Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

dn̄s ſit litis effectꝰ: dari aliusꝓcurator: antea tn̄ nō pt̄: niſiīreꝫ ſuā ſit datꝰ: vel a dn̄o ſubſtituēdi aliū etiā certa n̄ exp̄ſſa ꝑſona ſibi fuerit ꝯceſſa poteſtas. Procurator v̓o datus ad negocia pt̄ libere qn̄cūqꝫ aliū deputare. Dem.Uāuis ꝓcurator poſſit(an̄ litē ꝯteſtatā etiā ſinecauſa lib̓e a dn̄o reuocari: poſtea tn̄ ipſo nolēte neqͥbit: niſieū dn̄o inimicū fieri: vel ſuſpectū: aut aduerſario affinitateꝯiūgi vel eius heredē fieri: ſeu

ingredi religionē: aut ī longūꝑegrinari: vl̓ egritudīe aūt vīculis detineri ꝯtīgatꝭ ſeu aliarōnabilis cauſa ſubſit: ꝓpterquam ſit merito reuocandus. Ueruꝫ ꝙͣꝙͣ niſi vt p̄mittit̉reuocari nō poſſit: dn̄s tamenſue cauſe vna cū eodē ꝓcuratore: maxime ſi de colluſiōe timeat minime ꝓhibet̉ adeſſe. Dem.Squi a ꝓcuratore ſuper hoc a domino poteſtatem habente procuratorextitit ſubſtitutus: non poteſt

non ſubſtituit. ⁊ gͣuil. in ſpe. huius ti. §. j. v̓. quid ſi ꝓcurator interceſſerit. accur. dicebat ꝙ forte ideꝫ vtrobiqꝫ dici poterat per. l. C. d̓ ꝯſor.eiuſ. li. l. ij. Io. an.g Litis. ⁊ exponūt legiſte .i. inſtātie: vt. C. de iudi. ꝓper andū. ẜmnos nō perit inſtātia: vn̄ intelligimꝰ ꝓprie: sͣ. de iudi. c. pl̓t. ⁊ ſic videtur ſentētia in eū formāda nō in dn̄m: de qͦ dic vtsͣ. de elec. q̄relam.h Procurator. vt. C.eo. l. nulla. ⁊. l. pl̓t. ⁊. l.neqꝫ: in fi. ⁊. ff. e. in cāe.⁊. ff. de ap. l. ab executore. §. fi. et. ff. de doli excep. ſi ꝓcurator agit. §. j.⁊ hoc veꝝ ītelligo vbi fuerit ſimpl̓r conſtitutꝰ vl̓nō exp̄ſſe ꝓhibitꝰ: al̓s ſiꝯſtitutꝰ fuerit vſqꝫ ad liteꝫ ꝯteſt. ⁊ exp̄ſſe ꝓhibitus: ne vltͣ ꝓcedēt ſecꝰ:d̓ qͦ dic vt no. īno. ⁊ oſti.sͣ. e. petitio. ꝑficiat gͦ dn̄sꝑ ſe vel ꝑ aliū litē ceptā:⁊ ad īſtar huiꝰ dixit dn̄sazo: ꝙ delegatus ab alioꝙͣ a pͥncipe poſt litē ꝯte.delegare pōt: qd̓ ẜm nosvidetur nō veꝝ: vt sͣ. deap. cū cauſaꝫ. ⁊ d̓ hoc sͣ.de re iudi. cū bertoldus. nec eſt faciēda ꝯꝑatio. qꝛ etiā poſt litem ꝯteſ.ordinariꝰ reuocat delegatū ſuū. ff. de iudi. l. iudiciū. ſꝫ ꝓcurator nonniſi cauſa cognita: vt. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ rōneꝫ q̄re. ff. e. ti. poſt litem.i Antea. lit̓. conteſt. Io. an.k Non poteſt. ſcꝫ dari alius ꝓcurator. ff. e. l. ꝙ quis.l In rem ſuā. vt ſi titulo donatōis ceſſe ſunt actōes mihi: ⁊ datꝰ ſuꝫꝓcurator ad eas intētandas. iſte eſt caſus. C. de dona. l. illā ſubtileꝫ.m Subſtituēdi. tūc em̄ ſubſtitutꝰ videt̉ vel datꝰ ab ipſo dn̄o. ad hoc.ff. ꝙ cuiuſqꝫ vniuer. l. iteꝫ eoꝝ. §. ſi decuriones. Et ꝑ hoc ⁊ alia q̄daꝫiura ſolui q̄ſtionē de delegato ab alio ꝙͣ a pͥncipe qui hꝫ ſpeciale mādatum ſubdelegādi .ſ. ꝙ ſubdelegare poſſit. ad idē sͣ. de of. deleg. is cui.vbi de hoc. ⁊. c. vlt. §. vices.n Certa ꝑſona. In ꝯͣriuꝫ videbat̉: qꝛ ꝓcurator debet eſſe certꝰ. ff. e.ti. l. ij. ſicut ⁊ arbiter. ff. de ar. Iteꝫ ſi vnus. §. ſi in duos. ⁊ sͣ. de arb.īnotuit. ſicut ⁊ tutor. ff. de teſta. tu. tutor īcertus. ⁊. l. duo ſunt titij. ⁊hoc ꝑ p̄dicta iura tenebat vbertꝰ de bobio: vt no. guil. in ſpe. ti. j. §.iam nūc. v̓. quid ſi in delagatōe. ⁊ accur. videt̉ ideꝫ tenere. ff. e. l. j. inglo. j. ſꝫ illa glo. ⁊. l. ij. e. ti. poſſent ītelligi de ꝓcuratore īcerto ẜm modum illiꝰ. l. duo ſunt titij. ff. de teſta. tu. quia plures ſunt titij: ⁊ fecit.titiuꝫ ꝓcuratorē: ⁊ nō apparet de quo ſenſerit.o Negocia. ⁊ ad vnū etiā negociū dari pt̄. ff. e. l. j. de neg. ge. l. iij.§. negociū. ad ideꝫ. ff. vi bo. rap. l. ij. §. ꝙ ait.p Deputare. ff. mā. ſi ꝓcurator. Et ſic no. vnā differentiā inter ꝓcuratore ad negocia ⁊ ad iudicia. aliā videbis. jͣ. e. qui generaliter: infi. terciā sͣ. de reſcrip. ex ꝑte decani. ff. māda. ſi mādaſſeꝫ. ⁊ qd̓ hic dicitur dic veꝝ niſi in caſu. jͣ. e. c. vlt.AUuāuis. ꝓcurator an̄ litem ꝯteſt. etiā ſine cauſa reuocari pt̄.poſt litē ꝯteſt. nō ſine rōnabili cauſa. dn̄s tn̄ bn̄ pt̄ adeſſe cauſe cū ipſo ꝓcuratore: maxime ſi de colluſiōe timeat.h Conteſtatā. vt inſti. māda. §. pl̓t. ff. māda. ſi v̓o nō remunerādi.§. ſi mādauero. C. māda. ſi pat̓. ff. de ꝓcu. an̄ liteꝫ. sͣ. de elec. ī cauſis.s. e. ex inſinuatōe. Et eſt iſte caſus qͦ penitere licet: qd̓ dic vt dixi. jͣ. d̓reg. iu. qd̓ ſemel. q̄ eſt ꝯtra.c Reuocari. ſꝫ nūquid in hoc caſu reuocatio ꝑuenire debeat ad iudicem vel aduerſarium? dic vt sͣ. e. mandato. Et videt̉ ꝙ non: ar. a cōtrario illius decre. ⁊ hoc ibi tenent tan. ⁊ goſ. ber. ⁊ inno. ibi tenentꝯtra. ⁊ ſubaudiunt maxime: ⁊ eorum rōnes ibi vide. ⁊ guil. in ſpec̄. e.ti. §. j. v̓. item ꝙ mandatuꝫ. oſti. no. ę. ti. auditis: ꝙ reuocatio tenetindiſtincte quo ad p̄iudiciū reuocantis. Si querat̉ de p̄iudicio aduerſarij ſi fit ante lit. ꝯteſt. ⁊ iudex vel aduerſariꝰ certificatus fuit vel certificari pt̄ de mandato nō obeſt reuocatio: niſi ad alteꝝ ꝑuenerit. debetem̄ ignorātia ꝓbabilis eſſe excuſata: de cle. ex. mi. apl̓ice. ff. iudi. ſol.ſi aūt: multominꝰ valet poſt lit. ꝯteſt. niſi ad alteꝝ p̄dictoꝝ ꝑueniat: qͥbus ſemel de mādato extitit facta fides: sͣ. e. mādato. ff. eo. ſi ꝓcuratorem. ſꝫ ſi ſe celet ꝓcurator: obligat̉ dn̄o. ff. de dolo: eleganter. §. pl̓t. ⁊ ſinon eſt ſoluendo: tenetur aduerſarius ſi particeps ſit dilecti. ff. manda. ſi ꝓcuratorē. §. j. ſin aliter ſibi imputet qui taleꝫ elegit. ff. de mi. cūmādato: in fi. vnde ſi reuocatio ad iudicē vel aduerſariuꝫ ꝑueniat: idſuper quo ꝯcluſuꝫ eſt nō impedit: alia ſic: vt in predic. decre. auditis.

Si aūt de mādato nō fuit facta fides: ⁊ ſine ſatiſdatiōe fuit admiſſus tenet reuocatio: ⁊ ſic ītelligat̉ sͣ. e. in nr̄a. ⁊.c. ex inſinuatōe. ⁊.ff. e. in cāe. ⁊ ꝯͣriꝰ ſenſus sͣ. e. mādato. ⁊ ſibi imputet qͥ eā non exegit. ſi at̄ ſatiſdatōeꝫ exegit: ī ꝓcuratorē celātē reuocatōeꝫ redūdabit:⁊ aduerſariꝰ erit ſine dāno. vn̄ ſi erat ꝓcurator actoris: cōmiſſa eſtſatiſdatio de rato. ff.rem ra. ha. l. ij. ſi ꝓcurator rei ſatiſdat iudicatuꝫ ſolui: et de doloꝯmittet̉. ff. iudi. ſol. l.iudicatū ſolui. ⁊. ff. e.plautius.d Poſtea .i. poſt lit.ꝯte. ⁊ ītelligas ab ip̄oꝓcu. vt dixi sͣ. ꝓxi.e Ipſo nolēte. ſecꝰ ſi.volēte. ⁊ ſic poſſꝫ ītelligi sͣ. e. mandato. vtibi no. qͣntūcūqꝫ tn̄ ꝓcurator ꝯdicat: nō ꝓcedet̉ cuꝫ eo poſt reuocatōeꝫ qͦuſqꝫ de cauſa reuocatōis cognitū fuerit. nō em̄ debet ſe ingere̓ ꝓcurator: ſꝫ debetei ſuffice̓ ꝙ ſine ſuſpitōis nota remoueat̉.ff. e. l. q̄ omnia.Nequibit. ꝯtra. jͣ. eo. ſi quem. So. ibi. Io. an.Niſi eū. hos caſus qͥ ſequūtur habes. ff. e. ti. l. filiꝰ. §. fi. ⁊. l. ſeq̄ntibꝰ: vſqꝫ ad. l. ſꝫ et̄. ⁊. l. poſt litē: vſqꝫ ad. l. q̄ oīa. §. j.h Inimicuꝫ. ⁊ q̄ inimicitie hic veniat arbitrabit̉ iudex: facit qd̓dicimꝰ de iudice ⁊ de teſte. iij. q. v. c. ij. de ſymo. ꝑ tuas. ⁊ de accu. cūoporteat. Nō tn̄ dico ꝙ reqͥrant̉ capitales: ⁊ hͦ ſonat lr̄a q̄ dic̄: velſuſpectū: lꝫ videat̉ ꝯͣ. ff. e. l. filiꝰ: ad fi. ⁊. l. ſi poſt datū. Sꝫ ī ꝓcuratore ꝓ qͦ ꝓmiſit dn̄s iudicatū ſolui loquit̉ qͥ ꝯpellit̉ ꝓſeqͥ: niſi capitales inimicicie int̓ueniāt vl̓ alie iuſte cauſe: de qͥbꝰ ibi dr̄. ⁊ id̓o lex. e.ti. vl̓ exilio: q̄ loquit̉ de caſu nr̄o nō poſuit capitales in textu.i Suſpectu. ⁊ eſt ſuſpitio allegāda ⁊ ꝓbāda ſic̄ ꝯͣ iudicē: sͣ. de ap.cū ſpāli. ſꝫ hocip̄o ꝙ oꝑas īgerit ī inuitu ſuſpectꝰ eſt. ff. e. ti. l. q̄ oīa.⁊ ſic et̄ ex falſa cauſa dn̄s poterit ip̄m reuocare. qꝛ ꝯͣdicēdo ſuſpectꝰerit: ⁊ ſic locū hēbit hec lr̄a. Sꝫ pt̄ dici vt no. accur. ff. e. ti. l. q̄ oīaꝙ aut ꝓcurator ſolꝰ reſiſtit: ⁊ tūc ꝓcedat ⁊ v̓a ſit obiectio: aut aduerſariꝰ: vel ꝓcurator ⁊ aduerſariꝰ: ⁊ tūc ſecꝰ. ⁊ ſic pn̄t ītelligi leges p̄allegate ⁊ decre. iſta. ſꝫ lr̄a iſta ſolū dic̄ ipſo nolēte. vn̄ ⁊ poſtea dicitideꝫ accur. dic eū ſuſpectū qͣlit̓cūqꝫ: ſꝫ nō ita ꝙ remoueat̉. vl̓ ſuſpectꝰ eſt īteriꝫ dōec cauſa remotōis tctat̉: al̓s em̄ ad qͥd remotōis cauſa tͣctaret̉ nō video: licꝫ dn̄s. M. ibi pͥmā ꝯſueuerit approbare.k Affinitate. qꝛ tūc dn̄o timet̉ ꝑiculū. C. d̓ excu. tu. hūanitatis.l Eius .ſ. aduerſarij. ⁊ tūc ipſe ꝓcurator aduerſariꝰ eſt: ⁊ poteritdicere ꝯͣriuꝫ eius qd̓ primo petebat. ad hoc. iij. q. vij. §. tria. v̓. ſi ꝯͣpatrē. ad ideꝫ. ff. de poſtu. l. vlt.m Ingredi. etiā nō ꝓfitendo: ſꝫ ſolū ꝓbatiōis cauſa. ad hoc. jͣ. deſen. ex. religioſo. ij. ℟n̄. ⁊. jͣ. de regula. c. j. in pͥn.n Longum. arbitrio iudicis credo termīandū habita ꝯſideratōecauſe ⁊ viarum. Io. an.o Uinculis. p̄donū vel hoſtiū pt̄ate. ff. e. ti. iteꝫ ſi ſuſpeciꝰ.p Alia ratōnabilis. vtputa etas nimis decrepita vel nimis iuuenis: ⁊ tūc reuocaret̉ de facto. vt. ff. e. ti. l. poſt litē: in fi. vel qꝛ latitai. ff. e. l. vel exilio: vel iudicio publico vel pͥuato detinet̉: vi. ff. eo.ti. l. vel iudicio. ⁊ idem in ſi.q Poſſit. inuitus: vt ſupͣ vidiſti.r Colluſione. ſꝫ nōne exquo de colluſiōe timet hꝫ eū ſuſpectum:quare ergo nō reuocat: vt sͣ. e. c. Sol̓. timet hoc: ſed ꝓbare non poteſt. ad hoc. ij. q. vij. pleriqꝫ. vel aliter. hic nō vult dilatare ꝓceſſuꝫcauſe qui eſſet in cognitōne ſuſpitōis: vt ſupͣ dixi: ⁊ ꝓbatur. ff. e. l.poſt litem. Io. an.ſ Adeſſe. Sꝫ quid ꝓderit adeſſe: ꝓderit br poterit teſtes ⁊ ꝓbationes inducere quas ille omitteret: vel ſaltem ille ꝓducere tenebit̉nomīatos a dn̄o bn̄ficiū em̄ iuris qd̓ adeſſe poſſit īterp̄tandū eſt late: ⁊ vt aliqͥd ꝯferat: de v̓. ſig. abbate. ⁊ de hoc per accur. ff. de inof.teſt. ſi ſuſpecta: in prin.a S qui. ꝓcurator habēs mandatū ſubſtituēdꝰ ſubſtitutuꝫ aſe poſt mādatū ſuſceptū etiā ſi eo nō ſit vſus: reuocare nōpōt: niſi ⁊ pt̄ateꝫ habuit reuocandi. ſ aūt erat ꝓcurator ad