mnipe io331
¶ Octaua diſtinctio ¶ De diuerſis viſionibus.valeam diuerſas ſomniorum cauſas tibi diſtinguam.¶ Capitulum. iiii.Omniū qn̄qꝫ fit ex reliquijs cogitationū ⁊ curis qn̄qꝫ ex crapulaqn̄qꝫ ex inanitione ventris. qn̄qꝫ ex illuſione et fantaſtica imaginatiōe inimici ſine precedēte cogitatiōe. quādoqꝫ ex p̄miſſa cogitatione illuſione ſecuta. qn̄qꝫ per reuelationem ſpiritus ſācti. que multismodis fit. et ē hoc genus ſomnij digniſſimū. Nec tamē minus imo magꝭ.meritoriū ē. ſi cogitatio ſancta preceſſerit. Igitur quocunqꝫ modo viſio fiat nocturna meo iudicio illa que ſit ꝑ mētis exceſſū antefertur qꝛ certiorqꝛ rarior. qꝛ iocūdior. Prior viſio qn̄ de celeſtibus ē proprie dicitur reuelatio. ſecūdā contēplatio. In vtraqꝫ homo moritur exterior. et viget interior. Illa ē infra rationē et ideo habet meritū. iſta ſupra rationē vn̄ magꝭpertiere videtur ad premiū. Quādo mens ꝑ cōtemplationē in deū vaditſenſus rationis deficit. Hinc ē ꝙ in ortu benyamin Rachel moritur. Rachel qui interpretatur viſū principiū. deſignat rationē. Denyamin cuiusinterpretatio ē filius dextere. cōtemplationē. Rachel vero innatiuitatebenyamin moritur. cū de ratione celeſtium cōtemplatio naſcitur. Quāteſit infirmitatis ſēſus rationis mēs intra ſe experitur. Quod ſi verū nō eētapoſtolus exceſſū ſuū manifeſtās nō diceret. Siue in corꝑe ſiue extra corpus neſcio deus ſcit. ¶ Apollonius Licet viſio ſpiritualis dignior ſit corporali. magis tn̄ me delectat audire exempla de iſta qꝛ celeſtes ſpiritus ſiue qd̓ maius ē ipſū creatorē ſpirituū oculis corporeis poſſe videre omnibꝰ viſionibus an̄pono. ¶ Ceſarius. Uiſionem nunc tibi referam de qͣiudicare debes vtꝝ ſpūalis ſit an corꝑalis eſt eiꝫ de natiuitate Chriſti.¶ Capitulum. v.O clauſtro monachꝰ qͥdam in magna erat deuotiōe et videbat̉bonā dei manū ſuper ſe habere. Erat quippe in opere manuū ſtrēnuus. in oratiōe ⁊ pſalmodia deuotus. potens ad vigilādū ⁊ feruēs ad quodlibet iniūctū. Tūqꝫ tā bonū circa feſtū oīm ſcōrum habuiſſetſpūm eiuſqꝫ nullū aut modicū ꝑ plures dies ſēſiſſet detrimētū cepit nō tāaudacter qͣꝫ reuerēter a dn̄o precibꝰ exigere vt euꝫ in feſto ſue fanctiſſimenatiuitatis qualicūqꝫ cōſolaret̉ viſitatiōe. Aderat iā vigilia natiuitatisdn̄ice. ⁊ ille nec dū tēpuerat a deuotiōe nec a ſupradicta defecerat intencione p̄ſumēs ⁊ p̄ſagiens aliquid de diuina dignacione. De nocte auteꝫvbi ſurrectum ē ad matutinas tātus torpor inuaſit corpus eiꝰ ⁊ aiam eiꝰvt etiā tederet eū viuere. Intrauit tn̄ chorū cum alijs nil pſallere valens.x. 4.