inociuis
¶ de miraculis¶ Diſtinctio decimamiliā inquit cuiuſdā viri nobilis atqꝫ potentis de francia mere trix ſpecio-ſa ſequebat̉. Tū qua cū multi indifferenter peccarēt. Clericꝰ qͥdaꝫ religio-ſus eiuſdē nobilis capellanꝰ de ſubuerſione familie dolens dn̄m his ꝟbisallocutꝰ eſt dicēs. Om̄is pene familia veſtra meretricis huiꝰ ꝯtubernio corrumpit̉ qͦꝝ pcc̄a om̄ia deus de manu veſtra requiret. Et hec ſciat nobili-tas vr̄a. ꝙ meo ſeruitio carebitis ſi nō fuerit amota.ox illa vocat̉ verbaei ſacerdotis intimantur ad que ſic reſpondit. Dn̄e ex inuidia loquit̉ hecqꝛ voluptati eius ꝯſentire nolui idcirco me perſequit̉. Illo reſpondēte mētiris. vir em̄ caſtus eſt. Illa mox ſubiunxit. Ego celerius faciā vos exꝑiriveritatē Statim accedens ad clericū ſub forma penitentis lachrimis ꝑfuſa. Poſt fictā ꝯfeſſionē adiecit. Dn̄e tā vehementer de ꝑſona vr̄a tēptata ſum niſi mihi ꝯſentiendo ignē a vobis ſuccenſū extinguatis viuere nonpotero. Ad qd̓ verbū cū ſe vir iuſtus ſignaſſet. eāqꝫ illa hora verbis quibꝰpote̓at ſubmouiſſꝫ. ſequēti die iteꝝ venit. verba iā dicta repetiuit. hoc etiāadijciens. Si nō feceritis qd̓ poſtulo. ecce me ip̄aꝫ interficio. Quo auditocū plurimū timeret. nec tn̄ aliqͦ modo libidini ꝯſentire ꝓponeret reſponditEcce tali die tali in loco ſi volueris tecū dormiā dūmodo te nō interfece-ris. Sic illa leto animo recedens dn̄m ſuū mox adijt. et qꝛ capellanꝰ ſuusſibi talia ac talia ꝓmiſiſſet. ꝓcacibꝰ verbis indicauit. Interim clericus ſcolari ſuo p̄cepit vt in deſignato loco lectū ex lignis planis ꝯponeret. lignaarida cū ſtramine ſubijceret. deinde linteamē decenter ſuꝑextenderet Qd̓et factū eſt Die vero ſtatuto venit clericus. venit et mulier. ſed clericus ſtipula pͥus ſuccenſa. lectū aſcendit. illā vt ſimul aſcenderet vocauit. Que flāmas ex om̄i parte cernens exurgere retroceſſit: crebriuſqꝫ vocata ad tamhorrendos amplexus venire recuſauit. Clericꝰ vero dei adiutꝰ gratia. nōaliter ſenſit illū ignē qͣꝫ ventū roris flantē. nec eſt aduſtꝰ capillus eius neqꝫveſtimenta eius in aliquo ſūt leſa. Quod vt miſera illa vidit territa et adhorā de tā grandi miraculo ꝯpūcta taꝫ dn̄o ſuo qͣꝫ ceteris publice ꝯfeſſaeſt ꝙ ſanctū viꝝ ſine cauſa ex ſolo rancore et inuidia ob vindictam p̄miſſeaccuſationis infamaſſꝫ. Ip̄e vero vir venerabilis nō ingratꝰ deo ad ordinē ſe tranſtulit predicatoꝝ¶ Ca. xxxvj.Eferre ſolet dominus Gernhardus de lippia quādoqꝫ abbasnunc epiſcopus in Liuonia quoddaꝫ miraculum iam dicto miraculo prorſus contrarium ¶ Houi inquit piſcatorem in ep̄atutraiectenſi qui cū quadā femina multo tꝑe fuerat fornicatꝰ Et qꝛ eiꝰ pcc̄mnimis erat notoriū tꝑe qͦdā in ſinodo īminēti accuſari timēs dicebat itra