¶ Quarta diſtinctio ¶ De tentacione¶ Cap xciij.Iles qͥdā diues et honeſtꝰ more eccleſiaſtico ab vxore ſua ſeꝑatꝰ. ad qͣndā domū ordinis nr̄i gr̄a ꝯuerſionis venit Cui ōniaſua ꝯtulit tali pacto. vt domꝰ eadē vxori qͦad viueret certā atſignaret penſionē. q̄ in loco religioſo vitā ꝓmiſerat ducere religioſā. nolo nōīare domū ſiue militē. ne forte aliqͣꝫ ex his q̄ dicturꝰ ſum. qꝛadhuc viuit ſuſtineat verecūdiā Fcō eo nouicio in tm̄ diabolꝰ illā ſtimu-lauit vt a ꝓpoſito reſiliret. maritūqꝫ iā in frēꝫ ꝯuerſū repeteret. dū ſic nihilꝓficeret cū amicis ad monaſteriū inſidioſe veniens vt ſibi cū illo exͣ ſeptamonaſterij loqͥ liceret petiuit et obtinuit Quē milites rapientes et vi ſuꝑequū trahentes abducere conabant̉ Ille vero ī qͣꝫtū ex vna ꝑte leuabat̉intm̄ ex alterā ꝑte deorſū labebat̉ Tādē nihil vidētes ſe ꝓficere cū matrona reuerſi ſunt Tunc illa ſiluit toto āno illo Finito āno ꝓbacōis. exigēteneceſſitate aſſūpto ſecū moͣcho venit in domū ſuā. in qͣ ſupͣdcāꝫ reꝑit matronā Illa ſimulās ſe velle ei loqͥ ſecreciꝰ in camerā duxit clauſoqꝫ pꝰ illūoſtio clanculo āplecti ac deoſculari cepit Sperabat em̄ qꝛ ſi illū ad peccādū inducere poſſet. ꝙ diſcreto ordine ad ipſā rediret. ſꝫ filiꝰ integritatisxp̄s qͥ innocentē pueꝝ Ioſeph liberauit de māibꝰ adultere. eripuit et hūcmilitē ſuū ab āplexibꝰ illicitis ſue legitime. nā de brachijs eiꝰ ſe excuciensilleſꝰ exiuit. et in igne nō arſit. rediens h̓ in domū ſuā dicere potuit cū Salomone Inueni amariorē morte mulierē. q̄ laq̄us vēatoꝝ ē et ſagena coreiꝰ. vincula ſūt manꝰ eiꝰ Tui merito ꝯgruit qd̓ ſubiūgit̉. qͥ placet deo effugiet illā Nouiciꝰ. grādis tentacō hec ¶ Nōachꝰ. gradior iſta fuit q̄ ſeqͥt̉.¶ Cap. xciiij.Uuenis qͥdā Tolonienẜ Richwinꝰ nōie. nouiciꝰ factꝰ ē in domo nrā. h̓cū ſatis deuote ac qͥete ꝑ aliqͦd tꝑs in ꝓbacōe ageret. ordinēqꝫ ſuum diſceret Diabolus paci ac ſaluti eius inuidens. per quandam ſanctimonialem beate Cecilie iam dicte ciuitatis tantam guerram in eius corde mo-uit. tantis libidinum ſtimulis carnem eiꝰ vulnerauit vt quieſcere non poſ-ſet Litteras reuocacionis ipſa dictauit et ſcripſit in quibus eum arguitde conuerſione. hortabatur ad reditum. dicens ſeipſam domum preben-dam vel ſi qua haberet in eius debere eſſe poteſtate quo ad viueret. ſi redire vellet Has litteras cum miſiſſet per puerum et ille quereret nouici-um. Henricus nouicij eiuſdem germanus. qui hodie cellerarius noſtereſt ſeruo occurrens et hoc ipſum eciam. quod poſtea euenit formi-dans. Non permiſit vt ei loqueretur precipiens vt ocius exiret de