Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

aliquādiu: ⁊ eis ꝑ eūdē clericūſpoliatos fuiſſe: nequaꝙͣ debētreſtitui: niſi euidēter docuerītꝙ eaꝝ poſſeſſionē legitīe aſſecuti fuiſſent: qꝛ eas occupaſſeīiuſte veriſil̓r p̄ſumūt̉: cū ꝓueniāt ex p̄dictis infra alienā parochiā ꝯſtitutis. Sitqꝫ manifeſtū niſi aliud on̄dat̉ eas deiure cōi ad eādē eccl̓iā ꝑtinere.Anocentiꝰ. iiij. Ctor qͥ ad terminūvenire: ad quē citari aduerſariū feceArat: nō curauit: veniēti reo ī expēſis ꝓpt̓ hͦ factislegitīe ꝯdēnet̉ ad citatiōꝫ aliāmīme admittēdꝰ niſi ſufficiēt̉cauerit: ꝙ ī termīo fidelit̓ debe

at cōparere Oni. viij.Um qͥ a tua īter locutoria: vl̓ grauamīe qd̓ ꝑ teſibi ꝓponit illatū a tua pn̄tiarecedit appellās: cū ꝓteſtari videat̉ hͦ ip̄o ſe nolle corā te decetero litigare: citare ad alia q̄pꝰ ea ī iudicō faciēda incūbūtvl̓ etiā ad ſnīaꝫ audiēdā: niſiſpōte appellatiōi ſue renūcietnō teneris. nec iō minꝰ ꝙ ī eiꝰabſentia ꝓceſſeris: tuꝰ ꝓceſſvalidꝰ reputari debebit.Nnocentiꝰ. iiij.De eo qͥ mittitur in poſſeſſionem cauſa rei ſeruande.Um qͥ ſuꝑ dignitateꝑſonatu vel beneficioeccl̓iaſtico obtinēdis

jͣ. eo. ii. de pre ſcrip. c. j.d Eundē clericū. nō lr̄aꝫ: qꝛ hoc ius facit ꝓ reo: ⁊ ꝯͣ actorē. ſi at̄ſpoliati eēnt a tercio: ius cōe lꝫ faceret ꝯͣ actorē: nō tn̄ ꝓ reo: vn̄tūc decre. locū hr̄e nō puto: ⁊ facit qd̓ dixi. jͣ. de p̄ſcrip. c. j.e Occupaſſe. ī mala ꝑte: alibi ī bona. viij. q. j. factꝰ: ⁊ sͣ. e. li. deꝓcu. ſi duo.f Preſumūt̉. nō ẜmopi. 10. qui no. xiiij. q.j. §. j. ꝙ laicꝰ reſtitutionē decimaꝝ pete nonpoterat̄ ꝑ decre. sͣ de p̄ſcpͥ. cāꝫ. bar. brix. no.ꝯͣriū: cū laici decimasīterdū poſſideāt de facto. Ad decre. illā cāꝫ.rn̄debat: ꝙ decre. ip̄adicit detine̓: non dicitpoſſidere. ſatis putohāc decre. face̓ ꝓ io. vtniſi laicꝰ ꝓbet ſe legtime aſſecutū: cū ſiteū p̄ſumptio nō audirqui em̄ reſtitutiōꝫ petit habꝫ duo ꝓbare: ſepoſſediſſe: ⁊ ſpoliatuꝫfuiſſe sͣ. e. c. olim. j. etiij. Et aliud ē poſſide:et aliud ī poſſeſſiōe eēff. de acqͥ. poſ. ſi qͥs aūt⁊ ē ſi. sͣ. e. ex trāſmiſſa⁊ qd̓ ibi no. hic gͦ eſt pͥſumptō ꝯͣ actorē ⁊ iuscōe ꝓ reo. poſſeſſio gͦ⁊ ſpoliatio ꝓbate nonaduocāt: vt fiat reſtitutio petitorio ꝓbatoꝓ reo: ad hoc de cā poſ. cū eccl̓ia. ⁊. c. cū dilectus. ff. de rei vē. officiū. ⁊ idē videt̉ vbicūqꝫ factū ē ꝓ reo notoriū: de diuor. ſignificaſti. ꝓprietas igit̉ ꝓ reo ꝓbata ip̄m ī poſſeſſiōe defendat: ad hoc. ff.de ſuperfi. l. j. §. qd̓ ait. ff. depoſi. l. bona fides. in fi.g Oſtendat̉. vt cōpoſitio: titulus p̄ſcriptōis: pͥuilegiū: vl̓ aliudſimile: de dona. apl̓ice. jͣ. de his q̄ ſi. a p̄la. cū apl̓ica. cū ſi.h Eccleſiam .ſ. B. clerici. 10. an.Ctor qui. Actor ꝯtumax ꝯdēnat̉ in expēſis: nec citaturvlteriꝰ ad ſui petitionē reus: niſi cauet de veniēdo.Ad terminū. cū īdiſtincte loquat̉ de qͦlibet termīo ſiueꝑemptorio ſiue nō ītelligēdū videt̉: ſic̄ ⁊ in reo dici ſolet: ꝙ ꝓ qͣlibet ꝯtumacia et̄ an̄ ꝑēptoriū ꝯdēnat̉ ī expēſis: ſꝫ ſolū pꝰ ꝑemptoriūpoſſit excōicari: de hoc. lxxiiij. di. honoratꝰ. iiij. q. v. ī ſūma: ⁊ sͣ deꝓcu. q̄relā. maior aūt eſt ꝯtumacia actoris nō veniētis ꝙͣ rei. iiij.q. iiij. c. j.c Curauit. cū potuiſſet vn̄ no. negligētiā vel ꝯtēptū. ff. de re iudi. ꝯtumacia: ad idē sͣ ti. ꝓxi. c. j. §. folet.d Ueniēti. ergo nō veniēti nō ꝯdēnabit̉: ſꝫ ꝯpēſet̉ ꝯtumacia contumacie. ff. de dolo. ſi duo. ff. d̓ ꝯpen. ſi ambo. Si at̄ actor nō venit⁊ iudex fuit abſens vel pn̄s: ſed ꝓcedere nō poterat: an fieri debeat cōdēnatio? dic vt no. in reo: sͣ. e. ti. c. vl.e Propter hͦ .ſ. rōne ꝯtumacie: de ꝓcu. auditis. jͣ. de excep. pia.sͣ. e. cū dilecti. ⁊. c. finē. Et qͣliter ꝯͣ ꝯtumaces ꝓcedi debeat: dic vtno. sͣ. e. ꝓut: et. c. cauſam.f Legitime. qd̓ dic vt no. ij. q. j. in pͥmis. sͣ. e. ti. finem.Admittēdꝰ. ⁊ ſic puniet̉ in qͦ peccauit. sͣ de tē. or. lr̄as. in fi.h Sufficiēt̓. vt ſic pignora vel fideiuſſores dent̉. ff. māda. ſi mādato. §. vl̓. ſi at̄ hāc dare nō poſſet: det̓ iuratoriā: de do. pꝰ diuor.r̄ſti. ꝑ vr̄as: vbi d̓ hͦ. ad idē. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. l. general̓r. Dic̄ at̄ īno.ꝙ ſufficit v̓bo caue̓: qd̓ pt̄ verū dice̓ ẜuata ſupͣdicta diſtīctōe beri Termīo. pͥmo .ſ. ad hͦ. ff. d̓ v̓. ob. eū qͥ kalēdis. vel dic termīoquocūqꝫ qͦ ad eiꝰ petitiōꝫ citabit̉ reus. hec ē em̄ īdefinita legis: q̄eqͥpollet vniuerſali: vt dixisͣ. e. li. de eſec. vt circa: ſic ⁊ cautio preſtat̉ de ꝑſeuerātia litis vſqꝫ ad finē. C. d̓ ep̄i. ⁊ cle. autē. general̓rk Fidelit̓. p̄ſumit̉ at̄ malicioſe abeſſe: niſi ꝯͣriū ꝓbet̉ .ſ. ꝙ īpeditꝰfuerit: de re iudi. cū bertoldꝰ. de ꝓcu. querelā: vbi de hoc.e Um qui. Iudex appellantē ⁊ recedētē citare vlteriꝰ nō teuet̉ ſi vult in cā ꝓcedere: niſi forſitā appellatiōi renūciet:⁊ determīat notata ꝑ īno. de accu. ad petitionē. ꝑ guil. in ſpe. de citatiōe. §. viſo de tempoꝝ v̓. qͥd ſi qͥs receſſerit.b Grauamīe. hoc dicit ex eo qꝛ ſi appellaret̉ a diffinitiua: iamfunctꝰ eſt iudex officio ſuo: de offi. dele: in lr̄is. ff. de re iudi. tudex.Sed ⁊ idē ī illo videt̉ qͦ ad executiōꝫ: q̄ pꝰ ſentētiā īminet faciēda

eadem ratione.c Per te. loquit̉ iudici: ſic sͣ de iureiurā. c. vl.d Appellās. ⁊ fruſtratorie: qꝛ ſi bn̄ appellaret ex cā ⁊ forma: tc̄ille a qͦ appellauerit iudex nō eēt: ⁊ ſic appellās ꝯtumax nō eſſetDe reuocatōe attētatoꝝ pꝰ appellatiōꝫ habebis. jͣ. de ap. n̄ ſolūe Proteſtari. no.ꝙ ius fingit ꝓteſtationē hoc ip̄o appellando ⁊ recedēdo.f Sentētiā. putaqꝛ lis erat cōteſtata⁊ liquet̉ de cā: vel talis eſt cā in qͣ ſnīaripōt li. nō ꝯteſta. qd̓dic vt sͣ vt li. nō ꝯte.qm̄. ⁊ sͣ. eo. ꝓut.Incūbunt. cōſiderato eo ſtatu in qͦtunc erat cauſa.h Audiendā. ſi nōeſſet cōtumax exp̄ſfecitari debet ad ſentētiam audiendā: al̓snō valeret ſentētiaparte abſēte. ff. queſen. ſine ap. reſcin.l. j. §. item cū ex edicto. ⁊ de hoc no. sͣ deoffi. dele. ꝯſuluit.i Kenūciet. quodpōt. ij. q. vj. ſi quis libellos. C. d̓ appel. ſiquis: ⁊ tacite etiā litigādo corā iudice aquo appellauit appellationi renūciat: sͣde offi. dele. gratū. de teſti. cū veniſſet. ſi tn̄ ītereſt aduerſarij adip̄m ītereſſe tenet̉: qd̓ dic vt no. sͣ de ap. īterpoſita. §. ille deniqꝫk Non teneris. videbat̉ ꝯͣriū ꝑ decre. sͣ de offi dele. cūiolim. .j.vbi iudices citauerūt appellaniē: quē putabant fruſtratorie appellaſſe: ad idem sͣ vt li. nō cōte. accedens .j. vbi etiā iudices citauerūt quem putabant fruſtratorie appel aſſe: ad idem sͣ eo. ꝓut. vbi mādat papa citari eū qͥ fruſtratorie appellarat. Sꝫ dicꝙ de neceſſitate citari nō dꝫ vt hic. Ad decre. cū olim. ⁊ decre.accedens: dic ꝙ ibi factum narrat̉ nō ius ponit̉. Ad decre. ꝓutdico ꝙ ꝓ iſta ꝑte facit: cū ibi papa mādat citari ad maliciā cōuincēdā: ergo id de neceſſitate nō erat ꝙ .ſ. citaret̉: ⁊ de hoc ꝯſueuit recitari: de accu. accedēs. ⁊.c. ad petitionē. Sed qͥd dicemꝰde ꝯtumace. nūquid qͥ ī vno actu iudicij fuit cōtumax: ad aliosactus citabitur? Dic ꝙ ſic: vt sͣ de teffi. cū olim. in fi. vbi citatur cōtumax ad ſentētiā audiendā: qꝛ licꝫ ī vno actu cōtumaxſit: nō ꝓpterea ꝓteſtari videt̉ ꝙ in alijs cōtumax eſſe velit: ſedhoc malū ꝯtumacie ſub colore boni .ſ. remedij appallatiōis deſendit: qd̓ ſimpliciter ꝯtumax nō facit.m Ualidus. Quid de iudicibꝰ datis cū clauſula ꝙ ſi nō oēs:l Proceſſeris. al̓s de iure.oēs ſil̓ nō ꝓnūciauerūt ſꝫ duo vnū: terciꝰ v̓o aliud: illi duo volūt ꝓcedere ad executiōꝫ ſue ſnīe: querit̉ an poſſint tercio n̄ vocato? ⁊ videt̉ terciū ip̄m nō debere vocari: ar. huius decre. ⁊ sͣhoc li. de ar. c. j. ⁊. ff. de re iudi. duo ex tribꝰ. cum gͦ ip̄oꝝ valeatſnīa: ergo ⁊ executio. Sed dic̄ ꝙ vocādus ē. nā lꝫ ſnīa duorū teneat̄: tn̄ aliꝰ articulꝰ qͥ emergit ē omībꝰ cōis: ita ꝙ ad illū duotercio nō vocato ꝓcedere nō pn̄t: sͣ de offi. dele. cām. ⁊. c. prudētiā. §. adijcimꝰ: al̓s ſequeret̉ ꝙ ſi ī aliqua termini aſſignatiōevnꝰ ab alijs diſcordaret: illi duo illo nō requiſito poſtea ꝓcedēpoſſent: quod eſt abſurdum.Um qui. Qn̄ agit̉ de beneficio eccl̓iaſtico ob cōtumaciā rei nō ſit miſſio in poſſeſſionē: ſed ad ſentētiā li.nō ꝯte. ꝓcedit̉. Ponit hec decre. duos caſus ſpāles ꝯͣduas regulas. Regularit̓ em̄ qn̄ agit̉ reali ad cōtumaciā rei fitmiſſio in poſſeſſionē cā rei ſeruāde: fallit̓ in hoc caſu. Itē regulariter nō ꝓcedit̉ ad teſtiū receptionē vel diffinitiuā ſentētiaꝫlite nō cōte. fallit in hoc caſu. Et eſt ad declarationē illoꝝ queno. sͣ de do. ⁊ contu. cōtingit.h Bn̄ficio. quocūqꝫ: ad hͦ de p̄bē. maioribꝰ: de v̓. ſig. c. penul.c Eccleſiaſtico. ſecus ergo ſi ſuꝑ tꝑali p̄benda vel tꝑali beneficio agat̉: qꝛ cum talia poſſint ſine inſtitutione canonica poſſideri: nō habebit locū decre.d Obtinēdis. Quid dicemꝰ de obtentis: pone cōfirmatꝰ ē qui