¶ Secunda diſtinctio De contricionenullū pacieris impedimentū in efferendo Habebat em̄ duas archas plenas auri et argēti. pignera eciā plurima in vaſis ī libris varijſqꝫ ornamētis. frumentū vinū ſupellectilē multā. pecoraqꝫ infinita Tunc abbas pͥusōnibꝰ p̄miſſis. nouiſſime in geſtatorio ponēs infirmū. ꝓperauit ad monaſteriū Sed mox vt ille monaſteriū intrauit. ſp̄m exalauit Abbas vero nōimmemor ſponſionis inqͣntū potuit vſuras reſtituit. plurimas ꝓ illiꝰ aīalargiens elemoſinas reſiduū in vſꝰ fratꝝ ꝯuertit Poſitū eſt corpꝰ in oratoriū choris pſallenciū circa illud ordinatis. In ipſa nocte cū frēs attencipſallerent qͣtuor tetri ſp̄s apparentes feretꝝ a ꝑte ſiniſtra circūſtabāt. qͥ-bꝰ viſis territi frēs oēs excepto vno ſeniore fugerunt Et ecce totidē an-geli ſancti ꝯtra qͣtuor demones a ꝑte dextra ſe ordinabant ſoxqꝫ is qͥ pͦmus inter demones videbat̉. in illud dauiticū erupit Dixit inſipiēs vt delinqͣt in ſemetipſo non ē timor dei ante oculos eiꝰ. hoc in iſto homine impletū eſt Alter dixit Quoniā doloſe egit in conſpcū eiꝰ. vt inueniatur iniotas eiꝰ ad odiū Tui terciꝰ ſubiunxit. verba eiꝰ iniqͥtas et dolꝰ noluit intelligere vt bene ageret Quartꝰ dixit Iniqͥtatē meditatꝰ ē in cubili ſuo. et aſtitit omni vie male. maliciā āt non odiuit Tunc ſimul oēs dixerūt Si deiuſtus et verba eius vera. homo iſte noſter ē. qꝛ omniū hoꝝ reus ē Rn̄derunt ſancti angeli Si ꝯtra eū carmen dauiticū ꝓfertis ꝓcedite Dixeruntdemones Iſta nobis ſufficiunt ad eius dānacōm Ad quod angeli rn̄derunt Exquo vos tacetis nos incepti pſal̓. reſidua ꝓferemꝰ Ait iā pͥmusDn̄e in celo miſcd̓ia tua et veritas tua vſqꝫ ad nubes Cui ſecundꝰ adiec̄Iuſticia tua ſicut mōtes dei. iudicia tua abiſſus multa Terciꝰ ꝟo Hōieset iumenta ſaluabis dn̄e. quēadmodū multiplicaſti miſe diā tuā deꝰ Cūꝫqͣrtus ſubiunxiſſet Filij āt hōim in tegmine alaꝝ tuaꝝ ſperabunt. ſiml̓ inhanc vocem eruperunt Quia deus iuſtus eſt et ſcriptura ſolui non poteſtfilius hic hominis noſter eſt. ad dominum confugit. ad dominum ibit. qꝛſub tegmine alarum illius ſperauit Inebriabitur ab vbertate domus eiꝰqui ſe lacrimis contricionis inebriauit ⁊ torrente voluptatis ſue potabiteum Quoniam apud ipſum eſt fons vite et in lumine eius videbit lumenAd hane vocem demonibus confuſis et obmuteſcentibus. celeſtes nuncijanimam contriti peccatoris tollentes. illis ſociauerunt de quibus ſaluator in euangelio dicit Gaudium eſt in celo angelis dei ſuper vno peccatore penitenciam agēte ¶ Nouicius. quid amplius profuit vſurario. elemomoſine an contricio ¶ Monachus. Hoc ſecure dico. quia ſi contricio defuiſſet modicum illi elemoſina profuiſſet. Uis audire quantum deus ac-ceptet elemoſinas vſurarij ¶ Nouicius volo et deſidero ¶ Nonachuse 2