quoſcūqꝫ poteſt ab eo verbis ⁊ ſcriptis auertit. Animū aūt matrisipſiꝰ agnētis ab eo alienat. Gelu magnū ⁊ glacies validiſſima fuitakl̓. nouēbris vſqꝫ in medio menſis aprilis.De ſancto ſtephano grādimōtenſis ordīs inſtitutore. .xlvj.Ex geſtis eius.Nno dn̄i. M. lxxvi. cepitordo grādimōtenſis ſub patre ſtephano. Hic filiꝰ ſtephani nobiliſſimi viri de auernie ꝑtibꝰ a patre ſuo ī puericia ductꝰ eſt beneuētū vbi a ſancto milone archiepo. xij. ānis educatꝰ regulā bene viuēdi didicit. Deniqꝫ diſcedēs peragratis multis heremis. ⁊ de canonicoꝝ. monachoꝝ ⁊ heremitaꝝ vita que imitanda ſunt memorie ꝯmēdans. in aquitaniā ꝓpe lemoīcas ad mōtē ꝓpe nemoroſuꝫ qͥ murētū dicit̉ xp̄o duce ꝑuenit vbi fontes repperit ⁊ rupes. terrā deſertā ⁊ inuiā. que tota ſilueſtris ⁊ ſterilis hominibꝰ inſueta ⁊ feris aſſueta nouo hoſpiti ſuo potū frigidiſſimū ⁊domū ventis expoſitā offerēs afflictōeꝫ corꝑis ⁊ requiē mētis manifeſtis indicijs ꝓmittebat. Tūc gaudēs ſtephanꝰ ibi deo ſe ſeruiturū om̄i tꝑe ſpōpōdit ⁊ cū quodā anulo quē de om̄i ſubſtātia mūdi tm̄ habebat ſemetip̄m caſtiſſimū virgineꝫ deſponſauit dicens.Ego ſtephanꝰ abrenūcio dyabolo ⁊ oībꝰ pōpis eius. ⁊ offero meac reddo deo patri ⁊ filio ⁊ ſpūiſancto. ſcribēſqꝫ ꝓfeſſionē ſuā poſuit ſuꝑ caput ſuū. fundēs qͣꝫ oratōeꝫ ad xp̄m ih̓m dn̄m ⁊ ad matrē eiꝰ virginē facto de virgulis ꝑuo tugurio. Anno ab incarnatōedn̄i. M. lxxvj. xxx. annū agens etatis habitare cepit heremū in ieijs ⁊ vigilijs ⁊ or̄onibꝰ ꝯtinuis ſeruiens deo.De auſteritate vite eiuſdeꝫ..xlvij.Ibus eius panis et aquaterdū farinule ſaliginee ꝑua ſorbiciūcula q̄ ceteris minus ſapida neceſſitati vtcūqꝫ ſeruit nō voluptati. Incedebat qͦꝫ armatꝰ lorica ferrea ꝯtra carnis inſidias ⁊ mētis laſciuiāquouſqꝫ toto corꝑe exiccato plenā de ſeip̄o obtinuit victoriā. Indumēta quibꝰ ſuꝑ loricā induebat̉ nullo tꝑe augebāt̉. ſed hieme⁊ eſtate ad repellēdū frigꝰ ⁊ cauma ſemꝑ erāt equalia ⁊ eadē. Stratus in quo poſt nimiā carnis ſue fatigatōeꝫ ad quieſcēdū ſe modicū ꝯferebat adeo durꝰ erat ⁊ quieti ꝯtrariꝰ ꝙ in eo dormiēs vexaripoterat nō foueri. Erat em̄ ex tabulis ligneis inſtar ſepulcri in t̓raꝯſertis om̄i ſtramēto omniqꝫ lectiſternio carēs p̄ter illā tunicā ferream quā ſemꝑ ad nudā carnē geſtabat. viliſſimū etiā habitū quodeſuꝑ indutus erat. Sic eo abſente ſtratꝰ eius nudus erat ⁊ vacuꝰeo p̄ſente talibꝰ culcitris ⁊ lintheolis erat ornatꝰ p̄ter horas canonicas ⁊ regularia debita genuflexiōes innumerabiles terrā deoſculando. ⁊ cū fronte naſoqꝫ ꝑcutiēdo humiliter faciebat. Itaqꝫ eoꝝaſſiduitate maībꝰ ac genibꝰ in modū cameli callos ꝯtraxerat. ⁊ naſum ī obliquū curuauerat. Pſalmodiā ⁊ or̄ones ac diuine ꝯtēplationis gratiā intātū amabat. ꝙ hoꝝ dulcedīe intētus. frequēter biduo vel triduo a corꝑali edulio vacabat. Et qꝛ nō potuit lucernaaccēſa latere ſub modio lōge lateqꝫ diuulgata ē ſanctitatis eiꝰ opinio. multiqꝫ ad eū veniebāt ⁊ monita ſalutis audiebāt. pauciqꝫ ſeei ſociabāt ceteris auſteritatē ꝯuerſatōis ſue reformidātibꝰ. Ueꝝtamē diſtrictōis ſue regulā ip̄e nemini īponebat. ſꝫ ſibi quidē aſꝑ.alijs pius ac lōge moderatior erat. ac poſtqͣꝫ diſponēte deo diſcipuloꝝ eiꝰ numerꝰ creuit. inſimul nō quaſi vnꝰ ex illis factꝰ eſt. ſꝫ minor oībꝰ illis. Nam illis ad mēſam ſedētibꝰ ⁊ veſcētibꝰ. ille hūiliterreſidebat paſſiones ſanctoꝝ ⁊ vitaſpatꝝ vel aliā edificantē ſcpͥturā legēdo d̓ ſalutē eoꝝ ſollicitꝰ ip̄os prudēter inſtruebat ⁊ or̄onibꝰſuis iuuabat. q̄ tāte ꝟtutis apud deū erāt. vt ab ip̄is demonū faucibꝰ ⁊ prauis machinatōibꝰ hoīes captos liberare poſſet.De miraculis eiuſdeꝫ..xlviij.Am miles quidā generoſus immēſi crimīs reus cū inter alios q̇ ad eū viſitandigratia venerant aſſiſte̓t ait. Obſecro te ſerue dei noli ꝓme deū dep̄cari. nā quoddā peccatū intātū diligo. ꝙ nullatenꝰ illd̓vel odire vel relinq̄re volo. Ꝙ ſi ꝓ me rogaueris ne hͦ mihi ꝯtingattimeo. tuis gͦ or̄onibꝰ alijs auxiliare mihi vero mīme. His dictis receſſit letus ⁊ vir ſanctꝰ remāſit triſtis ⁊ anxius. Ingreſſuſqꝫ capitulū fratres ꝯgregat. ſed p̄ lacrimaꝝ impetu vix loquens. tandē eoshortat̉ vt ꝓ ſtultiſſimo milite deū cū eo dep̄cent̉. Nec mora peccator redijt. ⁊ de ſtulticia veniaꝫ poſtulās iniqͥtati ſue corde ⁊ ore renūciauit. Homo quidā diues victualia q̄ fidelis populꝰ viro ſāctoin heremo ꝯmorāti caritate mittebat ferre ꝯſueuerat. ſed qꝛ longeab eiꝰ cella manebat ī itinere ſibi hoſpitiū ꝓuiderat. in qͦ vadens ⁊rediēs hoſpitaret̉. Cuiꝰ hoſpitij dn̄s qꝛ diuitias illū habe̓ cognouit. ſuadēte dyabolo duobꝰ eū latronibꝰ tradidit. qͥ vt ad redēptionē illū cogerēt in ſpelūcis ⁊ cauernis t̓re cū eo latitabāt. ligatū eūtenētes ⁊ captū. Poſt aliqͦt dies nūciatū eſt dei ẜuo ꝙ ille familiaris ſuus ī via qͣ ad eū veniebat ab ignotis furtim fuerat captꝰ ho-

minibꝰ. ⁊ quo neſciebat̉ abductꝰ. Tūc fratribꝰ ſuꝑ hoc ꝯquerētibꝰ⁊ dolētibꝰ ait. Cur eſtis anxij. Scio cui manifeſtū eſt de homīe vbiſit. ⁊ quomō ſe habeat. Nudatis igit̉ pedibꝰ eamꝰ in oratoriū. ⁊ beate virgīs matris dn̄i in cuiꝰ obſequio captꝰ eſt imploremꝰ auxiliū.Qd̓ cū feciſſent. ecce craſtina die diluculo ꝓditor hoſpes cū duobus latronibꝰ ⁊ homīe quē ceperāt ad celle ianuā pulſantes aſtiterunt. Homo vero ꝗ captꝰ fuerat ⁊ ligatꝰ. ſolutꝰ ⁊ liber. Fures autē⁊ traditor vinculis erāt religati. Qd̓ frater hidens ⁊ gaudens ſolito more patri diſcipulos inſtruēti manifeſtauit. ⁊ ille gaudium mētis vultū diſſimulās. verbū mīme qd̓ inceperat p̄termiſitdans fratribꝰ exemplū vt nō in miraculis ſed in ſolo deo gloriarentur. Deinceps ꝯpleto ſermone fures ⁊ ꝓditore a vinculis quibuserāt ligati ſoluit. deoqꝫ ⁊ beate virgini gratias agēs tutos ac liberos abire ꝑmiſit. miri odoris fragratiā cū eo loquētes ⁊ aſtātes circa eū ex eo ꝓcedere ſentiebāt. vtpote in quo ſuauitatis actor reqͥeſcebat ⁊ in quo virginitas ac mentis ⁊ corꝑis humilitas eminebat.Excellētiſſimi quoqꝫ cardinales gregoriꝰ ⁊ petrus leonis inter qͦspoſtmodū de papatu ſciſma fuit. cū in galliā miſſi in ꝑtibꝰ lemonicine legatōe ſua fungerent̉. ad hūc virū dei ꝑiter ꝯuenerūt. ⁊ viuēdi formā hāc a quo didiciſſet. ⁊ cur in loco tamſterili maneret diligenter inquirētes. verbaqꝫ prudētie ⁊ humilitatis eiꝰ admiranteslet abundi receperūt.De tranſitū eiuſdem..xlix.Ctauo autē die ab eorumreceſſu. nullo tamē adhuc dolore vexatꝰ ab exteriori cōloquio cepit vacare. ſeqꝫ totū doctrīe diſcipuloꝝ ⁊ br̄oni ꝯferre. ſciēs ꝑ ſpm̄ſanctū obitū ſuū ꝓpinquare. Cū aūt eos ardētiſſime ꝯmoneret. illi aſtantes vnanimit̉ dixerūt. Sanctiſſime pater qͣꝫ diu tecū fuimꝰ. nobis ꝓ amore tuo neceſſaria p̄buit deꝰ .ſpoſt mortē tuā quomō viuere poterimꝰ. Ad hoc ille in fide fiſimus reſpōdit. Deū ſolū vobis relinquo. cuiꝰ ſunt vniuerſa. Cuiꝰetiā amore cūcta ꝑiter ⁊ voſmetip̄os reliquiſtis. ſi amādo pauꝑtatem ei ꝯſtāter adheſeritis. ip̄e ꝓuidentia qua gubernat oīa vobislargiet̉ qd̓ nouerit expedire. Si vero qd̓ abſit amando temꝑalia.ab eiꝰ amore receſſeritis. nolo vobis vnde ad ip̄m impugnādū paſcamī relinq̄re. Tandem eius mēbra letalis dolor inuaſit. ⁊ poſt ſacrā inunctōeꝫ ⁊ viatici receptōeꝫ ad dn̄m migrauit in ordine dyaconatꝰ. lxxx. etatis ſue āno. feria. vj. idus feb̓. dicēs. In manus tuasdn̄e ꝯmendo ſpiritū meū. Mox vero monachi de ambaizaro cuꝫcapellano eiuſdē viri ⁊ populi multitudine pulſauerūt ad ianuscū merore dicētes ⁊ clamātes. Boni viri nolite nobis celare mortem dn̄i ſtephani. Ianitor aūt volēs eos a ſepultura remouere. vtfratres exequias ſine tumultū deuotiſſime celebrarēt. quaſi ꝯſodo dicit eis. Dicitis qꝛ mortuꝰ eſt. īmo melius ſolito credimꝰ ei eſſeCui ſacerdos qui cū ceteris venerat ait. Domīe ſcimꝰ qꝛ mortuꝰēem̄ noſtro puer quidā modo in extremis poſitus ab heri ⁊ nudiuſtercius loquelā amiſerat. qui cū a matre ſua exitū preſtolāte ſeruaretur. ſubito in hec verba ꝓrupit. Uideo inquit ſcalā lucidiſſimcuiꝰ altera pars celū altera tangit muretū ⁊ angeli multi deſcendūtper eam vt animā domini ſtephani ꝑducant ad gloriam. Qd̓ mater eius audiens egreſſa domuꝫ me ⁊ monachos hos vocauit ⁊ indomū ſuam duxit. Ad cuiꝰ intimatōneꝫ cum a puero quid diceretrequireremꝰ. idipſum ab ore illius audiuimus. Et addidit. Hocerit vobis indiciū ꝙ veritatē dico. ꝙ iam moriar nec vltra vobiſcūloquar ſed aſcendā cum ſanctiſſimo patre ⁊ angeloꝝ multitudinQuibꝰ dictis expirauit. O felix viſio. quis em̄ ꝯgruentius virginiteſtimoniū debuit ꝑhibere qͣꝫ virgo. Eodem quoqꝫ die apud turōnum ⁊ verzeliacū deceſſus illiꝰ diuulgatꝰ eſt. que duo loca a mireto adeo remota ſūt qd̓ niſi miraculoſe id fieret nequaqͣꝫ fieri poſſet. Sequēti vero nocte cuidā canonico familiari ſuo ꝑparuit habitu roſeo decoratꝰ. Nec mirū ſi rōſeo qꝛ martir xp̄i extiterat dum in hoc ſeculo vixerat.De trāſlatōne corꝑis eius ⁊ miraculis ſequētibꝰ.Io igitur patre orbati fratres. vnū de ꝯuētu ſuo petrū ſcꝫ lemonicen̄. in prioremibi elegerūt deo ⁊ homībꝰ amabilē. ſub cuiꝰ regimīe cūfratres ꝓficerēt. monachi ſct̄i auguſtini locū murēti. in qͦ deo ẜuiebāt ceperūt calumīari. Sꝫ qui potiꝰ auferēti tunicā ⁊ palliū volebāt dimitte̓. qͣꝫ vnde ad litigādi ꝯſuetudinē traherēt̉ habe̓ locumaliū ꝑquirebāt vbi caput religiōis ſue ꝯſtituerent. nulloqꝫ idonereꝑto. tandē ꝯſiliū inierūt. vt prior hūilit̓ ⁊ deuote miſſaꝫ celebraſꝫ⁊ cū frībꝰ vniu̓ſis deo ſupplicaret. vt qd̓ poſtulabāt indicare nō dirferret. Qd̓ cū face̓t ⁊ agnꝰ dei ter cātatū fuiſſꝫ vox celeſtis audita ēdicēs. In grādimōte in grādimōte in grādimōte. quā prior ⁊ nonnulli de fratribꝰ audierūt. Finita igit̉ miſſa ꝑgētes ad locū ſibi ruelatū ſatis mureto vicinū eccl̓iaꝫ ⁊ domos fecerūt ad habitādū. quibus vtrūqꝫ vili ſcemate ꝑactis redierūt murētū. ⁊ accipientes ſan-