¶ Quarta diſtinctio. ¶ De tentacione¶ Cap̄. xix.Nno p̄terito cellerarius qͥdam maior cū priore ſuo de rebꝰ exterioribus verbis contendit et videbatur ei. qꝛ valde racionabiliter moueret̉. In ipſa nocte ſaluator ei in cruce apparuit ia.cens in terra eratqꝫ velamen tenue ac perſpicuum ſuper corꝑillius expaſſū Cuius cum vellet vulnera retracto panno deoſculari ymago manu auerſa indignabunde illum amouit. Tanqͣꝫ diceret. non es dignus attactu corꝑis mei. qͥ ſero me in priore tuo ꝓuocaſti Ille mox euigilans et cauſam repulſe non ignorans dictis matutinis me pn̄te ad pedespͥoris ſe ꝓſtrauit veniam pro exceſſu ſuo poſtulans ¶ Nouicius. Si dignus eſt iudicio qui iraſcitur fratri ſuo iam non ambigo quin maioris pene ſentencie ſubiaceat qͥ iratus fuerit patri ſuo id eſt p̄lato ¶ NonachusIta eſt vt dicis. qꝛ maiorem reuerenciā debemus patribꝰ qͣꝫ fratribꝰ ſiuecarnales ſiue ſpūales ¶ Nouicius. qͥd ſi ex commocione animi verbū ir-iaculetur in ſanctos vel quod magis eſt in ip̄m dominū; ¶ Nonachus.Tale verbum dicitur blaſphemia que ex ira naſcitur et ſepe multum acriter a deo vindicatur¶ Capxx̄.Colaris qͥdam pariſius eo tꝑe qͦ abbas noſter ibi ſtuduit verbū contumelioſū in ſanctū Abraham euomuit Quo die terciodefuncto cognouerunt omnes qͥ verbuꝫ audierant ꝙ ꝑ penaꝫmortis dominus ſanctum ſuum vindicaſſꝫ.¶ Capitulum. xxj.Dte hoc qͥnquennium qn̄ valida illa erant tonitrua et pene aqͦtidiana aeris intemꝑie meſſis impediebat̉ miles qͥdaꝫ ꝓuincie nrē hō liber de villa ſatis nobis vicina vidēs a ꝑte occidētali aerē obſcurari. nubeſqꝫ ymbriferas oriri iratꝰ dixit Ecce ybi iteꝝ diabolꝰ aſcendit. vix ſermonē finierat et ecce orta tonitrua filiumeiꝰ in ſinu nutricis percuſſerunt ip̄a incolumi ꝑmanente Sꝫ et in alijs edificijs ſcꝫ et iumentis blaſphēꝰ ille ſatis flagellatꝰ ē vt diſceret de cet̓o nōblaſpheare Hec eodē tꝑe geſta ſūt qn̄ fulminata ē turris ville nrē Raſſole. vn̄ ſtultū eſt valde vt hō mortal̓ cinis et ꝟmis ponat in celū os ſuum.Ecce hmōi mala aliaqꝫ innūera ꝑit ira ¶ Nouiciꝰ Si deꝰ tā terribilit̓ pe-catū ire vindicat in pn̄ti puto ꝙ huic vicio ſubiectos acrit̉ puniet in fut̉o¶ Monachꝰ. Ex capitulo ſequenti hoc cognoſces.