Quinta diſtinctio De demonibusAliam itidē ciuitatem magnā a re pulchrā vallē vocatā que ſita eſt iuxta toloſā virtute diuina obtinuerunt In qͣ ppl̓o examinato cū oēs ꝓmitterēt ſe velle r̄dire ad fidē qͣdrigētiqͥnqͣgīta in ſua ꝑtīaciā indurati a diabolo ꝑmanſerunt. ex qͥbꝰ quadringenti ꝯbuſti ſunt in igne ceteri patibul̓appēſi Idē actū eſt in ceteris ciuitatibꝰ atqꝫ caſtellis miſeris ſe vltro mortibꝰ ingerentibꝰ Toloſani vero artati oēm ꝓmiſerunt ſatiſfactōm. ſed vtpꝰ ea patuit in dolo Nam ꝑfidus comes ſancti Egidij pͥnceps et caput ōniū hereticoꝝ ōnibꝰ ſibi in ꝯſilio Lateranenſi abiudicatis feudis videlicꝫet allodijs ciuitatibꝰ et caſtris et ex maxima ꝑte eiſdem a comite Simōede forti monte viro catholico iure belli occupatis in Toloſā ſe tranſtulitde qͣ vſqꝫ hodie fideles vexare et impugnare non ceſſat Et ſicut hoc ānodn̄s Conradꝰ ep̄s Portuenẜ et cardinal̓ contra albienſes miſſꝰ legatusſcripſit capitulo ciſtercienſi qͥdam ex potentibus toloſane ciuitatis quoddam tam horrēdum in odium xp̄i et ad confuſionem noſtre fidei egit. vteciam ipſos Chriſti inimicos mouere merito debeat Iuxta altare maioris eccleſie ventrē ſuū purgauit et palla altaris ipſas īmundicias deterſitCeteri vero furori furorem adijcientes ſcortū ſuper ſacrum altare poſue-runt in aſpectu crucifixi eo ibi abutentes Poſtea ipſam ſacram ymaginēdetrahentes brachia ei preſciderūt multo militibus herodis deterioresqui mortuo ne eius crura frangerent peꝑcerunt ¶ Nouicius. Quis nonſtupeat ad tantam pacienciam dei? ¶ Aſonachus. Altiſſimus eſt eniꝫ paciens redditor. qui damiatanos poſt victoriam eo ꝙ crucifixi collo funealligato per plateas illum traxerint in collo ⁊ in gutture tam mirabiliterpuniuit puto quia has blaſphemias minime diſſimulabit Albienſes an-teqͣꝫ veniret contra eos exercitus domini vt ſupradictum ē Miralimomelinum regem de Marroch in auxilium ſibi inuitauerant Qui de Dfrica inHiſpanias cum tam incredibili multitudine venit vt totam Europam ſeobtinere poſſe ſperaret. Mandauit eciam innocencio pape quia equos fuos ī porticū eccleſie beati Petri deberet ſtabulare et ſuper illā vexillū ſuūfigere Quod ex parte impletum eſt et ſi ſecus qͣꝫ ipſe cogitaſſet et quia deus frangit omne ſuperbum. eodem tempore ſcilicet anno gracie. M. cc.xij. xvij. kal̓. Auguſti de exercitu eius. lx. milia pugnatorum ceciderunt Ipſe vero ſe in Siciliaꝫ tranſferens ex dolore mortuus eſt Cuius vexillū pͥncipale in bello captum innocentio eſt tranſmiſſum et in eccleſia p̄dicta adxp̄i gloriam erectū Hec de albienſibꝰ dicta ſint ¶ Nouiciꝰ Si fuiſſent int̓homines iſtos viri litterati forte non tm̄ erraſſent ¶ Monachus. Litterati cum errare incipiunt eciam illitteratis inſtinctu diabolico plus et gra-uius deſipiunt