Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iſulugu iuitluit. vt yjſi

Cercia diſtinctio De confeſſione.aures mariti ꝑuenit Ille vero de verbo dolens. nec tn̄ ꝟbis ad plenū credens tacuit. ſciens ſe inueſtigante nephariā diu non poſſe occultariqꝛ vir erat diues et hōeſtꝰ. vxoriſqꝫ famā īops et ihōeſta. maluit inexꝑtā ſilenciū ad tꝑs detegere. qͣꝫ ſe et vxorē genꝰqꝫ ſuū qͣꝫ illiꝰ ſuſpi-ciones dehoneſtare interim vbiqꝫ diuulgatū ē in tali villa obſeſſū q̄ndā. neſcio tamen ſi idem fuerit de ſuꝑiꝰ dc̄m ē. nemini ꝑceret. ſꝫ pn̄tibuspctā occulta obijceret et imꝓperaret Qd̓ audiſſet miles ſperās illūrei veritatē diſcere aſſūpto ſecū ſeruo cepit illo ꝑgere. vie cauſā ſeruo penitꝰ ignorante. venientibꝰ eis ad nemꝰ qͦddā dn̄s declinaret in ſemitāqͣnda. ad demoniaci tendebat villā. cepit ſeruus valde pauere ſciēscerto ſe vltra viuere non poſſe. ſi crimen adulterij ꝓderetur a demone Poſitus in tanto timore dum in cogitacionibus ſuis fluctuaret. Hominemin eodem nemore ligna incidentem audiuit Immiſitqꝫ dominus menti eius quem eadem hora ſatis diligent̓ inuocauerat. cōtra imminens periculum confeſſio ſummum foret remedium Et diuertēs a domino quaſiad ſatiſfaciendum nature venit ad ruſticum confeſſus eſt peccatum ſuſcepit penitenciam Statim reuerſus ad militem de tali opere nihil ſuſpicantem ſimul venerūt ad demonem Qui cum ſeruum adulterum ymo de adulterio iam iuſtificatum diligencius intuitus fuiſſet. ait miles. dic ſi aliqͥdnoſti de illo Reſpondit demon. multa de eo noui. que nunc ignoro. Sicqꝫ per virtutem confeſſionis liberatus eſt ſeruus a morte. et dominus aſuſpicione. vides quantum valeat vera confeſſio Nouicius Que eſt vera confeſſio Monachus In qua firmum propoſitum eſt ſatiſfaciendi Nouicius Quid ſi ipſa ſatiſfactio iniuncta negligitur Monachus Si ipſa negligencia fuerit ex infirmitate ſiue ex neceſſitate. ſed iniuncta penitencia vt ſepe contingit paruipenditur et contemnitur. peccatum iam dimiſſum reuertitur Etiam ſi peccatum fuerit veniale. et penitencia per obliuionem negligatur. non dico pena illius peccati per obliuionem deleatur. Capitulum. quartum.Acerdos quidam in domo noſtra ſicut ab eius ore audiui. diequadam confeſſionem fecit de illuſione nocturna. Iniunctuseſt ei pſalmus vnus pro ſatiſfactione. Quem cum per obliuionem negligeret. Eadem die circa loca genitalia tantum cepitpruritum et ardorem ſentire. ac ſi carni eius ardentes vrtice eſſent appoſite. Quiʳ quidem territus cum tactu exploraret quid eſſet. et nihilibidem inueniret. recordatus enim eſt pſalmi iniuncti et neglecti. Im-