recipere ab eiſdē partibꝰ qualitercūqꝫ preſumat̉: ꝓuiſurusattēte ꝙ ī ipſis expēſis moduꝫnequaꝙͣ excedat: nec plus abvna ꝑte ꝙͣ ab alia exigat: cumcōe gerat negocium vtriuſqꝫ:qd̓qꝫ vbi cāe ſibi cōmiſſe vtilitas vl̓ neceſſitas non exegeritoccaſionē ꝓpter habēdas expenſas ꝓficiſcēdi exͣ domiciliūnō aſſumat ſꝫ ⁊ vbi notabilit̓fuerint pauꝑes litigātes: etiāꝓ expēſis nil ꝓrſus exigat abeiſdē. ¶ Aſſeſſorē āt: vt qn̄qꝫfaciūt aliqͥ fraudulent̓: niſi eoindigeat: qd̓ ꝯſcientie relinqͣt̉eiuſdē: ſibi nequaꝙͣ adiūgat:alioqͥn de ſuo ꝓprio prouideri

teneat̉ eidem: ſi aūt indigeat:ipſuꝫ neutri ꝑti ſuſpectū aſſumens ei de ꝯpetēti ſalario ꝓuide moderādo ab eo faciat aꝑtibꝰ cōiter ꝓuideri ¶ Notariū v̓o vel notarios in cā ſibicōmiſſa ſcribētes: qͥ vt pl̓imūī exigēdo ſalario metas rōnisexcedūt: vt ad ipſius ſpectatofficiū prudenter refrenet neccū ipſis aūt cū aſſeſſore p̄fatolucruꝫ participet vllo modo.¶ Siquid autem ꝯtra ꝯſtitutionē preſentem receperit: adipſius reſtitutōnem integramteneat̉: nulla eoꝝ quibꝰ reſtitutio faciēda fuerit remiſſiōevllatenꝰ ꝓfutura eidē. ¶ Pro

Et nota ꝙ lr̄a iſta nō diſtinguit: an delegatus hēat bn̄ficia ſufficiētiavel nō: vn̄ dico ꝙ ſiue abn̄det ſiue nō expenſas hēbit cū ꝓficiſcit̉ ꝓpi̓cām: lꝫ oſti. dixerit delegatos pape peccare ſi recipiūt expēſas. exquohabēt ſufficiētia bn̄ficia. ⁊ hoc no. s. de vi. ⁊ ho. cle. cū ab oī. ⁊ ī iſtisexpenſis habet̉ ratio nō ſolū victus ſꝫ etiā vecturaꝝ equoꝝ ⁊ ſimiliū.Quid dicemꝰ d̓ delegatoordinarij? dic ꝙ ſi ē delegatꝰ ad vniuerſitatemcāꝝ idē qd̓ in ordinarioſcilꝫ ꝙ nihil hēbit: īmoordinarius ei ꝓuide at.Idē em̄ eſt ꝯſiſtoriū. jͣ.de ap. romana. ⁊ ordinarius eſt. vt dixi. jͣ. de of.vic. licꝫ. ad hoc sͣ. de of.or. inter cetera. ⁊ in aut̓.vt nll̓i iudi. §. nll̓i. coll̓.ix. ⁊ in aut̓. de mā. pͥnci.§. illud. ſi ſit delegatꝰ acſpāleꝫ cāꝫ: ⁊ ordinariꝰ eicām malicioſę cōmittitidē. Si nō malicioſe vr̄idem qd̓ ī delegato papeẜm inno. qͥ hoc no. sͣ. devi. ⁊ ho. cle. cū ab oī. ſꝫan pene habeāt locū ī eoque in delegato pape hicexpͥmunt̉: vtil̓ eēt declaratio ꝓ eo: ꝙ pe ne nonvident̉ excedere ꝓpriumcaſum: de pe. di. j. pene.jͣ. de re. iur. in penis. cūſuis ꝯcor.a Recipere. no. qꝛ non ſolum exigere ab inuito: ſꝫ etiam a volentereciꝑe ꝓhibet̉. ad idem. jͣ. de cenſi: romana. §. pe.b Qualitercūqꝫ. no. qꝛ ẜm leges delegatus habet ſportulas .ſ. duosaureos in pͥn. ⁊ duos in fi. in aut̓. de iudi. §. ne autem. coll̓. vj. ⁊ hocſi cauſa ſit maior. c. aureoꝝ: alioquin delegatus etiam a pͥncipe nil habebit vt ibi. ẜm nos nil videt̉ delegato dandū nomine ſportulaꝝ: cumiſta lr̄a ſic generaliter loquat̉: ⁊ sͣ dixit nullū munus vel quicꝙͣ aliud⁊ fa. sͣ. de vi. ⁊ ho. cle. cum ab oī. ⁊ qd̓ ibi no.c Excedat. hoc ſatis sͣ dictū fuerat: dum dixerat moderatas.d Ꝙ ab alia. hoc nō habet locum in caſu. jͣ. d̓ iudi. mulieres. cumem̄ teſtem ꝓducens illū habeat ꝓcurare: lꝫ ille ꝓ vtraqꝫ ꝑte teſtet̉. jͣ..e. §. ꝓ ferendo. a ſimili ī iudice cum ad teſtem ex cauſa ꝓficiſcit̉. Itēvbi vna pars abundat: alia nil habet: idem dico. vt. jͣ. e. v̓. ſꝫ vbi. vn̄ibi dixit litigantes in plurali. ad hoc de elec. cupientes. §. ſi v̓o. v̓. niſiforſan. ⁊ fa. ad idem eadē decre. §. deniqꝫ. v̓. vt eo.e Cōmune. fa. jͣ. §. ꝓxi. in fi. Io. an.f Utilitas vel neceſſitas. no. iſta duo paria: ad idem de preben. expoſiuſti. ⁊ ibi de hoc. aliquando nō ſunt paria: de eo qui mit. in poſ. cunveniſſet. ff. de impē. in re. do. fac. l. impenſe. cum duabꝰ. ll. ſe.Occaſionem. eſt ſi. jͣ. de iudi. mulieres.h Notabiliter. nota igitur debet eſſe paupertas: ad idem sͣ. de vſu.cum tu. Io. an.i Pauperes. paupertas nō eſt de genere maloꝝ. xv. q. j. illa. in fi. ⁊no. ꝙ etiam ẜm leges in hoc caſu ordinarius non habet ſportulas: inaut̓. de man. pͥn. §. ſit tibi. coll̓. iij. ⁊ magiſter in cathedrali eccleſia inſtitutus pauꝑes ſcholares gratis docet: de magiſtris. c. j. ⁊ ꝓpter pauꝑtatem due eccleſie vniunt̉. x. q. iij. vnio. ⁊ pauperibus ꝓuidere debetpior de aduocatis. ff. de poſtu. l. j. §. ait p̄tor.k Ut quandoqꝫ. nota haberi ratōnem de his que raro fiunt: ad ideꝫff. de ſta. ho. l. non ſunt. ⁊ .i. vl. ꝯͣ. ff. de legi. nam ad ea. So. vt no. deſpon. impu. litteras. in glo. pe.l Fraudulenter. vel vt partes grauēt vel alteram eaꝝ: vel vt amicisſeruiant: vel vt lucrum percipiāt: vel participent: vt. jͣ. ſequit̉. vel viſeipſos exonerent quod facere non debēt: de offi. dele. paſtoralis. ī pͥn.m Indigeat. qꝛ forte nō eſt peritus vt ꝯuenit ad vniuerſa pūcta cāerimanda: vl̓ qꝛ varijs ſuis negocijs vl̓ infirmitate corꝑis impedit̉.n Conſcientie. ſi. de renū. niſi cum pridem. in fi.o Relinquat̉. ꝑ hoc verbū credo ꝙ pars non poſſit referre q̄ſtōnemiudici delegato ſcꝫ dicendo ꝙ aſſeſſore non eget: cum em̄ hoc ꝯſcientierelinquat̉ ipſius: ergo ſolus deus hic ⁊ nullus aliꝰ iudex vl̓ cognitor.p̄terea poſito ꝙ ſummus ſit doctor ⁊ paruꝫ occupatus: exquo ꝯſciētiaſibi hoc dictat: poteſt aſſeſſorem aſſumere: vt hic: caueat tamen ſibi noꝯſcientia eius improbabilis ſit: de ſymo. ꝑ tuas. ij.p Alioquin. ſcꝫ ſi adiūxerit: cum non egeret.

q Suſpectum. nota ꝓ ſuſpectis qui d̓ facto in cauſis dantur perpartes. Io. an.r Competenti ſalario. ſpe etem̄ premioꝝ inuitandus eſt aſſeſſor.C. de aſſeſ. l. j. ⁊ ſalariū habere debet. ff. de offi. aſſeſ. l. dieꝫ functo.debet em̄ merces ꝯſtitui ꝓ labore. xij. q. ij. charitatem. nec de ꝓpriobeneficiuꝫ quis facerecogit̉. x. q. ij. precarie.⁊ poteſt iuſtū ꝯſiliumvendere. xj. q. iij. nōlicꝫ. ⁊ adde qd̓ ibi no.⁊. .xiiij. q. v. nō ſane.de hoc ī ſpe. §. ſalariūv̓. quid ſi duobus.ſ Moderando. ẜmqualitatē cāe: ⁊ ꝑtiuꝫꝯditōnem: ⁊ facūdiaꝫaſſeſſoris: ⁊ loci ꝯſuetudineꝫ: ſicut de aduocato dicimꝰ. ff. d̓ var.⁊ extraor. cog. l. j.t Cōiter. qͥa cōe gerit negociū: sͣ. §. ꝓx.⁊ ſi delegatꝰ morit̉ vl̓ꝑtes ꝯcordent: nihilo.minꝰ aſſeſſor ſalariuꝫſtatutum habebit: velhabitū nō reſtituet. ff.de offi. aſſeſ. l. diē functo. ff. loca. qui oꝑas.⁊. .l. ex ꝯducto. §. itemſi. ff. de va. ⁊ extraor.cog. l. j. §. diuus.u Notarium. quem debet habere delegatus: vt fideliter cūcta iudicij acta conſcribat: sͣ. de ꝓba. qm̄. ⁊ vocat̉ ſeruus publicus. jͣ. devſur. ꝙͣꝙͣ. ⁊ priuat eccleſia etiaꝫ laicum hoc officio rōne peccati: vtjͣ. de penis. felicis. §. j. cum ſi.Notarios. no. plures notarios aſſumi ad ſcribendū in vna cā.cū hoc non reperiat̉ prohihitū: ⁊ hic ſit ꝯceſſum: ⁊ fa. p̄. decre. qm̄.y Metas rōnis. ⁊ eſt iſtud qͣi crimē ꝯcuſſionis rōne officij vltradebitū exigere. j. q. vij. ſancimꝰ. C. ad. l. iul̓. repe. l. vl.z Officiū. no. iudicis etiā delegati eſt moderari ſalaria aſſeſſoꝝ ⁊notarioꝝ: qꝛ cum cauſa ſit ei cōmiſſa ⁊cͣ. de of. dele. p̄terea. ⁊ eſt ſi.de iudi. c. vl. vn̄ bn̄ dicebat guil. ī ſpe. ti. de ſala. §. ij. circa fi. ꝙ autſcriptura erat de foro ⁊ iudicial̓ aut extraiudicialis: pͥmo caſu putain exceptionibꝰ replicatōnibꝰ ⁊ ſimilibꝰ ſcribēdis ad officiū iudiciscoram quo agit̉: etiā delegati ꝑtinet taliū ſalaria moderari: ⁊ a grauaminibus ꝑtes releuare: de pe. di. j. nemo. ⁊ de offi. dele. cum te. ⁊cūcta que litigatores impediūt emēdare. j. q. j. emēdari. de of. dele.c. j. ⁊ tales improbos exactores punire. C. de of. p̄fec. afri. ī nomīeverſus fi. §. hoc etiam decernimꝰ. moderabit̉ gͦ quid det̉ ꝓ citatōnequid ꝓ termino. qͥd ꝓ ꝯteſtatōne ⁊ ſic de ſingulis. ⁊ in hoc inſpicietꝯditōeꝫ ꝑſonaꝝ ⁊ cauſe: ⁊ ꝯſuetudinis fori. ⁊ ſi ſibi videbit̉ ꝑ aliosfideles notarios faciet hoc taxari. Si v̓o ſit ſcriptura extraiudiciat̉puta inſtrumētū venditōis de qua agit̉: vel depoſiti vl̓ abſolutiōisvel ſimilia: expediet̉ id ꝑ ordinariū loci: vel deputatū illi officio puta ꝑ ꝯſulem tabellionū bon̄. qͥ ſi de certo ſalario nō fuit conuentuminſpecta qualitate cauſe ꝯditiōe ꝑſone ⁊ ꝯſuetudine loci taxabit: vttaxari faciet ꝑ viros exꝑtos. ff. de va. ⁊ extraor. cog. l. j. ⁊ de ſymo.c. j. iij. q. vij. §. tria. v̓. apud vrbem.⁊ Prudenter. ad idem de accu. qualiter. .j.ꝯ Refrenet. alludit vocabulo: ⁊ eſt ſi. sͣ. in ꝓhemio ꝯpilati. gre.⁊ sͣ. de homici. dilectus.ꝝ Receꝑit. ſcꝫ a partibus preter eſculentū vel poculentū vl̓ vltramoderatas expenſas cū ꝓficiſcit̉: vl̓ participando lucꝝ cū aſſeſſorevel notario. Io. an.a Remiſſiōe. ſi. jͣ. de cēſi. exigit. ad fi. ⁊ ī cle. de here. nolētes. v̓.ꝙ ſi ſecꝰ. ⁊ ſic ē caſus vbi dn̄s rem ſuā ī aliū trāſferre n̄ pōt: qd̓ ē ꝯͣregulā qͣ dr̄: Nihil ē tā naͣle ꝙͣ volūtatē dn̄i volētis rem ſuā ī aliutrāſferre: īſti. de reꝝ di. §. ꝑ traditōꝫ. Quid ſi pꝰ ꝙͣ reſtituit iudex ꝑsſibi donet: nūqͥd hͦ facere pōt? credo ꝙ ſic: qꝛ h̓ hͦ n̄ ꝓhibet̉: ſic̄ necalia ſua bona donare ꝓhibet̉. Et eſt rō qͣre aliud ī remiſſiōe: aliudin donatiōe remiſſio faciliꝰ p̄ſumit̉ fraudulent̓ fieri ꝙͣ donatō: quiafaciliꝰ remitteret qͥs ml̓ta ꝙ donaret pauca: ſic all̓. ſil̓e. ff. ad vell̓.ſꝫ ſi ego. vbi dr̄ ꝙ ſenatuſconſultū velleianū mulieri int̓cedēti ſuccurre̓ voluit n̄ donāti: iō qꝛ faciliꝰ ſe obligat mulier: ꝙͣ alicui donet:⁊ hec eſt cauſa qͣre ꝓhibet̉: ne pena int̓ueniat ī mr̄imonio ⁊ n̄ arra.