¶ Quarta diſtinctio ¶ Ce tentacione¶ Capitulum. xxij.Arrauit mihi anno p̄terito ſcultetꝰ ꝓxime ville q̄ Vintere dicitur rē ſatis terribilem Non eſt diu inquit ꝙ hō quidā religioſet ꝑegrinꝰ in eccleſia nrā ad miſſam ſtetit. Stabant iuxta eummatrone delicate qͦrūdam militū vxores fabulis vacantes q̄illū orare non ſinebant Expleta miſſa qͦſdam ex militibꝰ ſeorſū ducēs dixit ill̓. vos dn̄i orōis cauſa ad eccleſiā hanc diuerti et ecce diabolo inſtigāte tantus erat circa me clamor et ſuſurrū illaꝝ matronaꝝ vt ōnino orarenon poſſē. Dicā vobis rē terribilem q̄ meis tꝑibꝰ in villa mea contigit.Erat ibi puella q̄dam bene nata et diuitū filia ſed ita iracunda ita ꝯtencioſa atqꝫ clamoſa vt vbicūqꝫ eſſet ſiue in domo ſiue in eccleſia ibi rixasſuſcitaret et beatū ſe iudicaret qͥ euadere poſſet flagellū lingue illiꝰ Tādēdefuncta ē et in atrio eccleſie ſepulta. Mane venientes ad eccleſiā vidimꝰtūbam eiꝰ ad inſtar fornacis fumū eructuantē. vn̄ exterriti et videre volētes qͦd hoc portenderet terrā eiecimꝰ et ecce medietatē corꝑis ſuꝑioremignis ꝯſumpſerat inferior vero ꝑs ab vmbilico et deinceps illeſa apparuit ¶ Nouiciꝰ. qͥd hoc ſignificabat? ¶ Nonachꝰ. qd̓ hōies qͥ nouerant illiꝰvitā dixerūt hoc et ego dico. voluit deꝰ in eius corꝑe on̄dere qͣntū ei placeret virtꝰ caſtimonie et qͣntū abhorrerꝫ viciū iracundie. qꝛ ꝟgo fuit caſtitatis grā crura eiꝰ cū femoribꝰ illeſa ſeruauit et qꝛ nimis iracunda erat felcor linguā manū cum ſuis ſedibꝰ ignis deuorauit Ira ignis ē. vn̄ eccleſiaſticꝰ. ne ſtruas ligna ī ignē iracūdi .i. ne des illi materiā in occaſionē ira-cendi. Item. Hō iracundꝰ incendit ignē Et apꝰ. Iacobꝰ Lingua ignis ē.vniuerſitas iiqͥtatꝭ. ligua ꝯſtituit̉ ī mēbris nr̄is q̄ maculat totū corpꝰ natiuitatis noſtre inflāmata a gehenna ¶ Nouiciꝰ. Ita me tua terret orō vtꝓponā omnino nō iraſci fratribꝰ meis ¶ Noͣchꝰ Tūc btūs eris. qͥ aūt vtait idē apꝰ. putat ſe religioſū eē non refrenans linguā ſuā. ſꝫ ſeducens corſuū. huiꝰ vana ē religio .i. inutil̓ et īmunda Lingua inqͥetū malū eſt plenaveneno mortifero In ipſa bn̄dicimꝰ deū et prēm et in ipſa maledicimꝰ homines qͥ ad ſimilituduē dei facti ſūt. vn̄ alibi ſcpͥtū eſt de illa Mors et vitain manibꝰ lingue ¶ Nouiciꝰ. qͣ ſimilitudine d̓r lingua habere manꝰ: ¶ Nōachꝰ. qꝛ ſepe cā mortis efficit̉ corꝑi et anime ſi fuerit dura. vite vero vtriqꝫſi fuerit moll̓ et gracioſa. vn̄ Salomō Rn̄ſio moll̓ mitigat irā ſermo durſuſcitat furorem Hoc impletum eſt in Dauid Sermo durus Nabal in necem propriam gladium eidem porrexit. quem ſermo ſenſatus Abygailretraxit. Et quia manibus lingue mors eſt. creator prudentiſſimus duplicem ei murum oſſeum ſcilicet et carneum. id eſt dentes et ſimilit̓ labial 2