Liber

.XXVI.

immolantē immolaticō crumiſcuit. Zacharias ſacerdos thurificantē regē expulit. ⁊ ꝓcubio nō dubitaſſet ꝯccidere niſi deꝰillū acceleraſſet cede̓. Preuenit ep̄alē mailaga diuīa. vt illiꝰ cadauer depaſceret̉ lepcꝰ aīmꝰ vſurpaſſet illicita. deturbat̉ regꝭ deuotō ⁊n̄ d̓turbabit̉ ſatrōis cupido. Paꝝ ē qd̓ excuſo. et̄ laudādūē qd̓ feci. Cōtuli em̄ bn̄ficium. quibꝰ videor intuliſſe exitiū. penamminui dū mortē acceleraui. ſceleratꝰ em̄ quāto plus vixerit. tantoplus peccabit. niſi forte ſit aliqͥs quē deꝰ exemplo ſingulari reſpexerit. mors in cōi bona eſt oībꝰ. ꝑ eam iuſtꝰ reponit̉ in celeſtibꝰ. iniuſtus ferias ponit ſceleribꝰ. malus ꝑ eā dat flagicijs terminū. bonus ꝑtendit ad brauiū. ſct̄us ꝓpīquat ad palmā. peccator ſpectaad veniā. qꝛ figit flagitijs mētā. Gratia mihi habende ſunt illoruꝫvite. qui tātis miſerijs exempti ſunt meo mune̓. hec habui q̄ ꝓ medicere. vt veſtras aſſertiones euacuarē. ſed qm̄ ⁊ mee ⁊ veſtre ratōcinationes falli pn̄t ꝯmittamꝰ oīa diuino examini. Corpus meuꝫan̄ceſſoꝝ more ꝯpoſitū ante ianuas eccl̓ie ſiſtite. ianuas ſeris et repagulis dānent̉. Si deus voluerit vt ingrediar applaudatꝭ miraculo. Sin minus. faciatis de cadaue̓ meo qͥdquid vobis placueritSic factū ē. Mox eī vt corpꝰ eius an̄ portas eccl̓ie ſeris obcluſaspoſitū eſt. turbo ingēs diuinitꝰ emiſſus. repaguloꝝ obſtacula dirupit. ⁊ ip̄as valuas vehemēti impetu patefactas ad parietem cūmagno fragore impulſit.De muliere malefica a demonibꝰ rapta..xxvj.Odem tempore mulierapd̓ berheliā anglie villā. auguratrix ⁊ malefica cum qͣdam die ꝯuiuaret̉ cornicula quā hēbat in delicijs vocalius ſolit̓o neſcio quid cornicata eſt. Quo audito. dn̄e cultellusde manu excidit ſiml̓ et vultꝰ expalluit. ingemiſcēs diutiſſime ait.Hodie ad vltimū ſulcū ꝑuenit aratrum meū. hodie audiā ⁊ accipiam grāde incōmodū. Adhuc ea loquēte. venit ad eā nūcius dicens. Hodie mortuꝰ eſt filius tuꝰ ⁊ tota familia ſubita mortē interijt. qͦ audito ꝯtinuo dolore ſaucia d̓cubuit. vocariqꝫ p̄cepit ſuꝑſtites lib̓os mōachū ⁊ mōachā qͥbꝰ ſingultiēdo ait. Ego miſerabiliqͦdaꝫ fato meo demonicis artibꝰ ſemꝑ inſeruiui. Ego vicioꝝ oīmſentina ⁊ illecebraruꝫ mgr̄a fui. ⁊ ſperabam tm̄ in religione veſtraa meipſa deſperaui. nūc gͦ qꝛ ſcio me demones habiturā exactoresin pena. qͦs habui ſuaſores in culpa. Rogo vos ꝑ mat̓na viſcera.vt mea temptētis alleuiare tormēta. Nam de aīa ſnīam dānationis nō reuocabitis. Corpus gͦ meū inſuite in corio ceruino ⁊ includite in lapideo ſarco fago ⁊ oꝑculum ferro ⁊ plumbo ꝯſtringite. ⁊lapidē ipſum tribꝰ magnis cathenis circūdate. Si tribꝰ noctibusita ſecure iacuero quarta die infodietis me in huo. qͣꝫqͣꝫ verear neterra nolit me reciꝑe ꝓ maleficijs meis. Pſalmiciens. l. ſint noctibus. ⁊ miſſe cantent̉ ꝓ me tot diebꝰ. Factum eſt vt p̄ceꝑat. ⁊ nihilvaluit. pͥmis eī duabꝰ noctibꝰ cū chori clericoꝝ pſalmos canerētcirca corpus. ſinguli demones oſtiū eccl̓ie immani obice clauſuꝫ leui negocio ꝯfringētes duas extremas cathenas diruꝑunt. mediaq̄ oꝑoſius elaborata erat illibata durauit. Tercia nocte circa gallicantū ſtrepitu aduenientiū oſtium om̄e monaſteriuꝫ viſum eſt afundamēto moueri. Unus aūt ceteris vultū terribilior et ſtaturacellior. ianuas maiori vi ꝯcuſſas in fragmento deiecit ⁊ arrogantigeſtū acceſſit ad ſarcō fagū. inclamatoqꝫ noīe vt ſurgeret imꝑauitqua rn̄dente neq̄o ꝓ vinculis. Solueris inquit ⁊ malo tuo. ſtatimqꝫ cathena que ceteroꝝ ferociam eluſerat. nullo conamīe vt ſtupādirupit. oꝑculumqꝫ tumbe pede depulit. ⁊ apprehenſa manu palam omnibꝰ ab eccl̓ia extraxit ad fores vbi ꝑatus erat equꝰ nigerſuꝑbe hinniēs vncis ferreis ꝑ totū ꝓ tuberātibꝰ ſuꝑ quos miſerailla impoſita ab oculis intentiū cum toto ſodalicio diſparuit. audiebant̉ tn̄ clamores ꝑ quatuor fere miliaria miſerabiles ſuppeitasorantis. hucuſqꝫ guillerinus..xxvij.De ceteris euentibꝰ illius temporis.Sigibertus.Qno henrici. vii. Romevno ꝯtra duos ⁊ duobꝰ ꝯtra vnū de papatu ꝯtendentibꝰ. rex henricus ꝯtra eos romam vadit. ⁊ eis canonica ⁊ imꝑialicenſura depoſitis. ſindigerus rambemb̓genſis ep̄us qͥ et clemensfomane eccl̓ie. cliiij. p̄ſidet. ⁊ ab eo rex henricꝰ in imꝑatorē bn̄dicit̉iurantibꝰ romanis ſe ſine ꝯſenſu eiꝰ nunqͣꝫ papā electuros. Deoderico metenſiuꝫ ep̄o mortuo. ſucceſſit adelbero fratruelis eiꝰ virmagne prudētie ⁊ ſanctitatis. Eccl̓ia ſancte gertrudis niuigellenſis que an̄ aliqͦt annos poſt negligentiā et incuriā effuſi ſanguinisdominici ꝯcremata fuerat. in nouā reedificata benedicit̉ preſenteimꝑatore henrico. Anno. viij. damaſus eccl̓ie romane. cliiij. p̄ſidNix tāta in occidente cecidit vt ſiluas frangeret. Frāco ſcolaſtioleodicenſium ⁊ ſcīa litteraꝝ et moꝝ ꝓbitatē claret. qͥ ad hermānūarchiep̄m ſcripſit libꝝ de quadratura circuli. de qua re areſtotilesait. Circuli qͣdratura ſi eſt ſcibile. ſcīa nondū eſt. illud aūt ſcibile ē.

Anno. ix. bruno leucoꝝ ep̄us qui vocatur leo romane eccleſie. clv.p̄ſidet. Hic cū ad capeſſendā ſedeꝫ apl̓icam romā tenderet. audiuit voces angeloꝝ canentiū. Dicit dn̄s ego cogito cogitatōes pacis et nō afflictōis. Hic de ml̓tis ſanctis cantꝰ ꝯpoſuit. ⁊ multa fecit ⁊ ſcripſit vtilia eccl̓ie. Hic cū in papatu pauꝑem̄ leproſum an̄fores offendiſſet eū ſecum diligent̓ in lecto ſuo collocauit. Quemcuꝫ reſerato oſtio non inueniſſet pauꝑem ſe xp̄m ſuſcepiſſe obſtupuit. Uiri religioſi ⁊ illuſtres ſanctitate in xp̄o dormiūt. Odilo abbas cluniacen̄. cui hugo ſuccedit. Poppo ſtabulēẜ. Gnatho ep̄slegienſis. Olbertꝰ ſancte memorie abbas gemelatenſis. Anno. xj.leo papa dū northmānos a romanoꝝ termīs deturbare ſatagit.ml̓tā calamitatē incurrit. qꝛ cū ml̓tis et̄ ip̄e capit̉. ſꝫ tn̄ relaxari noluit. niſi etiā ſuis relaxatis. Bardo magūtie ep̄ūus obijt cuiꝰ ſanctitas ꝑ multā miraculoꝝ gr̄am patuit. Sanctus theobaldus internobiles frācoꝝ nō infimꝰ hoc tꝑe claruit. Qui md̓o ⁊ ſemetip̄o abnegato ſecutus xp̄m in vincentia vrbe venecie recluſus. xij. ꝯuerſiſonis ſue āno beato fine qͥeuit. qui qͣꝫ accepte ẜuierit deo poſt mortem eius miraculoꝝ ꝓdidit magnitudo. Oſſa eiꝰ in gallias trāſlata. multam multis in locis meruerūt veneratōem.incto theobaldo heremita. Ex geſtis eiꝰ. .xxviij.Emporibus henrici ceſaris ⁊ henrici regis francoꝝ gallia fructū honoris ⁊ honeſtatis dedit. Theobaldū religionis incitamētū. vicijrepagulum. caſtro pruiniſo ortuꝫ. Hic magnaꝝ dn̄s facultatumocculto ⁊ laudabili furto ſeipſum ſeculo nequā ſubripuit. ⁊ heremiticā vitā expetēs ꝓ xp̄o pauꝑrimus vixit. Manuſqꝫ eius in laboribꝰ ſeruierūt multiſqꝫ virtutibꝰ ⁊ miraculis claruit. Quadamdie cū duobꝰ ſocijs eo itinerāte cū fatigati itinere ⁊ afflicti fame etſiti deficerēt in via. ipſe comites aliquātulum p̄ceſſit ⁊ panē in viaa deo ſibi p̄paratū inuenit. Un̄ in xp̄o ꝯfortatus pͥmū gr̄as egit.Dein̄ pane ſumit ex adipe frumēti ad veſcēdū ſuauē. ſocios vt reſiderent. pn̄s em̄ erat riuulus placidiſſimꝰ manus lauarēt. pane reficerent̉ iuuitauit. ꝑquirentibꝰ illis tanqͣꝫ deſꝑantibꝰ quo pane veſcerent̉. hoc inqͥt. ⁊ panē qui ſub veſte latebat oſtendit. Illi ſupramodū attōniti. Deinde ad ſe reuerſi angelicā admīſtratiōeꝫ fuiſſeintellexerunt. Cunqꝫ mediolanenſes audita eiꝰ fama ad locū eiusſicut ex diuerſis ꝑtibꝰ ꝯfluebant acceſſiſſent. primo eos verbo deiſpūaliter refecit. Deinde illis corꝑalem refectōem ſumentibꝰ dyacono noīe dyoniſio p̄cepit potum mīſtrare. Ad ille mādato eiusnō parebat. qꝛ vnde ꝓpinari ⁊ vinū hoſpitibꝰ nō habebat. Ip̄e eīnocte p̄cedente vaſculū vbi vinum fuerat totū cum ſitiret euteratet vnde alijs mīſtraret̉ nō dimiſerat. quibis ⁊ ter admonitus perimprobitatē ſancti patris p̄cepto eiꝰ obediēs ad vas acceſſit. ⁊ qd̓vacuū ex toto reliquerat. ex toto plenū inuenit. Ad qd̓ incaute accedens vino cū impetu ſaliente gremiū totum ꝑfudit. Tāto miraculo ſtupefactus. cū timore hoſpitibꝰ mīſtrauit. vnde ꝑegrini plene refecti ſunt ⁊ frēs de reliquo ꝑ tres ebdomadas vixerunt. Hiset multis alijs virtutibꝰ clarus migrauit ad dn̄m. Imꝑante henrico filio henrici in ytalia. regnāte aūt philippo in gallia. quedā mulier in brachio ſuo nō qͥdem ꝓ reatu aliquo. ſed ſponte circulū geſtans ferreū ꝑuenit ad eius ſepulcrū. vbi cū ꝑuigilaret et ad candelam que caſu ex candelabro ceciderat erigendā vinctum brachiuꝫextendiſſet circulus ferreus ꝯfractus eſt. magnoqꝫ tumultū crepitans longius a brachio diſſiluit. Huius feſtū celebratur p̄die. kl̓.iulij. ¶ Sigibertus. Anno henrici. xij. balduinus flandrenẜ inuaſo hagionenſium comitatū ꝯtra imꝑatorem rebellat. ¶ Guillerinus. Eo tꝑe erant due anicule ī ſtrata qua romā itur. vno in tugurio ꝯmorātes. vno imbute maleficio que hoſpitē ſiqn̄ ſolus ſuperueniebat. in equum aūt aſinum aut ſuem mutabant. de quibꝰ iamſupradictum eſt.De iuuene qui ſtatuaꝫ veneris anulo deſponſauit. .xxix.Ome per idē tempꝰ eratiuuenis qͥdam locuples ⁊ nobiles. qͥ vxorem nouit̉ duxerat ⁊ ſodalibꝰ ſuis cōuiuium frequēs ꝑauerat. Poſtcibum itur in campū vt luderēt. Rex ꝯuiuij ludo ſignifer pilaꝫ popoſcit. Interim anulum ſponſaliciū digito extento ſtatue veneriseree que ꝓximo aſtabat cōpoſuit. Et cum pene oēs ſolū impeterent. ſuſpirioſus extis in caleſcentibꝰ. pͥmus ſe a luſu remouit. Repoſcenſqꝫ anulū inuenit ſtatue digitum vſqꝫ ad volā curuatum.diuqꝫ ibi luctatus nec anulū eruere potuit nec digitum frangere.tacituſqꝫ diſcedēs rem celauit ſodalibꝰ. nocte intempeſta cum famulo rediēs digitū inuenit extentū ⁊ anulū ſurreptuꝫ diſſimulatodāno ad nuptā redijt. Cūqꝫ ſe ī lecto iuxta eā collocaſſꝫ. ſenſit qͥddam nebuloſum ⁊ denſuꝫ int̓ ſe ⁊ illā volūtari. qd̓ ſentiri qͥdeꝫ ſedvideri nō poterat. hͦ obſtaculo ab āplexū ꝓhibet̉. Audiuit ⁊ votem. mecū ꝯcūbe. qꝛ hodie me deſpōſaſti. Ego ſū venꝰ cuiꝰ digitoimpoſuiſti anulū illū nec reddam. Territus ille tāto ꝓdigio nihil