tionē vniꝰ ꝓuiſio iniūcta fuiſſet impleri non potuiſſet in beneficio: cuiꝰ collatio ad eū ſimul cū alio ꝑtineret.Dem.I tibi abſenti ꝑ tuū epiſcopū ꝯferat̉ bn̄ficiū: licet ꝑ collatōeꝫ hmōi donec eaꝫratā habueris ius in ip̄o bn̄ficio vt tuū dici valeat nō acqͥras⁊ ipſe tn̄ ep̄us vel quicūqꝫaliꝰ de ip̄o bn̄ficio niſi ꝯſentirerecuſes: in ꝑſonā alteriꝰ ordīare neqͥbit. qd̓ ſi fecerit: eius ordinatio facta de bn̄ficio nō libero: viribꝰ nō ſb̓ſiſtet. ¶ Sꝫſi ep̄us notificata tibi collatōead ꝯſentiendū terminū ꝯpetēteꝫ aſſignet: niſi ꝯſenſeris: poterit eo lapſo bn̄ficium liberecui viderit expedire cōferre.

¶ Anteꝙͣ tn̄ ip̄m ꝯtulerit tuum poteris non obſtāte ꝙ lapſus ſit terminꝰ p̄ſtare ꝯſenſuꝫ⁊ extūc de ipſo non poterit aliter ordinari.¶ Dem.Um qͥ bn̄ficiū cui aīaꝝcura īminet vi occupatſeu ſe ſciēter iniuſte ītrudit ineo: decernimꝰ ip̄o iure fore priuatū bn̄ficio: qd̓ cū cura ſimili pͥmitꝰ obtinebat. non em̄ decet: vt ſtultꝰ melioris ꝙͣ peritꝰꝯditiōis exiſtat: vel ꝙ inuaſoreo qui iuſte ingredit̉ priuilegio gaudeat potiori. ¶ Inſuper vt violēti qui auctoritatevel veriꝰ temeritate ꝓpria occupare dignitates ꝑſonatꝰ autalia q̄cūqꝫ eccleſiaſtica beneficia non verentur: ⁊ ſi nō virtutis amore pene ſaltē formidīe

non intendit: ⁊ hoc intellige ẜm determinatōnem quam habes .jͣ.e. ti. c. vlti. ⁊ fuit hoc ſumptū ex quadam extrauaganti: que incipiebat: cōtingit interdū ſicut te ⁊cͣ.l Alio. abſurduꝫ em̄ eſſꝫ illū grauari de quo papa non intellexit.In ꝯͣriuꝫ videbat̉. qꝛ ad collatōem ſuam ſpectat licꝫ ⁊ alteriꝰ. nam⁊ qui iurat ſuū nō eſſe: iurat ⁊ ſibi ꝯmunenō eſſe. ff. de v̓. ſig. pupillus. §. vlt. ⁊ qui legat ſeruos ſuos ⁊ qͥ ītotū: et qͥ in parte ſuiſunt videt̉ legaſſe. ff.de leg. iij. l. ſi quis ſeruos. ſꝫ hoc facit cōtraria intētio pape. idemeſt ergo dicere ad collationem talis: ⁊ ſolius talis.DI tibi abſenIti. beneficiummihi collatuꝫante diſſenſuꝫ meū alteri cōferre nō poteſt:niſi terminꝰ mihi datad ꝯſentiendū eſſꝫ elpſus: ⁊ tūc etiam poſtterminū anteꝙͣ alteriꝯferatur potero ꝯſentire. Emanauit hecdecre. ad declaratōem⁊ approbatōem eoꝝ q̄no. inno. ⁊ oſti. ⁊ moderni sͣ. e. accedēs. etoſti. in ſum. d̓ inſti. §.qͥs inſtitui. ſciebamusenim ꝙ abſenti poterat beneficiū conferri⁊ abſens inueſtiri: vt ibi. ſed dubitabat̉ an medio tempore poſſetcollatio reuocari? qd̓ hic terminat̉. ⁊ ꝙ dicit abſenti idem ⁊ multofortius ſi p̄ſenti. qui forte deliberare velle ſe dixit.b Epiſcopum. factū ponit non ius. qꝛ ideꝫ ſi ꝑ aliū.c Habueris. acceptando vel cōſentiendo vel ratum habendo: ſinegocioꝝ geſtor vel procurator generalis fuerat inueſtitus de ipſo:ſed ſi ſpecialis ſtatim dici debuit ſuum: quod dic vt no. eo. accedēs.ad hoc. ff. de neg. ge. ſi ego. ff. de ſol̓. ratum. ff. de acquirē. poſſeſſi.qui abſenti.d Acquiras. ſecus in legato ſpeciei. quia tunc acquiritur dominium legatario ignoranti: licet cōmutabiliter. ff. de leg. ij. cum pater. §. ſurdo. fa. ff. de ꝯdi. ⁊ demon. l. legata. per que iura dicebantquidam quod hic dicitur. Item per id quod habes sͣ. de elec. cuꝫ inter canonicos. ⁊. c. publicato. ad hoc. jͣ. de regu. iu. quod ſemel: cūſuis concor. Alij dicebant ꝙ ſi ſecundo prius fieret traditio: vel prius conſentiret: bene tenebat collatio per. l. C. de rei vendi. l. quotiens: in prin. ⁊ in fi. vbi dicitur ꝙ ſi res vendita fuerit duobus: ille potior eſt cui prius fuerit tradita: ⁊ vide quod dixi. jͣ. de reg. iu.qui prior. Tercia opinio erat ꝙ aut ſecūdus ſcienter recipiebat beneficiuꝫ aut ignoranter. in primo caſu non tenebat collatio: in ſecūdo ſic: tenetur tamen conferens ꝓuidere primo in equiualenti beneficio. ad hoc sͣ. eo. inter cetera. j. de iurepatr̄. paſtoralis. facit adhanc diſtinctionem. jͣ. de conceſ. prebend̓. quia cunctis. ff. de vſufruc. l. ſticho.e Alius. puta legatus de latere qui confert beneficia vacantia sͣ.de offic̄. leg. c. ij. iſtud autem conferre non poterit. qd̓ licet vacet: tamen non eſt libeꝝ: vt. jͣ. ſequit̉.f Perſonam. ſed nūquid poterit alteri ſub conditōne conferre .ſ.ſi ille non acceptauerit? noͣ. sͣ. eo. li. de elec. c. ij. ⁊. jͣ. de reg. iu. actꝰ.ſicut beneſicium non vacans non confertur cum conditōne quādovacabit: sͣ. de conceſ. preben. c. ij. ad hoc sͣ. de reſcript̉. paſtoralis.Sed nunquid poteſt de illo ordinare non conferendo perſone: ſedal̓s puta vniendo vel religioſum locum conſtituendo? non niſi ſicut poſſet poſt acceptationem cum eadem ſit ratio: sͣ. de eccle. edi.ad audientiam. ij. sͣ. eo. expoſuiſti. xij. q. ij. c. antepenl̓t. ⁊. etiā tūcſecundario ſit ordinatio in ꝑſonam.g Terminum. ſed nonne. ſtatutus eſt terminus a iure infra quēconſentire debet: ſcilicet vnus menſis: sͣ. e. li. de elec. ꝙͣ ſit. nec videtur ꝙ de beneficio iuris poſſit epiſcopus diminuere. jͣ. de reg. iur̄.indultum: cum ſuis concor. Dic decre. illaꝫ loqui in electis qui adhuc habent confirmatiōem petere: iſtam in his quibus ſit collatio.

in his autem non eſt ſtatutum certum tempus: et facit sͣ. c. ꝓxi. probatur. ⁊ hoc per id quod ſequit̉. naꝫ in decre. ꝙͣ ſit: lapſo termino priuatus eſt ipſo iure. nec poteſt vlteriꝰ conſentire: hic aut etiam poſt terminū ꝯſenſit dūmodo res ſit integra: vt ſequit̉.h Aapſo. quaſi diſſenſiſſe videatur. ſic sͣ. eo. li. de appel. ab eo. vbietiam iſta ponuntur vtparia. Et per hanc litteram videtur idem dicendum ſi diſſenſerint: ſcilicet ꝙ adhuc re integͣ poſſit conſentire: quod verūeſt conferente in eadē voluntate manente: ad hocsͣ. de ꝓcura. licet. vbi dehoc dixi. Io. an.i Conſenſum. ad hoc.ff. de op. le. l. mācipioꝝ.¶Ohoim qui qui vivel iniuſte occupat ſecundū beneficium curatum: priuatus eſt primo. qui autem vi beneficium aliqd̓occupat: eſt ipſo iure priuatus iure quod in illovl̓ ad aliud habebat. Emanauit hec decre. ad approbatōnem ⁊ declarationem eorum que no. innocen̄. ⁊ oſtien̄. sͣ. eo. ti.de multa.b Cura. al̓s nō haberet locū pena decre. sͣ. ę.de multa. ſi ergo habꝫ eccleſiam curataꝫ ⁊ poſteaviolēter occupet ſimplexbeneficium: non vacat primuꝫ ſed perdit ius: ſi quod habebat in ſecūdo: vt. jͣ. ꝓx. ℟n̄. Sed quid ſi habet curatam eccleſiam: ⁊ vi̓ occupatprebendam vel ſimplex beneficium: cui eſt annexa eccleſia curata: nūquid vacat prima? Hic ꝙ non ſed locum habebit ſequens reſponſio.hoc dico per decre. sͣ. e. ti. ſuper eo. vbi ergo eſſet priuatus primo periuſtam receptōnem ſecundi erit etiam priuatus per iniuſtam: al̓s nō.⁊ eſt ſi. quod dicimus de bigamīa que inducitur per matrimonium:quod non tenet eo caſu quo incurreretur ſi matrimouiuꝫ teneret: al̓snon sͣ. de biga. nuꝑ. Io. an.c Sciēter. ignorant igit̉ non tenebit pēa. ad hoc. jͣ. eo. ti. ſi bn̄ficia.qd̓ de ignorātia facti verū intelligo: ſecus in ignorātia iuris. jͣ. de reg.iu. ignorātia: cū ſuis concor.d Obtinebat. eadē ratōe q̄ hic ponit̉ in pēa decre. de multa: dicā idēde decre. cum in cunctis. sͣ. de elc. ſcilicꝫ ꝙ ſi aliquis ſciēter ⁊ iniuſteſe faciat in epiſcopum conſecrari: puta lit. pendē. ꝙ vacēt priora bn̄ficia ſua ac ſi canonice conſecratus fuiſſꝫ. ⁊ ſic etiā iam audiui in curiafore factū ꝓpt̓ rationē q̄ ſequit̉. ⁊ eadē rōne videt̉ ꝙ ſi aliqͥs iniuſte detinēs bn̄ficiū impetrat aliud bn̄ficiuꝫ nō facta mētione de illo bn̄ficioqd̓ occupatū tenebat ꝙ lr̄e non valeāt: ne ſit melioris ꝯditōnis ⁊cͣ. vthic. ad hoc sͣ. e. ꝙͣuis. ⁊ ſic intelligitur. jͣ. e. ſi motu. ⁊ idē etiaꝫ ẜm iddici pōt de decre. nō pōt. jͣ. e .ſ. ꝙ ſi aliqͥs habebat pl̓a bn̄ficia ex qͥbꝰvnū erat occupatū: ⁊ tacito de illo ſuꝑ alijs impetrauit diſpēſationē:diſpēſatio non valꝫ.e Exiſtat. xvj. q. j. legi epiſtolam: in prin. ff. qd̓ vi aut clam. l. naꝫ ⁊ẜuus. ff. de iur̄. ⁊ fac̄. igno. l. regula. §. antepl̓t. nec ex delicto quis facit conditionē ſuam meliorē. ff. de dona. int̓ vi. ⁊ vxo. l. iij. §. j. de ſen.excō. ſi vere. nec melior eē debꝫ ꝯtumaciū ꝙͣ obediētiuꝫ ꝯditio: sͣ. de poſtula. c. j. de do. ⁊ ꝯtu. ꝯtingit.f Uiolēti. Nota ꝙ latius loquit̉ pars pͥma ꝙͣ hec ſecūda. qꝛ loquit̉hic ſolū in violēto: nō ī alio ſe iniuſte intrudēte: vt in pͥma ꝑte. ⁊ īnitit̉ iſte. §. rigori illiꝰ legis. C. vnde vi. l. ſi quis in tantam. ⁊. xvj. q.vj. placuit. Io. an.g Uerētur. vereri deberēt cū ſine iuſto titulo illa detine̓ non poſſintnec eos iuuat antiqͣ poſſeſſio. jͣ. de reg. iu. c. j. cū ſuis ꝯcor.h Formidine. lxij. di. docēdus. de elec. cū in cūctis: de vi. ⁊ ho. cleri.vt clericoꝝ. ad idē. C. de emē. ꝓpin. l. vna. accedat qd̓ dicit̉: oderūt peccare ⁊cͣ. ⁊ vocat̉ talis timor ẜuilis qui ꝑ ſe p̄miū non hꝫ: niſi qꝛ ſoletinducē filialē. ⁊ eſt timor ẜuilis ẜm grego. in quo viuit peccandi volūtas: ⁊ ſeq̄retur opus ſi ſprearet̉ impunitas ⁊ ꝑtinet ad ſeruū. Initial̓reſpicit amiſſionē p̄mij: ⁊ ꝑtinet ad mercēnarium. filialis reſpicit offenſaꝫ: ⁊ ꝓprie ad filiū ꝑtinet.