Itilutina

de miraculisPPſtincio pecima¶ Ca. xxi.Pud inferius traiectū hoc anno ſacrariū in eccleſia ſancti Mar-tini fures effringentes quoſdam theſauros. vna cū cruce p̄cio-ſiſſima gemmis et auro decorata aſportauerunt Qui cum eſſētplures duobus crucem ꝯmittentes ip̄i cum theſauris abierūt.Nane cum tantū ſacrilegiū ad notitiam epiſcopi atqꝫ canonicoꝝ ꝑueniſ-ſet dolentes valde maxime de cruce ob portioneꝫ ligni dominici. militesper diuerſas vias miſerunt qui fugientes inſequerent̉. Hi vero qui crucēportabant per ſtratam publicam aperte incedebant. Ad quos cum ꝑue-niſſēt milites nil de eis mali ſuſpicantes pertranſierunt. xp̄s vero in quempeccauerūt fures a ſenſu alienauit. greſſum fixit ita vt aſtrata declinātespaludem intrarent nec tamen motis pedibus procedere poſſent. Alteravero die predicti milites reuerſi cum eos pene in eodeꝫ loco et maxime lutum calcando vidiſſent mirati dixerunt. Iſti ſunt quos heri hic dimiſimꝰ.Ad quos cū vnus clamaſſꝫ. boni homines male inceditis quare nō aſcenditis ſtratam tritam? Reſponderunt illi. bene incedimus non vos ſoliciteriter noſtrum. Tunc vnus ex militibus deo inſpirante dixit ad ſocios. Ali-quid iſtud portendit forſitan rei ſunt teneamus illos Ad quos cum deſcēderunt illi crucem paludi immerſerunt. Interrogati vero de furto. reſponderunt. Nos crucem tulimus vbi ſit ſcimꝰ ſed niſi certi de vitā ſimus nūqͣꝫillam vobis oſtendemus Quid plura: Ducunt̉ ad epiſcopū gratia crucisꝓmittit̉ immunitas crux oſtenſa reportat̉ extra ꝓuinciā ꝯducunt̉. Et qꝛiuſtus iudex nullū peccatū relinquit inultū et ſepe peccato punit peccatuꝫꝑmiſit vt ſequenti die iteꝝ eccleſiam aufringerent in qua capti ſūt et ſuſpeſi. ¶ Appollonius. Satis euidens fuit hoc miraculū ¶ Ceſarius Tanta ēvirtus crucis vt et ſuis ꝯtemptoribus vt dictum eſt inferat penam et ve-nerantibꝰ illam reſtituat ſanitatem.¶ Ca. xxijUm ſcolaſticꝰ colonienẜ Oliuerus crucē predicaret in flandriaſicut ip̄e nobis retulit. inter reliquos ſignatus ē ibi miles diueset honeſtꝰ. Quod vbi vxor eius ꝯperit afflicta eſt vſqꝫ ad mor-tē. Erat em̄ vicina partui. Ad quā oliuerꝰ ꝯſilio mariti ingreſ-ſus. inter verba ꝯſolationis. addidit et hec Si ꝯſilio meo adqͥeueris et virū tuū xp̄o militare ꝑmiſeris ab imminēti periculo ſine dolore liberaberisCūqꝫ illa verbis eius placata fuiſſꝫ. ſcolaſticꝰ ſubiecit Tꝑe partꝰ veſte mariti tui ſignata. te cōtegas et crucis virtutē ſēties. ſolebat em̄ cū maximis