Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

de miraculisDecima diſtinctioſunt de ſignis ſtellaꝝ. Porro de igne ethereo ſulmine ſcꝫ atqꝫ tonitruoex colliſione nubiū gignunt̉ aliqua ꝓferam exempla. vt noueris ẜm ver-ba ſaluatoris terrores de celo et ſigna etiam his temporibus contigiſſe. Ca. xxpiiN vigilia ſancti Mathie apoſtoli erit bienniū in colonia ꝯtigitres ſatis miraculoſa. et ideo miraculoſa qꝛ inſolita. In crepuſculoeiuſdem noctis ignis cadens de celo turrim ſancti andree incēditſimiliter et ſepem circa curiam cuiuſdam canonici. que multosciuiū labores extincta ſunt. Ęadem aūt nocte glacies fuerat ꝯgelata Un̄et miraculū reputabat̉ tonitrua audiri et fulmina videri poterant. Ali-ud tibi referam exemplum terribile ſatis. Ca. xxiii.Acerdos quidam de Saxonia nuper miraculū mihi retulit ſtupendū. Hoc inquit anno in terra noſtra in quodā theatro ful-minati ſūt viginti homines ſolo ſacerdote euadēte. fugit em̄alios videret ardere. Decebat em̄ vt ignis quo nihil leuiꝰ ē leuitatis amatores puniret Appolloniꝰ. Miror ſacerdos non eſt punitꝰ ip̄e plusreteris credat̉ peccaſſe. Ceſariꝰ. Sepe deꝰ ſacerdotibꝰ parcit ꝓpter or-dinē ſicut legit̉ de Aaron quē ꝑcuſſit lepra ſed ſororē. tn̄ legaturſorore minꝰ peccaſſe. vel forte in eo aliqͥd boni deꝰ p̄uidit ꝓpter qd̓ illi pe-percit ꝟo aliqn̄ ob hmōi leuitates deꝰ ſacerdotes puniat p̄ſto ē exēplū Ca. xxixEt villa in ep̄atu treuerenſi Eliſacia vocata in qua anno p̄teritoquarta feria ante natiuitatē ſancti Ioh̓is ꝯtigit hoc grāde terribile miraculū. Sacerdos loci henricꝰ noīe ſederet in tabernafacta eſt intemperies aeris maxima. quo feſtināte cāpanario ſuo in ec-cleſiā. cāpanas pulſarēt creuit tēpeſtas et nebula et inenarrabilis ſtre-pitus aeris in ecc̄ia. venienſqꝫ repente ictus turbinis ꝓſtrauit vtrūqꝫ cleri ſcꝫ et cāpanariū ita cāpanariꝰ ſub clerico iacebat. Cāpanariꝰ veroin nullo leſus eſt clerico extincto. Cuiꝰ genitalia exuſta ſūt reliquo corporeintacto Que filiꝰ eiꝰ accurrens calcando extinxit et auulſit. ex quo ptꝫ fornicatorē illū fuiſſe. Ieſtimēta vero eius ita ſūt lacerata vt nulla particl̓acohereret ſolide parti. nec ſolida eſſent excepta illa particula in qua depēdere ſolebat manipulꝰ ī ſiniſtro brachio. ſed et ſinualia ſua que noua eratita ſūt dilacerata acſi fuſcinulis diſſipata eſſēt. Solee vero ſic ſūt facte acſi

cutus eſtſtū. vij

lpa ſo