euentum preſtolabant̉ difficiliter per ſclauū et epiſcopum liberat̉Nautis quippe ad pecunias ꝓ eo redimēdo allatas inhiantibꝰ imperator aſcēſo equo vix euaſit omnibꝰ ꝓ infortunio reipublice animo cōſternatis ſola imperatrix feminea et greca leuitate inſultabateis ꝙ ab exercitu ſue nationis victi eſſent romani. ac ꝑ hoc cepit primatibꝰ exoſa haberi. ¶ Ex cronicis. Hoc tꝑe rex anglorū edppardus a nouerca ſua vt ferunt occiſus dolo martirij palmā acciꝑe ꝓmeruit a dn̄o. Otho imperator ⁊ lotharius rex cōuenientes ſuperquendam fluuiū paciſcant̉ datis ſacramentis adinuicē ⁊ lothariusabiurat lotharingiam. Sub eodem othone iohannes papa morit̉in carcere. Circa idem tempus ſanctus adelbertus p̄dicata hungaria ⁊ bohemia pruſciā ingredit̉ ⁊ martirio coronat̉. ¶ SigibertusAnno. x. Otho imperator tedio ⁊ angore animi deficiens rome morit̉. ⁊ de imperatore ſubſtituendo inter primates diſſentit̉. Alijs filio ipſius othonis imperiū deberi certantibꝰ. alijs odio imperatricꝭa filio eius imperiū tranſferre volentibꝰ. ad heinricum ducem filiuꝫhenrici qui fuit frater primi othonis. Hic henricus ipſum othonēpueꝝ faccioſe raptū in cuſtodia tenet. Sed principes d̓ manu henrici extorquentes in regno ſublimant. ⁊ regnauit annis. xix.De imꝑio othonis tercij ⁊ vita ſancti mederici abbatꝭ. xcij.Ex geſtis eius.Qno dn̄i. dcccclxxxiiii. quifuit primus annus othonis tercij ẜm cronicaꝫ. Mundiꝟo quarti milleſimo. dccccxlvij. leuatū eſt pariſius corpus ſancti mederici abbatis ipſo die depoſitionis eius. ſcilꝫ. iiij. kal̓.ſeptembris. Hic edue ciuitatis pago ortus nobilis genere cuꝫ. xiij.annos etatis impleſſet. inuitis parentibꝰ ad monaſterium eiuſdē ciuitatis abijt ⁊ ingreſſus tante abſtinentie fuit. vt in ebdomada nonniſi bis edulij. quicqͣꝫ caperet. qd̓ non niſi pane ordeaceo vel qd̓ vilius reperire poterat ⁊ aque modico fiebat. corpus ꝟo cilicio aſperrimo occulte tegebat. ⁊ deſuꝑ alijs fratribꝰ in veſtibꝰ ſil̓is erat. Tandem mortuo abbati ſucceſſit. vbi non honorē ſed onus ſe accepiſſeꝯſiderans omnibꝰ ſibi cōmiſſis verus pater apparere ſtuduit. Ipſotemꝑe quidam monachus eiuſdem loci cum libidinis eſtu grauitervreret̉ ⁊ hoc pio patri indicaſſet. ille tunicā qua induebat̉ illi ad induendum direxit. qua induta ilico demon incētor ipſius mali fugiendo delituit vocibꝰ magnis ꝓclamās. Sancte mederice cur me incendis tuis p̄cibꝰ. vaſculū qd̓ diu poſſederā abſtuliſti ⁊ me inextingͣuibili incendio mancipaſti. tunc ſanctus diuina voce eum increpauit et ille abſceſſit. et monachus poſtmodū in tanta ſanctitate permanſit vt plurime per eū virtutes efficerēt̉. Alius quoqꝫ p̄dicti patris diſcipulus ita erat dyabolica illuſiōe ſubactus. vt qͥncunqꝫ oꝑdiuino inſiſtere deberet ſtatim vt ſmaxeos oratione ꝯſueta finiēdaeſſet anteqͣꝫ genua flecteret ab eccleſia exiret. Qua de cauſa frequēter admonitus. nō tn̄ eſt correctus. tūc ſanctus panē accepit ⁊ bn̄dicens eulogijs fratri tribuit et ab eo mox inimicū excluſit. Cunqꝫ dediuerſis regionibꝰ audita eius fama ad eū ꝓperarent. deſertū locuꝫexpetijt. et ſb̓ ſtatū diu deſiderato ſeſe ꝯcluſit. ita vt quicquid ciboſumēdū eſſet ꝓprijs manibꝰ elaboraret. Fratres ꝟo de abſceſſu eiꝰtriſtes effecti per vaſtā heremū longe lateqꝫ eum ꝑquirunt. et tādēinuentū cum reducere nō poſſent epiſcopū adeunt. qui cuꝫ eis pergens ſanctū in heremo repperit ⁊ excōmunicationis vinculo eum alligans ad hoc monaſteriū ꝑduxit. vbi ml̓ta poſtmodum ſanctitatefloruit. et ml̓tas infirmitates curauit. Tandem oratiōis cauſa pariſius ꝓficiſci voluit. in quo etiā itinere multa per eū dn̄s miracula fecit. Deniqꝫ pariſius veniēs in cellula que ſb̓ noīe petri apoſtoli fuerat ꝯſecrata. ij. annis ⁊. ix. menſibꝰ deo militauit. ac demū vocatis diſcipulis ſuis obitꝰ ſui diē indicauit. in qͦ ⁊ expletꝭ oībꝰ valedicēs eisint̓ verba oratiōis ad deū migrauit iiij. kal̓. ſeptembris.De trāſlatōe regni frācoꝝ ad hugonē caphet. xciij.Sigibertus.Nno othonis. iiii. ludouico rege francoꝝ mortuo. francis regnum tranſferre volentibꝰ ad ducem karoluꝫ fratrem lotharij regꝭ patruūius ludouici. dum ille rem ad conſilium defert regnū francorum vſurpat hugo filius hugonis ꝑiſienſis ex happide ſorore primi othonis imperatoris ⁊ regnauit annis. ix. ¶ Actor. Guillerinꝰ.dicit hunc hugonem duxiſſe vxorem filiam edpoardi regꝭ angloꝝſororē echelſtani regis qͥ lōge an̄ hͦ tp̄s regnauit. tꝑe videlꝫ henriciregꝭ theutonicoꝝ pr̄is othōis pͥmi. qͥ otho pͥmꝰ duxit vxorē vnā ſororem eiuſdē echelſtani. alteram ꝟo ludouicus aquitanoꝝ pͥncepsterciam que pulcerrima erat duxit hugo iſte. miſitqꝫ patri ꝓ ea munera ampliſſima. aromata ⁊ gēmas p̄cioſas ⁊ precipue ſmaragdoseqͦs curraces pl̓imos cum phaleris. ⁊ vas qͦddā ex onichino ita celatum vt in eo ⁊ fluctuare ſegētes ⁊ gēmare vites. ⁊ hominū moueri imagines viderent̉. ⁊ ita lucidum ⁊ pulitum vt vice ſpeculi imagines intuentium redderet. Enſem quoqꝫ conſtantini magni in quo

literis aureis nomen antiqui poſſeſſoris legebat̉. In capulo quoqꝫſuper craſſas auri laminas clauus ferreus affixus erat. vnꝰ ex quatuor qͥ domīco corpori fuerant affixi. Lanceā quoqꝫ karoli magniquam imꝑator inuictiſſimus contra ſaracenos exercitū ducens qͦtiens in hoſtes vibrauit. victor redijt. ferebaturqꝫ eadem eſſe. q̄ dominico lateri manu militis impacta paradiſuꝫ mortalibus aperuit.Uexillū quoqꝫ beatiſſimi martiris mauricij principis thebee legionis. quo idem rex karolus in bello hiſpano quoſlibet conſertos inimicoꝝ cuneos dirumpere ⁊ fugare conſueuerat. Dyadema quoqꝫex auro multo ⁊ gēmis precioſis. quaꝝ ſplendor oculos intuentiuꝫreuerberabat. Particulam quoqꝫ ſancte crucis criſtallo incluſam.ita vt per ipſuꝫ criſtallū poſſit diſcerni color ⁊ quātitas ligni. Portiunculam quoqꝫ ſpinee corone eodem modo incluſam. Princepshuius legatiōis fuit adulphus filius balduini comitis flandrie ex filia regis edpoardi echeliunda ſorore echelſtani ipſiꝰ ex pr̄e. ¶ Sigibertus. Anno othonis tercij. v. karolus dux regnum francorū expaterna ⁊ auita ſucceſſione ſibi debituꝫ contra hugonem nepotemſuuꝫ repetit. eumqꝫ bello perurgens vrbem laudunū capit. Hugokarolum in lauduno obſidet ſed ſecum obſidionis menſe obſeſſiſilientes. caſtra obſidentium incenderunt et rex plurimis peremptꝭvix fuga euaſit.De trāſitu ſct̄i dunſtani cantuarienẜ archiep̄i..xciiijGuillerinus.Oc anno mortuꝰ eſt ſct̄usIdunſtanus. cuius vitā deſcripſit oſbernus cātuarie cantor nulli noſtro tꝑe ſtilo ſecūdus. in muſica omniū pͥmꝰActor. Hic oſbernus de morte eiuſdem ſancti ſic ſcribit. Inſtabat inquit dies aſcenſionis dominice. ⁊ ꝑactis vigilijs remāſit ī oratione ſolus in eccleſia dunſtanus ⁊ vidit. ⁊ ecce innumera candidatoꝝ multitudo coronas aureas in capitibꝰ geſtantium ineſtimabilfulgore micantium per eccleſie ianuam irrumpens ante ipſum conglobata conſtitit. vna voce eū ſalutans hoc modo. Salue dunſtane noſter ſalue. Mandat tibi quē pie deſideras filius dei quatenusſi paratus es venias. ⁊ diem hanc ad cuius gaudium ſuſpiras nobiſcum celebres. Ad quod ille imperterritus manens ſciſcitatus eſt qͥeſſent. Cherubin ac ſeraphin inquiūt ſumus. ⁊ reſpōde quid velis.Tunc reſpondit ille. Hodie dies ſolēniſſimus eſt. ⁊ incumbit mihipane verbi dei plebem reficere. ⁊ oſtendere illi quomodo ad hͦ gaudium poſſit peruenire. ꝓpter qd̓ ⁊ multi conuenerunt. nec debeo illos decipere. ⁊ ideo hodie venire nō poſſum. Qui dixerūt. Eya paratus eſto vt die ſabbati preſto ſis hinc nobiſcum romam venire ⁊coram ſummo pōtifice. Sanctus ſanctꝰ ſct̄us eternalit̓ canere. Annuit ille. et illi recedunt. Lecto igit̉ die ad miſſam euāgelio. locutuseſt ad plebem qualiter nunqͣꝫ locutus fuerat. Et reuerſus ad altare celebrauit myſteria. Ubi autem ventum eſt ad benedictionē ſuper populum. iteꝝ ab altari predicaturus regredit̉. ita vt nō hominem ſed angelum loqui putarēt. Iteꝝ ad altare reuertit̉. ⁊ data benedictione iteꝝ ad populum redit cunctis ſtupentibꝰ. et mox vt adloquendū os aperuit tanta claritate vultus eius reſplenduit. vt nemo in eum intendere poſſet. obitumqꝫ ſuum illis inſtare predixit ꝓmittens ſe illis nunqͣꝫ defutuꝝ. ⁊ tunc ad menſam domini regreſſuseſt. Eadem die cum a menſa ſumpto cibo ſurrexiſſet oratorium petijt. ⁊ deſignauit locū in quo ſe voluit ſepeliri. mox languor eū inuaſit. Sexta feria lecto decubuit. omneſqꝫ aduentantes ad ſequendachriſti veſtigia incitabat. Sabbato iteꝝ cōmunicatus eſt et cū horam ſuam expectaret. ſubito cum lecto in quo iacebat vſqꝫ ad ſuperiora leuatus eſt et trabibꝰ obſiſtentibꝰ ad terram leuiter demiſſus.Quo dimiſſo dum quaſi ad quieſcentem qui aufugerant reuerterent̉. iteꝝ vſqꝫ ad trabes cum lecto ſuo raptus eſt vt prius ⁊ iteruꝫleuiter demiſſus. Hoc vſqꝫ tercio factū eſt. Tunc ait ad circūſtantes. Uos videtis quo vocor. Si vultis mecum venire ite via q̄ inceſſi. deus qui me vocat ipſe dirigat corda ⁊ corpora veſtra ad ſuaꝫvoluntatem in pace. Et reſponſo ab oibꝰ amen tranſijt.De miraculis eiuſdē poſt obitū.Reſbiter quidaꝫ inter ſuos nobilis paraliticus factus eſt ad corpus ſancti delatus. ſenſitqꝫ quendam manum per totum corpus ſuuꝫducentē et mēbra ſua reſolidātē. Sanatꝰ igit̉ grande ꝯuiuiū celebrabat exultātibꝰ ꝯuiuijs ⁊ dunſtanū laudātibꝰ. tumēs ille ait. Nuqͥd me int̓ pauꝑes numeratꝭ. Et ſi dunſtanus n̄ eēt ſanatꝰ fuiſſemQuō dicto ſtatim priſtino morbo correptus eſt. ⁊ cum miſerabiliter clamaret emiſit ſpiritum. Theutonicus quidā ab epiſcopo ſuoexcoīcatus fuerat ꝓ crimīe voluptatꝭ ⁊ arrogātie. ⁊ ꝑ. vij. annos ſathane traditꝰ. ſenſu ꝑdito toto corꝑe tremebat. qͥ tādē ad ſepulcrudunſtani ꝑtractꝰ in nocte purificatōis bt̄e marie qn̄ rn̄ſoriū videtēmiraculum inchoabat̉. demonem ſuū cum multo cruore enomuit.