Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sꝫcunda diſtinctio De contricione Cap. xxxiij.Ultoꝝ ore celebrat̉ adhuc Colonie factū cuiuſdā viurarij. ineccleſia ſancti Gereonis martiris ſepulti. eēt diues et auarus. tandē diuina miſcd̓ia ꝯpunctꝰ ſacerdotē adijt ꝯfeſſionē fecit. et vt deū peccatis ſuis placaret pollicitꝰ ē qꝛ ōnia ſuailliꝰ nōie pauꝑibꝰ erogaret Cui ſacerdos rn̄dit Incide de manibꝰ tuis elēoſinas ita vt ciſtā ex eis impleas claudeſqꝫ illā. die altera eandē archā aꝑuiſſet qͦt ibi poſuerat elemoſinas tot in ea reꝑit bufones Cui cumſacerdos diceret. vides nūc qͣntū deo placeant elēoſine de vſura t̓ritꝰ illern̄dit. dn̄e qͥd faciā Si vis inqͥt ſaluꝰ fieri hac nocte inter vermes iſtos nudꝰ iaceas mira ꝯtricio Ille licet tale ſtratū nimis abhorreret. vermibꝰ tn̄morituris immortales p̄ponens. timore gehenne. amore celeſtis patrie. nudꝰ ſe ſuꝑ vermes iactauit. ſacerdos vero archā ipſā adijt clauſitabijt Quā die poſtera apparuiſſet nihil p̄ter oſſa hōis ibidē inuenit.in porticū p̄dicti martiris ſepulta. dicunt̉ tante virtutis. vt vſqꝫ hodienullus bufo t̓minos eiuſdē viuus poſſit intrare Nouiciꝰ Si elemoſine vſurarioꝝ vertūt̉ in buſones. reliqͣ eoꝝ ſb̓a qͣles ex ſe gignet ꝟmes; Nōachꝰ. vermes infernales. vermes immortales. de quibꝰ yſaiā in ꝑſona taliū dicit̉. vermis eoꝝ non moritur et ignis eoꝝ non extinguitur et eruntvſqꝫ ad ſacietatē viſionis ōni carni. Eubtꝰ eos ſternet̉ tinea. corꝑa eoꝝcomedent immortales vernes gehēne animas ſemꝑ rodet vermis ꝯſcie Nouiciꝰ Potuit ne ergo abbas ille de ſuꝑius dictū eſt. ex pecunijsvſurarij fructuoſas anima eius facere elemoſinas? Nonachꝰ Priꝰ ſic̄me memini dixiſſe vſuras poſſibilitate reſtituit. de reliqͦ elemoſinas fec̄Hoc in iſto factū ē. āt hoc liceat. ex hoc qd̓ ſeqͥt̉ exēplo docebit̉ Cap. xxxiiij.Emꝑibꝰ Philippi regis Francoꝝ hodie regnat. erat in ciuitate Pariſiēſi vſurariꝰ qͥdā ditiſſimꝰ Theobaldꝰ nōie. haberet poſſeſſiones plurimas infinitaſqꝫ pecunias ex vſurisgregatas. diuinitꝰ compunctus ad magiſtꝝ Mauriciū eiuſdeꝫciuitatis cp̄m venit. eiuſqꝫ conſilio ſe ꝯmiſit Ille vero in edificacionecleſie beate dei genitricis nimis ferueret conſuluit ei quatinus pecuniasſuas ad ſtructuram inchoati operis contraderet Qui hmōi cōſilio aliqͣntulū ſibi ſuſpecto. adijt magiſtrum Petꝝ cantorem. verba ep̄i ei inſinuāsCui ille rn̄dit. non dedit tibi bonum conſilium hac vice. ſꝫ vade et fac̄ cla-mari ciuitatem ſub voce preconis. qꝛ ꝑatus ſis reſtituere omnibꝰ. a qͥbꝰ