Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Decima diſtinctiode miraculiscruciatibus parere. Mira xp̄i clemencia Inſtante hora pariendi illa immemor conſilij. pallio viri ſui ſe texit et pene ſine omni dolore partum effudit. Alia de cruce eque miraculoſa in ſequentibꝰ tibi recitabo. qꝛ ad elemētoꝝ miracula feſtino Appollonius. Quot ſūt elementa Teſariꝰ qͣtuor. ignis videlicꝫ aer aqua terrā. In quibꝰ vid et̄ temporibꝰ noſtris impleri hoc quod ſaluatoreꝫ in euangelio dicit̉. Erunt ſigna in ſole et luna etſtellis et in terris preſſura gentiū pre ꝯfuſione ſonitꝰ maris et fluctuū areſcentibꝰ hominibꝰ pre timore et expectatione que ſuꝑuenient vniuerſo orbiet reliqua que ibi ſequūtur. Alibi predicit bella et terremotꝰ loca peſtilēcias et famē terroreſqꝫ de celo et ſigna magna. licet hec omnia ante diemiudicij plenius ſint implenda. ex parte tn̄ ea vidimꝰ impleta. ẜm ſubiectadeclarabūt exempla. Uidimꝰ em̄ ſigna ſtellaꝝ et preſſuras gentiū. audiuimus ſonitus maris et fluctuū. audiuimꝰ etiā filius hominis in nubibusviſus ſit. terroresqꝫ de celo et ſigna magna. De igne elementoqꝫ ſuperioriad quod ſtelle ꝑtinent primo loco dicendū eſt. poſtea de ceteris ordinēCa. xxiiiQuo dn̄i milleſimo ducenteſimoſeptimo. Philippo rege celebrāte curiā ſolennē principibꝰ ſignū magnū apparuit in ſole. Intres ſiquidē partes diuiſus eſt ita vt interualla eſſent inter partem et partē ad inſtar lilij tres flores habentis. Quod vbi no-tari cepit multi ꝯcurrerunt ſuꝑ tanto miraculo diſputantes. Hermannusvero lantgrauiꝰ interpretatꝰ eſt vnꝰ de pͥncipibꝰ imperij eodē anno moriturus eſſet nec erat ydonea eius interp̄tatio. Poſt multā horā cōieruntpartes et redintegratū eſt corpus ſolare. Abbas karolus vilarienſis nec- et monachus eius Vigerus eidē curie interfuerūt que dicta ſūt vider̄tnobis eodē tꝑe viſa referentes. Facta eſt hec viſio tertio kalēdas februarij Appolloniꝰ. Quid tibi ſignificare videt̉ tripertita hec ſolis diuiſio-Ceſarius. Deus ſtatū imperij principibꝰ ꝯgregatis oſtēdere voluit. Solvidet̉ hoc loco deſignare romanū imperiū. Sicut ſol magnitudine et ſplēdore precellit vniuerſa ſidera celi. ſic idē imperiū auguſtius fulget ceterisregnis mundi. Apud romanū imperiū qn̄qꝫ fuit monarchia vt ſicut ſtellelumen habent a ſole. ita reges vt regnare poſſent haberent ab imperatoēTriplex ſolis diuiſio deſignabat ſciſma imperij in tres partes diuiſi quiom̄es nomen romani regis ſibi vſurpabant. Primꝰ fuit Fredericꝰ qui ad-huc patre viuente fuit in regem a pͥncipibꝰ electus Scd̓s Philippus. Tertius Otto fuit a colonienſi archiep̄o ſuisqꝫ auxiliarijs ſubſtitutꝰ. Iſti ambo aquiſgrani coronati fuerāt in regē. Hoꝝ vno occiſo et altēo depoſito

iputintipſiadinuem dit vpinulispitem ituiupptoi.ylquentini cepit etpat yneyſati ſiplltides.Our.