Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

a iudice rn̄dere abſqꝫ rōnabilicā recuſet: aut nolit: ſeu cōtumacit̉ ſe abſentet: hr̄i dꝫ ſuꝑhis de qͥbꝰ ī eiſdē poſitiōibꝰ interrogatꝰ extitit: ꝓ confeſſo. Uerū ſi āteꝙͣ rn̄dere ſic iuſſus fuerit: eū ꝯtumacit̉ abſentari ꝯtīgat: tūc ꝓ ꝯfeſſo nō dꝫhaberi: ſꝫ ē al̓s ꝯͣ eū tanꝙͣ ꝯtraꝯtumacē ꝓut rō dictauerit ꝓcedendū. ¶MRegoriꝰ nonus inconcilio generali lugd̓.De teſtibus ⁊ atteſtatōnibꝰEdiatores ꝑ qͦs ſcelꝰ ſimoīe plerūqꝫ cōymittit̉ ad teſtīoniūꝯͣ ſceleris eiuſdem auctores in

deteſtationē criminis admittunt̉: ſi nō agat̉ criminaliterſed ciuiliter ⁊ emolumētū exinde nō fuerint aſſecuti.¶¶ Dem.¶Reſētiū auctoritate māͣdamꝰ: qͣtenꝰ ī cauſa q̄ inter abbatē ⁊ cōuentū ſancti nicolai andegauen̄. ex vna ꝑte: ⁊pͥorē ⁊ cōuentū de paldigē. lincon̄. dioceſis ex altera ſuꝑ eo:ꝙ ijdem abbas ⁊ ꝯuentꝰ ſe abipſis priore ⁊ ꝯuētu d̓ paldig.poſſeſſione ſubiectionis eiuſdēprioratus aſſerunt ſpoliatos:⁊ ſuper irritanda quadam cōpoſitione olim inita īter ꝑtes⁊ rebus alijs vertit̉: ab eiſdem

Rationabili cā. puta ſi poſitio ſuꝑflua eſſet l̓ īpertinēs q̄ ꝓbata n̄ releuaret. C. de ꝓbati. ad ꝓbatōꝫ. xxx. q. vl. iudicantē: ibi adrei veritatē ⁊cͣ. sͣ d̓ of. archidi. vt nr̄m. l̓ obſcura. iiij. di. erit. d̓ ſpō.de muliere. C. de trāſac. vt rn̄ſum: vl̓ generalis. ff. de le. ij. ticia. j.rn̄ſo. Itē ſi ſit de facto alieno: vt dixi sͣ. c. ꝓxi. iteꝫ ſi ſit captioſa:puta q̄ d̓tegat ꝑiuriūrn̄dentis: n̄ ē admirtenda: puta pat̓ conuētus iurauit nil eēin peculio: tutus eſtigit̉ exceptione iuriſiurandi a parte d̓latiniſi ꝓ rebꝰ poſtea q̄ſitis poſtea in poſitōedicuntur alique resfuiſſe in peculio tempore quo iurauit: ꝑhanc detegit̉ ꝑiuriuꝫeius: vnde reſpondere non cogitur. ff. deiureiuran l. duobꝰ..§. fi. nulli em̄ inijciendus eſt laqueꝰ. xx.vij. q. j. de viduis.Item ſi ſit ml̓tiplexvt pono ꝙ poſſidestalem eccleſiam ad tale monaſteriū ꝑtinentem: vel pono ꝙ titiꝰfilius. pͥ. dꝫ mihi. x. l̓his ſimilia. poſſet .n.alteruꝫ eſſe verum:alterum falſum: ⁊ iōpent̉ explicari: l̓ ipſeidem explicet dicēdovtrūqꝫ falſum vel hoc verum: hoc falſum: l̓ poterit ſimplicit̓ poſitionem negare: et̄ ſi alterū veꝝ ſit. ff. de rebꝰ du. ſi is qͥ ducēta. §.vtꝝ. iij. q. ix. pura. ix. di. ſi ad ſacͣs. vnde videt̉ ꝙ ad multiplicempoſit. onem bene rn̄dere teneat̉: cum habeat ſupͣdicta remedia. adhoc optime. jͣ. ti. ꝓxi. pn̄tiū. Conſueuer̄t āt aduocati dice̓: ponohec: ⁊ ſi nō credis coniuctim pono diſiunctim: ad quā tn̄ rn̄dere n̄ꝯpellit̉: vt quibuſdā videt̉ ꝑ iura ſupͣdicta: nō em̄ ponit vt debet.Item ſi poſitio ſit iuris: vt pono ꝙ īpubes pōt condere teſtamētūvel his ſimilia: ⁊ ad hoc nō ꝯpellit̉ rn̄dere. cū .n. ius qͥs ꝓbare nōcogat̉: ſꝫ factū: gͦ nec pone̓: cū ſuccedat in locū ꝓbatōis: sͣ. e. c. ꝓx.gͦ tanꝙͣ ad ſuꝑflua nō cogit̉ rn̄dere. Item ſi ſit impoſſibilis vel ꝯͣnaturā: vt ſi poīt virginē peperiſſe: vel patrē iuniorē filio .xxvj.q. ij. §. cū gͦ: ad hoc sͣ de ꝯfeſ. c. vl. ⁊ qd̓ ibi no. ff. de īter. ac. l. confeſſionibus. ⁊. l. ſe. Item ſuꝑ crimine eius ꝯtra quē fiūt nō admittunt̉ poſitiones. de pe. di. j. nō tibi dico: he gͦ ⁊ ſimiles ſint rōnabiles cāe ꝓpter quas rn̄dere nō teneat̉. Item ſi ꝓcuratori fiūt poſitōnes ſuꝑ aliqͦ emergēti de qͦ ꝓbabilit̓ nō imputet̉ dn̄o: ſi non inſtruxit ꝓcuratorē: bn̄ hēbit ꝓcurator inducias ad ꝯſulendū dn̄m:ſecus in pͥncipali ſuꝑ qͦ a pͥncipio inſtrui debuit: sͣ de iura. cal̓. ī ꝑ.tractādis: vbi de hoc ꝑ inno. ⁊ oſti.h Eiſdem .ſ. quibꝰ rn̄dere nō vult: ⁊ ꝑ hanc lr̄am dico ꝙ ſi quibuſdā rn̄debat: ⁊ poſtea alijs reſpondere noluit: ille quibꝰ iam reſponderat nō habebūt̉ pro confeſſatis ſi eas negauerit: pena .n. vlterius nō dꝫ extendi ⁊cͣ. de his que fiūt a ma. parte ca. c. queſiuit.i Pro ꝯfeſſo. nūqͥd ip̄o iure: aut ꝑ ſnīam? videt̉ ꝙ ꝑ ſnīam: ẜmea q̄ no .s. de iura. calū. c. vl. dicebat tan. ꝙ tacēs nō habebat̉ proꝯſeſſo nec ꝓ negante ꝑ regulam. ff. de reg. iur. qͥ tacet: ⁊ jͣ. e. ti. isqͥ tacet: ibi dixi. qͥd gͦ fiet? ẜm eum ꝯpellit̉ reſponde ꝑ excōicatōemin poſſeſſionem miſſionem captionem pignoꝝ mulctam ⁊ his ſimilia: sͣ vt li. n̄ ꝯte. tue. ⁊. c. qm̄. ff. de ven. īſpi. l. j. §. igit̉. ff. ſi qͥsius di. l. vna. ⁊ facit ẜm oſti. de elec. bone. v̓. cōtra legati. Sꝫ hodie ꝓ ꝯfeſſo haberi debet: vt h̓ vides. ad hoc. ff. de inter. act̓. d̓ etate. §. qͥ tacuit. ⁊ idem iuris de obſcure reſpondēte: niſi declaret. vte. l. §. nihil: ⁊ ꝙ h̓ dicit ꝙ habet̉ ꝓ ꝯfeſſo: intellige ſi ꝯfeſſio eſt dānoſa: al̓s ſi eſſet ſibi vtil̓ haberet̉ ꝓ negante: vt. ff. de interro. ac.l. non alienū. ⁊. l. de etate. §. j. vſqꝫ ad. vj. In interrogationibusꝓcedat hoc: in poſitionibꝰ non credo: in quibꝰ ſatis ſit ponenti ꝙhabet intentum ſuum.k Ratio dictauerit. qd̓ dic vt no. sͣ de do. ⁊ ꝯtu. ꝓut.Ediatores .ſ. ſociꝰ in crimine ſimonie admittit̉ ī teſtē:ſi ſit ſociꝰ crimīs tm̄: ⁊ agat̉ ciuilit̓: al̓s n̄. Iſta decre. ⁊ſequēs fuer̄t gregorij: ⁊ deberēt eſſe ī antiq̇ cōpilationevltīe ī ti. ⁊ ꝑ hāc decre. moderatiōꝫ recipiūt. glo. ille. 10. ⁊ ber.iiij. q. iij. §. itē ī crimīali v̓. liberi. in. j. glo. quā qͥdā nō hn̄t: ⁊ d̓

teſti. veniēs .j. ī glo. pe. qͥ īdiſtīcte dicebāt: ꝙ ī hoc crimle ſociꝰ criminis tm̄ admittebat̉ ī teſtē: crimīs v̓o ⁊ muneris n̄. diffīctio em̄illa locū hꝫ cū ſolū agit̉ ciuilit̓. ſi em̄ crimīalit̓: ſociꝰ et̄ tm̄ crimīsrepellit̉. vt h̓ vides: ad hoc sͣ eo. teſtīoniūb Mediatores. qͥꝓſenete dicūt̉: ⁊ ſalariū qd̓ eis dat̉ dr̄ ꝓſeneticūff. ꝓſenet̉. l. j. et. ij. Etſi ī ſpūalibꝰ ſalariū recipit: vl̓ aliquā ꝓmiſſionē cōmode tꝑalis ſimoniacꝰ ē: de ſimo. cūeſſent: ⁊ tūc nō admittit̉: et̄ ſi ciuilit̓ agat̉:vt h̓ in fi. ⁊ sͣ. e. veniēs.i. īfamis ē. .j. q. j. ſi qͥsep̄s. et. q. iij. ſi qͥs p̄bēdas: ⁊ bn̄ficijs p̄uadꝰ:sͣ de elec. ꝑ inqͥſitionē⁊ deponēdꝰ de ꝯfeſ. c. ijd̓ ſimo. nō ſatis ibi vtcōſenſerit. rio.c Per qͦs .i. qͦꝝ mīſted Plerūqꝫ. gͦ nō ſemper: qꝛ īterdū ſine mediatore int̓ ſe ꝯpo nūtſimoniaci: de ſimo. dehoc et. c. veniēs cū ſi.e Ad teſtimoniū. nōꝙ ad p̄ſumptiōꝫ faciēdā bn̄ admittēt̉: ſꝫ nonad ꝓbatiōꝫ. iiij. q. iij. §itē ī crimīali v̓. liberi.qd̓ dic vt no. xv. q. iij.nemī: d̓ ꝯfe. c. j. d̓ teſti.veniēs jͣ. Et no. ꝙ dic̄teſtimoniū: qꝛ circa accuſatōꝫ nihil h̓ ſtatuit̉ ſꝫ ſtat̉ iuri antiqͦ. ij. q. j. l ī pͥmis ī fi. xv. q. iijſane d̓ ſimo. tāta. ⁊. c. lꝫ heli et. c. ꝑ tuas: ⁊ ei qd̓ no. ij. q. vij. in ſū.f Auctores. cū īterdū et̄ ꝑ alios ꝯuīci nō poſſint: ad hoc sͣ de teſti. co. c. vl. vbi ad detegēdā cōiurationē inducūt̉ ſocij ⁊ iurati.crimīs. al̓ tāti crimīs: ⁊ ꝯcor. j. q. vl. c. vl. sͣ d̓ ſimo. tāta: ⁊. c.lꝫ heli. vbi cū ad īſtar crimīs ⁊cͣ. ⁊ ꝑ hāc lr̄aꝫ credo hāc decre. ītelligēdā etiā d̓ mediatore: qͥ nō ē emēdatꝰ d̓ crimīe: al̓s qͥd eēt ſpāle inhoc? vt sͣ. e. teſtīoniū. vel pt̄ dici d̓ emādato debe̓ ītelligi: ⁊ bene eſtſpeciale ꝙ mediat or admittat̉: vt. jͣ. dicā.h Criminaliter. sͣ. e. teſtimoniū.i Ciuiuter. Nō ꝙ regulare ē ꝙ ī ciuilibꝰ mediator de ꝯſenſu ꝑtiū admittat̉ ad teſtioniū: al̓s no. ī autē. de teſti. §. qm̄ v̓o col. vijEt no. ber. de teſti. co. dilectoꝝ circa pͥn. glo. h̓ tn̄ admittit̉ et̄ ꝑteꝯͣdicēte: qd̓ ītellige ẜm diſtīctiōꝫ decre. de ſimo. ꝑ tuas. ⁊. c. lꝫ heli.k Aſſecuti. vides qͥd iuris ī hoc excepto crimīe .ſ. ſimonie. Sedqͥd d̓ alijſs exceptis? De crimīe leſe maieſtatis dic vt. vj. q. j. §. veꝝde ꝯfeſ. c. j. De crimīe hereſis dic vt. jͣ. d̓ here. ī fauorē. Sꝫ aduertemirabile em̄ ē qd̓ dic̄ hec decre. ꝙ ſociꝰ crimīs repellat̉ ī crimīali:crimīs ⁊ mūeris ī ciuili. ſi em̄ qͥ petit ip̄m a teſtīonio r̄pelli: dicatſociꝰ mihi ī crimīe fuiſti: nō egemꝰ vlteriꝰ teſte: qꝛ ex hac ꝯfeſſiōe puniēdꝰ ē: d̓ ꝯfeſ. c. ij. nec ꝑmittit canō vl̓ lex ꝙ dicat hͦ n̄ feci: qꝛ mēdaciū vel alid̓ pct̄m nō ꝑmittūt. xxiij. q. iiij. qͥ peccat: ⁊. ff. d̓ tribu.illd̓. §. pe. Sꝫ dic̄ ꝙ pt̄ ī gene̓ dice̓: nō potes teſtis eē: qꝛ ꝯmiſiſti hͦcrimē qd̓ me offero ꝓbatuꝝ: ⁊ ſic repellet̉: qꝛ par delictū r̄pellit teſtē. sͣ. e. ꝑſonas: cū diſtinctōe decre. de ſimo. lꝫ heli. ⁊. c. ꝑ tuas veldic̄ p̄ciſe ꝙ exceptionē obijciēs nō fatet̉. jͣ. de reg. iu. exceptionē. ⁊ibi dicā. vel pone ꝙ opponat̉ crimīs ſimonie exceptio ꝯtra teſtē⁊ ille qͥ ꝓduxit dixit eū qui ꝓbat fuiſſe ſociū: ⁊ ſic ꝯͣ ſe nil fatet̉: ſꝫſecūdū rene: qꝛ ⁊ hic videt̉ fateri teſtr ſuū ſimoniacū. Reſentiū. hec decre. ē practica: ⁊ ꝑ aduocatos optime ſcit̉⁊ ponit modū remiſſiōis curie: ⁊ dat modū ſuꝑ poſitōibꝰiurādi: ⁊ dic̄ ꝑ quē iurari debeat. dat modū rn̄dēdi: ⁊ modū teſtesꝑbatorios reprobādi: ⁊ reprobatorios iteꝝ reprobādi. hoc dicat.b Cōuentum. dic vt sͣ de reſcrip. edoceri.c Ex vna parte. ⁊ actores.d Ex altera. ⁊ reos vt patꝫ ꝑ ſequētia.Poſſeſſiōe .i. qͣi poſſeſſiōe: qꝛ de īcorꝑalibꝰ agebat̉. ff. de vſuc. ſeqͥt̉. §. ſi viā: ⁊ de hͦ sͣ de fo. ꝯpe. ꝯq̄ſtꝰ. Et noͣ ꝙ h̓ agebat̉ poſſeſſorio⁊ tn̄ iurat̉ de veritate: qd̓ eſt ꝯtra id qd̓ no. ber. sͣ de iur. ca. c. ij. īglo. j. in fi. ⁊ sͣ de reſti. ſpo. lr̄as: ſꝫ nō ꝓhibet hic iurari: et hodieiurandū nō eſt per id qd̓ habes sͣ. e. li. e. ti. c. j.f Cōpoſitiōe. ſi amicabitis fuerat: valere poterat. Secus ſi fuiſſet trāſactio: sͣ de trāſac. ſuꝑ eo de hoc de p̄bē. niſi eēnt.g Rebꝰ alijs. ꝯmiſſio facta cū hac clauſula nō exiēdit̉ ad maiora

h j