Liber

.XXVI.

qui aliud qͣꝫ ipſi vellenra ſe age̓t. qͦſdam ep̄os in vincula ꝯiecitEt qꝛ ep̄us mediolanen̄.ſus ē. ītor ſuburbia medlani incendit. Die Yſtes cūor in ꝑua eccl̓ia ſecꝰlaret̉ ad rvrbē cornitrua et fulgura viēte excederēt. apūm exalarēt. Bruno ꝟo ep̄ūs quiniſſaꝫ celebrabat. ⁊ ſecretariꝰtoris cum alijs tribꝰ dixerūt ſeēnia vidiſſe ſct̄m ambroſium imꝑatori indignandoint̓ mitem. Tūc imꝑator ab ytalia diſceſcit. Pridie ydus maijſis ſolis fuit. Et pridie nonas iunij imꝑator obijt.nperio henrici tercij ⁊ actibꝰ eius.Oſt que filius eiꝰ henricꝰimꝑauit ānis. xvij. Cepit at̄ āno dn̄i. M. xl. Mūdi ꝟonti milleſimo. iij. ¶ Helinādus. Hic henricus ppinps ſubtppl̓os ſueuis ꝯtermīos. qui poindelici vt ait guillerinusie fortunā adorāt. cuiꝰ ydolū in loco nomīatiſſimoponētdextre illius apponūt plenū potū illo qḋ ex aqua ⁊melle ꝯfectum. greco vocabulo ydromellū vocāt. Ideꝫ feciſſe egiptios ⁊ om̄s pene oriētales ppl̓os affirmat ſanctus hieronimꝰ ſuꝑyſaiam. Un̄ vltimo die nouēbris menſis ſedentes in cōi p̄guſtāt.et ſicornū plenū inuenerīt magno ſtrepitu applaudūt. ꝙ eis ſcꝫ infuturo anno pleno cornu copia reſponſura ſit in omībꝰ. ſi ꝯtra gemunt. hos ppl̓os henricus tributarios fecit ita vt omnibꝰ ſolēnitatibꝰ quibꝰ coronabat̉ quatuor reges eoꝝ lebetē quo carnes ꝯdiebant̉ in humeris ſuis duobꝰ vectibꝰ ꝑ anulos qͣtuor inductis aduinā vectitarēt. Idē henricus iocudus ⁊ hilaris erat. Habebat ſororē ſanctimonialē. q̄ dum hyeme qͣdā que niuibꝰ ⁊ pruinisinhorruerat. vno in loco diu detineret̉. clericus qͥdaꝫ ferialis familiarior iuſto puelle. crebras in cubiculo eiꝰ ꝓtelabat vigilias. ⁊ qm̄difficile eſt crimen n̄ ꝓdere vultū. aduertit hoc aliqͥs. ⁊ iā rē vulgoventilāte ſolus imꝑator nō credebat. Quadā nocte duꝫ diutiusſimul dormirēt vſqꝫ in mane. ecce nix totā terrā oꝑuerat. Tūc clericus qui ſe dep̄hēdendū in niue ꝑ veſtigia timebat ꝑſuaſit amicevt dorſo illis impoſitus anguſtias illas euade̓t que a tergo leuansamaſium exͣcuriam extulit. ⁊ forte tūc imꝑator mictū ſurrexerat. ⁊vidit eos ꝑ feneſtrā. Poſtea euenit occaſio vt ep̄atum vacantemdaret clerico ita ei inſuſurrās. Accipe ep̄atum hūc. ⁊ vide ne vlteuites mulierem. Sil̓r dans abbatiā germane. eſto ait abbatiſſa. ⁊ vltra nō patieris clericū equitē. Confuſi illi a flagitio deſtiterunt. Idem imꝑator habebat clericum ſatis literatuꝫ ⁊ bonevocis. ſed vilem meritriculā amātem ardentius. Cum qua noctequadā ſolēni voluptatus. mane ad miſſaꝫ imꝑatoris aſtabat. Imperator diſſimulata ſcīa mandat ei vt ſe ad euāgelium legendumpararet. ꝙ ſcꝫ eius melodia delectaret̉. erat aūt dyaconꝰ. Abnuitille vt male ſibi ꝯſcius. vrget imꝑator vt ꝓbaret eiꝰ ꝯſtantiā. Adextremū parere renuentē iubet a patria exulare. quā ſnīam amplexus ꝯtinuo receſſit mittit̉ poſt eum qͥ iam cōpilatis omnibꝰ ⁊ ī ſarcinulas cōpoſitis iter maturauerat. Uiolent̓ gͦ retractus an̄ imꝑatorem ſiſtit̉. qui letū ſubridens ꝓbe inqͥt feciſti. ⁊ ego gratulor ꝓbitati tue ꝙ timorem dei pluripenderis qͣꝫ patriam plus iram deimeam. Quapropt̉ habeto ep̄atuꝫ qui pͥmus in imperio vacai amori renuncies..xix.Dem henricus celebrabat penthecoſten apud magūtiam. paulo an̄ miſſamū ſedilia parent̉ in eccl̓ia ortū eſt iurgiū int̓ cubiculas archiepi ⁊ abbatis fuldenſis cenobij. vtrorū dn̄s iuxta imꝑatorem ſederet. Nā fuldenſe cenobiū eſt in ſaxonia ſancti galli corpore inſigne ⁊ p̄dijs ditatū ꝑmagnificis. cuius loci abbas. lx. miliaarmatorbet in hoſtē imꝑatori. ⁊ habet ex antiquo pͥuilegiuꝫ vtin magnis feſtiuitatibꝰ ad dexterā eius ſedeat. Itaqꝫ ventū eſt adpugna. furoreqꝫ ꝑ eccl̓iam graſſante pauimentū ſanguine inundauit. ſed ſtatim ep̄is cōuolantibꝰ pace int̓ reliquos diſſidentes ſtatuta templū purgatū. ⁊ miſſa feſtiuis clamoribꝰ eſt acta. Sequētiaaūt cantata ⁊ vltimo eius verſu dicto. Hūc diem glorioſum feciſti. vox ab aere lapſa eſt. Hūc diē bellicoſum ego feci. Rigentibꝰomnibꝰ p̄timore. imꝑator diligent̓ intendēs leticiam inimici. tu inquit oīs malicie inuētor ſimul ⁊ incentor diē bellicoſum ⁊ arrogātibꝰ luctuoſum feciſti. Sed nos ꝑ dei gr̄am qui illum glorioſuꝫ fecit. pauꝑibꝰ gratioſuꝫ reddemꝰ. ⁊ mox reincepta ſequētia ſolenniploratū ſpūſſancti gr̄am inuitabat. Intelligens illum aduentaſſeiulls plorantibꝰ. Illis cantantibꝰ omnibꝰ ſimul pectora tundentibꝰmiſſa egenis ꝑ pcōnes ꝯclamatis. omnes dapes que ſibi et curialibꝰ ꝑabant̉ in vſus eoꝝ exhauſit. ip̄e obſonia apponēs. ipſe iuxtadiſciplinam mīſtrorum delonge conſiſtens. ipſe ſuꝑflua ciboꝝ abſtergens. Idem henricus tꝑe conrādi patris ſui a qͦdam clerico fiſtulam tulerat argenteā qua pueriludentes aquā iaculant̉. pactꝰti ep̄atum cuꝫ foret imꝑator. Adultus repetēti pollicitū impigre

dedit. nō multo poſt aſpero morbo corritus decubuit. ⁊ morbocreſcente triduo exenſis ⁊itus iacuit. Epiſcopi pn̄tes triduanoualeſcens accitūieiunio indicto ꝓ vita eius dn̄o ſupplicabep̄m quem ꝓ fiſtula fecerat. ꝯcilij ſententia deuit. confeſſus ſetoto illo triduo demones infeſtos ſibi vidiſſe flamā in ſe ꝑ fiſtulaꝫiaculantes flamā dico adeo ꝑtinacem vt noſter ignis reſpectu illiꝰiocus putet̉. Interim vero iuuenē ſemiuſtulatuꝫ aduentaſſe ferentem calicem aureū immēſe magnitudinis plenū aqua. Cuius viſione ⁊ laticis aſperſione extinctos ardores euaſerat. hic erat beatuslaurentius martir glorioſus cuius eccl̓ie tectū longa carie diſſolutum cōpaginari fecerat. ⁊ p̄ter alia munera calice aureo eandē eccleſiam honorauerat. Eundē henricum aliqn̄ inimicos fugitantēcerua q̄dam vltra inuadibilem fluuiū euexit. ¶ Sigibertus. Annō henrici. iij. gnatho ex clero ſancti lamberti vir ſapientie ⁊ ſcientie ⁊ feruore religionis inſignis fit leodicenſis ep̄us.De ſancto edppardo rege anglie ⁊ eius ꝓphetia. .xx.Guillerinus.Oc anno regnare incepitIFedpardꝰ elgeredi filiꝰ qͥ regnauit ānis fere. xxiiij. Hicadeo māſuetus fuit. vt nec viles hoīes ꝟbo lede̓ noſſetEt tn̄ erat eiꝰ apud domeſticos reuerētia vehemēs. apd̓ exterosmetus ingēs. Nā fouebat eiꝰ ſimplicitatē deus vt poſſet timeri qͥneſciret iraſci. Die ſancto paſche apd̓ londoniam magna pompacoronatꝰ eſt ab ediſio archiep̄o. Egitham filiaꝫ godponi duxit invxorē. in quā pene oēs liberales artes ꝯfluxerāt. que viuo ⁊ mortuo marito ꝓbri ſuſpitione nō caruit. ſꝫ moriens tꝑe guill̓ini: vltroiureiurādo de integritate ſatiſfecit. rex eā ita tractauit vt nec thoro amoueret. nec virili more ꝯgnoſce̓t. Goduinus iſte aliqn̄ ſedēsad menſam iuxta regē orto ſermone de elfredo fratre regis. Tu inquit o rex ad oēm memoriaꝫ fratris tui rugato vt video vultū meaſpicis Sꝫ nō patiat̉ deus vt iſtā offam trāſglutiam ſi fui ꝯſciusalicuius rei q̄ ſpectaret ad eiꝰ ꝑiculū vel tuum incōmodum. Hocdicto offa quā in os miſerat ſuffocatꝰ oculos inuertit ad mortemInde ab ip̄o filio eius aroldo qͥ regi aſtabat ſub mēſa abſtractuseſt. Hic godminus habuit pͥus vxorē ſororē cinitōnis ex qͣ pueꝝgenuit. ꝗ dum equo puerili iactātia ſuꝑbiret. ab eodē portatus intamēſem fluuiū ſuffocatus interijt. Mat̓ quoqꝫ eiꝰ ictu fulminisexaīata eſt. Hec dicebat̉ agmīa mācipioꝝ in angliā cōempta danem archiam ſolere mitte̓ maxīe puellas pulcras. Iſte rex edppardus miraculis ⁊ ꝓphetie ſpū claruit pauꝑibꝰ hoſpitibuſqꝫ maxīetranſmarinis benignꝰ et munificꝰ. Die ſancto paſche ſedens admenſam apd̓ poeſt monaſteriū dyademate coronatꝰ ⁊ optimatuꝫturma vallatꝰ. ceteris auidius ꝯmedentibꝰ auocato a t̓renis aīmodiuinū qḋdam ſpeculatꝰ effuſus eſt in riſum. remotis menſis tresoptimates eū ꝓſecuti ſciſcitant̉ cur riſerit cūctatus multuꝫ diuqꝫrn̄dit. vij. dormiētes in mōte celyon reqͥeſcunt. ⁊ iam ducētis ānisin dextero iacentes latere. tūc in ipſa hora riſus mei latus inu̓terūtſiniſtrum futurumqꝫ eſt. vt. lxxiiij. ānis ita iaceāt. Dirum nimiruꝫmiſeris mortalibꝰ omen. Nā in his. lxxiiij. annis oīa ventura ſunt.que dn̄s circa finē mūdi p̄dixit ventura. gentē .ſ. ꝯtra gentē ſurrecturam. regnū adu̓ſus regnū. ⁊ t̓ remotus ⁊ peſtilentiā ⁊ famem etterrores de celo. gentiliuꝫ in xp̄ianos bella. xp̄ianorū in eoſdem victorias ⁊ alia mirantibꝰ inculcans. ſeptē dormientiuꝫ paſſionem ethabitudines ſinguloꝝ qd̓ nulla docet lr̄a ita eis diſſeruit. acſi quotidie cū eis victitaret. Erant aūt tres optimates qͥ euꝫ ſciſcitabantur. Aroldus ⁊ abbas vnus ⁊ ep̄us vnꝰ. His auditis comes aroldus miſit ad inqͥrendā veritate militem vnū. abbas monachum.ep̄us clericū ad imꝑatorē ꝯſtantinopolitanū adiectis regis ſui literis ⁊ muneribꝰ. quos ille ſecum benigne habitos ad ep̄m epheſideſtinauit epl̓a quā ſacram vocāt comitāte vt on̄derēt̉ legatis regis anglie. vij. dormientiū corꝑa. Factumqꝫ eſt ſcd̓m ꝓphetiā regis edpoardi. Nam greci om̄s tunc iurabāt ſe accepiſſe a patribꝰillos. vij. ſuꝑ dextrum latus quieſce̓. ſed poſt introitū anglorum inſpeluncā ſuꝑ ſiniſtrum eos inueniſſe. Nec mora oīa illa ſecuta ſūtque p̄dixerat. Agareni ⁊ arabes et turci ſyriā ⁊ liciam et minoremaſiam ⁊ maioris multas vrbes int̓ quas epheſum ⁊ hieroſolimaꝫdepopulati ſūt. vij. ānis poſtea ꝓximis tres pape .i. victor. ſtephanus et nicolanus mortui ſunt.De benedicto papa maiore ⁊ minore..xxj.Sigibertus.Ano henrici. vi. benedictus qui ſymoniace papatum romanū inuaſerat. cumAeſſet rudis litteraꝝ. alterum ad vices eccl̓iaſtici officij exequēdas ſecum papā ſilueſtrum ſcꝫ ꝯſecrari fecit. Qd̓ cuꝫ multisnō place̓t. terciꝰ ſuꝑducit̉. Gregoriꝰ qui ſolus vices duoꝝ impleret. ¶ Actor. Iſte bn̄dictus. ix. vt ait petrus damianꝰ nepos fuitſuꝑioris petri octaui. Et dictꝰ eſt benedictꝰ minor reſpectu illius