mandatū ſuſceptuꝫ: etiā ſi eovſus nō fuerit: licet ī delegatoſe. apo. vices ſuas alteri ꝯmittēte aliud cēſcat̉: vlteriꝰ reuocari ab illo: niſi reuocādi poteſtas ꝯceſſa fuiſſꝫ eideꝫ. ¶ Ueruꝫ ſi cū ad plures: vel ad oēscauſas gnaͣliter ꝯſtitutꝰ fuiſſꝫī vna tm̄ ſubſtituerit earūdē:in alijs nequaꝙͣ ꝓhibet̉ ꝓcuratōis officiū exercere. Deꝫ.Ui ad agendū: ⁊ defendēdū: ac gnaͣliter ad oīaetiā ſi mādatū exigāt ſpāle: cōſtituit̉ ꝓcurator ex vi gnaͣlitatis hmoi ad aliquē articulū:in qͦ ſpeciale mandatū exigit̉:admitti nō debet. ¶ Sꝫ ſi aliqͥs vel aliqui de articulis ſpeciale mandatū exigentibꝰ ſpecificati fuiſſent a dicta clauſu

la generali: tūc ad nō exp̄ſſosetiam admittet̉. ¶ Procurator quoqꝫ abſqꝫ ſpeciali mādato iuramentū deferre: tranſigere: vel paciſci nō poteſt: niſiei bonoꝝ vl̓ cauſe adminiſtratio libere ſit ꝯceſſa. Deꝫ.Ui gnaͣliter ꝯſtituit̉ ad¶ negocia ꝓcurator: agereac exꝑiri pōt exceptis his caſibus: qͥ mandatū exigūt ſpāle.¶ Nedū v̓o ad negocia: ſꝫ etiam ad iudicia pōt filiuſfamilias abſqꝫ pr̄is aſſenſu fieri ꝓcurator ¶ Licꝫ auteꝫ quis poſt.xvij. annū ꝓcurator ad negocia licite deputet̉: ad iudiciatn̄ niſi maior. xxv. annis fuerit: deputari neqͥbit. I Deꝫ.I duo procuratores ſil̓ non adiecto

c Suſceptum. ⁊ licꝫ dixerit ſe nolle ſuſciꝑe: tamen domino in eadem volūtate manēte adhuc ſuſciꝑe poterit: vt. jͣ. e. licꝫ.d Uſus nō fuerit. licꝫ gͦ dn̄s reuocet ꝓcuratorē re integra vl̓ anteliteꝫ conteſtatā: inſti. manda. §. recte. ⁊ sͣ. c. ꝓxi. in pͥn. cuꝫ ſuis cōcor. ⁊ ipſo facto ẜm id qd̓ dicit̉. jͣ. e. ſi qup̄curator tn̄ datus adſubſtituendū hoc nonpt̄ poſt ſuſceptū mandatū. iam em̄ ſuo functus ē officio: ⁊ potiꝰhic cōſtitutꝰ a pͥncipalidn̄o: quā ſubſtitutusaꝓcuratore videt̉: vtdixi sͣ. e. c. j.e Apl̓ice. qꝛ aliꝰ nōſb̓delegat. C. de iudi.a iudice. sͣ. de of. dele.paſtoralis. ⁊. c. vlt. deap. cū cauſam.f Aliud. ſcꝫ ꝙ reuocare poſſit anteꝙͣ illevſus fuerit. et habeshoc sͣ. e. li. de off. dele.ꝙͣuis. Sꝫ q̄ro qͣre aliud in delegato ꝙͣ inꝓcuratore? Sol̓. credo ꝙ ſit ratio: qꝛ delegatus pͥncipis hꝫ a lege ꝙ ꝯmittere poſſit:⁊ ideo donec iudex ſb̓delegatꝰ vti ceꝑit reuocare poterit: vt ī p̄di.decre. ꝙͣuis. ſꝫ ꝓcurator de qͦ hic loquit̉ habet hoc ab hoīe: ⁊ id̓eꝯmittēdo ſuſcepto mēdato ꝑ ꝓcuratorē functus eſt officio ſuo. etideo ampliꝰ non reuocat. Et no. qꝛ ſi ꝯpromiſſariꝰ datus ad eligendum eligat: ⁊ electꝰ rēnuit ꝯſentire: ampliꝰ nō eligit. qꝛ ſuo functuseſt officio: sͣ. e. li. de elec. ſi ꝯpromiſſariꝰ. §. j. ꝓcurator tn̄ ſubſtituens nō eſt functꝰ officio ſuo: niſi ſubſtitutꝰ mādatū ſuſcipiat: vt hicvides. ⁊ ideo aliud qꝛ hic ꝓcurator cauſaꝫ agere ⁊ ſubſtituere poterat: ibi ſolū eligere. ⁊ ideo citius illius expirat officiuꝫ. Et ẜm ſuperiꝰ dicta no. qꝛ cū tres caſus ſint poſiti: sͣ. c. j. in qͥbꝰ ꝓcurator adiudicia ſubſtituit: hic de altero tm̄ dicit .ſ. de eo qͥ mādatuꝫ hꝫ: vn̄ dereliqͥs ſecus credo: cū habeāt pt̄ateꝫ nō ab hoīe ſꝫ a lege: vt ſuꝑiꝰ dixi: ex eo ꝙ factꝰ eſt dn̄s litis vel datꝰ in rem ſuā. al̓s em̄ qͣre nō ſicde alijs exp̄ſſiſſꝫ? ⁊ fa. de deci. ad audientiā. ⁊ qd̓ recitari ſolet de eoqͥ dux. in ma. quā pol. ꝑ adul. c. vlt. ⁊ de ꝯuer. in fi. c. j.Illo .ſ. ſubſtituēte. a dn̄o autem bene: habita diſtinctōne quamhabes sͣ. c. ꝓxi. Io. an.h Reuocādi. tūc em̄ nō expirat mādatū exqͦ penes eū pt̄as remanet reuocādi. ⁊ fa. optime sͣ. e. li. ſi delegatꝰ: de of. dele.i Omnes. pōt gͦ ꝯſtitui ad vnam ⁊ ad plures ⁊ ad omnes cauſasꝓcurator. ff. eo. l. j. Io. an.k Exerce̓. ſic et delegatꝰ ab alio ꝙͣ a pͥncipe ad vniuerſitatē cauſaꝝ vnā delegat: ⁊ ī alijs iuriſditōeꝫ retinet. ff. de iudi. cū p̄tor. §. j.¶ Ui ad agendū. datꝰ ad agendū defendere cogit̉: vel ſatiſdare de defendendo. ff. e. l. ẜuū: in fi.b Speciale. vt. jͣ. §. vlt. eum ſi.c Nō debꝫ. ⁊ ſic nō valet tātū genꝰ qͦ ad ſpēꝫ qͣntū ſpēs. ad idē sͣ.de ap. c. ij. de hoc habes sͣ. de of. or. ſi ſacerdos. xxiij. di. quāꝙͣ.d Non exp̄ſſos. non tn̄ ꝑ hoc mr̄imoniū ꝯͣhere poterit: vi. jͣ. e. c.vlt. nec poterit ꝯtra electū vel ꝓuiſuꝫ oppone̓ crimīa vel defectꝰ: vtin cle. e. ti. non poteſt.e Admittet̉. no. ꝓ illa opi. bul. ⁊ alioꝝ doctoꝝ leguꝫ: ꝙ paciſcēsꝙ caſum fortuitum non opponet: aut aliquos expreſſit ſecuta generali clauſula: aut nulluꝫ. vt in primo caſu teneat renūciatio: in ſecundo v̓o non. ⁊ nota. hec materia ꝑ accur. ff. ſi qͥs cau. ſꝫ etſi. §. q̄ſitum: ⁊ recitari ſolet sͣ. depoſi. bona fides.f Mādato. vel eo qd̓ hēat viꝫ ipſiꝰ ſpālis mādati: vt sͣ. ꝓx. ℟n̄.Deferre. ff. de iureiurā. iuſiurandū. j. §. fi.h Uel paciſci. C. de trāſact̓. trāſactōis: vbi de hoc. ff. e. ti. l. ꝓcurator cui lib̓a. ⁊. l. mādato. ⁊ sͣ. de tranſact̓. ꝯtingit. ⁊ de ar. ꝑ tuas.nec in integrum reſtitutōem ꝓ alio petere s. de reſti. in inte. coraꝫ:vbi de hoc. ⁊ hoc quādo pͥncipaliter petitur: ſecus ſi incidēter: sͣ. e.ti. ſuſcitata. C. etiā per ꝓcu. cauſaꝫ in inte. reſti. agi poſ. l. vnica.Itē in cauſa ſuſpecti tutoris. ff. de ꝓcu. non ſolū. §. fi. Itē vbi ſunt

duo ꝓcuratores omniuꝫ reꝝ alicuius. tunc eniꝫ non poteſt vnus ab alio ſine ſpeciali mandato exigere. ff. e. l. qui duos. et. l. itaqꝫ. Item deinterdicto de libe. exhi. ⁊ dedu. ff. e. l. pomponius: in pͥn. Item in acceptilatōne. ff. de accep. l. iij. Item in reſcriptoꝝ impetratōe: sͣ. de reſcpͥ.nōnulli. ⁊. c. ex parte. Iteꝫ in cauſa matrimōiali ẜm vinc̄. sͣ. qui ma.accu. poſ. c. ex lr̄is: ī parte deciſa. arg. cōtra s. e.ti. accedēs. ſꝫ ibi parentibus agētibꝰ de matrimonio filioꝝ acceſſit ipforūꝯſenſus: vt ibi nō. Iteꝫẜm quoſdaꝫ in voto tͣnimarino: sͣ. d̓ vo. ex multa: in prin. v̓. illis. Iteꝫin cōſumptoꝝ inſtrumētorum exemplatōne: defi. inſtrum̄. c. vlti. Itemī his que ſe. apo. ſibi ſpecialiter reſeruauit: quoddic vt no. de offic̄. leg. ꝙtranſlatōem. Iteꝫ in cōtrahendo matrimōio. jͣ.e. c. vlti. ⁊ in ſponſalibqui cle. vel. vo. veniēs.in cōpromiſſo: sͣ. de ar. ꝑtuas. Iteꝫ in abſolutiōepetenda ab excōmunicatiōe: de ſen. excom. qd̓ dehis: in fi. et ar. de pe. di.j. quem penitet. Iteꝫ inoblatione filij idolis facienda: de ꝯſe. di. iiij. queris: in prin. Item in cōtrahenda excōmunicatone. xxiiij. q. iij. ſi habes:in pͥn. Item in p̄ſtatōneiuramēti de calūnia. jͣ. d̓iuram̄. calum. c. vlti. Item in caſu sͣ. e. li. de elec. ꝓcur̄. ⁊ de hoc videin ſpe. e. ti. §. j. v̓. iteꝫ opponit̉ ꝙ licet habeat.i Conceſſa. vel datus ſit in rem ſuā. In tribus gͦ caſibꝰ hoc pt̄ .ſ. qn̄hꝫ ſpāle: qn̄ hꝫ gnaͣlē ⁊ liberā: qn̄ datꝰ eſt in rem ſua. hec ꝓbant̉. ff. e. l.ꝓcurator cui lib̓a. ff. de iureiur̄. l. iuſiurādū. §. fi. ⁊. l. ſe. C. de noua.l. nō abſtulit. ⁊. ff. de ſolu. l. hoc iure. ⁊ no. C. de tͣnſact̓. l. tͣnſactōis.¶ Ui gnaͣliter. nō eget ſumma. qꝛ ſatis ſummat ſeip̄m. hoc primuꝫ. dictū ponebat guil. ꝓ q̄ſtiōe in ſpe. e. ti. §. j. in fi. ⁊ ſeq̄ndo vber. ideꝫ dicebat qd̓ dicit hec decre. ⁊ ideꝫ no. oſti. de ꝓcu.petitio: in. j. glo. ⁊ ſatis olim hoc dicebamꝰ ꝑ decre. dilectꝰ. vbi eſt hocſatis exp̄ſſum. ſꝫ glo. videbat̉ ibi tacite ꝯſentire ꝙ generaliter fueratꝯſtitutus ad negocia ⁊ ad iudicia.b Generaliter. nota ꝙ generaliter poteſt fieri ꝓcuratoris conſtitutio: ⁊ dicit̉ hoc sͣ. e. petitio.c Experiri .i. defendere: sͣ. de iudi. c. j. alibi ponit̉ ꝓ agere sͣ. de cauſa poſſeſ. paſtoralis. Io. and Caſibus. exempla vide sͣ. c. ꝓxi.Filiuſſamilias. non dubitamꝰ qͥn filiuſſamilias poſſet ꝯſtitui ꝓcurator: sͣ. e. nō iniuſte. ⁊. ff. e. l. filiuſſamilias. §. ipſe qͦꝫ. Sꝫ an ſine mādato pr̄is poſſit ꝯſtitui dubitabat̉. ⁊ videbat̉ ꝙ nō: qꝛ ꝓ ſe nō admittitur: gͦ nec ꝓ alio: cū interdū admittat̉ ꝓ ſe qͥ nō ꝓ alio. ff. de poſtu. l. j.j. ij. iij. q. vij. §. tria. ⁊ no. de hoc ꝑ accur. C. de bo. q̄ li. l. vlt. §. j. ī fi.Sꝫ qꝛ nil deꝑit pr̄i: idcirco admittit̉ ſine mādato: vt hic. et eſt ſi. jͣ. deiudi. c. vlt. §. vlt. vbi at̄ deꝑiret pr̄i hr̄ent locū iura p̄dicta. ad hoc. ff.ad trebel. ille a qͦ. §. fi. ff. de in integ. reſti. cū mādato: in fi.f Xvij. annū. inſti. qui ⁊ ex quibꝰ cau. ma. poſ. §. iuſte. ſic ⁊ aduocatus ꝑegiſſe debet. xvij. an. ff. de poſtu. l. j. §. inuitu. iij. q. vij. §. veꝝ.g Ad negocia. no. oſti. sͣ. e. nō iniuſte: in. iiij. glo. ꝙ ꝓcurator datusad negocia maior. xvij. ⁊ minor. xxv. poteſt agere ⁊ experiri. nam exqͦꝓcurator ad negocia agere pt̄: vt sͣ. ꝓxi. ℟n̄. ⁊ minor. xxv. an. daturad negocia: vt hic. ergo ⁊ aget: vt ibi. Io. an.h Xxv. ff. eo. ti. minor. C. de his qui ve. e. impetra. l. fi. C. eo. ti.l. exigende.Si duo. vel plures. Emanauit hec decre. ad declaratōem eorum que no. Io. ij. q. vij. §. forma. ⁊ ber. sͣ. e. ti. non iniuſte.⁊ accur. ff. e. ti. l. pluribꝰ. ⁊ inno. ⁊ oſti. sͣ. e. in nr̄a. ⁊ guil. inſpe. e. ti. §. rōne aūt. v̓. qͥd ſi duo: ⁊. v̓. ſeq̄n.b Sil̓. qꝛ ſecꝰ ſi diuerẜ tꝑibꝰ. ff. e. l. ſi qͥs tn̄. §. fi. ⁊ sͣ. e. nō iniuſte. ⁊hoc io. qꝛ dādo ſecūdū videt̉ pͥmū reuocare: vt ī p̄dictis iuribꝰ. ⁊ hꝰ ēveꝝ: niſi expͥmat ſe nolle pͥmū reuocare. ff. de leg. j. ſi qͥs pl̓ibꝰ. ad hocjͣ. e. ſi quē. ⁊ hͦ veꝝ ītelligo: et̄ ſi ſecūdꝰ ꝓcurator nolū ſuſciꝑe mādatū