Liber.XXIIII.

diſponit. inſonte vtrāqꝫ ꝑtē ſiſtereꝑiculū mortis. Sꝫ deꝰ.fecit. Tūc amicꝰ ait. Uint̓fice̓ē anſuis ſebſtupuit. ⁊Mox ilīuicē ſiſcl̓a ſuouiſa lemunt ⁊ detint̓ ſe ſpōdēt. ⁊ad curiā karoli ſil̓ vener̄t. Factuſꝗriſgꝭ ⁊ amelius dapifer. Cerneres īſcerrimos: vno cultū. ⁊ eodē vultū ab oībꝰ dilectos ⁊ honoratos.Qualiter amicus amelium a criberauit eiqꝫ filiam regi.clxiii.Ranſacto itaqꝫ trienniodixit amicꝰ amelio. vxorē meā vide̓ deſidero. ⁊ qͣꝫcitiꝰpot̓o redibo. Tu ꝟo manēs ī curia regis. caue tibi abeiꝰ filia. maxīeqꝫ a neqͥſſimi coītis harderici fallaci amicicia. Quois eiꝰ ānuēte diſceſſit. Ameliꝰ ꝟo ſuꝑ regꝭ filiaꝫ ocl̓os iniecit. ⁊ͣꝫcitilotuit opp̄ſſit. Int̓ea delator hardericꝰ qͥ iniqͥtate gaudebat. ⁊ oī ꝓbitati īuidebat ameliū ſic alloquit̉. Neſcis cariſſimetis theſauꝝ furatū eē. ⁊ iō fugiſſe. Nūc gͦ ini mecūfedā meā ſuꝑ ſct̄oꝝ r̄liqͥas accipe. Quo fc̄o ameliꝰei ſecreta ſua n̄ timuit fidelit̓ pande̓. Dū gͦ die qͣdā an̄ regē ſtaretvt aquā illi manibꝰ p̄be̓t. hardericus ait. Noli rex aquā acciꝑe demanu ſcelerati. qͥ magis dignꝰ ē morte qͣꝫ honore. qꝛ florē ꝟginitatis abllit filie tue. Ad hͦ ameliꝰ tremēs cecidit. ⁊ ſtupidꝰ nō reſpōdit. Rex at̄ benignꝰ eū leuauit ⁊ ait. Ne timeas ameli. Surgeet viril̓r ab hac īfamia te defēde. Qui ſurgēs ait. Noli rex iuſtiſſime ꝟbis mēdacil̓arderici delatoris crede̓. ſꝫ ſpaciuꝫ ꝯſilij mihiꝯrede vt corā te de īfamia duellū cū eo faciā ⁊ eū de mēdacio aſtāte curia ꝯuincā. Qd̓ cū ānuiſſet rex amelij cām hildegardis regīatuēdā ſuit. Qui dū ꝯſiliū quere̓t. amicū ad regis curiā redeūtem īuenit. Cui ꝓſtratꝰ ad pedes ait. O vnica ſalutꝭ mee ſpēs. heufidē male ẜuaui. qꝛ crimē de filia regis īcurri. ⁊ an̄ ꝯſpectū eiꝰ cū falſo harderico duellū ſtatui. Qui cū eūdē dure increpaſſꝫ ait. Commutemꝰ veſtim̄ta ⁊ eqͦs. ⁊ vade ad domū meā. ⁊ cū ꝓditore comitebellū deo iuuāte ꝓ te faciā. Sꝫ caue ne tāgas vxorē meaꝫ. Cunqꝫflētes diſceſſiſſēt. abijt amicꝰ ad curiā regis ſb̓ ſpē amelij. ⁊ ameliꝰſpē amici. ⁊ vxor amici vt vidit ameliū credensſuū eſſe viꝝ. amplexū ⁊ oſcl̓m ei p̄be̓ voluit. Ad ille rn̄dit. Recedeinſtat mihi tp̄us flendi ⁊ n̄ gaudēdi. In nocte aūt cū eunent lectū enſeꝫ int̓ ſe ⁊ ip̄aꝫ poſuit. Uide inqͥt ne mihiꝛ ſtatiꝫ hͦ enſe morieris. Sic reliqͣs duxerūt noctet̓ea amicꝰ indutꝰ ſocij veſtimētis ad reis ſe ꝯͣ hardericū ꝓ īfamia pugnatuꝝ obtulit. Cui rexait. Noime̓ comes. qꝛ ſi victor fueris. eadā filiā meā belixēdā ꝓvxore tibi tradā. Mane gͦ hora pͥma hardericꝰ ⁊ amicꝰ armati exeunt ī cāpū. aſtāte rege ⁊ tota ꝑiſiana gēte. Tūc amicus ꝯſcīe ſuetimēs. h.ī ſic alloquit̉. O comes nimis ſtultū ꝯſiliū accepiſti. ꝙ mortē meā tāardent̓ appetis. ⁊ te mortis ꝑicl̓o tā imprudentꝯmitifalſuꝫ crimē qḋ mihi īponis velles reuelle̓. ⁊ duellūexitialeneā amiciciā ⁊ ẜuitiū poſſes hr̄e. Ad hͦ ille furibūdilit ſe de amicicia eiꝰ ⁊ ẜuitio n̄ curare. ſꝫ ⁊ caput eiꝰ auferre velleurat igit̉ eū filiā regis opp̄ſſiſſe. iurat ⁊ amicꝰ hardericūmentitū eē. Certātibꝰ illis victꝰ ē hardericus. ⁊ āputauit amicꝰ caput eiꝰ. Cui rex vnicā filiā ab īfamia liberatē ī vxorē tradens. qͣndā iuxta morē ciuitatē ad habitādū eis dedit. Qua ſuſcepta gaudens amicꝰ ad domū ſuā vbi erat ameliꝰ feſtinauit. eiqꝫ dic̄. Eccede harderico traditore te vīdicaui. ⁊ filiā regis deſpōſaui. Quamrſus recepit. ⁊ in p̄fata ciuitate cum ea habitauit.Qual̓r amicꝰ luſſus ⁊ abiectꝰ ab amelio ſuſceptꝰ ē. .clxv.Micū vero cū vxore ſuamanētē ꝑcuſſit deꝰ morbo lepre. ita vt de lecto n̄ poſſetQuē cū vxor eiꝰ obias noīe. ſic eū exoſuꝫ habe̓tvt eū multotiēs ſuffocare vellet. vocatis ille duobꝰ ſeruis ſuis ait.Aollite me de manibꝰ vxoris mee. ſciphūqꝫ meū latent̓ accipite. ⁊ad bericanū caſtꝝ me portate. Qd̓ cū feciſſēt. turba obuia q̄ſiuitqͣs eēt infirmꝰ quē illuc deferrēt. Iſte ē inqͥt amicꝰ dn̄s nr̄ lepra ꝑcuſſus. qͥ ad vos venit. rogās vt ei miſereami. Mox illi īpij ẜuosꝟberauerūt. ⁊ ip̄m amicū de curru ꝓiecer̄t. minātes eis mortem ſiaplius hͦ verbū repeterēt. Tūc amicꝰ ī fletū ꝓrūpens ait. Pijſſime deꝰ aut mortē mͥ tribue. aut mͥ miſero miſcd̓ie ſb̓ſidiū porrigePoſt hͦ romā ſe ꝑduci fec̄. vbi papa ꝯſtātinꝰ ei occurrit cū multisfonis militibꝰ. qͥ eū de baptiſmi fōte ſuſceꝑant. ⁊ magͣ hūanitatisa ſibi ſifficiēt̓ p̄buerūt. Pꝰ triēiū ꝟo. famēs tāgranis orta ē īe.vt et̄ a ſe pr̄ filiū expelle̓t. Tūc ẜuis ſuis vrgtibꝰ inde r̄ceſſit ⁊ ad domū coītis amelij ꝑduci ſe fecit. An̄ cꝰ curiācū tabellas more taliū infirmoꝝ tāge̓t. comes audiēs dixit cuidamſeruo ſuo. Panē ⁊ carnē ac⁊ romanū ſciphū optīo īple vinoet defer illi īfirſter vt iuſſuꝫ īpleuit. reu̓ſus dixit. Per fide̓

meā dn̄e. niſi ſciphū tuū tenerē illū eē crederē quē hꝫ infirmus. qꝛritudīs ⁊ magnitudinTūc comes inambo vident̉ vniꝰ eē pfirmū ad ſe ꝑduci fecit. ⁊ int̓rogauit vn̄ eēt lal̓r ſciphū talē acqͣſiſſet.īdit ſeęricāo caſtrouiſſe. ⁊ īapa deuſdedit ſciphū ⁊ baptiſmū accepiſles illū eē ſociū ſuū conouit. qͥ eū a morte retraxerat. ⁊ filiāī vxorē ei tradiderat.Proiecit gͦ ſe ſuꝑ illū. clamās ⁊ flēs eūqꝫ oſculās ⁊ āplexans. vxorqͦꝫ eiꝰ curres ſoꝑ eū ml̓tas lacrīas effudit memorāsqͣlit̓ hardericū detit expugͣuit. deniqꝫ ītroduxer̄t eum indomū. ⁊ ī loco p̄cioſo eū coauer̄t. eiqꝫ bona ſua oīa cōicauerūt.Qual̓r cū ameliaſꝑgēs curauit. clxvj.Uadā nocte viſus ē angelus dn̄i raphael eū vocare. eiqꝫ p̄ciꝑe vt dice̓t amelio coīti qͣtinꝰ duos filios eiꝰ int̓fice̓t ip̄mqꝫ ſanguīe illorū ablueret ⁊ ſic ſanitatē reciꝑet. Qd̓ cū ille cū magno tremore comiti retuliſſet. pͥmo qͥdē comes gͣuit̉ accepit. mēor aūt bn̄ficioꝝ eiꝰqͥ ſe ꝓ eo corā rege obtulerat ꝑiculo mortis accepto inuerone adlectū filioꝝ dormiētiū ꝑrexit. ⁊ incūbens ſuꝑ eos amariſſime fleuitdicēs. Quis audiuit filios pr̄em ſpōte int̓feciſſe. heu filij mei āmōnō ero vobis pr̄ ſꝫ cruētꝰ laniator. Et ſtillātibꝰ ſuꝑ eos lacrimis excitati ſt̓. ſaciēqꝫ pr̄is reſpiciētes. ride̓ ceperūt. Quibꝰ etatē triū annoꝝ iā hixit. Riſus vr̄ ꝓchdolor ī luctū ꝯu̓tet̉. qꝛ ſanguisveſter innocēs r̄c ab ip̄io pr̄e effundet̉. his dictis eos decollauit.eorūqꝫ cadauera cū capitibꝰ ī lectulo cooꝑta qͣſi dormirēt r̄poſuitSāguine ꝟo quē collegerat ſociū aſꝑſit dicēs. Dn̄e ih̓u xp̄e quifidē hoībꝰ ẜuare p̄cepiſti ⁊ leproſū ꝟbo tuo ſanaſti. hūc ſociū meum digneris mūdare ꝓ cꝰ amore ſanguīeꝫ filioꝝ meoꝝ n̄ timui fūdere. ſtatī gͦ mūdatꝰ ē. ⁊ a coīte veſtimētis ſuis optīs ē īdutꝰ. dū aūtad eccl̓iaꝫ currerēt vt ibi deo gr̄as redderēt. Mox tintinabula d̓ovolēte ꝑſonare ceꝑūt. qd̓ vt ppl̓us audiuit. vndiqꝫ admirādo cucurrit. Comitiſſa ꝟo cū vtroſqꝫ ꝑit̓ incede̓ vide̓t. cepit quere̓ quiseoꝝ maritꝰ eiꝰ eēt. Indumēta inqͣt amboꝝ cogͦſco. ſꝫ ꝗs eoꝝ ſit comes penitꝰ ignoro. Cui comes ait. ego ſuꝫ ameliꝰ. Et iſte ē ſociusmeꝰ amicꝰ. qͥ factꝰ eſt ſanꝰ. verū tn̄ crebra comes ſuſpiria trahebat⁊ mortē filioꝝ mēte reuoluebat. cūqꝫ coītiſſa iube̓t afferri pu̓os vtgratularet̉ eis. Comes ait dimitte eos placito ſomno reqͥeſcere:Poſt hͦ ſolꝰ thalamū intrauit. vt ſuꝑ eos fleret. ⁊ īuenit eos in lectulo ludētes. Circa qͦꝝ colla cicatrices ad modū fili rubei vſqꝫ admortē eoꝝ apparuerūt. Et ſuſcipiēs eos comes ī vlnis ſuis. deportauit eos ad gremiū vxoris ſue ⁊ ait. Gaude ꝯiūx qꝛ filij tui viuūtqͦs occidi angeli iuſſione. ⁊ eoꝝ amicꝰ mūdatꝰ ē ſanguīe. Extunc gͦcomes ⁊ comitiſſa. vſqꝫ ad exitū vite ẜuādo caſtitatē. dei ẜuitio inſiſtebāt deuote. Amici ꝟo ꝯiūx iniqͣ arrepta ē a demone. ⁊ cadensꝑ p̄cipitiū expirauit. amicꝰ itaqꝫ mouit ad bericanos exercitum. ettadiu obſedit eos. donec ſe victos r̄ddiderūt. Quos ipſe benigneſuſcepit. ⁊ oēm offenſionis culpā eis ꝯdonauit. deoqꝫ vlteriꝰ in tinore ẜuiēs pacifice cū eis habitauit..clxvij.De ſtephano papa ⁊ tyrannide ꝯſtātini.Sigibertus.Ano ꝯſtatini. xxvii. ꝯſtantino ꝑſeudo papa ꝑ zelum fideliū ab eccl̓ia deturbatoocl̓iſqꝫ p̄uato ſtephanꝰ rōne eccl̓ie. xcij. p̄ſidꝫ. Hic tā ab ytalia qͣꝫa gallia ep̄oꝝ ſynodū rome ꝯgregat. inīa a cōſtātino ordinatareordinat p̄ter baptiſmū ⁊ criſma. decernēte ſynodo vt ep̄i ab illoꝯſecrati ad gradū quē an̄ hanc ꝯſecratōem habebant redirēt. ⁊ ſidigni iudicarent̉. electi iteꝝ ꝯſecrarēt̉. ſꝫ ad altiorē gͣdū vel ordinēnunqͣꝫ aſcēderent. Laici vero ab illo ī dyaconos vel p̄ſbiteros ordinati. oīno degradarent̉ ⁊ in religioſo habitu ꝑſeuerarēt. Ueneratōeꝫ etiā ſanctaꝝ ymaginū ꝯfirmat. earūqꝫ ꝓfanatores anathematizat. Cōſtituit etiā vt oī die dn̄ico ad miſſaꝫ gloria in excelſisdeo cantet. Anno. xxviij. deſideriꝰ rex longobardoꝝ ſub obtentuorādi romā ingreſſus aliqͦs nobiliū romanoꝝ captos excecauit. anno. xxix. ꝯſtantinus imꝑator oīno a deo au̓ſus. viꝝ ſct̄m ſtephanūꝑ. xl. ānos incluſuꝫ. ⁊ gentibꝰ reuerēdū. amara morte martirizauit.oēs etiam ſibi ſubiectos iurare coegit ſuꝑ ſancte crucis lignum. nealiqͣꝫ dei ſanctorūqꝫ eiꝰ ymaginē venerarent̉. Eos quoqꝫ qui deigenitricē inuocabāt ⁊ eos et̄ qͥ vigilias deo agebant. eos qui eccleſijs ꝯſſueti religioſe viuebāt. etiaꝫ qui a iuramentis ⁊ immundicijsabſtinebāt eos qͥ reliqͥas ſcōꝝ penes ſe hēbāt. hos et hmōi dānāspr̄imonijs pͥuauit. ⁊ oībꝰ modis cruciauit. Qui reuerētiores erāteorum barbis cera et pice illitis. eos comburebat. Monachos vtvxores. monachas vt viros ducerent cogebat. quod etiam multivitantes martirium meruerunt. nec ſub alicuius gentilis perſecutione. plures qͣꝫ ſub hoc martirizati ſunt. ¶ Ex cronicis. Rarolomannus rex frater regis karoli magni cum biennio regnaſſet obijtet ꝑs regni eiꝰ ꝑtibꝰ karoli ſe vniuit. ſicqꝫ karolꝰ regni monarchiā