Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Aſtinctio pecimade miraculisangloꝝ inter regnū alemānie ꝯtra galloꝝ regnū nouimꝰ omnes. Quedāetia gens anno preterito intrauit regna rutenoꝝ et totam ibidem gentēvnā deleuit. De qua nobis non conſtat que ſit. vnde veniat. vel quo ten-dat. De peſtilencijs fame legimus ſatis non in libris. ſed in preſſuris noſtris. Poſt mortem predicti henrici imperatoris tanta fames erat vt malidrū ſiliginis in alemannia marca colonienſiū et in quibuſdam prouincijsoeceꝫ et octo ſolidis venderetur et ex magnitudine famis populus innumerabilis extinguetet̉. De terremotibꝰ loca noua et magna tibi referaꝫmiracula. Ca. xlviii.N anno preſenti qui eſt. A. cc. xxij. ab incarnatione dn̄i ſicut nar-rant quidam de eiſdem partibus venientes. due ciuitates in ciproa terremotu corruerūt. In vna vero illaꝝ dum epiſcopus in altari ſtaret miſſamqꝫ celebraret eccleſia tremefacta cecidit et tam ip̄m qͣꝫ reli-quū populum extinxit Ca. xlixN aduentu dn̄i heretici mediolanenſes hereticis erant in brixamulta plauſtra victualibꝰ tranſmiſerūt. In ip̄a vero die natiui-tatis dn̄i ꝯuiuarent dn̄s terram ꝯcuſſit et cadentibꝰ edificijsplus qͣꝫ. xij. milia hominū extinxit. Alij fugientes in campū audirent clamores morientiū fuerūt auſi redire in ciuitatē ad illoꝝ ſuccurſū. Medi-olanenſes vero ciuitatē ſuā deſerentes plus qͣꝫ octo dies in tentorijs habitabāt timore eiuſdē terremotꝰ. In ꝑgamo in cumis. in venecia. in cyproin papho. et in alijs multis ꝓnincijs atqꝫ ciuitatibꝰ eodē tꝑe multos terrūerūt terremotꝰ. Hec miꝝ. Tot turres. tot edificia corruerūt vt nihil aliudniſi finis mūdi videret̉ inſtare. qd̓ a ſeculo eſt inauditū ſicut in capite ieiu-nij magiſter Oliuerꝰ p̄dicauit Tolonie duo mōtes in papho habētes int̓ſe ſtagnū cōierūt ita vt efficerent̉ mons vnꝰ. dn̄s vero terre montemaque viā prepararet tanta vi erupit vt obuiantia queqꝫ deleret Ca. l.Aruo int̓uallo poſt dictū terremotū .i. tertio ydꝰ ianuarij factꝰeſt colonie et circa nouꝰ terremotꝰ validꝰ vt ꝑietes edificioruꝫꝯcuſſi ruinā minarent̉. Eadē hora abbas noſter in monte ſancteValburgis. erat em̄ an̄ ortū ſolis miſſā celebrās ſic ꝯcuſſus eſt vt ex eodēmotu ecc̄iaꝫ lapſurā et altae̓ cui aſtabat a terra deglutiendū formidae̓tDeinde circa tꝑs duaꝝ ebdomadaꝝ aquēſes aliū t̓remotū ſenſerūt vēti validiſſimi his tꝑibꝰ vt noſti fuer̄t vt modicū nob̓ timorē īcuterēt