¶ De ſinplicitate.¶ Sexta diſtinctio.eū ſuſpendas. Qui vocē pro omine accipiens mox vt egreſſus eſt occurrit ei quidam ſcū tetus ſuus primo. Quo viſo cuꝫ ſatis doleret eo ꝙ hominē diligeret dicebat illi Doleo de occurſu tuo. Cui ille rn̄dit. Quare-Cui ille. Quia ſuſpenderis. Et ille. Quare ſuſpendar; Rn̄dēte illi palatīo neſcio ſꝫ ꝑpara te ad ꝯfeſſionē et ordina d̓ rebus tuis quia voci diuine reſiſtere nō d̓beo. Ille vidēs alit̓ eē non poſſe ait Iuſtus eſt dominusEgo plures in domū meā declinantes inſequens occidi multis ſua ra-pui nec tibi dn̄o meo vnqͣꝫ fid̓lis extiti neqꝫ pauꝑibus peꝑci. Et mirati ſt̓oēs audientes eius ꝯfeſſionē ⁊ cognouerūt in eius morte peccati penaꝫeē a d̓o. Et qꝛ idē palatinus ſine miſericordia iudicauit cum in vltionemPhilippi regis quē occiderat ab Hērico marſchalco eius interficereturmiſericordiam q̄ſiuit nec inuenit Don eſt equum iudiciū nec a d̓o preceptū vt minor et maior culpa ſimili pena plectantur. ¶ Nouitius Iam ſatꝭex hijs didici ꝙ deus peccatū puniat ſecūdū modū ⁊ qualitate culpe.Monachus. Hoc plenius ſcies in ſequentibus capitulis in qͥbus noſtristēporibus euidētiſſime punire¶ Cap. xxvij.voluit vicium duplicitatis.Emꝑe ſciſmatis qd̓ erat inter Philippum ⁊ Ottōneꝫ reges Romanoꝝ cū Toloniēſes tū ꝓpter obediētiam ſedis apl̓icetū ꝓpt̓iuſiurādum eidē Ottōni factum fid̓liter aſſiſterēt ⁊ multis danisatqꝫ ꝑiculis ſubiacerent quidā ex eis a fautoribꝰ Philippi vt dicebaturcorrupti ſunt occulte. Inter quos potior videbatur Theoderichus deermportze. Per cuiꝰ aſtutiā tm̄ laboratū eſt vt d̓ſerto Ottōe Philippusin ciuitatē reciꝑetur. Ore quidē fuerat cū illo ſꝫ corde cū iſto Die quadaꝫcum idē Philippus patronos ciuitatis qͥ circunferebātur ſequeretur ducebat idem Theod̓ricus eū ad matronas reſpiciens ⁊ dices. Ecce dn̄eiſte ē rex meus quē ſēper optaui Mira diſpenſatio d̓i anno reuoluto dieeadē ꝑ eandem plateam mortuus efferebatur. Et cum in mōaſterio ſarctimonalium qd̓ piſcina dicitur eſſet ſepeliendus litteris priorum quosnimis turbauerat eſt prohibitus.¶ Capitulum. xxviij.Nte hos paucos annos cum Petrus cardinalis de Saxonia eſſet Colonie. Henricus congnomento ratio eccleſie ſancte ariead gradus canonicus ⁊ cauſarum aduocatus peritiſſimus adhoc eundē cardinalem induxerat vt eiuſdem eccleſie canonicis preciperet quatinus cuiuſdam ciuis filium nullo ſtipendio vacante in fratrem ⁊concanonicum eligerent. Quod cum illis viſum fuiſſet abſurdum nimis