Liber.XXXII.
eulogio dicūt eis. Cuiꝰ nūcij eſtis. Frat̉ aūt aſcelinꝰ pͥncipalis dn̄ipape nūciꝰ. rn̄dit ꝓ oībꝰ. Ego ſuꝫ diīciꝰ. qui apud xp̄ianos maior dignitate om̄i hoīe reꝑ⁊ ab eiſdē illi tāqͣꝫ patri acdn̄o reuerētia exhibet̉. In hͦ verbo illi qͣꝫ plurimū indignati dixerunt. Quō ſuꝑbe loquētes dicitis ꝙ papa dn̄s veſter ſit maior oīhomīe. Nūquid ſcit ille ꝙ chaā ſit dei filiꝰ. ⁊ qm̄ baiothnoy ⁊ batho ſint pͥncipes eiꝰ. ſicqꝫ noīa eoꝝ diuulgāt̉ ⁊ multiplicāt̉ vbiqꝫ.Quibꝰ frat̓ aſcelinꝰ rn̄dit. Quis ſit chaaꝫ qͥs ſit ve baiothnoy velbatho. dn̄s papa neſcit. nec illoꝝ noīa vnqꝫ audiuit. Hoc autē apluribꝰ audiuit ⁊ intellexit. ꝙ gēs quedā barbara q̄ dicit̉ tartaroꝝde finibꝰ oriētalibꝰ iā dudū exiuit. q̄ plures dn̄io ſuo regiōes ſubiugauit. nulliqꝫ ꝑcēs. infinitā hoīm multitudinē ꝓſtrauit. Qd̓ ſi nomina chaā ſuorūqꝫ pͥncipū recitari audiſſet alicuiꝰ eoꝝ nomē ī lr̄isſuis qͣs afferrimꝰ ſcribe̓ nullatenꝰ obmiſiſſet. At vero de tāta hoīmſtrage maxīe xp̄ianoꝝ dolore cordis tactꝰ. Atqꝫ ꝯpatiēs pietatisviſceribꝰ de ꝯſilio fratꝝ ſuoꝝ cardīaliū miſit nos ad pͥmū exercitūtartaroꝝ quē citiꝰ inuenire poſſemꝰ exhortās dn̄m exercitꝰ oēſqꝫ qͥei obediūt. vt ab hoīm ſtrage ⁊ maxīe xp̄ianoꝝ faciēda impoſteruceſſent. ac de ꝑpetratis flagicijs vel facinoribꝰ peniteāt. ſicut tenorliteraꝝ ipſiꝰ plene maīfeſtat legētibꝰ. Rogamꝰ igit̉ eū ꝑ vos vt literas dn̄i pape recipiat. viſoqꝫ illaꝝ tenore ꝑ ſuas lr̄as ſiue ꝑ nūcium. vel ſaltē ſolo verbo dn̄o pape reſpōdeat.Qualit̓ ab eis tartari d̓ mūeribꝰ ⁊ d̓ aduētu frācoꝝ inꝗſier̄t. xlj.Is itaqꝫ peroratis barones p̄dicti cum interp̄tibꝰ ſuis ad dn̄m ſuū reuerſi ſūtIeiqꝫ ꝟba frīs aſcelini p̄dicta retulerūt. Poſt hͦ aliquātulo ſpacō pͥoribꝰ veſtibꝰ mutatis. alijſqꝫ de nouo indutis cū interp̄tibꝰ ſuis ad frēs redierūt. ſicqꝫ dixerūt. Hoc vnū querimꝰ a vobis. vtꝝ papa dn̄s veſter aliqͥd dn̄o nr̄o baiothnoy mittat. qd̓ eiapportētis. Quibꝰ frat̓ aſcelinꝰ rn̄dit. nihil vtiqꝫ apportamꝰ ei aliqͥd ex ꝑte dūi pape. neqꝫ em̄ illi ē ꝯſuetudo alicui exēnia mitte̓. infideli ⁊ ignoto maxīe. qͥn potiꝰ fideles eiꝰ filij .ſ. xp̄iani. ⁊ etiā infidelesqͣꝫ plurimi freq̄nt̓ ei dona mittūt. ⁊ exēnia offerūt. Tūc iteꝝ illi oēsad tētoriū baiothnoy reuerſi ſūt. ⁊ poſtqͣꝫ aliquātulū morā alijs īdumētis de nouo induti redeūtes frībꝰ dixerūt. Quō poteſtis preverecūdia ante dn̄m nr̄m ꝯꝑere maībꝰ vacuis. porrigēdo lr̄as dn̄iveſtri. qd̓ nullꝰ hoīm hūc veniēs fecit ei. Tūc frat̓ aſcelinꝰ rn̄dit. cūvbiqꝫ ⁊ apud xp̄ianos maxīe. ꝯſuetudo approbata obtineat. vt qͥlibet nūciꝰ lr̄as dn̄i ſui ferēs ante illū cui defert veniat. ip̄mqꝫ videat ⁊ ei ꝓprijs manibꝰ porrigat. ſi nos ante dn̄m veſtꝝ abſqꝫ mūeribus accede̓ nō licet. nec vobis hͦ placet. Uobis oībꝰ ſi placet ꝯmittemꝰ dn̄i pape lr̄as. dn̄o vr̄o baiothnoy. ex ꝑte ipſiꝰ porrigendas.In pͥmis aūt q̄ſtionibꝰ ſuis caute. multūqꝫ ſollicite a frībꝰ inquirebāt. vtꝝ adhuc in ſyriā frāci trāſfretarēt. Audierāt em̄ a mercatoribꝰ ſuis vt dicebant ꝙ multi frācoꝝ in ſyriā in breui trāſ fretarentExtūc aūt ⁊ antea fortaſſis apud ſe cogitabāt qͣles pedicas deceptionis eoꝝ pedibꝰ inuoluēdis. in ip̄o eoꝝ introitu p̄ꝑarēt ſiue ſubſimulatōe fidei xp̄iane ſuſcipiēde. ſiue ſub qͣlibꝫ alia mēdaci doloſitate. vt ip̄os a t̓raꝝ ſuaꝝ introitu. turquie .ſ. ⁊ halapie cohercerentſeqꝫ ſaltē ad tp̄s. amicos frācoꝝ velle fieri ſimularēt. qͦs ſuꝑ om̄eshoīes qͥ ſunt ī mūdo. ſicut atteſtāt̉ georgiani ⁊ armenij formidant⁊ timent.Qualiter adorare baiothnoy fratres reſpuerūt..xlij.Oſt verba predicta barones cū interp̄tibꝰ ſuis ad dn̄i ſui tētoriū redierūt. ibiqꝫpaululū ꝯmorātes. rurſū veſtimētis ſuis de nouo īmutatis. ad frēs reuerſi dixer̄t. Si vultis dn̄i nr̄i faciē vide̓. ⁊ ei dn̄i veſtri lr̄as p̄ſentare. oꝑtet vt eū adoretis. tāqͣꝫ filiū dei regnātē ſuꝑ t̓rā. trina priꝰ an̄ ip̄m faciēda genuflectione. Sic em̄ p̄cepit nobischaā regnās ſuꝑ terrā filiꝰ d̓i vt pͥncipes ſuos baiothnoy ⁊ bathoab oībꝰ hūc adueniētibꝰ faciamꝰ ſic̄ ſemetip̄m adorari. Qd̓ ⁊ vſqꝫnūc fecimꝰ. ⁊ imꝑpetutū firmit̓ obẜuare ꝓponimꝰ. Tūc dubitātibus qͥbuſdā frībꝰ. ⁊ int̓ ſe ꝯquerētibꝰ qͥd ſibi baiothno yꝑ adorationē intēde̓t fieri. vtꝝ .ſ. ydolatriā vel aliud aliqͥd. frat̓ gͣuichardꝰcremonēſis ſciēs mores ⁊ ꝯſuetudīes tartaroꝝ. qͣs a georgianis didicerat. int̓ qͦs etiā in eoꝝ ciuitate triphelis. ī domo fratꝝ ꝑ annosvij. ꝯuerſatꝰ fūerat. ſuꝑ hͦ illos certificās rn̄dit. De ydolatria exhibēda baiothnoy nullatenꝰ formidetis. qꝛ nō hāc ſibi petit a vobisfieri. ſꝫ ī ſignū ſubiectōis dn̄i pape totiuſqꝫ romane eccl̓ie mādatochaā ſubijciēde hāc ſibi quā audiſtis r̄uerētiā oībꝰ ad ſe veniētibꝰnūcijs ꝯſuetā exhiberi. Oēs itaqꝫ frēs circa petitōeꝫ hmōi deliberātes ſtatuer̄t vnanimit̓. Oēs ſe velle potiꝰ decapitari. qͣꝫ ſic adorādo genua flecte̓ corā baiothno y. Et hͦ tū ꝓpt̓ honorē vniuerſaliseccl̓ie ꝯſeruādū. tū ꝓpt̓ georgianoꝝ ⁊ armenioꝝ. grecoꝝ atqꝫ ꝑſarū. ⁊ turcoꝝ oīmqꝫ nationū oriētaliū ſcādalū euitādū. ne .ſ. ꝑ hmōireuerētiā qͣſi ꝑ ſignū ſubiectōis atqꝫ tributi qn̄qꝫ tartaris impēdēdi a xp̄ianis occalio ⁊ materia exultatōis. oībꝰ eccl̓ie inimicis. ꝑ par
tes oriētales diuulgaret̉. ⁊ ne xp̄anis ab eis captiuatis atqꝫ ſubiectis. ſpes ſue deliberatōis a dn̄o qn̄qꝫ ſuꝑuēture ꝑ romanā eccl̓iaꝫpenitꝰ auferret̉. Et ne etiā eidē ſacroſancte eccl̓ie in exhibēda baiothnoy a xp̄ifidelibꝰ obediētia. defectu ꝯſtantie. mortiſqꝫ timoremacula quādoqꝫ irrogari vel ꝓponi poſſe videret̉.Qualiter tartaris xp̄ianitatē fratres ſuaſerūt..xliij.Orro frater aſcelinꝰ predictū ꝯſiliū ac decretū ab oībꝰ frībꝰ obſeruādū. de ꝯſenſu ip̄oꝝ. libere corā oībꝰ illic aſtātibꝰ ꝓtulit. inſuꝑ addidit. Ne forte ꝙ abſit materia diſſenſiōis ⁊ occaſio malignādi ī rn̄ſionibꝰ nr̄is a dn̄o veſtro vel etiaꝫ ab alijs valeat reꝑiri. qꝛ fortaſſeſuꝑbiā ac rigorē inflexibilē auribꝰ eiꝰ. vel alioꝝ ꝟba nr̄a videbant̉innūere. Hoc etiā ꝑ vos ſignificamꝰ ei. ꝙ oēm reuerētiā eidē ꝑatiſumꝰ exhibe̓ quā decet nos dei ſacerdotes ac religioſos viros ⁊ nūcios dn̄i pape. ſalua xp̄iane religionis dignitate. ⁊ obẜuata in oībꝰeccl̓ie libertate. Illā qͦꝫ reuerētiā quā nr̄is maioribꝰ. ac regibꝰ ⁊ pͥncipibꝰ face̓ ꝯſueuimꝰ. quā etiā docet nos ſacra ſcpͥtura dicēs. Magnato humilia caput tuū ꝑati ſumꝰ dn̄o veſtro face̓ ꝓpt̓ bonū pacis ⁊ vnitatis ⁊ ꝯcordie. Illā qͦꝫ quā petitis oīno reſpuimꝰ tāqꝫ igͦminiā religiōis xp̄iane. mortēqꝫ quācūqꝫ nobis dn̄s veſter inferrevoluerit potiꝰ eligimꝰ ſuſtine̓. ſi aūt ꝙ dn̄s papa ⁊ oēs xp̄iani qͣꝫ plurimū exoptarēt. dn̄s veſter baiothnoy vellet xp̄ianꝰ fieri. nō ſolumante ip̄m genuā flecteremꝰ. verūetiā an̄ vos oēs ꝑati eſſemꝰ inſuꝑ⁊ plātas pedū ipſiꝰ oīmqꝫ veſtꝝ etiā minoꝝ ꝓpt̓ deū hūiliter oſculari. Qd̓ illi vt audierūt ſuꝑ āmonitōe iſta qͣꝫplurimū indignati acꝑturbati cū impetu ⁊ furore vehemēti. frībꝰ ſic rn̄derūt. Monetisvt xp̄iani fiamꝰ nos. ſimuſqꝫ canes ſic̄ ⁊ vos. Nōne papa veſter ēcanis ⁊ vos oēs xp̄iani canes eſtis. Ad hͦ frat̓ aſcelinꝰ. Nullatenꝰniſi ꝑ p̄dictoꝝ abnegātes q̄ vera eē ſupponebāt rn̄de̓ potuit. impeditꝰ videlicet eoꝝ rugitibꝰ ac fremitibꝰ clamoroſis atqꝫ proteruis.Itaqꝫ p̄dicti barones cū interp̄tibꝰ ſuis. ad tentoriū dn̄i ſui redierūt. ⁊ ſicut rn̄derāt fratres. eidē plenarie retulerūt.Qualit̓ illi de ſentētia mortis ī fratres tractauerūt. .xliiij.¶Udiēs itaqꝫ baiothnoyque ſuo egip ⁊ baronibꝰ ⁊ interp̄tibꝰ ſuis rn̄derāt ⁊ īdignāter ſuſtinēs. in eoſdē frēs exarſit furore. ter ip̄os perſnīaꝫ diffinitiuā occidi p̄cipiēs innocēteꝫ eoꝝ ſāguinē effunde̓ nōabhorrēs. nec oīm gētiū ꝯſuetudinē approb̓atā met̓uēs infringe̓ q̄ꝑmittit vbiqꝫ nūcios ꝓgredi ⁊ regredi libe̓ ac ſecure. Quidā veroeiꝰ ꝯſiliarij hͦ mō dicebant. Nō int̓ficiamꝰ oēs illos. ſꝫ tm̄ duos exillis. ⁊ ad papā remittamꝰ alios duos. alij vero dicebāt hͦ mō. Excoriet̉ eoꝝ vnꝰ. videlicꝫ pͥncipalis dn̄i pape nūciꝰ. eiuſqꝫ pellē impletā palea. ꝑ ſocios ſuos ad dn̄m ſuū trāſmittamꝰ. Iteꝝ alij dicebāt. Duo tm̄ ex illis. pͥmo fuſtigati ꝑ totū exercitū occidāt̉. alij aūtduo qͦaduſqꝫ frāci eos ſubſeq̄ntes huc veniēt reẜuent̉. Porro etiam alij dicebāt hͦ mō. Duos ex illis nobiſcū ducamꝰ ī exercitū. vtibi ml̓titudinē ⁊ pt̄atē nr̄aꝫ intueāt̉ ⁊ iaciētibꝰ machinis hoſtiū noſtroꝝ an̄ illas ponāt̉. ſicqꝫ nō a nobis ſꝫ a machinis int̓fici arbitrēt̉At vero baiothnoy ſnīa p̄ualebat. vt capitali ſnīa plecterēt̉ oēs illi qꝛ ꝯtumaces fuerāt. in ꝓſtratōe ⁊ adoratōe faciēda ſibi Tādemillo ſuꝑordināte. qͥ diſſipat cogitatōes malignoꝝ. vna de ſex vxoribus baiothnoy q̄ antiqͥor erat. ⁊ qͥdā etiā ꝗ ſuꝑ nūcios illuc veniētes curā habebāt. oībꝰ modis qͥbꝰ poterāt reſtiterūt ſnīe late d̓ nece fratꝝ. Illa ſiqͥdē vxor eiꝰ talit̓ corā eo ꝑorabat. ſi nūcios illos occideris. oīm qͥ te tale qͥd feciſſe audierīt. odiū ⁊ horrorē incurres donaqꝫ ⁊ exēnia q̄ tibi a magnis homībꝰ e diuerſis ac lōgis regionibꝰtrāſmitti ſolebāt amittes. nūcios etiā tuos qͦs ad magnos homīesmittis vbiqꝫ iuſto freti iudicō deſtruēt ⁊ occidēt abſqꝫ vlla miſeratione. Ille qͣꝫ qͥ nūcioꝝ adueniētiū curā habebat. baiothnoy ſic dicebat. noſti ſi recolis quātū iratꝰ mihi fuerit chaā ſuꝑ occiſione cuiuſdā nūcij quē int̓fice̓ mihi p̄cepiſti. cuiꝰ cor a viſceribꝰ extractumad incutiēduꝫ terrorē alijs nūcijs vēturis. ⁊ oībꝰ alijs audituris. inequi mei pectorali ꝑ totū exercitū tuū me publice deportari feciſtiSi gͦ nūcios illos occide̓ mihi iuſſeris nō occidā. ſꝫ a te fugiā. ⁊ īnocētiā meā ꝯſeruās feſtinabo qͣꝫcitiꝰ ad chaā. ⁊ de morte iſtoꝝ ī plenaria curia tāqͣꝫ maleficū ⁊ homicidā inauditū accuſabo te atqꝫ cōmunicā. His gͦ ꝑſuaſionibꝰ baiothnoy emollitꝰ ⁊ ꝯfractꝰ cor ſuuꝫfellitū ac turbulentū. paulatim feruore ſubtracto ſedauit penitꝰ acpacificauit.Qualit̓ de mō adorādi adinuicē ſunt altercati..xlv.Eniqꝫ poſt moram ſolitolōgiorē barones ad frēs cū interp̄tibꝰ ſuis reuerſi ſunt.dn̄iqꝫ ſui furorē ex illoꝝ rn̄ſiōe ꝯceptā caute diſſimulātes. ip̄os talit̓ allocuti ſūt. Exqͦ nullatenꝰ dn̄m noſtruꝫ flexo genuadorare dignamī. q̄rimꝰ qͥs ſit modꝰ apud vos. ẜm queꝫ maioresveſtros ꝓut decet illoꝝ:tatē veneramī. Pret̓ea ſi vos venire