¶ Diſtinctio decimaꝑe mixarulisſe. Quid nunc facies miſer. Si hac in ſinodo de fornicatiōe accuſatus fueris et ꝯfeſſus illā in mr̄imonio mox ducere cogeris. ſi aūt negaueris candenti ferro ꝯuictꝰ amplius ꝯfunderis. Statimqꝫ ad ſacerdotē veniēs magis vt poſt patuit timore pene qͣꝫ amore iuſticie peccatū ꝯfeſſus eſt ꝯſiliūqueſiuit et inuenit. Si habes inquit ſacerdos firmū ꝓpoſitū nunqͣꝫ peccā-di cū illa candens ferrū ſecure poteris portare ip̄mqꝫ peccatū negae̓. ſpero aūt ꝙ virtꝰ ꝯfeſſionis liberabit te. Quod ita factū eſt cunctis ſtupētibꝰquibꝰ fornicatio innotuerat. Ecce hic ignis dei potentia ſicut in ſuꝑiori-bus exemplis ꝯtra naturā vim ſuā reſtrinxit. Et ſicut in ſubſequētibꝰ au-dies mirabilius ꝯtra naturā incanduit. Quid plura? Abſoluit̉ homo. poſtdies plurimos cū alio piſcatore officij ſui cauſa in flumine nauigans. cumdomū predicte mulieris vidiſſēt ait alter alteri. Ualde miror et multi me-cū quare te in ſynodo nō inuſſerit ferrū cū tam manifeſtū fuiſſet tuū pcc̄mIlle de gratia ſibi collata indigne glorians eo ꝙ iam voluntatē fornicā-di cū illa ꝯcepiſſꝫ manu aquā fluuij ſeu fluminis ꝑcuſſit et ait. Ecce tantūnocuit mihi ignis ille. Mira dei iuſticia. qui miſericorditer penitentē cuſto-diuit. iuſte et miraculoſe nimis puniuit recidiuantē. Mox vt aquā tetigit.candens ei ferrū aqua fuit. quā ſtatim cū clamore valido retrahens pellēdimiſit in aqua om̄ia circa ſe geſta ſocio referens ſera ductꝰ eſt penitentiaNon diſcordat ab hoc miraculo quod monachꝰ noſter lambertus recitare ſolitus eſt.¶ Ca. xxxvi.Uſticus quidā ꝯtra aliū habēs inimicitias cuidā maligno homini de ordine viatoꝝ quales multi ſūt pecuniā dedit vt domūillius incenderet. quā ſub ſpecie religionis intrauit et tꝑe ꝯuenienti ſuccendit. Immemor miſerrimꝰ hoſpitalitatis. Poſtqͣꝫ fuiſ-ſet reedificata accepto precio renouauit incendiū. Turbatꝰ homo repēteom̄es de quibꝰ ſuſpicionē habuit accuſauit qui ꝑ candens ferrū ſe expur-gauerūt: Denuo domꝰ incenſa reedificata eſt et ferrū idem in angulū eiꝓiectū. Quid plura? Uenit rurſū pſeudo viator ille antiqua corruptꝰ auaricia humane ſatis ſuſceptꝰ cū ferrū iā dictū vidiſſet et qͥs eius vſus eſſetinterrogaſſet. Rn̄dit ille. neſcio qͥs domū hāc en altera vice ſuccēdit et cūde qͥbuſdā habuiſſē ſuſpicionē candēs illud portauerūt ſꝫ nō ſunt exuſti.Tunc ille. Ad aliquos vſus poſſet ꝯuerti. Quod cū nutu dei leuaſſet ſic inmanu aduſtus eſt vt cuꝫ clamore illud iactaret. Quod vbi pater familiasvidit incendiarium per veſtem tenens exclamauit. Uere tu reus es. Moxad iudicem ductus culpam vellet nollet confeſſus eſt. ſicqꝫ pena rotali