¶ Sctaua diſtinctio. ¶ De diuerſis viſionibus.aut volēs Dulciſſimā illā ſolemnitatē ex toto vt ſibi videbatur amiſſuia deſiderio ſuo fruſtratus. Acceſſit vero ad eū alius monachus innuensvt pro ipſo reſpōſoriū decimū cantare debuiſſet. At ille nō infirmitate p̄peditus ſꝫ deſidia deuictus ſignuꝫ refutabat. Sic ergo felices illas vigilas et ſolēne gaudiū infelici torpore trāſigebat. quippe queꝫ non pſallerenec ad rn̄ſoria ſurgere licebat. In decima lectione ſedebat. ſibi vigilās qͥdē ſꝫ clauſis oculis ⁊ cogitabat ſuas moleſtias in amaritudine animi luDicebatqꝫ ſibi ſecū rat iocinādo. Ecce ſic̄ ⁊ ſic habuiſti. hec et hec petiſtivbi nūc eſt illa deuocio vbi ſpes illa et pia de diuina pietate preſumptioQuid nūc agitur tecū? Et adiecit. Pecieras vt aliqua tibi reuelatio fierꝫEt ſi modo fieret quid potiſſimū videre eligeres; Utiqꝫ dn̄m Chriſtumvel dulciſſimā eius matrē aut certē ambos ſimul. Cūqꝫ hijs et huiuſmōicogitacionibus occupatus ſederet vigilās vt ſupradictū ē ſꝫ clauſis oculis lector dixit Tu autē dn̄e. Et cātor ſurgens. ſubiūxit reſponſoriū. Gn̄dictus qui venit in nomīe dn̄i. Et ecce aſtitit an̄ illū torpētem monachuꝫmatrona quedā reuerēdi vultus ⁊ incōꝑabilis pulchritudinis habēs inbrachio infantulum adeo ꝑuulum quaſi recenter natū. inuolutū faſciolisvilibus valde ⁊ abiectis in tantū vt etiam ſuper vilitate earum ille cōꝑa-ſionē conciperet. Etabat autē quaſi retro ipſam ſenex amictus pallio. in-dutus tunica ⁊ pilleus nō acuminatus ſuper caput eius que omnia videbantur eſſe de lana alba ⁊ mundā vultū tamē ſenis videre nō potuit ſitupillei impediente. Uidit etiā fuſum cū licio pendere a latere matrone ſedcolū vidiſſe ſe nō meminit Uidit et qꝛ clarius videre voluit qͣꝫ vidit nihilvidit. Aperit enī carnales oculos et glorioſā illam viſionē perdidit. Et i-tellexit ꝙ beata virgo fuiſſet illa matrona. infans Chriſtus. et ſenex Ioſeph. Et recepit in illa hora ſpiritū ſuum bonū ⁊ reliquum ſancte ſolēnitatis tranſegit in gaudio magno. Anno gratie. i. cc. xiiij. facta eſt viſio hecOpollonius Quia genus huius viſionis diſcernere nō valeo ad tuumillud examen tranſmitto. ¶ Ceſarius. Expertorū eſſet talia diffiniri. Qd̓ſi dixero viſionem iſtā fuiſſe ſpiritualem obijcitur ꝙ nō ſit in ſomnis factaquia monachus tūc vigilauit. neqꝫ in exthaſi quia ſenſuum exterioruꝫ eotempore. bene compos fuit. Item ſi iudicauero illam corporalē rn̄desꝙ oculis corporalibꝰ clauſis corporaliter videre non potuit. Quid ergo-Nudi de hoc meam opinionē non aſſertionem. Quantum ex alijs viſionibꝰ colligo. corꝑalē vide̓ n̄ potuit qꝛ lucidū Chriſti aſpectū ciuiūqꝫ celeſtiū tāſubtilis palpebrarū prohibere nō poteſt paries. Hinc ē ꝙ īcluſa quedam cum a ſathana ſub ſpecie angeli illuderetur frequentius et hoc cuidam ſacerdoti litterato confeſſa fuiſſet dolos illius non intelligens. Rn̄.