¶ Secunda diſtinctio ¶ De contricione.moram facerem ante quoddam altare. et eſſeꝫ ſolus in oracione. tota maffuit abundancia lacrimaꝝ. vt mirarer Poſtea cū vidiſſꝫ me ſupͣdictusmonachꝰ corꝑe qͥdē iuuenis. ſed moribꝰ valde maturꝰ. cepit mihi ſignat̓ſi bene eēt mecū. grām notans mihi. collatā. Ego ſignū eiꝰ non intelligēset ante priorē illū ducens. q̄ſiui qͥd ſignaret. Qui dixit mihi nunqͥd nō copioſe hodie habuiſtis lacrimas. Quē cuꝫ interrogaſſē ſi vidiſſet me lacrimantē. rn̄dit Eſtis vos tā ſtultus ꝙ putatis me vidiſſe Ego minui ſāguinē nec licuit mihi dictis miſſis morari in oratorio Tunc interrogatꝰ a meqūo mihi grām eandē obtinuiſſe 3. rn̄dit pene ſicut ſupͣdicta mulier. dn̄minqͥt pͥmo duꝝ inueni. ſed dixi illi Ecce dn̄e non dimittā te. niſi facias qd̓rogo His verbis placatus exaudiuit me ¶ Nouiciꝰ. Niror bonitatē deiꝙ cogi poteſt et vult a ſeruis ſuis et ancillis. quomodo pater dulciſſimꝰcogi ſolet a filijs et filiabus delicatiſſime ab eo nutritis ¶ Nonachꝰ. quieū perfecte diligunt. nullā ab ipſo in orōibꝰ ſuis paciuntur repulſaꝫ ſi tn̄ſaluti contraria non fuerint que petunt̉ ¶ Douiciꝰ Si confert alicui lacrimas vel alia bona ſigna contricōis. ⁊ vult illa ab alijs videri. eſt ne ei ꝑiculoſū ¶ Nonachꝰ. ẜm intencōm orantis pendet ſolucio huius q̄ſtionis.Si ei placet vt alij lacrimas eius videāt. qͣtinꝰ ꝑ eas edificent̉ ip̄e tn̄ hūilitatē in corde cuſtodiat. meret̉. Sinautē demeret̉.¶ Capitulum. Siceſimumtercium.Onachꝰ qͥdā magne opinionis retulit mihi. qn̄ nouiciꝰ fui. deqͦdā monacho ꝙ die qͣdā cū iaceret in orōe an̄ qd̓dā altare ⁊dominus ei tantam contuliſſet graciam lacrimaꝝ. vt eciā irrigaret terram ex immiſſione diaboli vt poſtea patuit cordi eiſuborta eſt manis gloria. ita vt diceret intra ſe. vtinam aliquis videretmodo graciam iſtam. Nox is qui immiſit affuit. et ad lacrimas eius ſtāsa latere diligentiſſime reſpexit. Tranſfigurauerat enim ſe in ſpecie nigrimonachi. leuans oculos monachus tam ex horrore mentis qͣꝫ nigredineveſtis. demonem tocius ſuperbie auctorem eſſe deprehendit. et quem pervicium iuanis glorie inuitauerat. per virtutem et ſignum crucis fugauitOb hmōi pericula iubentur a domino oraturi intrare cubiculum et claudere oſtium ſuper ſe. hoc eſt vitare laudem humanam ¶ Qduicius. Sinoſti adhuc aliqua de contricione exempla. mihi vt ediſſeras obſecro. CMonachus. Cogitanti mihi de contricione alia atqꝫ alia occurrunt exē-pla. in quibus Chriſtus tocius virtutis auctor glorificetur et penitensomnis conſoletur.