¶ Eeptia diſtinctio. ¶ De ſancta Maria.cillaꝫ peccanteꝫ caſtiget qͣꝫ ẜuum. ¶ Apollonius. Placet quod dicis. CS. Referam tibi aliud benignitatꝭ. eius indiciū adhuc iſto gl̓oſiꝰCeſ.¶ Capitulum Ippo.N mōaſterio q̄dā ſāctimonialiū cuiꝰ nomē ignoro an̄ nō ml̓tosānos virgo quedā degebat noīe beatrix. Erat. n̄ corpore ſpecioſa. mente deuota et ī obſequio dei genitricis feruētiſſima Quoti-ēs illi ſpeciales orationes ſiue venias ſecretius offerre potuit. pro maxīsdelicijs reputauit Facta vero cuſtos hec egit tāto deuotius quāto liberius. Quā clericus quidā videns et cōcupiſcēs procari cepit. Illa verbaluxurie ſpernēte iſto importunius inſtante ſerpens antiquus tā vehementer pectus eius ſuccendit vt flāmaꝫ amoris ferre non poſſet. Accedēs vero ad altare beate virginis patrone oratorij ſic ait. Comina quanto deuocius potui ſeruiui tibi. ecce claues tuas tibi reſigno. tentationes carnisſuſtinere diutius non valeo Poſitiſqꝫ ſuper altare clauibus clam ſecutaeſt clericum. Quam cū miſer ille corrupiſſet poſt dies paucos abiecit. Il-la cum non haberet vnde viueret ⁊ ad clauſtrum redire erubeſceret factaeſt meretrix In quo vicio cū publice quindecim ānos tranſegiſſet. Die qͣdam in habitu ſeculari ad portam venit monaſterij. Que cuꝫ dixiſſet portario noſti beatricem quandoqꝫ huius oratorij cuſtodem; reſpondit Optime noui. Eſt eniꝫ proba ac ſancta ⁊ ſine querela ab infācia vſqꝫ ad hācdiem in hoc monaſterio cōuerſata. Illa verba hominis notās ſed nō in-telligens. dum abire vellet mater miſericordie in effigie nota ei apparens.ait. Ego per quideci ānos abſētie tue officiū tuū ſuppleui Reuertere nuncin locū tuū et penitētiaꝫ age. quia nullus hominū nouit exceſſū tuum. Informa ſiquidē et habitu illiꝰ dei gēitrix vices egerat cuſtodie. Que moxīgreſſa qͣꝫdiu vixit grās egit ꝑ cōfeſſionē circa ſe geſta manifeſtans. Ꝙpuſillanimes per eam confortenturſubſequens oſtendit exemplum. ¶ Capitulum xxxvj.Iles quidā iuuenis ac delicatus ī Hēmērode an̄ paucos ānosē ꝯuerſus vocabulo Henricꝰ. Factus mōachꝰ cū die quādaꝫ a qͦdam cōmilitōe ſuo requireret̉ qūo ei ordo placeret. et qūo habētrn̄dit. Optime mihi placet ordo ⁊ bene habeo ſed per tēpus valde malehabui. Interrogatꝰ de cauſa qꝛ hominē dilexit ⁊ edificare voluit ſb̓iūxit.Qn̄ primo ꝯuerſus ſū ita graues erāt mihi ſolēnes vigilie. vt qͦtiēſcunqꝫoportebat me ire ad matutinas timore ac tedio illaꝝ taꝫ corꝑe qͣꝫ cordetabeſcerē. Hocte qͣdā defectū paſſus cū ſtare n̄ poſſē a priore d̓ choro ſueductus ⁊ ī ſede infirmorū poſitꝰ cōuerſo ad cuſtodiā mͥ deputato. Mox