¶ Quarta diſtinctio De tentacionedilectū flagello tētacōis erudiuit et vt ſubditis ſciret ꝯpati paſſione cor-ripuit conſimili Ita vt dicere poſſet cū apl̓o. ne magnitudo reuelacionuꝫextollat me. datus eſt mihi ſtimulus carnis mee angelꝰ ſathane qͥ me colaphiſet Ex hoc in ſeipſo didicit qūo alijs deberet mederi Tꝑe quodaꝫ cūabbas Hermannus de quo ſupradixi. nouicius monachus factus ſtimulo carnis plus qͣꝫ ei placeret tentaret̉ et audita fama ſanctitatis eiꝰ ipſumadiſſet ſperans ſe meritis precibuſqꝫ illiꝰ aliqͥd poſſe releuari ad miſſas p̄parantē ip̄m inuenit Cui ꝓpter tꝑs confeſſionem facere ſicut ꝓpoſuerat n̄poſſet. in aure ei ſecrecius dixit pr̄ grauiter patior ſtimulum carnis oratedeum vt liberet me. Quē cū ille reſpexiſſet qͣſi ex abrupto clamoſa voce rn̄dit Certe ego ſimile pacior qͥd ergo ꝓ vobis orare potero; Et ſicut mihiretulit idem Hermannus. ex hoc ipſo edificatus receſſit ꝙ hominem ſāc-tum et ſenem ſibi ſimilia pati ꝯgnouerat De quo narrauit mihi ſacerdosquidam religioſus qui ſatis de vita eius nouerat ꝙ quociens oſculuꝫ pacis alicui clericoꝝ in miſſa porrigebat. magis illum timore tentacionis o-re in aliqua ꝑte facici tunderet qͣꝫ oſcularetur. Quia virtus in infirmitate perficitur tꝑe quodam dominus dilectum ſuum tam valido dolore capitis quem eciam gloſa vna in apl̓o vocat ſtimuluꝫ carnis. tentauit et afflixit. vt illum viuere tederet Qui cuꝫ minus orare poſſet aut legere. adij.quendam medicum peritum rogans ſibi ꝓpter xp̄m contra dolorem taꝫcontinuum aliquod dari conſilium Ille magis appetens pecuniaꝫ qͣꝫ mercedem diuinam Reſpondit Si dederitis mihi tres marcas bene curabovos Cui cum diceret vir ſanctus tres marcas non habeo. dimidiam a-tem libens impendam rn̄dit phiſicus Pro tantillo nolo laborare. Tuncille Ei haberem tres marcas prius darem eas pauperibus qͣꝫ vobis. in-firmitatem meam deo committo Iuſtum dei iudicium Hoc cum dixiſſetvir beatus et recederet in ipſa hora dolor capitis totaliter eum deſeruitet impium medicum inuaſit Nihil de infirmitatis quantitate minuebaturnihil de modo et qualitate mutabatur. Ex tunc poterat ei verbo euangelico exprobrare Medice cura teip̄m. Hoc miraculum cuidaꝫ canonico ſc̄iEeuerini nominę Rudolphꝰ arte medico a quo in eiuſdem confeſſorisfeſto fuerat inuitatus me audiente recitauit ¶ Nouicius Quia huius ve-nerabil̓ ſacerdotꝭ. fama valde celebris ē in vrbe Tolōia. peto vt ſi aliqͣ deillo noſti edificatoria dicere mihi non pigriteris ¶ Nonachꝰ Ex operibꝰeius pauca percepi que tecum communicabo ¶ Cum die quadam corpdomini deferret in pixide ad infirmum communicandum et deueniſſet inſtratam altam et anguſtam quam ego ſepius ambulaui. eſſetqꝫ p̄latea einimis lutoſa atqꝫ profunda obuios habuit aſinos frumento oneratos.m 2