā: vt sͣ. v̓. certūeſt ⁊cͣ. ⁊ ſi qͥ igit̉ mediotēpore impetrauerunt apapa .ſ. poſt reſeruatiōꝫ⁊ mandatū legati: ⁊ an̄ꝯfirmatiōꝫ: illi p̄ferent̉.Plus eſt gͦ qͦ ad hoc qn̄a pͥncipio legatus aucͣteap. ꝯtulit. vt sͣ. eo. hi qͥ.I motu ꝓprio. Equa diſtinctō huiꝰ decre. Emanauit ad declaratōnē eoꝝ que no. glo. ⁊ moderni. sͣ. d̓ reſcrip. ſi ꝓponente.b Bn̄ficiū. Quid ſi plura bn̄ficia obtinebat? Dicūt qͥdā hoc locuꝫnō habere: ſꝫ qd̓ ſequit̉ vt multitudo bn̄ficioꝝ vitet̉. Sed credo ꝯͣriū:cum ratio ꝓprij motꝰ adhuc remaneat: ſuꝑ quo fundat̉ diſtinctō. ⁊ ſiceſt hodie terminatū ꝑ cle. e. ti. ſi romanus. Preterea: lꝫ valeant lr̄e: n̄ꝓpterea poterat bn̄ficia retinere: cum ꝑ hoc ſecū diſpēſatū nō ſit. sͣ. e.nō pōt. in fi. optīe fa. sͣ. e. li. de reſcrip. gr̄a. ⁊ ꝑ illā ⁊ iſtā vides duoscaſus in qͥbꝰ valēt lr̄e: lꝫ de bn̄ficio eiꝰ ꝓ qͦ ſcribit̉ mentio nō fiat.c Ob hoc .ſ. ꝙ mentio nō fuerit habita.d Modicum. opinio ergo ber. quā ꝯſuetudo curie approbat ꝑ decre.iſtā etiā approbat̉: ⁊ reprobat̉ opinio. G. na. Inno. ⁊ ſequaciū: quiibi no. diſtinguendū inter tacentem ⁊ mentientē: vt in pͥmo caſu valerent littere: ſi modicū erat bn̄ficiū. in ſecūdo non. Uincē. ⁊ goſ. diſtinuebant. sͣ. eo. cum teneamur. sͣ. de reſcrip. poſtulaſti. inter tacentemtale bn̄ficiū ꝑ ſimplicitatē: vt tūc valeat reſcriptū vel ꝑ dolum. vt tuncnō valeat ꝑ decre. de reſcrip. ſuꝑ lr̄is.e Taceatur. indiſtincte intelligo: cum em̄ ius nō diſtinguat: nec egodiſtinguā vn̄ ſiue ꝑ maliciā ſiue ꝑ ſimplicitatē taceat: locū habeat hecdecre. illā tn̄ diſtinctōꝫ approbat inno. s d̓ reſcrip. poſtulaſti. ꝑ decre. e.ti. ſuꝑ lr̄is. que in lr̄is ad lites loqͥt̉ nō in gratioſis.f Expreſſe. ꝯcor. sͣ. e. li. de reſcrip. cum aliqͥbꝰ. sͣ. e. ti. c. ij. ad fi. vn̄dico ꝙ licꝫ ꝓbaret̉ ꝙ papa ꝓprio motū collatōnē fecit: exquo nō exprimitur in lr̄is: locum habeat ſecūdū dictū ⁊ nō primū. qͥd em̄ ſcimus:forte papa ante annū rogatꝰ fuerat ꝓ illoꝝ ſufficit ita ſcriptū eſſe. ff. qͥ⁊ a quibꝰ. l. ꝓſpexit. vj. q. iij. ſcriptum.

k ij