¶ Cuarta diſtinctio De tentacione.ōnino cedere atqꝫ poſt plurimos ſudores ad ſeculū redire. ꝯfeſſꝰ fueratpaſſionē eandē ſemel ſecundo et multociens. ſed non ceſſauit. Tandē qͣſivictꝰ acceſſit ad priorem petens ſibi capaꝫ dari. dicens ſe velle redire adſeculū eo ꝙ non poſſet carere muliere Multis p̄cibꝰ vix pͥor obtinuit. vt expectaret illa nocte Expectauit. et dn̄s qͥ ſaluat ſperantes in ſe. ꝯſolatꝰ eſteū nocte illa in ſōnis. ſicut et htōs illos magos qͥbꝰ p̄cepit. ne redirēt adherodē. vix tenuit̉ obdormierat et ecce ꝯſpexit eminꝰ viꝝ horribilē. in effigie carnificis ad ſe ꝓperantē et cultellū longū in manu tenentē. ſeq̄bat̉qꝫeū canis magnꝰ. et niger Quo viſo ꝯtremuit. nec miꝝ Ille vero multū impetuoſe. arreptis eiꝰ genitalibꝰ abſcidit caniqꝫ ꝓiecit. que mox ille deuorauit Euigilans āt ex horrore viſionis. putabat ſe fuiſſe eunuchizatū. qd̓ reuera ita erat. et ſi non vt viſio oſtendit cultro materiali. gracia tn̄ ſpūali.Mane veniens ad pͥorē dicebat ſe liberatū a tentacōe viſionē illi ꝑ ordi-nē̄ exponens Et glorificauit pͥor dn̄m. qͥ tam mirabilit̓ et tā celerit liberauit ſeruū ſuū Bernardū Adhuc virgo d̓r eē carne Et eſt hec hiſtoria ſatꝭ.celebris in ordine nrō ¶ Nouiciꝰ Si ſancti viri ſic turpiter tentantur nonamodo verecūdabor tm̄ vt actenꝰ ꝯfiteri meas immūdas tentacōes Timui ne ꝯfeſſores me deſpicerent. turpia ꝯfitentem ¶ Nonachus. Si ſuntconfeſſores diſcreti non debent accuſantes ſe ſpernere. ſed conſolari ne ſimilem tentacionem incurrant Hoc cuidam ſacerdoti ſancto et decrepitocontigiſſe cognoui¶ Ca. xcviij.Olonie parochiam ſancti Iacobi apoſtoli ſacerdos quidā ſāctus et religioſus regebat quem ſplendor multarum virtutumilluſtrem fecerat Erat autem litteratus humilis caſtus affabilis pauperum pater. religioſorum ſuſceptor. tocius Thriſtianereligionis amator. Deo carus toti ciuitati acceptus. Ipſe eſt dominusEuerhardus predicte eccleſie plebanus qui conuerſioneꝫ abbatis noſtriGeuar di preuidit ſicut dictum eſt in prima diſtinctione capitulo ſeptimo.Ea que de ſe beatus Iob enumerat bona. huic iuſto copioſe ſatis gra-cia contulerat diuina. ¶ Tempore quadrageſimali cum ciuium filij iuuenes ac delicati confiterentur peccata ſua maxime carnis incentiua. quofomentare multum ſolent cibaria delicata. quia tales minus in ſe experiebatur paſſiones durius quandoqꝫ illos qͣꝫ expediret arguit dicēs Turpe eſt ꝙ homines Chriſtiani motibus tam turpibus agitantur. Et ſcandaliſauit puſillos aliquam eis ingerens deſperacionem. Sed iuſtus et miſericors deus. qui Petrum ob gregis ſalutem cadere permiſit ſeruum ſibi