Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

iuram̄tū Nno. iiij. ī ꝯci. lug.De reſtitutōne ſpoliatorum. Requens ⁊ aſſiduanos q̄rela circūſtrepit: ꝙ ſpoliatōis exceptō nōnūꝙͣ ī iudicijs calumnioſe ꝓpoſita cās eccleſiaſticas: īpedit ⁊ ꝑturbat.dū eī exceptiōi īſiſtit̉: appellatōes īterponi ꝯtīgit: ⁊ ſic ītermittit̉: ⁊ plerūqꝫ ꝑimit̉ cāe cognitō pͥncipalis: ⁊ ꝓpterea noſqͥ volūtarios labor es appetīꝰ:vt qͥetē alijs p̄parēꝰ: fine litibꝰcupiētes īponi: ⁊ calūnie materiā āputare ſtatuīꝰ: vt ī ciuilibꝰ negocijs ſpoliatōis obiectuq̄ ab alio ꝙͣ ab actore fct̄a ꝓponit̉: iudex ī pͥncipali ꝓcedere n̄poſtponat. Sꝫ ſi ī ciuilibꝰ abactore: ī crimīalibꝰ āt ſe ſpoliatū reꝰ aſſerat a qͦcūqꝫ īfra. xv.dieꝝ ſpaciū pꝰ diē ī qͦ ꝓponit̉:qd̓ aſſerit ꝯprobabit: alioqͥn ī.expēſis qͣs īterī actor ob hͦ fecerit iudiciali taxatōne p̄habitaꝯdēnet̉: al̓s ſi iudici equū viſū

fuerit puniēdꝰ Illū āt ſpoliatū ītelligi volūꝰ ī hͦ caſuꝫ cū criminalit̓ accuſat̉ qͥ tota ſua ſb̓ſtātia l̓ maiori ꝑte ip̄iꝰ ſe ꝑ violētiaꝫ deſtitutū affirmat ⁊ ẜmhͦ loqͥ canones ſano credēdū ēītellectu: qꝛ nec nudi ꝯtēdere:nec īermes inimicis opponerenos debēꝰ. hꝫ eī ſpoliatꝰ pͥuilegiū vt n̄ poſſit exui iā nudatꝰ. Solꝫ eī īter ſcolaſticos dubitari: ſi ſpoliatꝰ a t̓cio de ſpoliatōe ꝯͣ ſuū actorē excipiat: an eitp̄s a iudice d̓beat īdulgeri: īfra qd̓ r̄ſtitutōꝫ īploret: ne forte ſic velit exiſtere: vt oēꝫ accuſatōꝫ eludat: qd̓ ſatis eqͥtati ⁊iuri ꝯſonuꝫ eſtimāꝰ: ꝙ ſi infratp̄s īdultū r̄ſtitutōꝫ n̄ petierit:⁊ cām cū potuerit n̄ ducat adfinē n̄ obſtāte ſpoliatōis exceptōe deīceps poterit accuſari. Ad hͦ ſancīꝰ: vt reꝝ pͥuataꝝſpoliatō agēti ſuꝑ ecc̄īaſticis: l̓ecōtrario nullatenꝰ opponat̉.I Onifa. viij. A decīas qͣs canōici ſct̄inicolai ſe aſſer̄t īfra parochiā eccl̓ie. B. cl̓ici poſſediſſe

s Iuramentū. dicūt quidā. ꝙ olim ꝓcuratores indifferēteriurabāt. ff. de dā. infec. qͥ bona. §. pe. ſꝫ fuit poſtea ſtatutū ꝙ ſolū pͥncipales ꝑſone iurēt. ff. e. ti. l. ij. §. ſi at̄. ⁊ sͣ. e. ti. c. j. qd̓ verū ē: niſi ꝓcuratores hēant ſpāle mādatū: vt hic. ⁊. ff. de iureiu.l. iuſiurandū. qd̓ ad pecunias. Alij dicebāt ꝙ ꝓcurator priuatietiā cuꝫ ſpāli mādato ad iurādū nō admittit̉ ꝑ pͥma iura.ſed qꝛ nō expedit iura corrigi: vt sͣ. eo.li. de elec. cū expediat: dic legeꝫ qͥ bona.nō eſſe correctā: ſedloqui in caſu decre.iſtiꝰ .ſ. cū hēbat ꝓcurator ſpāle mādatūAlij dicebāt ꝙ cumꝓcurator ꝑ li. cōtę.factus ſit dn̄s litis:poterat de calūniaiurare: qd̓ verū noneſt niſi hēat ad hocſpāle: vt hic vides.Requens.in ciuilibꝰnō admittitur ſpoliatiōis exceptio facta ab alioꝙͣ actore. In criminalibus admittit̉ facta a tercio: dūmōſit de tota ſubſtātiavel maiori ꝑte. exceptio ꝓbari dꝫ. jͣ. xv.dies: al̓s fit cōdemnatio expenſarum.Excipiēs de ſpoliatione facta a tercioinfra certū tempusa iudice ſtatuenduꝫdebꝫ reſtitutionē petere: al̓s excuſabit̉exceptiōe nō obſtāteUltimo dicit̉ ꝙ agēti ſuꝑ rebꝰ eccl̓iaſticis non ob: exceptioſpoliatiōis pͥuataꝝrerū vel econuerſo.hanc decre. quidamintitulabāt olim ſub ti. de excep. alij ſub ti. de reſtitutiōe ſpoliatorū ⁊ bene: vt hic vides.b Frequens. equū fuit gͦ ſuꝑ hoc ius ꝓuiſoriū emanaſſe. ff. delegi. nam ad ea.ne. liiij. di. frequēs.c Circūſtrepit .i. pulſat vl̓ ledit: ⁊ ſūpta ſūt hec v̓ba ex canod Calūnioſe. ſic sͣ de do. ⁊ ꝯtu. finēe Exceptiōis. ſpoliationis de qua sͣ dictū eſt.f Intermittit̉. id eſt differtur.g Perimit̉. de facto ītelligas nō de iure: qꝛ multi ꝓpter tot īpedimēta ⁊ timore expēſaꝝ litē dimittūt. Et ſic expōe ẜm ber.qꝛ exceptio ſpoliatōis dilatoria ē nō ꝑemptoria: nō ob. l. C. vn̄vi. ſi qͥs in tantā: qꝛ lꝫ pͥuatio dn̄ij inſurgat ꝯditione ex illa legenō tn̄ ex interdicto vel exceptiōe: vt no. sͣ de cā poſ. paſtoralis.h Labores. hec v̓ba fuerūt ſumpta de corꝑe aut̄. vt diuīe iuſſi.ſubſcrip. ha. glo. queſto. in pͥn. col. ix. ⁊ ꝓ republica īperator noctes ducit inſomnes: ī autē. vt iudi. ſine quo qͦ ſuf. in pͥn. colla.ij. ⁊ papa idē de ſe dicit sͣ in ꝓhe. huiꝰ libri.i Statuimꝰ. h̓ fit īterp̄tato canonū antiqͦꝝ d̓ hac maͣ loquētiūk Actore. hoc erat iniquū ꝙ reꝰ exciꝑet ꝯͣ actorē de ſpoliatōefacta a tercio: cū ī hoc nō deliq̄rit actor: ⁊ iō factū alteriꝰ ſibinō debebat obeſſe. C. de īoffi. teſta. ſi qͥs ſuo. v̓ſus fi. ⁊ .jͣ. d̓ reg.in. nō dꝫ: ⁊ peccata ſuos teneāt auctores. C. d̓ pe. ſancimꝰ: sͣ dehis q̄ fi. a ma. par. ca. c. q̄ſiuit. ⁊ recitat hic ber. ſe nō memiuiſfealiquē excipientē ſic in ciuilibꝰ.l A quocūqꝫ. ecce differētiā int̓ criminalē cām ⁊ ciuiſē: vt ī ciuili nō opponat̉ ſpoliatio facta ab alio ꝙͣ actore: ī crimīali ſiccū moderatiōe q̄ ſequit̉: ⁊ rōnes īfra ſequētur.m Xv. artat̉ tp̄us ꝓbandi: qꝛ malicioſe ſepiꝰ ꝓponebat̉ talisexceptio: vt ſupra dixit: ſic in exceptiōe excōmunicationis. viij.

dies ſunt dati. jͣ. de excep. pia.n Proponit̉. qꝛ dies illa n̄ ꝯputabit̉ ī .xv. ſic dies ī qͦ ꝓponit̉ excōitōis exceptio. jͣ. de excep. pia: ſic dies in qͦ cautū ꝓmittit̉: ⁊ ī qͦ ſiſtēī iudicio oꝫ n̄ ꝯputat̉ ī vicena milia paſſuū. ff. ſi qͥs caut̓. l. j. ſic. ⁊ dies pn̄tatōis lr̄aꝝ: cū ꝯmittit̉ cā infra certū tp̄s decidēda: sͣ d̓ ap. ſuꝑeo. ij. vbi de hͦ. ſecus. inx. diebꝰ qͥ dāt̉ ad appellandū ī qͥbꝰ tp̄s ſnīe ꝓlatōis ꝯputat̉. ij. q. vj.biduū: vbi d̓ hͦ sͣ d̓ reiudi. ad ꝯſultatōem. ⁊vltimo iſtoꝝ. xv. di exꝓbari poterit exceptioſic. ff. ad. l. iul̓. d̓ adul.l. pr̄. §. ſexagīta: ⁊. l. iscꝰ. §. ex ſenatuſcōſulto.⁊ p̄t peti bonoruꝫ poſſeſſio infra cēteſimū diem̄: ⁊ cēteſimꝰ in eo numero ꝯputat̉. ff. d̓ ſucceſ. edic. l. j. §. qd̓ dicimus: ſi. ff. de v̓. ob. l. qͥante kalendas.o Aſſerat .ſ. ſe ſpoliatū in ciuilibꝰ ab actore: ī crimīalibꝰ a qͦcūqꝫillud tp̄s n̄ ꝓbauerit.Alioqͥn .i. ſi infraTaxatōe. de qͣ dicvi sͣ qd̓ me. cā. c. vl. inglo. q̄ incipit vltͣ quaꝫber.r Puniendus. penaarbitraria: exqͦ nō ſtatuit̉ h̓ certa pena: d̓ oſfi. del̓. de cāis. ff. de iur̄deli. l. j.ſ Subſtātia. īterp̄tatur ⁊ exponit hic papacanones illos. iij. q. ijoportet: ⁊. ij. q. ij. nullus: vbi ſūt hec verba.Ridiculuꝫ .n. videbat̉ꝙ crimīalit̓ accuſatusaccuſatorē ſuū ꝑ exceptōeꝫ ſpoliatōis rei modice ⁊ vilis ab accuſatōe repelleret. ⁊ ē ſi. qd̓dicit lex ꝙ tutor a tutela excuſari n̄ pt̄ rōne ꝯtrouerſie q̄ ē int̓ ip̄m ⁊ pupillū ſuū: niſi forte de oībꝰ bonis aut plurīa ꝑte bonoꝝ ſit ꝯtrouerſia. ff. d̓ excu. tu. l.ꝓpter litē. īſti. e. ti. §. itē ꝓpt̓ litē: ſꝫ illd̓ iure auten. īmutatū videat̉:in auten. vt hi qͥ. ob. ſe ha. phi. res mi. §. ij. iij. ⁊ .iiij. colla. vj.t A t̓cio .i. ab alio ꝙͣ ab accuſatore. iij. q. j. ep̄i. ⁊. q. ij. cū eccl̓ie.u Tēpꝰ. arbitrariū exqͦ certū nō ſtatuit̉: vt sͣ dixi.x Sic .ſ. ſpoliatus.Eludat. malicijs autem indulgendum nō eſt: sͣ qͥ ma. accu. pn̄t.ſignificante. cum ſuis ꝯcor.z Quod .ſ. ꝙ iudex terminum ſtatuat.⁊ Eſtimamꝰ. ⁊ alij eſtimare dn̄t: sͣ de re iudi. ī cāis: ⁊ ſic ꝯpellituraliqͥs agere: ad idem. C. de inge. ma. l. diffamari: ſed nō preciſe: ſedhoc vt excipere poſſit: vt h̓ vides.Potuerit. al̓s non debet ſibi imputari: sͣ. e. li. de elec. cōmiſſa:sͣ d̓ ap. ex inſinuatione. cum ſi.ꝝ Opponat̉. ītelligit ber. hͦ qn̄ ini eccīaſticas ꝑſonas cā vertit̉ neſit ꝯͣ: sͣ d̓ or. cog. cū dilectꝰ. l̓ dic ꝙ ibi d̓ tꝑalibꝰ ꝯtēdebat̉: q̄ ꝓprie pͥuate dicūt̉: qꝛ pn̄t a pͥuato poſſideri. res āt eccīaſtice vocāt̉ h̓ qͥ n̄ cadūt ī laicū: vt decīe ⁊ alia ſpūalia. ff. d̓ le. iij. l. hͦ legatū. Et ē rō hꝰ dicti: qꝛ agēs noīe eccīaſtico n̄ agit ſuo iure ſꝫ noīe eccīe: vn̄ ſic̄ ꝓcurator agēs noīe alieno de iure ſuo nō excipit: ſic nec h̓: ad hͦff. de doliexcep. ſi ꝓcurator. Item res eccīaſtice ſūt publici iuris: ſꝫ d̓ publicoad pͥuatum nō fit ꝯpenſatio. C. de ꝯpenſa. l. j. ⁊. iij. D decīas. Eccīa q̄ petit r̄ſtitutōꝫ decīaꝝ qͣs ſe dicit īfra parochiā alteriꝰ poſſediſſe: n̄ audit̉: niſi ꝓbet poſſeſſiōeꝫ legitimā.b Canonici. noīe ip̄ius eccīe agētes: qd̓ pn̄t: vt sͣ de ꝓba. ex lr̄is: d̓ꝯceſ. p̄ben. ex ꝑte: vbi de hoc. cum ſi.c Aſſer̄t. ex hͦ īſultat p̄ſūptio ꝯͣ eos q̄ eis veriſimil̓r obſtat: ſecºſi hͦ n̄ ꝯſtaret ꝙ ille decīe eēt ī altieiꝰ parochia: ⁊ fac̄ ad ea q̄ dicaꝫ