¶ Sexta diſtinctio.¶ De ſimplicitate.electū noſtrum. Hoc ei nomē erat. Rege tacente et formā illius preſentationis conſiderante tandem reſpondit. Queꝫ preſentatis mihi dominūEmelricum? Et rex vultis aliquid plus dicere. Illis timentibus ne fortealiquid regi diſpliceret in ꝑſona vel in verbis pn̄tationis rn̄derunt. Di-hil dn̄e Tunc ait rex Raro audiui talem pn̄tationem. Quando aliquismihi preſentatur electus nomē dignitatis eius exprimitur ab electoribꝰin hunc modū. Domine nos preſentamus vobis dn̄uꝫ. P. archidyaconū prepoſitū decanū vel ſcolaſticum noſtruꝫ fateor vobis ſatis mihi platet tam ſimplex ſimplicis canonici p̄ſentatio et idcirco ſpero ꝙ a deo facta ſit ipſa electio. Noſcis qualiter in iam dictis dignitatibus electionescelebrentur. Si ſcolaſticus eſt cauſas canonicorum ſuoꝝ fouendo tumꝓpter litteraturam tum propter comparatam amiciciaꝫ ab ipſis in epiſcopum eligitur. Si decanus eſt ypocriſi ſua fratrum exceſſus diſſimulādo ꝯgnatos et amicos introducit a quibus ſublimatur. Si archidyaconus vel prepoſitus eſt vtpote vir nobilis parentum potētia magis in-truditur qͣꝫ eligitur. Ecce hec ē cauſa quare capita eccleſie ſint infirma.Deinde ꝯuerſus ad electū ait. Dn̄e Emelrice quia electio veſtra videturmihi eſſe ſimplex rōnabilis ⁊ canonica nō vobis deero vbicūqꝫ mei indigueritis. Lambertus monachus noſter qͥ mihi hec retulit eodē temporedic̄ ſe fuiſſe pariſius Qual̓ ꝟo ac qͣꝫtꝰ fuerit huiꝰ r̄gꝭ. circafimplices affectus ſequentis operis declarabit effectus. ¶ Ca. xiiijDte hoc trienniuꝫ defuncto abbate ſancti Dyoniſij gentis Frāeoꝝ apoſtoli cū ditiſſima illa abbatia vacaret ⁊ ad eā plures aſpirarēt venit ad regem ſepe dictuꝫ is qui in cōgregatōe videbatur eē potior p̄poſitus videlicet pro abb̓tia ſupplicās et dicēs. Dn̄e eccequingētas offero vobis libras vt ꝓpiciꝰ mihi ſitis in hac abbatia. Cuirex nihil promittēs ſꝫ ſymoniacū muneris recepcione quaſi in arce ſpeiponēs reſpondit. Date pecuniā camerario meo ſecrete. Recedēte igiturp̄poſito et qͣi de regio fauore certificato cellerarius de hijs nihil ſciēs eūdē regē adijt ⁊ p̄poſito ſimilia petēs ſimilē pecunie qͣꝫtitatē obtulit a qͦſimile rn̄ſū accepit. Nouiſſie venit theſauroꝝ infidꝰ cuſtos ⁊ ip̄e ꝓ abb̓tia regi qͥngētas libras offerēs. Cui ſicut ſuꝑioribꝰ rn̄ſū eſt. Et licet rex ſicut homo prudēs diſſimularet plurimum tamen ei diſplicebat trium illorum monachorum ambitio et proprietatis vitium ymo tam execrabileturtum ſciens oblatam pecuniā monaſterio fuiſſe ſubtractam. Prefixittn̄ ꝯuētui diē in qͣ eis abb̓eꝫ cōſtitueret eo ꝙ abb̓tia in manus eius deuoluta fuiſſet. Sedēte rege in capitulo verbis ad hoc ydoneis premiſſis cūdiligēter circūſpicerꝫ ⁊ ꝑſōas cōſiderarꝫ tres p̄dicti moͣchi p̄poſitꝰ vide-

vqdlerai