¶ Secunda diſtinctio De ꝯtricione.¶ Capitulum. decimumnctauumDte hoc trienniū defunctꝰ ē Philippus comes namurcenẜ virpotens et nobilis. filius Dald wini comitis flandrie. Anteqͣꝫmoreret̉ tantaꝫ ei ꝯtulit dn̄s in īfirmitate ꝯtricionē. vt talis ꝯtricio nō eſſet viſa in aliquo homine noſtris temporibus Quatuor abbatibꝰ ordinis noſtri ſimul et ſepe confeſſionem ſuam facere ꝯſueuit. in tantum ſe accuſans. tm̄ plangens vt omnes ad lacrimas prouoca-ret Hec ei iſta ſufficiebant. quin laqueum collo ſuo iniceret rogaretqꝫ confeſſores ſuos vt ſe traherent in plateam dicens Sicut canis vixi dignumeſt vt moriar ſicut canis Filias fratris ſui Dald wini comitis qui factusfuerat rex grecie tradiderat regi Francie. cuius filiam duxerat vxorem.Quidam dixerunt quia vendiderit eas. De quo facto plurimum dole-bat. Deportari ſe fecerat in pauperrimam domum ciuitatis ſue in quapauper ſpiritu migrauit ad dominum. Uolens autem pius dominustantam eius remunerare contricionem miraculis eum glorificare dignatus eſt. tāqͣꝫ dilectū ꝯfeſſorem Sepultus in eccleſia ſancti albani martirisin qua ipſe inſtituerat ꝯuētū canonicoꝝ de ſuis iuſtis redditibꝰ eis ſtipēdia adhuc ſanus ordinans. tantis vſqꝫ hodie ſignis choruſcat vt de rēotis regionibꝰ infirmi aduenientes ad eiꝰ tūbam ſanitatem recipiant. ipſāqꝫ terram circa ſepulchrum effodientes ſecum ꝓ benedictione deportēt.¶ Nouiciꝰ. miror vtꝝ graciam tantam meruerit conuerſacione. vel finali contricione ¶ Monachus Satis puto ꝙ caritatem habuerit ante ſuāinfirmitatem. qꝛ ſatis erat manſuetus et humilis Sed vix aliquis eſt quinouerit eius vitā et extremā pm̄am. quin magis hanc gloriam miraculoꝝ aſſcribat extreme que maxima fuit contricioni qͣꝫ pͥſtine conuerſacioni¶ Nouiciꝰ. videtur mihi ꝙ multum apud deum valeant lacrime contricionis ¶ Ronachus. Quanti ſunt apud deum valoris. quanti ve ponderꝭ.ſubiecto tibi exemplo demonſtrabo.¶ Capitulum decimūnonumEmꝑe ſciſmatis quod fuit inter Alexandꝝ et Calixtū ſb̓ Freperico imꝑatore. qͥ eiuſdē ſciſmatis auctor erat et defeſor ꝯpellebāt̉ oēs eccleſie ꝑ vniuerſū orbē romanū literis imꝑialibꝰ iurare fidelitatē et obediēciaꝫ Talixto quē ipſe papa creauerat.Reſiſtētes ꝟo iuſſi ſūt exulare Gū hmōi lrē exhibite fuiſſēt ꝯuētui de Hēmerode. frēs vnanimi cōſilio dicerent ſe neqͣqͣꝫ velle recedere ab vnitate