Sed ⁊ in duobus vltimis caſibus: niſi īpetrans de p̄dictotimoreꝫ quē in lr̄is cōmiſſiōisexprimere teneat̉: pͥmo fidemiudici faciat ſaltē ꝑ ꝓpriū iuramentū: iudex ip̄e nullatenꝰin cauſa procedat: ſꝫ ꝑtes a ſuaiuriſditōne dimittēs īpetrātēeundem in expenſis legitimisalteri parti ꝯdēnet. ¶ Cū aūtactor ⁊ reꝰ ciuitatū ⁊ dioceſuꝫfuerint diuerſaꝝ: ſi actor ī ciuitate vel dioceſi rei iudicemhr̄e recuſet: ipſum nō in ſua ſꝫin alia ciuitate vel dio. libereimpetrare valeat: reūqꝫ trahere ad eandē: dūmodo locusad quē euꝫ traxerit vltra vnādietam: ſicut in caſu alio pre-

mittit̉: minime ſit remotus.¶ In nullo qͦꝫ caſuū predictoꝝiudex extra ciuitatē ſeu dio. īqͥbꝰ deputatꝰ fuerit citet ꝑtesnec de cā ſibi ꝯmiſſa cogͦſcat:niſi ad id expreſſus acceſſeritearūdē aſſenſus: neqꝫ alibi ꝙͣinfra illas et ꝑſonis dūtaxatdeſignatis ſuperius cōmittatquōlibet vices ſuas. ¶ Inſuꝑvt gͣtis ⁊ cū oī puritatē iudiciū corā ipſo ꝓcedat: nullummunꝰ l̓ qͥcqͥd aliud niſi forſaneſculētū l̓ poculētū mera lib̓alitate oblatū: qd̓ paucis cōſumi poſſit diebus: vl̓ niſi cumipſuꝫ ꝓpter cāꝫ ſibi cōmiſſamcōtigerit extra ſuū domiciliuꝫproficiſci: moderatas expēſas

t Duobus vltimis. ſcilicꝫ quando actor reum in ciuitate ſecureꝯuenire non poteſt: qꝛ ciuitatem intrare non audet: vel quia timetaduerſarij ſui potentiam.u Primo. no. ⁊ eſt ſi. jͣ. de elec. ꝙͣuis. ⁊. c. prouida. ad idem sͣ. dereſti. ſpol̓. piſanis. Dn̄s Iohānes andree.x Iudici. no. pro eoqd̓ dixi sͣ. §. ꝓxi. ī fi.iudicis em̄ eſt inueſtigare. ſi. C. d̓ fideicō.l. volūtatis defuncti.xxx. q. v. iudicantē.y Saltem. no. qꝛ ſialiter fides fieri pōt:pͥmo id fieri debet. adiuramentū em̄ recurrit̉ ſolū in aliaꝝ ꝓbationū defectū: sͣ. de ꝓba. c. ij. de ꝓcu. ex inſinuatōe. ff. d̓ iureiu.admonendi. C. d̓ iureiurā. in bone fidei.z Per ꝓpriuꝫ iuramētū. no. ꝙ iuram̄tūeſt legitima probatō:facit qd̓ no. lxxxij. di.propoſuiſti. ad hoc deſen. ex. ſi v̓o. ij. de excepti. paſtoralis. jͣ. deelec. vt circa. ⁊.c. nll̓i⁊ adde qd̓ dixi. jͣ. deregū. iur̄. preſumiturignorantia.⁊ In cauſa. principali: procedet tamen in abſoluendo: cognoſcendo taxando: ⁊ iudicando de expenſis: vt ſequitur.ꝯ Legitimis. qd̓ dic vt no. ij. q. j. in pͥmis. d̓ do. ⁊ ꝯtu. finem.y Cum aūt. sͣ. in ꝓxi. §. dixit quid iuris cū actor ⁊ reus eiuſdēdio. vel ciuitatis ſunt: modo dicit hic quid iuris cū ſint diuerſaꝝ.De prelatis autē ordinū vel locoꝝ qui impetrant ꝓ membris ſuishabentibꝰ vel nō habentibꝰ ſpāles admīſtratores vel gubernatoresdic vt in concilio vienen̄. e. ti. abbates.a Habere .i. impetrare.b Recuſet. no. ꝙ actor recuſat iudices. ⁊ hoc verū eſt in iudiceadeūdo delegato vel ordinario: vnde ſi reus plures hꝫ ordinarios:actor alteꝝ eligit alteꝝ recuſat: ſed in iam adito ſecus: qꝛ tunc actornon recuſat ſed reus benę niſi ex noua cauſa: vel nouiter ad eiusnoticiam ꝑueniente: sͣ. de offi. dele. cauſamqꝫ. ⁊. c. inſinuante.e Traxerit. ⁊ in quo deputatus eſt iudex. jͣ. §. ꝓxi.d Dietam. an dieta iſta ſit cōputanda legaliter .ſ. vt. xx. miliariacomputent̉ ꝓ vna dieta. ff. ſi quis cautio l. vicena. an vulgariter.ſcꝫ ẜm regionis ꝯſuetudinem? dic vt no. sͣ. e. nōnulli. ⁊. jͣ. de elec.cupientes .j. ℟n̄. ⁊ qd̓ de vulgaribus intelligi debeat: probat̉. jͣ. dep̄ben. preſenti. §. loca.e Remotus. vn̄ ⁊ ſi modicū vltra vnā dietā remotꝰ eēt locꝰ ille:puta per vnū miliare: nō poterit ibi fieri cōuentio. ff. de v̓. ſig. l. iij.f Predictoꝝ. ſcꝫ cum actor ⁊ reus ſunt eiuſdē dio. ⁊ in eadē ſuntiudices impetrati: vel ex cauſa in alia vl̓ ſunt diuerſaꝝ ⁊ ī ciuitaterei impetrati ſunt iudices: vel in tercia ciuitate.g Deputatus fuerit. no. ergo ꝙ nō ſolū requirit̉ ꝙ non citet̉ adlocum vltra dietam nen remotū: ſed etiā ꝙ non citet extra locū inquo deputatus eſt: olim aūt dicebamus de duabꝰ dietis: ꝙ ſi iudexexeundo locū in quo deputatus eſt veniat ad locū nō remotū vltraduas dietas ꝓcedere poterat: de excep. olim. hodie ī ſupradictis caſibus non ſic: vt hic vides.h Citet partes. ⁊ ſi citauerit nō tenent̉ ire: qꝛ citatio irrita ē ipſoiure: vt in fi. c. ⁊ ſi ob hoc ꝓceſſerit ꝯtra eos: non tenet ꝓceſſus: vtibi. An aūt citatus teneat̉ ire priuilegiū vel defenſionē allegaturusdic vt no. iij. q. ij. ep̄s. ⁊ de accu. veniens. in vl. glo.i Expreſſus. intantū credo inherendū huic littere: ꝙ lꝫ interueniat tacitus ꝯſenſus: puta qꝛ nō opponit̉ exceptio: credo ꝙ non valeat ꝓceſſus ꝑ finem. c. Idem credo ſi interueniat ꝯſenſus rei ⁊ nōactoris vel ecōuerſo: lꝫ eius tm̄ qui ꝯſentit videat̉ eſſe fauor eadeꝫratōne: cum littera iſta dicat earūdem.k Illas. ciuitates. ſcꝫ ſeu dio. in quibꝰ deputatus eſt.l Deſignatis ſuꝑius. ſcꝫ ꝯſtitutis in dignitate vel ꝑſonatu vel cathedraliū eccleſiaꝝ canonicis. approbata eſt igit̉ per hanc lr̄am opi-

ber. ⁊ modernoꝝ: qui notabant ī decre. preſenti: ꝙ idem iuris erat indelegatis a ſe. ap. qd̓ in legatis. In ordinarijs aut tene qd̓ habes. jͣ.de offi. ordi. vt litigantes. ⁊ in. c. cum ep̄s.m Uices ſuas. ſecus ſi audientiam cōmitteret vel aliquem certumarticulū ad hoc sͣ. de of. dele. ſuꝑ queſtōnū. ⁊ dixi sͣ. e. §. j.n Inſuꝑ. quaſi dicat.sͣ ꝓuidimꝰ de ꝑſonis etlocis quibꝰ ⁊ in quibuscauſe ꝯmittende ſunt ⁊tractande: nūc ꝓuideamus ad exactōnes indebitas: que ī iudicijs ⁊ aiudicibꝰ affeſſoribꝰ notarijs fiebāt. de tēpore proceſſus nil dixit. qꝛ ſatisꝑ antiqua iura ꝓuiſumerat: sͣ. de fer. c. vl. de of.dele. ꝯſuluit. in auten. d̓iudi. §. ſedebūt. coll̓. vj.o Gratis. bn̄ dicit: qꝛiudiciū iuſtū vl̓ iniuſtunon licet vendere. xj. q..iij. non licet. xiiij. q. v.non ſane. de vi. ⁊ hone.cle. cū ab oī.Puritate ꝯſcientie.jͣ. e. §. aſſeſſorem. ⁊. jͣ. d̓re iudi. cū eterni.q Iudiciū. pōt h̓ poniꝓ ſententia: ⁊ etiā ꝓ oīeo qd̓ ſentētiā p̄cedit: ⁊fa. qd̓ dixi. jͣ. de re. iur.in iudicijs. ij. q. j. ſicut.y Coram ipſo. delegato. idem̄ in ꝯſeruatore. jͣ. de offi. dele. c. vlti.ſ Nulluꝫ munus. no. qꝛ triplex eſt munus: a manu a lingua ⁊ abobſequio. non ergo dixit ſimpli citer munus: ſꝫ dixit nullū munꝰ. adidem .j. q. j. ſunt nōnulli.t Niſi eſculentū. ergo no. qꝛ de aliquo qd̓ in muneribꝰ ꝯſiſtit etiamvnius denarij valorem reciꝑe nō poteſt niſi eſculentū ⁊cͣ.n Mera lirbealitate. vt exactum vel petitū directe vel indirecte nōfuerit: ad idem de ſymo. dilectus. ij. ad fi.Paucis. cum nūerus nō adijcit̉: crederem arbitrio boni viri reſinquendū: habita etiā ꝯſideratōne ꝑſonaꝝ ipſius iudicis recipiētis:⁊ conſuetaꝝ expenſaꝝ qualitate: ⁊ ipſius dantis: ad hoc de ſymo. ⁊ ſiqueſtōnes. ⁊ ſaltim duo dies nō vident̉ excluſi: cum pluralis elotutōdn̄os nūero cōprehendat: de ꝯſe. di. j. hic qͦqꝫ. ff. d̓ teſti. l. vbi nūerus.ad hoc. ff. de ver. ob. l. ꝯtinuus. actus.y Conſumi diebus. ita ꝙ nō ꝓducat̉ ad muneꝝ quantitatem. ff. deoffi. ꝓcon. ſolēt. in fi. Talia em̄ exēnia non ſunt lucra vt ibi. ⁊. ff. deoffi. preſi. l. plebiſcito. ⁊ tolerant̉ iſta: qꝛ non eſt veriſimile ꝙ ꝓpteriſta moueret̉ animus iudicantis: de ſymo. ⁊ ſi qōnes. ad fi. ſicut ⁊ ꝓmodica re nō datur actio de dolo: qꝛ nō eſt veriſimile ⁊cͣ. ff. de dolo. l.id eſt. ⁊. l. p̄cedē. in ni. ⁊ de modico nō eſt curādū: de ꝯſe. di. ij. reuera.alibi non diſtinguit̉ inter multū ⁊ modicuꝫ. xiiij. q. iij. pleriqꝫ. ⁊. q.vlt. c. vl. sͣ. de ap. de appellatōnibus. de ſymo. ex tue. inſti. d̓ reꝝ di. §.gallinaꝝ. Io. an.Propter cām. id eſt. ſuadente vtilitate vl̓ neceſſitate cāe. vn̄ nō dꝫfingere occaſionē: vt. jͣ. ſequit̉. ſil̓e. jͣ. d̓ iudi. c. ij. ⁊ ꝑ hoc ſatis videt̉terminari qd̓ ſolet queri an ſi ſcholari exiſtenti in ſtudio papa delegetcām: ille poſſit petere expenſas: lꝫ ille nō ſit in domicilio ſuo ſꝫ extra:nō eſt tn̄ ibi ꝓpter cām ſꝫ ꝓpter ſtudiū: vn̄ expenſas nō habebit ꝑ hāclr̄am: ⁊ de hoc in ſpe. de ſala. §. j. v̓. ſi alicui.⁊ Proficiſci. pone exemplū. sͣ. §. ꝓxi. de preſcrip. qꝛ indicante.ꝯ Moderatas. nūqͣ minores pōt. ff. man. ſiquis. al̓s eſt ſub. l. int̓cās. §. impendia. ad idē. ff. de admi. tu. cū plures. §. cū tutor. erūt tn̄mediocres ⁊ nō delicate. ff. de pig. acti. ſi ẜuos. ī fi. ad idē d̓ do. ⁊ ꝯtu.finem. ⁊. c. ſe. de eo qͥ mit. ī poſ. cū veniſſent. de ſeq̄ſtra. poſ. c. j. ad fi.nec credo cōpenſandas vl̓ deducendas ī hoc caſu expēſas quas domifacturus eſſet ẜm ꝙ dicere ꝯſueuimꝰ ī victore ꝑ. l. ff. ad exhibendū. ſꝫ⁊ ſi. §. j. ff. de peti. here. ſꝫ ⁊ ſi. §. ꝙ aūt. ij. ⁊. ff. d̓ rei vē. ſi res. qꝛ dicoꝙ ī ꝓcuratōibꝰ his nō deducunt̉. ſicut ⁊ ep̄s viſitans vl̓ ꝯſecrās ꝓcurationē integrā recipit: ⁊ nil deducit: sͣ. de ſymo. cū ſit. ⁊ teſtis integreexpēſas ꝑcipit. iiij. q. iij. vēturis. ⁊ .jͣ. e. §. pe. al̓s ſeq̄ret̉ int̓dū ꝙ nilhr̄et: cū int̓dū tantūdē ⁊ forte plꝰ expēdāt ī domo ꝓpria. p̄terea iā nōeſſet differentia inter delegatū ⁊ ordinariū qͥ quando ꝓficiſcit̉ expēditque domī expenſurus erat: vt ī aut̓. de man. pͥn. §. illud. tamen alij ꝯͣ.