Um aūt ita eſſet ibi tundalus. affuit ei ſanctꝰ ruadanus ꝯfeſſor cum magnalticia ſalutans eū ⁊ amplectēs intime caritatis viſceribꝰait. Dn̄s ciſtodiat introitum tuuꝫ ⁊ exitum t. h. n. ⁊. .v. in. ſe. Egoſum ruadanꝰ patronus tuus cui iure debitor es ſepulture. Et cūhoc dixiſſet. ſtetit nihil ampliꝰ dicens. Tundalus autē reſpiciensvidit ſanctū patriciū hibernenfiū apl̓m cum magna turba ep̄orūinter quos quatuor ſibi notos vidit .i. celeſtinū qui fuit archiep̄usardinache. ⁊ malachiā qui celeſtino ſucceſſit. qͥ romā veniens tꝑeinnocentij pape legatus ⁊ archiep̄s ab illo eſt ꝯſtitutus. qͥ omniaque habere poterat ſanctis ⁊ pauꝑibꝰ diuidebat. Hic ꝯſtructorextitit. xliiij. cenobioꝝ. monachoꝝ. canonicoꝝ ſanctimonialiū qͥbꝰoīa neceſſaria prouidebat. ⁊ nihil oīno ſibi retinebat. Ibiqꝫ viditchriſtianū lugdun̄. ep̄m frēm p̄dicti malachie vterinū mire ꝯtinētie viꝝ ⁊ volūtarie pauꝑtatis amatorē ⁊ neemiā cluanēſis ciuitatis antiſtitem viꝝ ſimplicē atqꝫ modeſtū. ſapientia quoqꝫ ⁊ caſtitate p̄ ceteris fulgentē. Hos quatuorlit ep̄os. Eratqꝫ iuxtaeos vnū ſedile mirabiliter ornatuꝫ in quo nemo ſedebat. Et dixittundalus. Cuius eſt iſtud ſedile. et quare ſic vacat. Rn̄dit ſanctꝰmalachias. Cuiuſdā de fratribꝰ noſtris qui nōdū migrauit a corpore hic ſedebit cum migrauerit..ciiij.reditu anime eius ad corpꝰUm aūt in his omnibusanima tundali valde dilectaret̉. affuit angelus dn̄i qͥeam antecedebat. ⁊ blande eam alloquēs ait. Uidiſtihec omnia. Et illa. Uideo dn̄e. Obſecro ſine me hic eſſe. Cui angelus. Debes ad corpus tuū redire. ⁊ oīa que vidiſti ad vtilitatēꝓximorū memoriter retinere. Quo audito. anima triſtis et flensreſpōdit. Dn̄e inquit. Quid tanti mali egi vt relicta tanta gloriaad corpus redeam. Ad quam angelus. Hanc nō merent̉ intrareniſi virgines qui corpora ſua ab omni immūdo tactu ⁊ corda ſuaab omni īmūdo affectu cuſtodiunt ⁊ aduri magis ꝓ tanta gloriaqͣꝫ cōinqͥnari aliqua turpi ꝯcupiſcentia volunt. qd̓ .ſ. tu noluiſti facere ⁊ verbis meis credere. ⁊ iō nō poteris hic manere. Reuertereergo ad corpus tuū ⁊ abſtine ab his que ante faciebas. Conſiliuꝫmeū ⁊ auxiliū tibi nō deerit. ſꝫ p̄ſentialiter atqꝫ fideliter tibi manebit. Et cum hoc dixiſſet angelus. cōuerſa aīa ſtatim ſenſit ſe molecorꝑis eſſe grauatā. nullum interuallum nec vllum tꝑis interceſſitmomentū. ſꝫ in vno eodemqꝫ tꝑis puncto. in celis loquebatur adangelū. ⁊ in terris ſe ſenſit induere corpꝰ ſuum. Tunc ipſa debiliscorꝑales aperuit oculos. ⁊ ſuſpirās nihilqꝫ dicens reſpexit cl̓icoscircūſtantes. ⁊ ſumpſit corpus dn̄i cum gratiarūactiōe. ⁊ oīa quehabuit diſꝑſit ⁊ dedit pauꝑibꝰ ⁊ ſignū ſct̄e crucis veſtimētis ſuisquibꝰ veſtiebat̉ ſuꝑaffigi iuſſit. Cunctaqꝫ que viderat ⁊ retinerepoterat nobis poſtmodū recitauit. bonam vitam nos ducere monuit. verbūqꝫ dei qd̓ ante neſcierat cum magna deuotōne ⁊ vtilitate ac humilitate ⁊ ſcientia p̄dicabat. Nos aūt qꝛ vitaꝫ eius imitari nō p̄ſumꝰ hoc ſaltem ⁊ vtilitatē legentiū ſcribere ſtuduimꝰ.¶ Actor. Hec aūt viſio ⁊ huic ſimiles apd̓ doctores noſtros calumniā patiunt̉. nulluꝫ penitꝰ locū vel ſtatū animaꝝ eſſe ponētesmeim inter purgatoriū ⁊ paradiſum. qͣꝫuis beatus bernardꝰ inquodaꝫ ſermone d̓ omnibꝰ ſanctis ꝯtrariū innuere videat̉.De ſancto malachia archiepiſcopo.cv.Orro ſancti malachie vitam qͥ anno p̄dicte reuelatōis dictus eſt obijſſe. beatꝰbernardꝰ clareuallēſis deſcripſit. de qua hic pauca inſerui in hūc modū. ¶ Bernardus. Semꝑ quidem oꝑe p̄ciū fuitilluſtres ſanctoꝝ deſcribere vitas. vt ſint in ſpeculum ⁊ exempluꝫac quoddā veluti ꝯdimentū vite hoīm ſuꝑ terrā. Per hoc enimquodāmodo apd̓ nos etiā poſt mortē viuūt multoſqꝫ ex his quviuentes mortui ſunt ad verā ꝓuocant vitam ⁊ reuocant. Uerūnunc maxime hoc reqͥrit raritas ſanctitatis. nr̄a plane etas inopsviroꝝ. Quem em̄ mihi oſtendas vel de illoꝝ numero qui vident̉dari in lucem gentiū. nō magis de ſublimi fumantē qͣꝫ flamanteꝫ.Et ſi lumen qd̓ in te eſt inquit tenebre ſunt. quante ſunt tenebre(niſi tu illos forte qd̓ nō credo luce dixeris) qui queſtū eſtimantpietatē. qui in hereditate dn̄i non que dn̄i ſꝫ magis que ſua ſuntqueritant. Quid dico que ſua ſunt. ꝑfectus ſit ⁊ ſanctꝰ etiam ſuāquerens ſuaqꝫ retinēs. ſi ab alienis cor manuſqꝫ ꝯtineat. meminerit tn̄ ꝙ qui ſibi vſqꝫ huc forte ꝑueniſſe videt̉ eundē exigi ſanctitatis gradū ⁊ ab ethnico an nō milites ſuis iubent̉ ꝯtenti fore ſtipendijs vt ip̄i ſalui fiant. Magnū ꝟo eccīe doctori ſi ſit ſicut vnꝰmilitū aut certe qd̓ ad illoꝝ improperiū ꝓpheta loquit̉ ſicut ppl̓sita ⁊ ſacerdos. item das mͥ ꝯtentū ī neceſſarijs. ꝯtēptū ſuꝑfluoꝝ.Lex eſt tn̄ p̄fixa ab apl̓is apl̓oꝝ ſucceſſoribꝰtū ⁊ victum ha

bentes inquiūt his ꝯtenti ſimus. Ubi forma hec ī libris cernimꝰeam ſꝫ non in viris. Habes ꝟo de iuſto. quia lex dei eius in cordeipſius ⁊ nō in codice. nec ꝑfectiōis is gradus ꝑfectus em̄ carere ⁊neceſſarijs paratꝰ eſt. At gratis iſtd̓. vtinā ſuꝑfluis ponat̉ modꝰ/vtinā nō capiamꝰ ī infinitū. Optimꝰ hodie eſt. qͥ nō eſt nimis malus. Unde qm̄ a terra deficit ſanctus videor mihi non ſuꝑuacueex his qui empti ſunt de terra. reuocare ad mediū ep̄m malachiāviꝝ vere ſanctū. ⁊ noſtroꝝ qͥdem tempoꝝ ſingularis ſapientie. qͥlucerna erat ardens ⁊ lucens nec tn̄ extincta eſt ſꝫ ſubmota.De bonis eius initijs..cvj.Ic ortus eſt in hiberniade populo barbaro. ibi educatꝰ ibiqꝫ lr̄as edoctus eſt.Ceteꝝ de natali barbarie nihil traxit non magis qͣꝫ deſale materno piſces maris. Parentes tn̄ illius fuerūt genere ⁊ potentia magni iuxta nomen magnoꝝ qui ſunt in terra. At mat̓ taꝫmente qͣꝫ ſanguine generoſior ſatagebat in ipſo initio notas face̓ꝑuulo vias vite. Itaqꝫ agebat ſenem moribꝰ annis puer. experslaſciuie puerilis. Erat aūt homo in ciuitate ardinacha ī qua alitꝰeſt malachias vir ſanctꝰ. ⁊ auſtere admodū vite. Qui cellam hn̄siuxta eccleſiā. ſeruiebat ieiunijs ⁊ oratōnibꝰ ⁊ obſecratōibꝰ die acnocte. Ad hūc ſe cōtulit malachias. ab eo vite formā accepturusSeditqꝫ ⁊ ipſe ſolitarius. Sed intra paucos dies habuit imitatores nō paucos exemplo ſui ꝓuocatos. Tandē ordinatus eſt ſacerdos. Annos natus qͣſi. xx. ⁊. v. Cui etiā ep̄s vices ſuas cōmiſit.ſeminare ſemen ſanctū in gente non ſancta ⁊ dare rudi ppl̓o ⁊ ſinelege viuenti. legem vite ⁊ diſcipline. Suſcepit ille mandatū cū oīalacritate ſicut erat ſpū feruēs. nec talētis incubās ſꝫ inhiās lucrꝭ.Deniqꝫ cum eſſet eis ſtudiū ⁊ zelus maximꝰ circa cultū diuinoꝝ ⁊veneratōꝫ ſacramētoꝝ ne forte de his aliquid ꝯſtitueret vel doceret ſecus qͣꝫ ritus haberet vniuerſalis eccleſie ſubijt eiꝰ aīm adireep̄m malchū qͥ ſe plenius de oībꝰ informaret. Hic erat ſenex plenus dieꝝ ⁊ ſapīa atqꝫ virtutū. qͥ de habitu monachali nichoniēſimonaſterio aſſumptꝰ eſt in ep̄m in leſmor ciuitate. Ibiqꝫ tanta eideſuꝑ data eſt gratia. vt nō ſolū vita ⁊ doctrina ſꝫ ⁊ ſignis etiā clareret. Nam pueꝝ mente captū ex his .ſ. quos lūnaticos vocāt int̓ꝯfirmādū ſacra vnctōe ſanauit. ſurdoqꝫ auditū reſtituit. In quoidem mirabile qͥddā ꝯfeſſus eſt. qd̓ cū ſanctꝰ vtriqꝫ auricule hincinde digitos īmiſiſſet. duas qͣi ꝓcellas ex ipſo exire ſenſerit. Prohis hmōi fama crebreſcēte. nomē grande adeptꝰ eſt. ita vt ad euꝫſcoti hiberniqꝫ ꝯfluerēt. ⁊ tanqͣꝫ vnꝰ oīm pater ab oībꝰ coleretur.Ad hūc ergo malachias ꝑueniēs benigne a ſene eſt ſuſceptus. etannis aliquot cum eo māſit. vt ꝑ hanc tēporis moram de pectoreveterano ſapientiam hauriret.ſorore ſua mortua ꝑ eum deo recōciliata.cxiij.Ortua autē ſorore ſua nōp̄tereundā de ea vidit viſionē. Huiꝰ ſiqͥdē ſanctꝰ carInalē exhorruerat vitā. ⁊ tāto etiā zelo. vt ſe deuoueritnō viſuꝝ eā in carne viuentē. At illa carne ſoluta ſolutū eſt votū.⁊ cepit videre in ſpū quā in carne noluit. Quadā nocte audiuit ꝑſomniū vocē ſibi dicentis. ſororē eius ſtare foris in atrio. ⁊ ecce ꝑtotos. xxx. dies nihil guſtaſſe. qͥ euigilās et cito intellexit. cuiꝰ eſceinedia marceret ⁊ diligent̓ diſcuſſo nūero dieꝝ quē audierat ip̄meſſe repperit. ⁊ exquo ꝓ ea panē ⁊ vinū nō obtuliſſet. Tūc ille quiſororis aīam nō oderat ſꝫ peccatū. bn̄ficētiā quā intermiſerat rurſum adorit̉. Neqꝫ fruſtra. Nō multo eī poſt viſa eſt ei ꝑueniſſead limen eccīe. necdū tn̄ poſſe intrare. apparere etiā in pulla veſte.Cūqꝫ ille ꝑſeueraret curās ne qͣ die ſolita ſtipe fruſtraret̉. Scd̓ovidit eaꝫ in veſte ſubcandida ad miſſaꝫ qͥdē intra eccleſiā. ſꝫ altareꝯtingere nō ꝑmitti. Tercio tandē viſa ē aggregari cetui candidatoꝝ ⁊ in veſte candida. Uides igit̉ lector qͣntū valeat deprecatioiuſti aſſidua. Vere regnū celoꝝ vim patit̉. ⁊ violenti rapiūt illud.Nōne tibi videt̉ malachie oratio vicē quodāmō effractoris celeſtibꝰ exhibuiſſe portis. qn̄ peccatrix mulier fraternis obtinuit armis qd̓ ſuis meritis negabat̉. Hanc vim hieſu bone tu qͥ paterisfacis validus ⁊ piꝰ ad ſaluandū. faciēs miſcd̓iam ⁊ potentiā ī brachio tuo ⁊ in ſacr̄o tuo. ſeruās ſanctis qͥ in terra ſunt vſqꝫ ad ꝯſumationē. Hoc plane ſacr̄m eſt potēs peccata ꝯſumere. debellareobuias poteſtates. inferre celis reuertentes de terra.De mōaſterio ab eo ꝯſtructo ⁊ qͥbuſdā eiꝰ miraculis. .cviij.Ir diues et potens qui locum bencor et poſſeſſiones eiꝰ tenebat inſpiratꝰ a deoꝯfeſtim in manꝰ malachie omnia ſua dedit. ⁊ ſe qͦꝫ ⁊ isauūculus eiꝰ: ſꝫ malachie ſpūs qͣꝫ carnis ꝓpinqͥtas pluris fuqͦꝫ locū bencor tradidit ⁊ pͥnceps. vt edificaret ibi monaſteriū velpotiꝰ reedificaret. Nēpe nobiliſſimū extiterat an̄ ſub pͥmo patreꝯgello multa milia monachoꝝ generans. multoꝝ monaſterioruꝫ