¶ Sexta diſtinctio¶ De ſimplicitateNEhomine qui ſub typo ſimplicitatis Būne plures decepit. cxxiDEhomine qui ꝑ ſerpētem punitus ē in collo qꝛ doloſe egerat ī matrē. c. xxij.E prepoſito Pariſiēſi quē rex Philippꝰ viuū infodi iuſſit eo ꝙ mortuodoloſe veniā abſtuliſſet. c. xxiij De fure a patibulo liberato ⁊ denuo ſuſpēſo dū ſuū liberatorē iniqꝫ impeteret. c. xxiiij. ¶ Tem de falſo peregrino iuſto dei iudicio ſuſpenſo dū vero peregrino furti crimē impingeret. c. xxv.Pe Dertholdo palatino dewittelmbach cui diuinitus preceptū eſt vthominē primo ſibi obuiantē ſuſpēderet. c. xxvi De Theoderico de Erin-portze qui reuoluto āno eodē die eadē via mortuus eſt elatus qua Philippus rex eius induſtria fuerat introductus. c.xxvij. De Hērico rationecuius prebēdam obtinuit is qui eius cōſilio a Petro cardinali fuerat in-truſus. c. xxviij. De ſacerdote ideota qui ſimplicitate verborum ſuorū corā Innocētio papa eccleſiā obtinuit. c. xxix De ſimplici oratione cōuerſiqͥ minabat̉ Chriſto qꝛ mater eius cōqueſturus eſſet de illo ſi nō liberareteū a tentatione. c.xxx. De incluſa que Chriſtū queſiuit in foramine ⁊ inuenit. c. xxxi. De ſimplici ſorore in Humede cui in oratiōe Chriſtus rn̄dit ꝙeſſet in ſaccello. c. xxxij. De paſſione ſimplicis marcādelli. c. xxxiij. De paſ-ſione Margarete virginis Louaniēſis. c. xxxiiij. De ſimplici concubina ſacerdotis que ſeipſā in fornace extinxit. c. xxxv De morte Lodo wici ſim-plicis mōachi. c. xxxvi. De morte ſimplicis mōialis que caprā putabat eſſe feminā ſecularē. c. xxxvij. ¶ Incipit ſexta diſtinctio d̓ ꝟtute ſimplicitatꝭ.¶ Capitulum. primum.Vter ōnia virtutū antidota contra tētationū incōmoda ipſoſqꝫtentatores demōes maiores efficatie eſſe videtur vſus ſimplicitatis. Hec virtꝰ felle caret tociꝰ amaritudinis ire. inuidie rācoris caret ⁊ oculo venenato ſuſpicionis. denteqꝫ canino detractionis. Simplicitas ē maxime neceſſaria nouiter cōuerſis qꝛ ſi voluerit nouitius ordinemſimplicitatis reprehēdere. facta et inſtituta maioꝝ iudicare quare ſic velſic illa ⁊ illa fiant cuꝫ magiſtro ſuo diſputare nūqͣꝫ quieſceret. Inde abb̓Harolus cū eſſē in probatione mihi dicere cōſueuit. frater ſi vis quieſcein ordine ordinis ſimplicitas ſufficiat tibi. Uirtutem ſimplicitatis yſay-as ī electis admirans ait. Qui ſūt iſti qui vt nubes volāt et quaſi colūbead feneſtras ſuas. feneſtre colūbarū ſūt oculi ſimpliciū mōachorū. Hoꝝvolatꝰ ſb̓limitas ē cōtēplationis viſus colūbinꝰ ſimplicitas intēcōis vterqꝫ oculus religioſoꝝ ſimplex eē debet exterior videlicet ⁊ interior. Oculcorꝑis vt procul ſit ſuſpicō. oculꝰ cordis vt recta ſit intencō hec opꝰ per ſemalū facit bonū ⁊ ecōuerſo ſicut in ſequēci. c. ſatis aꝑto tibi on̄dā exēplo-.p. 8.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten