¶ De ſimplicitate.¶ Sexta diſtinctio.¶ Nouitius. Dn̄ hͦ cōcedo qꝛ ſaluatorē recolo dixiſſe. Si oculus tuꝰ fuerit ſimplex totū corpus tuū lucidū erit. ¶ Monachꝰ. Reuera vbi ſimplexfuerit intētio ibi neceſſe ē vt lucida ſequat̉ actō ſicut ecōtrario oculꝰ neqͣꝫid eſt intēcō mala atꝫ ꝑuerſa totū corpus .i. opus efficit tenebroſuꝫ. Inde bn̄ in ſexta diſtinctiōe tractandū videt̉ de ſimplicitate qꝛ ſicut ſenarinumerus naturaliter ē ꝑfectus ita hec virtus ſecūdū iā dictam ſentētiamſaluatoris totū hominē luminoſū facit atqꝫ ꝑfectū Iacob ſimplex a patrebenedicit̉ filius eius Ioſeph toti Egipto a pharaone p̄ficitur. Iob ſimplex a dn̄o cōmēdatur. virtus ſimplicitatis a Thriſto diſcipulis predicat̉Eſtote inquit prudētes ſicut ſerpentes ⁊ ſimplices ſicut colūbe. Simplici-tati ꝯiūgit prudētiam propter miſericordiā. Itē dicit. Niſi ꝯuerſi fueritꝭ.⁊ efficiamini ſicut pueri. id eſt humiles ⁊ ſimplices nō intrabitis ī regnūceloꝝ. Siplicitas via ē ad deū grata angelis homibꝰ delectabilis. vn̄ ceterꝭ. ꝟ̓tutibꝰ omiſſis qͣnte ſit efficatie ſcā ſiplicitas paucꝭ. explicabo exēplis¶ Capitulum. ij.Ominꝰ wido abb̓ ciſterciēſis poſtea cardinalis cū miſſus fuiſſetToloniā ad electionē cōfirmādā q̄ facta fuerat cōtra Philippuꝫin Ottonē retulit ibidē quādā ſcē ſimplicitatꝭ. hyſtoriā ſatis iocudā ſatisqꝫ mirabilē. Dicebat domū quādā ordinis noſtri in terra cuiuſ-dā nobilis viri atqꝫ potētis fuiſſe ſitā. Quā idē tyrānus eo ꝙ deū nō timeret neqꝫ hominē reuerētur multis modis ſepe moleſtauit. De annonavino ⁊ pecoribus quotiēs ⁊ qͣꝫtū voluit tulit quātū voluit fratribꝰ dimiſit. Tūqꝫ hoc ex cōſuetudine ⁊ quaſi pro lege habēs actitaret ⁊ conuent̓q̄rimonijs muitis inutiliter tediati gemētes tacerēt Die quādā maximāpartē rapuit armenti p̄cipiens illā ad caſtrū ſuum minari. Quo cognitoabb̓ ⁊ fratres ſatis turbabantur ī quoꝝ cōſilio qͥd facto opus eēt ſatistractabatur. Uiſū ē eis aliquē ire debere ad caſtrū ꝑ quē ſaltē res ei innoteſceret maxime abbatē. Qui rn̄dit. Ego nō ibo qꝛ monēdo illū nihil ꝓficimus ſꝫ aerē tm̄ modo verberamꝰ. Simili modo excuſāte ſe priore ⁊ cellerario ſb̓iūxit abbas. Eſt ne hic aliquis qui adhuc ſemel ire velit Tacentibus cūctis vnus diuinitus inſpiratus ironice rn̄dit. Mōachus ille yadathominē ſenē ac ſimpliciſſimū nominās. Nocatꝰ eſt mōachus ſi ire velletad caſtrū inquirit̉ obedit mittitur. Qui cū ab abbate recederet ex multacordis ſui ſimplicitate verbū hoc ꝓtulit. Pater inqͥt ſi aliqua porcio mihi fuerit reſtituta recipiā an nō Rn̄dit. Quicqͥd rehabere poteris accipias in noīe dn̄i. Melius ē aliquid qͣꝫ nihil Abijt ille venit ad caſtruꝫ nūtiuꝫ