De ingreſſu eius in vrbē ⁊ nigello ſciſmatico. .cxij.Nno etatis ſue. xxxviii.pauꝑ malachias pulſo incubatore ītrauit ardinachāpōtifex ⁊ metropolitanꝰ totiꝰ hibernie. Rege ꝟo ceteriſqꝫ qͥ induxerāt eū ad ꝓpria remeantibꝰ. ipſe remanet ī manudei. ⁊ remanēt illi foris pugne intus timores. Naꝫ ecce vipera ſoboles frēdēs ⁊ vociferās ſe exheredari. tota ſe intꝰ ⁊ foris ſuſcitataduerſus dn̄m ⁊ aduerſus xp̄m eiꝰ Porro nigellus vidēs ſibi fugaꝫ īminere tulit ſecū inſignia quedā ſedis illiꝰ. textū .ſ. euāgelioꝝqͥ fuit beati patricij. baculūqꝫ auro ꝯtextū. ⁊ gemmis p̄cioſiſſimisadornatū. quē noīant baculū ih̓u. eo ꝙ ipſe dn̄s vt fert opinio. eūmanibꝰ ſuis tenuerit atqꝫ formauerit Et hec ſunt ſūme dignitatꝭ⁊ veneratōis in gente illa. Ibat hō girouagus ⁊ alt̓ ſathanas circūibat terrā ⁊ ꝑambulabat eā inſignia ſacra circūferēs que vbiqꝫoſtentās vbiqꝫ eoꝝ gratia receptabat̉. Fuit ꝟo ꝯciliū ſciſmaticūinſeqͥ. eo ꝙ ſeduceret ml̓tos ex inſignibꝰ que ferebat. ſuadēs oībꝰep̄m eſſe debere. ⁊ ſic ſollicitās plebes aduerſus malachiā ⁊ eccīevnitatē. Et fecit ſic ⁊ ſine difficultate. ⁊ ita ī breui vniuerſas ſepiuit vias eius ꝑ gratiā ſibi a deo datā. ⁊ quā habebat ad omēs vtmalignus ille coactus ſit dare manus. reddere inſignia. et qͥeſcerede reliquo in omni ſubiectōne.Itē de vindicta dei in eius detractores..cxiij.Ec modo malefactoresſed ⁊ detractores malachie corripuit deus. Verbigr̄aAlQuidā hn̄s gratiā pͥncipū ⁊ potentū etiā ipſiꝰ regis.eo ꝙ eſſet adulator ⁊ garrulꝰ ⁊ potens in lingua fauebat ꝑ omīaaduerſarijs malachie ⁊ ꝓcacit̓ tuebat̉ ꝑtem eorū. Sancto ꝟo etp̄ſenti reſiſtebat ī faciē. ⁊ detrahebat abſenti irreuerent̓ occurrēsei in oī loco maximeqꝫ vbi celebrioribꝰ illū ſciret intereſſe ꝯuētibꝰſꝫ cito digna lingue ꝓcacis mercede donatꝰ eſt. Intumuit ⁊ ꝯputruit lingua maledica vermibꝰ ex ea ſcatentibꝰ ⁊ diffluentibꝰ totoore blaſphemo. Quos ꝑ. vij. ferme dies inceſſant̓ vomēs. tandēcū illis miſerā exꝑuit vita. Loquente corā aliqn̄ malachia ⁊ ppl̓mexhortante. mulier q̄dā infelix auſa ē interrūꝑe ſermōꝫ clamoribꝰimprobis. nō deferēs honorē ſacerdoti ⁊ ſpiritui qͥ loq̄bat̉. Erataūt de ꝓgenie impia. ⁊ ſpm̄ impium hn̄s in naribꝰ blaſphemias ⁊ꝯtumelias euomebat ī ſanctū dicēs eū ypocritā ⁊ inuaſorē alienehereditatꝭ. ſꝫ ⁊ caluiciei illiꝰ improperās. At ille nihil rn̄dit ei. ſicuterat verecūdꝰ ⁊ mitis. ſꝫ dn̄s rn̄dit ꝓ eo. Verſa eſt igit̉ illa ī inſaniā dn̄o vindicante. ⁊ crebris vocibꝰ clamitās ſe ſuffocari a malachia morte demū horrēda luit pctm̄ blaſphemie dicentibꝰ qui deſemīe chanaan ſunt fugiamus malachiā. quia dn̄s pugnat ꝓ eoTandē memor ꝓpoſiti ſui malachias. ꝯſtituit ꝓ ſe gelaſiū virumbonū ⁊ dignū tali honore. cōueniente clero ⁊ ppl̓o. qnpotiꝰ ſuſtinentibꝰ ꝓpter pactū. Nam al̓s duꝝ viſum eſt oīno. Quo ꝯſecralo. regibꝰ ac pͥncipibꝰ attentius cōmendato. ipſe clarus miraculisac triūphis ad ſuam ꝑrochiam redijt..cxiiij.De ſpū eiꝰ ꝓphetico ⁊ tranſitu ꝑ clarāuallē.Um autē egreſſus aliqn̄de ſcōtia ꝑueniſſet eboracū. ſacerdos qͥdaꝫ ficarꝰ noīeintuitus eū agnouit. nec em̄ eiꝰ faciē viderat ante. ſꝫ cuꝫhaberet ſpm̄ ꝓphetie reuelatuꝫ fuit ei iam p̓dem de illo. Hic eſtinqͥt de quo dixerā. qꝛ de hibernia ſanctꝰ veniet pōtifex qͥ ſcit cōgitatōnes hoīm. Sic nō potuit latere lucerna ſub modio ꝓdentetn̄ ꝑ os ficari ſpūſcō. qͥ illū accēderat. Nam ⁊ ml̓ta ſecreta deeſſeſuo ſuorūqꝫ dicta ſunt ei a ſicaro q̄ ita eē vel fuiſſe oīa recognouitSed ⁊ ſocijs malachie ꝑcūctantibꝰ de ſuo reditu. rn̄dit ficarꝰ incūctant̓ (qd̓ poſt rei ꝓbauit euentꝰ) paucos videlꝫ admoduꝫ denūero illo cū ep̄o redituros. Illi audito hoc ſuſpicati ſunt morteꝫſꝫ aliter deꝰ adimpleuit. Nempe rediēs ab vrbe ꝗbuſdā apd̓ nosqͥbuſdā ⁊ ī alijs locis ad diſcendā ꝯuerſatōis formā relictis iuxtaverbū ficari cū paucis admodū repatriauit. In ipſa vrbe eboracenſi. acceſſit ad eū vir nobilis ẜm ſeculū valenꝰ noīe. qͥ aduertēsep̄m multos habere ſocios ⁊ equos paucos. Naꝫ p̄ter mīſtros ⁊clericos alios qͥnqꝫ cū eo erāt p̄ſb̓ri. et equi non niſi tres obtulit eiſuū quo ipſe vehebat̉. hoc ſoluꝫ dolere ſe inꝗens ꝙ eſſet rūcinusdure portās. Et addidit. Libentiꝰ eī dediſſem ſi melior eſſet. ſedſi dignamini ducite qͣlēcūqꝫ vobiſcū. Et ego ait ep̄s eo libentiusaccipio qͦ predicas viliorē. qꝛ nō pōt mihi eſſe vile. ꝗcqͥd tamprecioſa volūtas obtulerit. Et cōuerſus ad ſuos. hūc inqͥt ſternite mͥqꝛ cōmois ſatis ⁊ ſufficiens erit in longum. Quo facto aſcēdit.Etnō qͥdē durū vt erat ſentiēs. poſtmodū mira mutatōe vald̓cōmodū ſibi ⁊ ſuauit̉ ambulātē inuenit. vt ne caderet ſuꝑ terrā d̓ſermōe quē dixerat. vſqꝫ ad. ix. annū quo mortuꝰ ē ipſe nō defecittimꝰ ⁊ p̄cioſiſſimꝰ palefredus. Qd̓qꝫ euidentius miraei. factꝰ qculū cernētibꝰ fecit. De ſubnigro cepit albeſcere. ⁊ nō multo poſt

vix inueniebat̉ albior ⁊ pulcrior illo. Ip̄e etiā diuertēs clarauallēvir ſcūs viſis frībꝰ cōpuctꝰ ⁊ illi nō mediocrie edificati in pn̄tia etſermōe eiꝰ. ⁊ acceptās locū ⁊ nos atqꝫ in intimis viſceribꝰ colligēsvaledixit nobis ⁊ abijt trāſalpinans cū veniſſet yporiā ciuitatemitalie hoſpitis ſui ꝑuulū filiū qͥ male hn̄s erat moriturꝰ. ꝯtinuo ſanauit. Erat tūc tꝑis in ſede apl̓ica felicis memorie ſecūdus innocentiꝰ papa. qͥ eū ſuſcepit benigne ⁊ hūane. A quo cū multis lacrymis implorabat eiꝰ ꝑmiſſu licere ſibi viuere ⁊ mori ī claraualleſꝫ nō obtinuit. Reuertēs aūt ꝑ clarauallē. ſecūdā largitꝰ eſt nobisbn̄dictōꝫ. Et alta ſuſpiria trahēs qd̓ nō liceret ſibi ꝓ ſuo deſiderio remanere. Hos inqͥt interim ꝓ me oro vt retineatis qͥ a vob̓diſcant qḋ nos. poſtmodū doceant. Et dimiſſis quatuor a latereſuo abijt. Qui probati ⁊ digni inuenti monachi facti ſunt.e miraculis eiuſdem.cxvRofectus auteꝫ a nobisre ꝑuenit ſcōtiā ⁊ inuenit dauid regem qͥ adhuchodie ſuꝑeſt in qͦdaꝫ caſtello ſuo. cuiꝰ filiꝰ infirmabat̉ad mortē. Ad quē ingreſſus honorifice a rege ſuſceptꝰ ē ⁊ hūilit̓exoratus vt ſanaret filiū ſuū. qͥ aquā bn̄dixit ⁊ aſꝑſit iuuenē. ⁊ intuens in eū ait. Confide fili. nō morieris hac vice. Dixit hoc. ⁊ ſequēti die. dictū ſecuta eſt ſanitas. ſanitatē leticia patris. clamor etſtrepitꝰ totius familie exultantis. Trāſeuti ꝑ villā noīe crubelbū.occurrit puella muta. Orante aūt illo. ſolutū eſt vinculū līgue eiꝰ⁊ loq̄bat̉ recte. De hinc villā ingrediēs quā noīant eccleſiā ſanctimichaelis oblatā ſibi mulierē freneticā ⁊ vinctā funibꝰ coraꝫ om̄ippl̓o curauit. Perueniēs āt ad portū lapaſꝑi. tranſitū ibi ꝑ aliqͦtdies p̄ſtolabat̉. ſꝫ mora mīme trāſijt ocioſa. Conſtruit interim devirgīs in ſepem textis oratoriū. ipſo iubente ipſoqꝫ oꝑante parit̓.Conſūmatūqꝫ circūdedit vallo. atqꝫ interiacēs ſpaciū bn̄dixit incimiteriū. Sane merita bn̄dicētis miracula ſatis declarāt. q̄ vſqꝫhodie ibi actitari ferunt̉. Inde eſt ꝙ de finitimis locis infirmos ⁊male hn̄tes illuc portare ꝯſueuerūt ⁊ ſanant̉ multi. Mulier totisdiſſoluta mēbris plauſtro vecta illuc. pedibꝰ ſuis remeauit domūvna dūtaxat nocte nō fruſtra in ſcō loco p̄ſtolata miſcd̓iam dn̄i.Alia q̄dā ibidē ꝑnoctabat in or̄one quā forte reꝑiens ſolā homobarbarꝰ accenſus libidīe ⁊ ſui mīme cōpos irruit rabioſus in eaꝫ.Cōuerſa illa ⁊ tremefacta ſuſpiciēs aduertit hoīem plenū dyabolico ſpū. Et heus tu inqͥt miſer qͥd agis. conſidera vbi ēs Reuere̓hec ſcā. defer deo. defer ſeruo eiꝰ malachie ꝑce ⁊ tibipſi. Nō autēdeſtitit ille furijs agitatꝰ iniqͥs. ⁊ ecce qd̓ horribile dictū eſt. venenatū ⁊ tumidū aīal qd̓ buffonē vocāt viſuꝫ eſt reptās exire de int̓femora mulieris. Quid pl̓a. Etiā tremefactꝰ reſilit hō. ⁊ datis ſaltibꝰ feſtinꝰ oratorio exilit Ille ꝯfuſꝰ abſceſſit ⁊ illa intacta remāſitmagno qͥdē dei miraculo ⁊ merito malachie. Et pulcre oꝑi fedo.⁊ abominando fedū interuenit ⁊ abominabile mōſtꝝ. Nō ꝓrſusalit̓ decuit extīgui beſtialē libidinē. qͣꝫ ꝑ frigidiſſimū vermē. Necalit̓ temerariū frenari auſum. fruſtrari conatū. qͣꝫ ꝑ vilē inutilēqꝫbeſtiolam.De mirabili ⁊ ſingulari eius vita..cxvj.Uis aūt cūcta facta pereū enūeret. qͣꝫqͣꝫ libentiꝰ fateor imitādis īmorer qͣꝫ admirādis. Et meo qͥdē iudicio pͥmū ⁊ maximū miracl̓ꝫqd̓ dedit ipſe erat. Quis vnqꝫ etiā ſi curioſus obſeruauerit in eodep̄hēdit ocioſū. n̄ dico ꝟbū ſꝫ nutū. Quis manū pedē ve mouetē fruſtra. īmo qͥd n̄ edificās ī eiꝰ inceſſu. aſpectu. hītu. vultu. Deiqꝫ vultꝰ hilaritatē nec fuſcauit meror. nec leuigauit riſꝰ Totū ī eodiſciplinatū. totū inſigne ꝟtutꝭ ꝑfectōis forma. ꝑ oīa ſeriꝰ ſꝫ n̄ auſterꝰ. remiſſꝰ īt̓dū. diſſolutꝰ āt nūqͣꝫ negligēs nihil. ⁊ ſi ꝓ tꝑe ml̓tadiſſimulās. qͥetꝰ ſepe ſꝫ mīme aliqn̄ ocioſꝰ. A die pͦ ꝯu̓ſiōis ſue vſqꝫ ad extremū vite ſue ſine ꝓpͥo vixit. Nō ẜuos n̄ ācillas. n̄ villasnō vitl̓os. nō dēiqꝫ qͥcqͣꝫ reddituū eccīaſticoꝝ ſcl̓ariū ve. vel ī ip̄ohabuit ep̄atū. Mēſe ep̄ali nihil ꝓrſꝰ ꝯſtitutū l̓ aſſignatū vn̄ ep̄sviueret. nec eī l̓ domū ꝓpriā hūit. Erat āt pene inceſſant̓ circūiēsꝑrochias oēs. euāgelio ẜuiēs. ⁊ de euāgelio viuēs ſicut ꝯſtituit eidn̄s. Porro ſi int̓dū reqͥeſce̓ oꝑteret ī locꝭ ſcīs hͦ faciebat. qꝛ ipſeꝑ hiberniā p̄dicauit vniuerſam. Apd̓ qͦs ꝟo moraꝫ face̓ libuiſſetilloꝝ ſe moribꝰ ⁊ obẜuātijs ꝯformauit. Dēiqꝫ cū exiret ad p̄dicadū cū peditibꝰ pedes ⁊ ip̄e ibat ep̄s .ſ. ⁊ legatꝰ. For̄a eī apl̓ica hͦ. ⁊inde magꝭ mira ī malachia. qͦ rara nimis ī alijs. Illi dn̄ant̉ ī clero.iſte dū eēt liber ex oībꝰ oīm ſe ſeruū fecit. Illi aūt nō euāgelizatesmāducāt. aut euāgelizāt vt māducēt. malachias ꝟo imitās paulum vt euāgelizet māducat. Illi faſtū ⁊ queſtū eſtimāt pietatem.malachias hereditate vēdicat ſibi opꝰ ⁊ onꝰ. Illi felices ſe credūtſi dilatauerīt termīos ſuos. malachias ī dilatāda caritate gloriatIlli ꝯgregāt ī horrea ⁊ dolea replēt vn̄ onerēt mēſas. malachiascolligit ī deſerta ⁊ ſolitudines vn̄ impleat celos. Illi cum accipiuſdecimas ⁊ pͥmitias ⁊ oblatōes. inſuꝑ ⁊ de ceſaris bn̄ficō theolōia