Iuituis

¶ Diſtinctio ſeptima. ¶ De ſancta Naria.in extaſi factus cōtemplatus ſum dominā clariſſimā quā diuerſi ordinispſone precedebant per viam que erat inter me et choꝝ incedentē. Habehat in capite coronā diuerſorum coloꝝ et erat more iudayco velata. Cūmihi ꝓinquaſſet quaſi ex neceſſitate me tāgēs veſte percuſſit ⁊ ecce ſub-to cōfortatus. Ita omnis predicta tentatio cōquieuit vt ab illa hora delitie mihi ſint ire ad matutinas. Spero ꝙ dn̄a noſtra fuerit que puſillanimes cōfortat ne tentationi ſuccumbant. De hijs a me requiſitus idē Hr̄ricus non negauit. Ꝙ vero torpētes ad deuotionē excitet habes exemplum ī diſtinctione quarta capitulo triceſimo d̓ Chriſtiano monacho noſtro quē in oratione dormiētem tetigit dicens. Non ē hic dormitandumſꝫ orandum. ¶ Apollonius Bene recordor huius capituli. ¶ CeſariusꝘ vero ꝓ ſuis vicijs de ordine eiecti beate virginis miſericordia reuocētur. ſequēs ẜmo¶ Capitulum typpii.declarabit.Odem tempore quo Daniel monachus in Hēmenrode vir ſimplex ⁊ rectus vltimam incidit infirmitatem. laborabat in eademIdomo ydropiſi alius quideꝫ monachus Henricus nomine ordine ſacerdos non tamen adhuc lecto decumbens ſed ambulare ſufficiensQui ad lectum infirmantis appropians hec verba ab eodem Danieleaudiuit. mōachꝰ ille multas hēt beate virgini referre gratias. Audiēs hͦHenricus miratus eſt ⁊ inquiri fecit ab eo quid in eiꝰ verbis notare voluerit. Qui reſpondit eum auxilio domine noſtre fuiſſe receptuꝫ fuerat nāqꝫ ob exceſſus quoſdam moreſqꝫ reprobos ideꝫ Henricus eiectus de domo Unde nimium dolēs die noctuqꝫ lacrimis ⁊ orationibus inſiſtebatinuocare beatam virginem vt ipſa ei regreſſum ad propriam domum donaret Tempore generalis capituli per abbatem ſuuꝫ ſeniores interpellauit. qui vnanimiter ei contradixerunt. eo ꝙ incorrigibilis exiſteret. Qd̓vbi compeitr iratus beate virgini omne ſeruitium quod ei impendereconſueuerat ſubtraxit Tandem ductus de hoc penitentia obſequium neglectum reſumpſit ⁊ valefaciens porcenſibus ad clauſtrum redijt miſericordiam queſiuit. ſed non inuenit Suaſit ei abbas qui ſolus ei erat propicius vt archiepiſcopum Treuerenſem adiret. ⁊ eius auxilio atqꝫ interuētu ingreſſum obtineret. Itrumqꝫ factum eſt. Omnia tamē hec circa illuꝫgeſta fuiſſe per clementiam beate dei gēitricis predicto Daniele reuelataſunt Uis nunc noſſe qͣꝫ ſincero affectū diligētes ſe diligat quātū dilectoshonoret ⁊ qͣꝫ mirificis reuelationibus eoſdē glorificet. ¶ Aꝑ olloniꝰ. Talia audire cibus mihi ē. ¶ Ceſarius. QueCap. pixvili.dicturꝰ ſū multoꝝ didici fidā relatione.