¶ Tercia diſtinctio De confeſſione.¶ Capitulum. ſecundum.Iles qͦdā in villa habitauit. cuiꝰ vxorē eiuſdē ville ſacerdos ꝑKadulteriū maculauit Dictū ē militi. qꝛ ſacerdos rē hrēt cū vxore ſua Ille. cū vir prudens eēt nec verbis facile crederet. nullāde hoc facere mencionē voluit vxori ſiue ſacerdoti. veritatē veriꝰ volens exꝑiriNō tn̄ ſine ſuſpicōe fuit. ꝯtigit vt in qͣdā villa nō ml̓tū amilitis villa remota qͥdā obſeſſꝰ eēt. in qͦ demoniū tā neqͣꝫ erat. vt corā attātibꝰ imꝓperaret pctā q̄ ꝑ ꝯfeſſionē verā non fuiſſent tecta. qd̓ cū milesex multoꝝ didicit relacōe rogauit ſuſpectū ſibi ſacerdotē vt ad colloquiūqͥd dā ſecū ire nō recuſaret Et acqͥeuit ſacerdos Cū veniſſent ſimul in villā vbi erat obfeſſꝰ ꝯſciꝰ ipſe ſibi ſacerdos ſuſpectū cepit hrē militē. qꝛ nonlatebat ꝙ obſeſſꝰ a tā neqͣꝫ dr̄one ī eadē villa habitanet Timēſqꝫ vite ſueſi a dēone ꝓderet̉. neceſſitatē nature ſimulās intrauit ſtabulū ad ſeruū militꝭ pedibꝰqꝫ eiꝰ ꝓſtratꝰ ait Rogo te ꝓpt̓ dn̄m. vt audias ꝯfeſſionē meeꝫquē ẜuꝰ expaueſcēs leuauit. audiēs q̄ ab illo dicebant̉ Icā vero ꝯfeſſiōecū ſibi ſacerdos iniūgi peterꝫ pm̄am ẜuꝰ ſatis prudent̓ rn̄t illi dicēs. qͣntūalteri ſacerdoti ꝓ tali crimine iniungeretꝭ. hͦ ſit ſatiſfactio vrā Sicqꝫ exiēsiā ſecurior cū milite ad eccleſiā vēit In qͣ demonioſū offendētes. reqͥſitꝰ īa milite in hec ꝟbaNoſti aliqͥd de me. Hoc n. ex īduſtria fc̄ꝫ ē vt iā dcō ſacerdoti tolleret ſuſpicōꝫ Gui cū demō neſcio qͥd rn̄derit. adiecit. qͥd tibi videt̉ de iſto dn̄o. rn̄dit ille. nihil de eo ſcio Et cū hͦ dixiſſet lingua teuthonica. latine mox ſubiūxit In ſtabulo iuſtificatꝰ ē. nullꝰ tūc aderat clericoꝝ¶ Nouiciꝰ. Satis puto ꝙ non ſpōte ſua illa hora latiniſta factus ſit diabolus ¶ Nonachus non ē ꝑmiſſus loqui teuthonice. ne miles verbum et exverbo factum intelligeret. nec tamen tacere licuit. vt virtutem confeſſiōisſacerdoti oſtenderet ¶ Nouicius. magna eſt virttus confeſſionis. q̄ et crimen adulterij a memoriā diaboſi deleuit. et hominem ab imminenti periculo liberauit ¶ Monachus Audi et fructum huius confeſſionis Sacerdos non immemor collati ſibi beneficij ſeculuꝫ deſeruit et in quodam cēobio ordinis noſtri monachum ſe fecit. Adhuc viuere putatur ſicut didicia quodam abbate ordinis Ciſtercienẜ ¶ Nouicius Prophecia huius ꝓterui demōis cauſa ei extitit magne ſalutis. ¶ Conachus. narrauit mihiet aliud pene ſimile huic¶ Capitulum. terciumIiuſdam militis vxor ꝓprium ſeruum admiſerat l bidinis igne ſuccēſa Cū qͥ cū ꝑ tꝑs occulte peccaſſet nec iā latē poſſꝫ ad