¶ Secunda diſtinctio De contricione.¶ Capitulum. viceſimumquartumH ciuitate qͣdā anglie puella q̄dā habitauit iudei cuiuſdā filia et ẜm genꝰ ſuū ſatis ſpecioſa hāc iuuenis qͥdā clericꝰ ep̄i eiuſdē ciuitatis ꝯgnatꝰ ⁊ecc̄ie maioris canonicꝰ vt vidit ꝯcupiuit et verb̓ amatorijs ad ꝯſēſū ſuelibidinis cū ml̓to labore inclinauit Ad cuiꝰ āplexꝰ dū aſpiraret et nimijsincendijs eſtuās eā qͦtidie ad ꝯmixtionē ſolicitaret. rn̄dit illa. Patri meoml̓tū ſū dilecta. qͥ in tm̄ cuſtodit me vt neqꝫ ego ad te. neqꝫ tu poſſis venire ad me. niſi in nocte ſexte ferie q̄ paſca veſtꝝ p̄cedit. Tunc em̄ iudei laborare dicūt̉ qͣdā īfirmitate. q̄ fluxꝰ ſāguīs d̓r Circa quā occupati. alijs tūcminꝰ intēdere pn̄t Iuuenis hec audiēs et ob amoris nimietatē pene rōecarens oblitꝰ xp̄iane religiōis immemor dn̄ice paſſiōis. nocte eadē ad ꝟginē vēit et vſqꝫ ad matutinū cū illa dormiuit Iudeꝰ ꝟo pater puelle an̄lucē cū lūie cubiculū intrans venit ad lectū filie. volens videre qūo iacētvel ſi forte oꝑiri neceſſe hrēt vidēſqꝫ ad latꝰ eiꝰ iā dictū iuuenē cubātē expauit et īfremuit. vtꝝqꝫ occidē cogitās Cognoſcēs tn̄ ꝙ eēt ꝯgnatꝰ ep̄itiore illiꝰ manū cohibuit et cū ml̓ta ira exclamauit. qͥd facis h̓ o male xp̄iane. vbi ē fides tua vbi ē religio tua. Traditꝰ es iuſto dei iudicio ī manꝰmeas. Si non timerē dn̄m meū ep̄m. mō occiderē te Ille timens et veniāpoſtulans cū maxima ꝯfuſione eiectꝰ ē Die eadē cū ep̄s ſolēne officiū adnonā eēt celebraturꝰ iuuēis idē vtpote ebdomedariꝰ epl̓am lecturꝰ. timuit cū tā immunda ꝯſciencia ad ſacꝝ miſterium accedere et timuit ꝓpt̓ notā alteri vicē die tali ꝯmttere timuit tā turpe peccatū tā recent̓ ꝑ ꝯfuſionē alicui aꝑire Et cū victꝰ erubeſcencia ſacris veſtibꝰ indutꝰ corā ep̄o ſtaret in loco ſuo. ſupͣdictꝰ iudeꝰ ml̓titudine iudeoꝝ ſtipatꝰ cū magno ſtrepitu intrauit ecciām ep̄o de ꝯgnato ſuo facere volens q̄rimoniā Quē vt iuuenis vidit et bn̄ intelligeret ad qͥd veniſſꝫ cepit timere. pallē tremē et dicere. dn̄e deꝰ libera me in hac hora. et ego tibi ꝓmitto ꝙ de cetero te nōoffēdā. ymo de hoc pctō tibi ſatiſfaciā Creator pijſſimꝰ qͥ odit culpā ⁊ diligit naturā. mox vt hōiem ꝯtritū et ꝯfuſionē quā timuit in caput infideliū ꝯuertit Mirāti ep̄o qͥd q̄rerent iudei in ecc̄ia. maxime tali die qn̄ xp̄iani repn̄tāt dn̄i ſui paſſionē ānuit vt ſtarent. Ill̓ āpliꝰ ſe eiꝰ pn̄cie ingerētibus ſtatim vt ora ad clerici accuſacionem aperuerunt. priuati ſuis voci-bus omnes obmutuerunt Aidens epiſcopus iudeorum cōtra ſe hiāciaet nulla verba ex eis reſonancia. putans qꝛ ad hoc veniſſent vt diuinismiſterijs illuderent. cū indignacione omnes de atrio eccleſie expelli fec̄ etp̄cepit Tlericꝰ ꝟo diuinā in ſe exꝑtꝰ clemēciā ſtatiꝫ ꝯpleto officio acceſſitad pōtificē. ꝯfeſſꝰ ē culpā ſuſcepit pm̄am Ep̄s dei miſericordiā admirās