inuenerīt: decernimꝰ admittēdos. Ano. iiij. ī ꝯcilio lug.De confeſſis. Rubrica.Tatuimꝰ vt poſitiōes negatiuas q̄ꝓbari nō pn̄t niſi3feſſiōꝫ aduerſa-
rij: iudices admittere poſſintſi equitate ſuadēte viderīt expedire. ¶ Unifacius. viij.I poſt p̄ſtitū veritatisaut calunie iuramētuꝫ:reus vel ꝓcurator ipſius poſitionibus ab aduerſario ſibifactis interrogatus iuſſuſqꝫ
Iterū veniebāt alij: ⁊ idē ſaciēbāt: ⁊ ſic n̄ erat litiū finis. ⁊ idē fiebat olī de nonicijs electis vel pn̄tatis: ſꝫ de illis hodie ſb̓lata ē dubitatō ꝑ hec v̓ba: ⁊ ꝯͣ hoc n̄ dabat oſti. aliud remediū: niſi ꝙ int̓pellata ſedes ap. ſuꝑ his ꝓuideret: ⁊ veritatē inqͥreret̉. ſꝫ hic optimūdatū ē remediū: vt ī eo ſtatu admittāt̉ ⁊cͣ. ⁊ ſic erit finis liti. ⁊ cōcordat ad hoc sͣ. e. li. d̓elec. vbi ꝑiculū. §. ſane. ⁊. jͣ. de excep. pia.¶D Tatuimus.circa poſitōnū maꝫ q̄ nōbn̄tibꝰ practicaꝫ nouaet ignota videt̉: ſciredebes primo ꝙ poſitioẜm goſ. ē dictu loco interrogatōis poſitū: vtqd̓ olī īterrogatiue fiebat: fiat hodie poſitine. pone ī termis. dicebat olim actor: querite dn̄e iudex: an ſit heres ⁊ ex qua parte. hodie dicit̉. pono te eſſe talis heredē. Itē pono te heredē ex aſſe. Sꝫhodie etiā fiūt īterrogatiōes ⁊ an̄ li. ꝯte. qd̓ dic vt no. de iura. ca.c. pe. ⁊ etiā poſt li. ꝯte. ff. de int̓. ac. vbicūqꝫ: etiā ſi ſit cōcluſum incauſa: vt sͣ de fi. inſtru. cū ioh̓es. vn̄ pt̄ deſcribi ꝙ poſitio ē breuisv̓boꝝ formula mentē ꝓponētis ꝯtinēs ad veritatē eliciēdā ꝯceptaHabuit aūt hoc v̓bū ortū nō ſolū ex vſu hominū diu in cauſis īolito: ſed ex antiqͣ lege. ff. de le. iij. offidius. §. ex diuerſo. ibi. pone igit̉ in credito ⁊cͣ. ad idē sͣ de li. ꝯte. c. vno. de elec. dudū. ij. ⁊ .jͣ.de teſti. c. pn̄tiū. Fiūt aūt poſitiōes vt ꝑ cōfeſſionē aduerſarij releuet̉ ponēs ab onere ꝓbādi vt hic. ⁊. ff. de iureiu. eū qͥ. j. rn̄. nā adhoc fiūt īterrogatiōes. ff. de īter. ac. l. ij. iij. ⁊ iiij. Differūt aūt poſitiōes ⁊ īterrogatōes: qꝛ poſitiōes aſſertiue fiūt: ille īterrogatiuepoſitiōes a ꝑte: ille a iudice. Et dicūt quidā ꝙ poſitiōes tm̄ fiūtpoſt li. cōte. īterrogatiōes an̄ tm̄: quoꝝ vtrūqꝫ falſum ē. de īterrogatiōibꝰ sͣ dixi: de poſitiōibꝰ. jͣ. dica. Ad poſitōes at̄ rn̄dere dꝫ ꝑsnō at̄ aduocatꝰ: īmo ſolēt cauti iudices tūc rndētes aduocatos expelle̓. Scire tn̄ debes ꝙ aduocatꝰ qͥ docet cliētulū falſū rn̄dere tenet̉ aduerſario illiꝰ dāna reſarcire: q̄ ob hoc ꝑtulit: puta ex onereꝓbandi vel amiſſiōe cāe. l. di. ſepe. s de īiu. c. vl. ff. ad. l. acql̓. qͥ occidit. §. vl. vn̄ ſolēt aduocati dicē̓ cliētulis: ſi hoc ꝯfitearis cām ꝑdes: nec dicūt ſi negaueris aīaꝫ ꝑdes: de ſimo. matheꝰ. in fi. Sciredebes ꝙ poſitiōes fiūt ī cā: ⁊ ad eas rn̄det̉ ꝑ iura. calū. vel v̓itatisin cā p̄ſtitū. vn̄ videt̉ ꝙ ſolū pꝰ li. ꝯte. fieri habeāt: cū pꝰ li. ꝯte. iuret̉: sͣ eo. li. de iura. ca. c. j. Sed dic ꝙ qn̄cūqꝫ faciēde ſūt ꝓbatōesfieri pn̄t poſitiōes ſiue an̄ litis ꝯte. ſiue poſt. nec ob. qd̓ de iuramēto dictū ē sͣ. qꝛ iudex ponētē an̄ li. ꝯte. faciet iurare ſe credere ⁊ eſtimare verū eē qd̓ ponit: ⁊ aduerſariū ꝙ verū rn̄debit. pn̄t em̄ an̄ li.ꝯte. exceptiōes opponi: ſuꝑ qͥbꝰ faciēda ē ꝓbatio: ad cuiꝰ releuatiōꝫfiāt poſitiōes. pone em̄ excipit̉ ꝙ actor excōicatꝰ ē: qꝛ ꝑcuſſit clericū: ⁊ ſic ab agēdo repellēdꝰ. ponet ip̄e reus: ⁊ hoc mō: pono ꝙ ꝑcuſſiſti talē. itē ꝙ ī tali ꝑte corꝑis. itē ꝙ cū gladio. itē ꝙ in tali loco.Itē ꝙ tali die. Itē ꝙ talibꝰ pn̄tibꝰ. Itē ꝙ turbatꝰ ex tali cā ꝑcuſſiſti illū. Itē ꝙ aīo īiuriādi. Itē ꝙ ille tunc erat clericus. Itē ꝙerat ī poſteſſiōe clericatꝰ. Itē ꝙ ſciebas illū clericū eē. Itē ꝙ vidiſti eū conſurā ⁊ habitū clericalē deferētē. his ꝑ actorē ꝯfeſſatisꝓbata ē excōicatio: al̓s reus hoc ꝓbet mutādo v̓ba ⁊ dicēdo ītēdit ꝓbare ⁊cͣ. poſt li. ꝯte. pone ꝙ peto ab eccl̓ia aliquē quā ꝯͣ iuraretinet remoueri. dicā pono ego talis iuramēto meo ꝙ talis hꝫ:⁊ poſſidet eccl̓iaꝫ ſancti. p. Itē ꝙ hꝫ ⁊ poſſidet eccleſiā ſcī marci.Itē ꝙ q̄libet eaꝝ hꝫ curā aīaꝝ. Itē ꝙ eas pꝰ ꝯciliū acqͥſiuit. hoc cōfeſſato ſuccūbit reus: niſi diſpēſatiōꝫ vel iuſtā cāꝫ on̄dat: ⁊ idē inſil̓ibꝰ. Scias at̄ ꝙ poſitiōes fieri debēt ſuꝑ ꝯtētis ī libello ⁊ ad eaꝑtinētibꝰ vel ꝑtinē valētibꝰ ex ꝑte actoris ad ītentiōꝫ fundādā: exꝑte rei ad extenuādā. iiij. q. iiij. c. j. Fieri at̄ debent de facto rei: qꝛad factū alteriꝰ non cogit̉ rn̄dere. ff. ꝓ ſuo. l. fi. Et ſunt ī ſcriptisofferēde iudici: vt videat an ſint īꝑtinētes īpoſſibiles captioſe negatiue ſaluo eo qd̓ hic dr̄: ⁊ ſic eas repellat: ⁊ de hoc dicā. jͣ. c. ꝓxi.qͥs ſi admittēdas viderit: ī actis curie ſibi ſcribi faciet: d̓ ꝓba. qm̄s. e. li. de reſcrip. cū ī multis. ff. de re iudi. l. acta. ad illas pꝰ modūfaciat aduerſariū rn̄dere vel de veritate vel credulitate hita diſtictiōe an de veritate vel calūnia tm̄ ſit iuratū. jͣ. ti. ꝓxi. c. ij. ⁊ rn̄ſiones ſcribi faciet ſic. fatet̉ vel negat: credit vel nō credit̉. Cū aūtex iuramēto de calūnia vel de veritate rn̄det̉: an poſſit dicē dubito: no. sͣ de iura. ca. cū cāꝫ. in. j. glo. Caueat at̄ ponēs a poſitiōibus ſue intētiōi ꝯͣrijs: vt ſi agat petitiōe hereditatis veī qͦrū bonoꝝ: nō dicat ſe pꝰ mortē poſſediſſe defuncti. ſi agat publicana nōponat ſe emiſſe a vero dn̄o. ſi agat vti poſſidetis: nō dicat aduerſariū poſſidere: ⁊ idem in ſimilibꝰ. Eſt aūt poſitiōis effectꝰ vt is qͥ
ponit: qd̓ ponit ꝯſiteri dicat̉. vt. jͣ. de iureiu. c. vl. vbi dicā de hͦ⁊ an poſitio vel rn̄ſio ad eam reuocari poſſit.b Negatiuas. Que eſt rō qͣre poſitio de negatiua q̄ alit̓ ꝓbari nō pt̄: fieri nō poterat? Breuis ē ſolutio. negatiue quedamꝓbari nō poſſunt: ſuꝑ quo dic vt no. 10. vj. q. vl. actor. ber. sͣ deele. bone. j. ⁊ accur.ff. de ꝓba. l. ij. ſed poſitio in locū probationis venit: illd̓ gͦ inpoſitione debet admitti qd̓ admitteret̉in ꝓbatiōe: ⁊ de hocno. goſ. sͣ de elec. dudū. ij. Item poſitionegatiua ꝓbari debꝫſed negatiua nō probatur: vt sͣ ergo ⁊cͣ.Itē negatiua poſiiōnō ponit: ſed remouet: ⁊ hoc ſiue ſit negatiua explicita. puta ꝙ non cognoui bertam: de frig. c. j. vel nō fui citatus: de elec. bone: ſiue implicitavt pono ꝙ in electione tm̄. iiij. canonici pn̄tes fuerunt de cauſa poſ. cum eccleſia. poſitiones ergo has negatiuas iuris rigorrepellit: ſed equītas eas admittit: ſi iudici videbit̉. vt hīc.c Non poſſunt. pone nego litteras ad lites de mandato domini impetratas: vel nego pecuniam numeratā quam promiſeram inſtrumento ſolenni ⁊ ſpe future numerationis. hec etſimilia nō poſſunt ꝓbari niſi ꝑ confeſſionē aduerſarij.d Aduerſarij. dicibant quidā doctores antiqui negatiuā poſitionem admittendam indiſtincte. Et quod dicitur ꝙ ne gatua probari non poteſt: verum eſt per teſtes: per confeſſionemautem aduerſarij bene: ⁊ probatur hoc sͣ de tem. or. dilectus. dee Iudices. ordinarij delegati vel arbitri: sͣ de proba. qm̄. ff.eta. ⁊ qua. c. vl. 10. an.de arbi. l. j.f Poſſint. non quicquid iudicis poteſtati ꝑmittitur: iurisneceſſitati ſubijcitur. ff. de iudi. l. non quicqͥd: ad hoc. ff. de offi.preſi. l. ſepe. ⁊. l. ſe. per que videtur ꝙ optioni iudicis relinquatur. peccat tn̄ iudex reijciens: exquo poſitio facit ad cauſam: ⁊equītas ſuadet̉: cum equitas ſcripta rigori iuris preferat̉. C. d̓iudi. placuit. de furt̉. ⁊ ẜ. cor. l. ſi qͥs ſeruo: ⁊ equītatem ſemperhabere debet pre oculis: vt. iiij. q. iiij. c. j. ⁊. jͣ. de rerū ꝑmu. c.vno. ff. ꝙ cer. lo. l. ꝙ ſi epheſi: nec ſit artanda probandi copiaxiiij. q. ij. ꝙͣꝙͣ. C. de proba. l. vl. ẜm oſti. tenet̉: ⁊ ſi non admittat poterit appellari.a ¶ IIpoſt preſtitū. Si reus iuſſus poſitionibus reſpondererecuſat: vel ſi cōtumaciter recedit: habebunt̉. pro confeſſatis: ſecus ſi priuſꝙͣ ſic iuſſus eſſet cōtumax fuerat: ſed tūcprocedetur contra eum tanꝙͣ contra cōtumacem. Tracta fuithec decre. de extraua. alex. que incipiebat retuliſti. al̓s dilectob Aut. quo ad ſpirituales cauſas exponimus ꝓ et. in eis em̄filio. Iohannes andree.in vtroqꝫ iurat̉: vt sͣ de iura. ca. c. j. §. vl. ⁊ ſic eſt ſi. C. de ver.ſig. cum quidam.Iuramentū. no. pro opinione illa que habet ꝙ ſolū poſt li.cōte. fiant poſitiones. Sed dic̄ vt dixi sͣ. c. proxi. ⁊ reſpicit qd̓d Reus. quid de actore vel eiꝰ ꝓcuratore? Dicūt quidā ꝙ cacōmuniter fieri ſolet.dit ab inſtituta actiōe: sͣ de iura. calū. c. vl. ⁊. C. de iura. calū.l. ij. §. ꝙ ſi actor. Ad poſitiōes em̄ rn̄det̉ ex vi iuramēti: ⁊ iō pena iurare nolētis h̓ locū hēat: qd̓ nō credo: ſꝫ dico vt dixi sͣ inꝓxi. glo. ꝙ hic reſpicit qd̓ cōiter accidere ſolet ſiue pt̄ .ſ. qꝛ actores ꝓbare hn̄t: ⁊ ſic poſitiōes facere: ſed idē ecōuerſo: cū actoe Procurator ip̄iꝰ. noͣ ꝓcuratoris cōtumaciam poſt li. cōte.ris ⁊ rei ſit equa cōditio. jͣ. de reg. iu. nō lꝫ. cū ſi.dn̄o nocere: de hoc sͣ vt li. nō cōte. c. j. in fi.f Iuſſuſqꝫ a iudice. ꝑ hanc lr̄aꝫ bene videt̉ terminata illa antiqua altercatio: qͣ querit̉: ſi iudex citat ꝑtē vt veniat rn̄derepoſitiōibꝰ: ⁊ citata venire nō vult: an poſitiōes habeant̉ ꝓ cōfeſſatis. Et lꝫ quidā dixerūt ꝙ ſic: puto ꝙ nō: ecce .n. qd̓ textꝰdicit iuſſus a iudice: ⁊ ne credat aliqͥs ꝙ talis iuſſus factus pernūciū ſufficeret: p̄mittit īterrogatꝰ. ille igit̉ lꝫ ſit iuſſus ꝑ nūcium nō ꝑ iudicē: ⁊ hoc cōceſſo: nō tn̄ eſt īterrogatus a iudice:qd̓ requirit hec cōſtitutio: vnde et. jͣ. ſubmittit̉: verū ſi anteꝙͣrn̄dere ſit iuſſus: ſic dixit .i. ab ip̄o iudice īterrogatiōe p̄miſſamaiorem ergo reputauit cōtumaciam illius qui interrogat̉ aiudice: ⁊ ab eo iuſſus rn̄dere nō vult: ꝙͣ illiꝰ qͥ citatus ꝑ nūciū:vel litteras etiā hoc exp̄ſſo venire nō vult.