Quarta diſtinctio De tentacionecuria. qͦ tn̄ nouiciū in oratorio p̄ſtolans. lrās porrexit et abijt. quas vt legit mox totꝰ incanduit. ac ſi telū ignitū cordi eiꝰ infixū fuiſſet Ab illa hora cū tentaret̉ nimis ita vt ſingulis horis ad ſeculū redire ꝓponerꝫ. ſemꝑtamen pia fratꝝ orōe atqꝫ exhortacōe detentus eſt. Die qͣdam cū eſſꝫ ſolꝰ in ꝓbacione et valde fluctuaret ſuꝑ terrā ſe ꝓnꝰ ꝓſtrauit. pedes ſuꝑ limen celle extendit. voce ſatis alta clamans et dicens. diabole niſi vi pedibꝰ hinc me extrahas. non te ſeqͣr Tandem ꝑ dei grām triūphans factꝰ ēmonachꝰ Reqͥſitus a me ſi adhuc aliquas de ſupͣdictis cogitacōibꝰ ſentiret reliqͥas rn̄dit. vere fr̄ Ceſari. tentaciones q̄ tunc tꝑis ſciderūt cor meum mō vix veſtimenta mea attingunt. poſtea maior cellerariꝰ apud nosfactꝰ in eodem officio defunctꝰ eſt Ecce ſic diabolus qn̄qꝫ ꝑ carnis incentiua tentat incipientes tentat et ꝓficientes.¶ Capxco.Etulit mihi abbas Hermānꝰ eo tꝑe qͦ pͥor fuerat in Hēmenrode. iuuenē quendā monachū ibideꝫ ꝑ carnis incentiua grauit̉fuiſſe tentatū Tui cū idem iuuenis eandem tentacionē qua nimis afficiebat̉. cū lacrimis ꝯfeſſꝰ fuiſſꝫ ꝯſolatꝰ ē eū prior et aitqn̄ ſtimulus carnis te impugnat. ſic diabolo voce ſatis alta dicere debesdiabole confeſſor meꝰ p̄cepit tibi. vt ceſſes me tentare Poſtea cū idem tetaret̉. et tentacio eadem maxime inardeſceret ſimpliciter et valde confide̓ter voce ſatis clara ſicut fuerat edoctꝰ ꝯtra demonē clamauit dicens. diabole ꝯfeſſor meꝰ precipit tibi vt ceſſes me tentare. mira virtꝰ ꝯfeſſionis.ad hanc vocē diabolꝰ ſp̄s videlicet fornicacōis confuſꝰ fuit. et tentacio aiuuene ceſſauit. Nouicius. vnde habes ꝙ tentacio talis ſit a diabolo;Monachus. Apoſtolus ſtimulum carnis appellat angelum ſathane. eoꝙ ipſum excitet et inflammat ¶ Nouicius. vt audio confeſſio contra carnis tentamenta multum eſt neceſſaria ¶ Monachus. De hoc ſatis in precedentibus dictum eſt. in diſtinctione ipſius confeſſionis. In confeſſioneenim peccati fomes debilitatur. tentacio ceſſat vel temperatur graciaaugmentatur confitens conſilijs animatur. diabolus confunditur et e-neruatur. Tum alio quodam tempore ſupradictus monachus dure ſa-tis eadem tentacione vexaretur. ſupradictis verbis ex conſilio ſui ſacerdotis eciam hoc adiecit. Quid me vexas o diabole. Pon poteris meplus tentare qͣꝫ te permiſerit dominus. Ipſe eſt et dominus tuus. Quiſtatim leuius ſenſit. quia ſpiritus ille ſuperbus pondus verbi ſuam elacionem deprimentis portare non potuit.