Liber.XXXII.

IIc eius fama felix alpestranſijt. ⁊ quoniā apoſtolicus eū crucis amatorem eſſenouerat legatōem crucis ei cuꝫ grandi pͥuilegio ꝯmiſitPoteſtate quippe dedit illi ꝓcurationes ab eccl̓ijs et eccl̓iarū rectoribꝰ acciꝑe. vt eoꝝ carnalia meteret. quibꝰ debuit ſpūalia ſeminare. Ipſe ꝟo hac ptāte nō vtens gratꝭ euāgeliū poſuit. et ꝓprijsſtipendijs ꝯtra morē militantiū militauit. ꝓpter qd̓ ⁊ deus in ip̄olegatōnis itinere dignatꝰ eſt eū innumeroſis miraculis honorare.Itaqꝫ dū verbū crucis apud villā lemeſtre ppl̓o ꝓponeret. acceſſitiuuenis q̄dam iuuenilibꝰ irretitus oblectam̄tis vt ſibi vir ſanctusmanibꝰ ſuis crucē daret. Quē mulier quedā volens a ꝓpoſito retrahere. ꝑ pallium arripuit. ſed nō impune. mox em̄ manus ipſiusꝯtracta dedit eidem intellige̓ nō eſſe ſibi licituꝫ chriſti militē a tampio ꝓpoſito reuocare. Que vindictā in ſe ſentiēs cū flens ⁊ eiulāsclamores emitteret. vir ſct̄us diuini verbi baiulus. q̄ſiuit a circumſtantibꝰ quid hͦ eſſet. Cunqꝫ didiciſſet pleniꝰ rei ſeriē. q̄ſiuit a muliere. an de manu ſua vellet acciꝑe xp̄i crucē. Que ait volo. Et dūvir dei crucis xp̄i ſignaculū. ſuis impone̓t humeris in ipſa mox impoſitiōe. mulier adeſſe ſibi ſenſit ꝑfecte remediū ſanitatꝭ. Similit̓apud villā ſtradepey cū iuuenis qͥdaꝫ eo p̄dicāte ſurrexit vt crucem ſume̓t. eius amaſia ipſum tenuit. vt a ꝓpoſito reuocaret. moxvltio digna eā inuaſit. ⁊ lumē oculoꝝ ſubito ꝑdidit. Que flens eteiulās clamoribꝰ pulſauit aera. vn̄ eī vna cū beato viro plebs ꝯdoluit vniu̓ſa. Et orāte ꝓ ea viro dei recepit lumen ꝑditū. ſicqꝫ cumgaudio redijt ad ꝓpria ꝓ impenſa ſibi gr̄a laudans deū. Alias cūp̄dicare debe̓t apd̓ boklande vbi deo famulabāt̉ moniales ciſtercienſis ordinis. puſqͣꝫ veniſſet ad p̄dicandū apparuit q̄dam monialis defūcta cuidā alij viuēti eū p̄monēs in his ꝟbis. Ueniet inꝗͥtmagiſter edmūdus huc ad p̄dicandū ppl̓o. tu tradas eī filuꝫ. vt exeo cruces faciat. qd̓ repoſitū inuenies tali loco. Monial̓ viuēs credens defuncte monitis filū de loco ſuſtulit. ⁊ ad viꝝ dei vt crucesīde face̓t deportauit. ⁊ crucibꝰ multꝭ d̓ filo factꝭ ſignati ſt̓ qͣꝫ pl̓imiidem tn̄ filū paruꝫ videbat̉ ab intuentibꝰ id admirantibꝰ mīorari.Iterum de quibuſdam miraculis illius tꝑis..lxxx.Um apud ciuitatem ⁊vizornie extra eccl̓iam ad p̄dicatiōꝫ ſuā ꝯfluxiſſet maxīamultitudo ppl̓i. cepit int̓ p̄dicationis p̄mordia. ſubitonubes horfida diffundi ⁊ pluuiā cū turbīe ꝯminari. Uidens virſct̄us auditoꝝ aīmos eſſe ꝯcuſſos ad diffugiū. ꝯuertit ſe ꝯtra impetū turbinis. ⁊ extēta manu oppoſuit ei victorioſiſſimū ſignū crucis: ⁊ ait. p̄cipio tibi maligne ſpūs. cū hac cōmotione longiꝰ abſcedere. nec aſtantē ppl̓m quo minus verbū dei audiat. audeas impedire. Quo dicto ſtatiꝫ receſſit ſpūs ꝓcellaꝝ. Et nubes lucida obumbrans eos affuit. in circuitu vero eoꝝ pluuia cū tempeſtate valida diſtillauit. Sic ⁊ pluries ⁊ pluribꝰ in locis. pluuiā vel ꝓcellama loco p̄dicationis ſue repulit. Preterea dū eiuſdē legationis officio fungeret̉ in multa gr̄a nocte quadaꝫ in ſua biblia ſtuduit cumcandela. Et cū fatigatus vigilijs irruenti ſomno neqͥret obſiſtereꝯtigit ipſo dormiēte candelā ſuꝑ libri lr̄am cadere ⁊ diutius ſic ardere. Qui euigilans obſtupuit. ⁊ ꝓ biblia quā cariſſimaꝫ habuit.ſuſpirauit. Et eleuās candelā exſufflauit fauillam que ſuꝑ libꝝ remanſerat. nulla tn̄ ignis leſio ſuꝑ bibliam apparebat. Cum ſimilit̓alia vice ſtuderet ad lumē vigilijs grauatus ſomno ſuccubuit. Etecce mus intrās in crucibolū. lumē dū huc atꝫ illuc diſcurre̓t ſuffocauit. Et euigilās cū rep̄ꝑiſſet ſe ſine lumīe. ſuſpirās ⁊ gemens inclamauit nomē virginis glorioſe. ſubitoqꝫ lumen ī crucibolo repperit. ⁊ de redito ſibi celitꝰ lumine letus fuit. Contigit aliqn̄ euꝫ inpede grauari apoſtemate. qd̓ antracē ſolent medici noīare. Quiſumpta pēna cū quā ſcribe̓ ꝯſueuerat. tres ſiue qͣtuor cruces in circuitu ⁊ vnaꝫ deſuꝑ impingebat ⁊ dū cruces illas depinge̓t. p̄dixitꝙ morbꝰ ille peſſimus expiraret. Qd̓ ⁊ factū eſt ī craſtino quippepes inuētꝰ ē ſine apoſtemate. nullo ꝓrſus ipſiꝰ veſtigio remanēteIn eius qͦꝫ cilicijs accidit miraculū. qd̓ hic ſtili officio duximꝰ cōmendādū. Quidā cubiculariꝰ eius ciliciū ⁊ femoralia cilicina. quevſu diutino inueterauerāt. ad cōburendū acceꝑat. que ille igni tradidit. ſed ea ignis allambēs innoxie nō vrebat. Siquidē virtutisſue ignis oblitꝰ. nō valebat ipſa ꝯflagrare cilicia qͣi ſacrata duce̓tq̄ vir ſct̄us tetigerat carne ſua. Itaqꝫ cubiculariꝰ ea ꝓiecit in aquācū grandi lapide. ꝗbꝰ ſb̓merẜ. dixit mēdacit̉ ſe e aignibꝰ ꝯcremaſſeQualiter in archiep̄m cantuarienſem aſſumptus eſt. .lxxxj.Alis ſanctꝰ innocens impollutꝰ. ſegregatus a peccatoribꝰ vacāte ſede cātuarieelectꝰ eſt in archiep̄m canonice diuina ꝓculdubio voluntate. Itaqꝫ ſolēnes nuncij ad eccl̓iaꝫ ſaleſb̓ie venientes. cuiꝰ .ſerat theſaurarius ip̄m inqͥrunt ſꝫ ibi nō inueniūt. De hinc ad villāde calue ꝑgit̉. vbi ꝯtemplationi vacās ⁊ gregis ſui reini reꝑit̉

At ille nullatenꝰ electioni de ſe facte ꝯſentire voluit. ſꝫ ſemetipſuꝫexinaniēdo minꝰ ydoneū aſſeruit dicēs. Ego vermis ⁊ nō homo n̄ſolū tāti meriti. nec tāte lr̄ature ſum vt creditis. ſꝫ et mundus qͦꝫ inhoc deceptꝰ eſt et vos erratis. At illi cū p̄cibꝰ in ꝓpoſito ꝑſiſtētesadeūt ep̄m ſaleſb̓ie. qͥ audita rei ſerie diffiniuit ꝙ electioni ꝯſentiret. eiqꝫ iniūxit in virtute obediētie. Ille tn̄ fixus manſit in ꝓpoſito. nec adhuc ꝯſentire voluit vllo mō. aſſerūt illū mortal̓r peccaturū niſi ꝯſentiat. eiqꝫ p̄cauendū eē ne deū offēdat. Talis eī inqͥuntpoſſet loco tui forte ſubſtitui ꝑ quē eccl̓ia cantuariēſis leſionē nōmodicā poſſet pati. Ubi gͦ ſūt ambicioſi ꝑ vas ⁊ nephas ſe vltroingerētes in vineā dn̄i ꝯcupiſcētes honorē ſeculi. Ecce ābicioſusſe ingerit ⁊ repellit̉ edmūdus querit̉ ⁊ accede̓ vix dignat̉/ Tandēitaqꝫ victꝰ eoꝝ p̄cibꝰ. īmo magis rōne ꝯuictus aſſenſuꝫ p̄buit. quētn̄ aſſenſū ꝟbis patētibꝰ nō exp̄ſſit. Dixit eī. Nouit ille qͥ nil ignorat. ꝙ niſi me mortal̓r peccare crederē electioni de me facte nll̓atenus ꝯſentirē. Hac imꝑfecta rn̄ſione ꝯtenti. de eius ore ꝟbū rapiunt ⁊ ip̄m arripiūt atqꝫ ad ſct̄m altare ducētes eū. in terrā cum eohumilit̓ ſe ꝓſtrauerūt. hymnū te deū laudamus ingemināt. ꝯcrepant cimbala. ⁊ in laudem creatoris om̄s iubilant ⁊ exultant.Qualiter in ſtatu illo ꝯuerſatus eſt..lxxxij.Aſtor igit̉ ī populo dei factus. ī omnibꝰ magis ac magis enituit ꝟtutibꝰ. Suꝑioribꝰ obedientiā exhibebat ⁊ reuerētiā paribꝰ ꝯcordiāet pacē. inferioribꝰ cū cuſtodia diſciplinā. Humilitas ſic̄ in eiꝰ corde pͥmatū tenuit. ſic ⁊ in oībꝰ eius oꝑbꝰ pͥma fuit. Nā calciamentaſua nō erubuit aliqn̄ ſibi diſtrahe̓. qd̓ in pͥmate totiꝰ anglie hūilitatis erat indiciū euidēs ⁊ inſigne. Cū vero clerici ſui miſſaꝫ mane nōaudiſſēt aliqͦ p̄pediti negocio. qd̓ eo oꝑtuit agi tꝑe. ip̄emet ꝓcedēte die miſſā ꝯſueuit eiſdē ꝑſonal̓r celebrare. Iter ꝟo agēs. ſi qͥs eipct̄a ſua vellꝫ ꝯfiteri qͣꝫuis pauprimꝰ. deſcēdēs ilico ꝯfitenti audientiam prebuit. confeſſo exiſtens affabilis ⁊ deuotus. Nec repellebat eum propter inequalitatem temporis ſeu etiam propter vicinitatem ſui hoſpitij lōgiuſcule nō diſtātis. nec īduebat̉ purpura⁊ biſſo l̓ veſte p̄cioſa. ſic nōnll̓i ſolēt ep̄i tunicā hn̄s albā l̓ griſeamde p̄cio ſatis vili. Uerū tn̄ vt frōs ſua ꝯueniret cet̓is ſuꝑiores veſtes honeſtas habuit. ſꝫ n̄ ſtudio vanitatis. De p̄dicta ꝟo corꝑisauſteritate nihil ſibi minuit. īmo de die ī diē vt filiꝰ accreſcēs rigorē fere ī oībꝰ āpliauit. Semꝑ ſibi durꝰ ⁊ rigidꝰ. alijs ꝯpatiēs ⁊ benignꝰ. In altaris officio totꝰ erat ī lacrimis. ita ſe gerēs qͣſi exutuseēt hoīem. ac velut ī carne dn̄icā geri cerne̓t paſſionē. Reuerētiſſime tractabat oīa ſacr̄a eccl̓iaſtica. ita vt mētes ītuentiū ꝓuocarꝫad deuotōꝫ. ip̄a ꝯtrectatio tā deuota. Sexū qͥdē femīeū ob honorem bt̄e marie ꝟgīs ⁊ ſuā deuotōem ſꝑ honorauit. ⁊ religioſe coluit. Per hͦ at̄ nec ī cogitatōe nec alit̓ ſemetip̄m vel tenuit̓ maculauit. hoſtiatī mendicantiū nll̓us ab eiꝰ ianuis receſſit vacuꝰ. cet̓orū qͦꝫ dūmō honeſti eēt. nullꝰ ab hoſpicij ſui limībꝰ eſt repulſusEgroꝝ lares ⁊ debiliū ꝑ ſuos diligētiꝰ ſcrutabat̉. ⁊ viſitabat bn̄ficijs qͦꝝ nōnullos ī victu qͦtidiano ꝓcurabat. ⁊ ꝯpetētibꝰ indumētis. puellas pauꝑes de ſuis facultatibꝰ adiuuabat. vt traderēt̉ adnuptias. ⁊ ī hͦ expēdebat penas pecuniarias. ꝓ delictis aliqͥbꝰ legitime inflictas. Ab oī mune̓ ſemꝑ manꝰ ſuas excutiens acceptoresqͦꝫ muneꝝ deteſtabat̉. p̄cipue ī ptāte poſitos. qͦs ad reddendā iuſticiā dicebat gͣtuitos eē debe̓. nō muneribꝰ īuitatos. Quibꝰ etiaꝫfreq̄nt̓ dicebat prende̓ ⁊ pende̓. ſiue prende̓ ⁊ pēde̓ n̄ differ̄t niſi īvna lr̄a tm̄. vn̄ ptꝫ ꝙ valde ꝓximꝰ ē ſuſpēdio qͥ mūera libent̓ accipit. niſi acceꝑit ea bono mō. Itaqꝫ ml̓ti qͥdē ei place̓ cupiētes offerebāt ei pl̓a ⁊ p̄cioſa. ſꝫ ille r̄ſpuebat vniu̓ſa dicēs. Nūc inimicꝰ meꝑ dono tēptare vult. cū diues ſū et nulliꝰ egeo. qꝛ dū pauꝑ fui medeciꝑe n̄ potuit iſto mō. ſpero at̄ ꝑ dei mīam ꝙ nunqͣꝫ decipiet meꝑ hāc viā ꝑ dona ſiqͥdē qͥ nec data nec accepta ſt̓ ẜm deum. Corrupta ē xp̄ianitas hodie deficietqꝫ pͥuſqͣꝫ hͦ adu̓tāt chriſtiani. niſiſe curare ſtuduerint ab hac peſte.De ꝑſecutōibꝰ quas ibidē paſſus eſt. .lxxxiij.Ic ergo vir ſct̄s ſe habuIlit ī cura paſtorali qͣꝫdiu ſibi licuit de pace tꝑis gͣtulari.Sꝫ qm̄ acceptꝰ erat d̓o ncc̄e fuit vt eū fornax tēptatōis decoq̄retigne ſuo. Volēs eī athleta dei ſe totuꝫ ꝓ ſalutē aīaꝝ ⁊ libertatibꝰeccīe. ſuoꝝ more p̄deceſſoꝝ expone̓. ꝯͣdictōes ml̓tas patiebat̉. a regni maioribꝰ ⁊ a rege. Ip̄m cātuariēſe collegiū. qd̓ ad apicē tantedignitatꝭ eū vocauat. eidem in ſuo ꝓpoſito ꝓchdolor obuiabat.Cunqꝫ familiares eius aduerſitates ſuas plangerent. ac de ſuisdolorent iniurijs. voces eorum querelas compeſcuit. et eos nihilominus redarguit dicens eis. Sicut cum egrotanti filio poculumꝓpinat̉ amaꝝ. dicit mat̓ ad ſanitatē ebibe ita hec omīa que nobisofferunt̉ adu̓ſa ad ſaluteꝫ cupimꝰ epotare. Inundationes marisqͣſi lac debemꝰ ſugge̓. ⁊ cū p̄curſore dn̄i in deſerto mūdi comederemel ſilueſtre. In ipſos aūt qͥ eū acrius inſequebant̉. ⁊ in eū atroci-