Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

nipium

Diſtinctio decimade miraculisin aqua feruida fuiſſent decocte Tampanarius aūt in maximo timore acſtupore iacens vidit demones inſultum facientes in eccleſia. ſed et capſu-la que erat poſt altare proſilijt ſuper altare et apertura facta eſt in ea queadhuc ita remanet. Sancti vero quoꝝ reliquie ibi ſunt. egreſſi fortiter re-ſiſtebant demonibꝰ et factū eſt inter ſanctos et demones vehementiſſimūcertamē. Tandē deuicti demones corpus domini aſportare poſſētpartem tecti ſecū abſtraxerunt. Refert idem campanariꝰ corpus ſacer-dotis vſqꝫ ad tectū turris ſub qua ſimul pulſantes ſteterant et ſub quaſtrati iacebant. Uiolencia demonū aliquotiens ſit raptum. ſed beneficioſanctoꝝ relapſū. Aiunt clericum eundem tunc de nouo adquiſiſſe coronācoriſando quā quaſi victor iuxta domū ſuſpendit vt ibi ſtulti homines luderent ducerentqꝫ coreas. Appollonius. Sicut in hoc ſacerdote cōſidero in dilaceratione veſtiū atqꝫ calciamentoꝝ deus puniuit ſuperbiam ſicin exuſtione genitaliū luxuriaꝫ Teſarius. bene ſentis qꝛ ſepe pena reſpōdet culpe Hoc etiā ſcire te volo et ꝓbare exemplo. ſicut deus vt dictu-eſt malos ſulmina atqꝫ tonitrua de celo punit. ita eadem aliquandobonis ſuccurrit. C. AetxtIchwinus cellerarius noſter cum die quadam tꝑe diſcordie inter ſepedictos reges de colonia exiret ꝓcul ab vrbe pluresarmatos ex latere ſtrate publice in ſuis dextrarijs ſedere ꝯſpe-xit. Quibꝰ viſis ſatis timeret vnus ex eis curſu rapidiſſimoad eum veniens equū eius per frenū tenuit quē his verbis ſuperbe allo-cutus eſt dicens Domine monache deſcendite oportet me habere equumiſtū. vix verba finiuerat. et ecce dn̄s non verbo ſed tonitruo predoni proſeruo reſpondit ſuo. Dam cum tota illa die nulla fuiſſent audita tonitruaictus tam validiſſimus inopinate perſonuit vt equus ſatellitis genibꝰ terram peteret et ip̄e nutantis tergo vix inhereret. Moxqꝫ manū a freno monachi retrahens. ait ſatis humiliter. Ite in pace. bonus em̄ vir eſtis. Cuiille regraciās letus ꝓceſſit diuinitꝰ ſe liberatū recognoſcēs. Hec mihi idērichwinus ore ſuo ꝯfeſſus eſt Appolloniꝰ valde timendꝰ eſt cui ſic etherfamulat̉ Ceſarius. ſolū ignis ethereus ſed et terrenꝰ qui lignis nu-trit̉. et ab hōibꝰ ſuccendit̉ deſeruit ei. Nūc ad creatoris nutū vim mirabi- cohibendo. nūc in re frigida minus miraculoſe eandem exercendo Ca. xxxi.N ep̄atu Colonienſi opido imꝑiali qd̓ douſburg dicit̉ vidua q̄daꝫ cerui-tiā braxare ac vendere ſolebat. die quadaꝫ ciuitas caſu fuiſſet incenſa.